Кіріспе

Торонтоның өнер және әдебиет клубы - Торонтодағы жеке мүшелер клубы, ол жазушылар, сәулетшілер, музыканттар, суретшілер, график суретшілер, актерлер және өнер мен әдебиетке деген сүйіспеншілігі бар немесе жұмыс істейтін басқа адамдарды біріктіреді. Ол 1908 жылы ерлер клубы ретінде құрылған, бірақ әйелдер 1985 жылдан бері мүше болып табылады.

Георгий залы

Клуб тарихи ғимаратта, Сент-Джордж залында, Торонтоның орталығында 14 Елм көшесінде орналасқан. Ол Онтарио мұрасы туралы заңның IV бөлігі бойынша қорғалады, оны Торонто қаласы 1975 жылдан бері белгіледі. 2007 жылы оның үй-жайлары Канаданың ұлттық тарихи орны болып белгіленді. Кейде ол Торонтодағы Doors Open кезінде жұртшылыққа ашық болады. Ғимаратты "XIX ғасырдың аяғында танымал болған архитектуралық стильдердің эклектикалық қоспасы, роман, фламанд және ортағасырлық архитектура элементтерін біріктірген" деп сипаттаған. Клуб 1920 жылы ғимаратқа көшіп келгенде, көптеген жөндеу жұмыстары жүргізілді, соның ішінде жаңа терезелер мен неоготикалық Үлкен залда үлкен тас шатыр. Қазір оның қонақ бөлмесі, кездесу бөлмелері, кітапханасы, өнер студиясы және екі қабатты Үлкен залы бар.

Тарих және негіз

Клубты 1908 жылы 23 наурызда алғашқы кездесуін ұйымдастырған журналист Август Бридл құрды. 14 мамырдағы кездесуде клубқа есім беру туралы ұсынысты Э. Уайли Гриер ұсынды; The Globe "клуб мүшелерінің өз араларында ізгілікпен серіктестік іздеу және өнердің әртүрлі салалары арасындағы жанашырлықты арттыру ниеті" деп хабарлады. Клубтың алғашқы ресми кездесуі 1908 жылдың қазан айының соңында болды. Іс-шаралар 1909 жылдың аяғына дейін орыннан орынға ауысты, содан кейін клуб өзінің алғашқы үйіне, 42 King St. East, Brown Betty Tea Rooms үстіне көшіп келді. 1910 жылы ол 57 Аделаида-Сент-Истке, Йорк округінің сотының екінші қабатына көшірілді. 1920 жылы ол 14 Elm Street-тегі St. George's Hall-дағы қазіргі үй-жайларына көшіп барды, оны 1986 жылға дейін жалға алды, содан кейін ғимаратты сатып алды. 1985 жылы әйелдер де мүшелікке қабылданды. "Хартиялық әйелдердің" қырық екі мүшесінің арасында Лаур Ризе болды.

Мәдениеттің әсері

Клуб Канаданың мәдени өмірінің маңызды бөлігі болды және "торонтодағы XX ғасырдың бірінші жартысында құрылған бірқатар өнер ұйымдарының көптеген басты тұлғалары Клубтың мүшелері болды". Руперт Брук 1913 жылы Торонтоға келгенде, Эдмунд Моррис оны "бес жасар және Канаданың әдеби және мәдени өмірінің орталығы" клубқа түскі асқа алып келді. "Жетілік тобының" негізгі мүшелері клубтың бөлмелерінде кездесті". Құрылтайшы мүшесі Рой Митчелл 1911 және 1915 жылдар аралығында клубта бірқатар театр қойылымдарын ұйымдастырды, олар "театрлық модернизм қағидаларына күмәнді Торонто аудиториясын таныстырды". 1919 жылы ол өзінің әріптесі Винсент Мэйсимен бірге Харт Хаус театрын құруда жұмыс істеді және оның алғашқы көркемдік директоры болды. 1920 жылдары клуб "Торонтоның көркем және зияткерлік қауымдастығын біріктіруге көмектесті; оған журналистер, ақындар, музыканттар мен кітапшылар, сондай-ақ Жетілік тобы және басқа да суретшілер жақты. " 1927 жылы ол Бертрам Брукердің жұмысының көрмесін өткізді, бұл Канададағы абстрактілі өнердің алғашқы жеке көрмесі болды. 1940 жылдары клуб мүшелері Канаданың өнер кеңесі құрылуына ықпал етті, ал 1958 жылы ол Канаданың өнер конференциясы болды. Джон Колтер 1943 жылы клубта өнерге мемлекеттік қолдау көрсету жөніндегі кеңесші кеңесті құрды, ал 1944 жылдың сәуірінде ол, Герман Воден және басқалар Оттаваға барып, Төменгі палатаның қайта құру және қайта құру жөніндегі арнайы комитетінің төрағасы Джеймс Грей Турдженмен кездесті. Маусым айында клубтың бір топ мүшесі он бес басқа да өнер ұйымдарымен үкіметке лоббилеу үшін Оттаваға барды. Нәтижесінде 1945 жылдың желтоқсанында Канаданың өнер кеңесі құрылды, оның бірінші президенті Воаден болды. Канаданың өнер саясатына қатысу 1949 жылы Винсент Масси Масси комиссиясының төрағасы болған кезде жалғасты. Ол 1957 жылы генерал-губернатор болған кезде Канада кеңесін құруға әкелді. Клуб мүшесі Клод Бисселл оның екінші төрағасы болды.

Теософия

Клубтың алғашқы жылдары бірнеше мүшелері теософистер болды, мысалы Альберт Э. С. Смайт (Торнто Теософиялық қоғамының бірінші президенті), Лоурен Харрис (кейіннен "Теософия және өнер" сияқты мақалалар жазды) және Рой Митчелл (оның кітаптарына Теософия іс-әрекетінде кіреді). Митчелл өзінің теософиялық көзқарастарымен таныстырылған "Клубта" "Өнер және әдебиет" ойыншыларымен (содан кейін Харт Хаус театрында және Нью-Йоркте) спектакльдер қойылды. Клубтың алғашқы туындылары "формальды эксперименттерге теософиялық идеялардың әсерін, сондай-ақ ойын-сауықтың кең таралған сезімін және сахналық өнерге интердисциплинарлық көзқарасты көрсетеді". Жылдар бойы басқа мүшелермен байланыстар жалғасты. Суретші Эрик Олдвинкл 1942 жылдан бастап "Теософиялық қоғамда белсенді болды" және 1950 жылы Теософиялық баспасөзде "Екі аңыз" жариялады.

Мүшелер

Жетілік тобынан және жоғарыда аталған басқалардан басқа, клубтың танымал мүшелеріне Гектор Чарльзуорт, Робертсон Дэвис, М. О. Хаммонд, Джордж Локк, Чарльз Уильям Джеффрис, Мавор Мур және Оуэн Стейплс жатады. Құрылғанынан бері клубтың екі мүшесі Нобель сыйлығының иегері болды (Фредерик Бантинг, "Канаданың ең жетістікті әуесқой суретшілерінің бірі" және Джон Маклиод), алтысы (Бантинг пен Макмилланды қоса алғанда) ерлік атағына ие болды. 1967 жылдан бері 150-ден астам адам Канада орденіне, соның ішінде Бетти Олифант, Джойс Виланд және Езра Шабас.

Оқиғалар

Клубтың көркемдік өмірі "LAMPS" пәндері: әдебиет, сәулет, музыка, сурет және сахна (алғашқыда мүсін). Бұл өте кеңінен анықталады және оған фотография, барлық сахналық өнерлер, сценарий жазу, қала құрылысы және басқа да байланысты салалар кіреді. Клубқа кәсіби мүшелері, олардың мансабы бір немесе бірнеше осымен байланысты, және кәсіби емес мүшелері, өнерді бағалайтын және қолдайтын мүшелері шақырылады. Клубтың ұйымдастыруымен өткізілетін іс-шаралар: түскі асқа арналған баяндамалар мен концерттер, қазіргі тақырыптар бойынша баяндамашылармен кешкі ас, кино кештері, сахналық қойылымдар, аптасына үш күн студиялық сурет салу сессиялары, мүшелері үшін көркемөнер көрмелері, фотосуретке, жазуға және поэзияға қызығушылық танытқан топтар. Жыл сайынғы Boar's Head Dinner Солтүстік Америкадағы ең көне шара деп саналады, ал Клубтың конституциясы бірегей, өйткені ол жыл сайын жыл сайынғы жалпы жиналыста Хили Уиллан арнайы жазған музыкаға ән салады.