19 ғасырдағы Американдық Трансценденталистер клубы

Кіріспе

Трансцендентальдық клуб – Жаңа Англияның 19 ғасырдың басы мен ортасындағы авторлар, философтар, социалистер, саясаткерлер және зиялылар тобы, олар Трансцендентализмнің пайда болуына себеп болды.

Шолу

Фредерик Генри Хедж, Ральф Уолдо Эмерсон, Джордж Рипли және Джордж Путнам (1807–1878; Роксберидегі унитариандық пастор) 1836 жылдың 8 қыркүйегінде Массачусетс штатының Кембридж қаласында жаңа клуб құруды талқылау үшін жиналды; олардың алғашқы ресми кездесуі он бір күннен кейін Бостондағы Рипли үйінде өтті. Клубтың басқа мүшелерінің арасында Амос Бронсон Алкотт, Орест Браунсон, Теодор Паркер, Генри Дэвид Торо, Уильям Генри Ченнинг, Джеймс Фриман Кларк, Кристофер Пирс Кранч, Конверс Фрэнсис, Сильвестр Джадд, Джонс Вери және Чарльз Стернс Уилер болды. Әйел мүшелері София Рипли, Маргарет Фуллер, Элизабет Пибоди, Эллен Стержис Хупер және Каролина Стержис Таппан еді. Алғашқыда топты «Хедж клубы» деп атады, себебі ол көбінесе Хедж Мэн штатының Бангор қаласынан келгенде жиналатын. Эмерсонның өмірбаянын жазған Джеймс Эллиот Кабот бұл топты «либералдыққа келісімнен басқа ештеңеде келіспейтін, либералды ойшылдардың өзгермелі тобының кездейсоқ жиылыстары» деп сипаттады. Хедж былай деп жазды: «Нақты клуб болған жоқ, тек бір ойлы ерлер мен әйелдердің кездейсоқ жиылыстары ғана болды». Көптеген танымал американдық журналдар, соның ішінде «Солтүстік Америкалық шолу» және «Христиандық сарапшы» Трансценденталистер клубынан түскен материалдарды жариялаудан бас тартты. Мысалы, Эмерсонның поэзиясына жасалған бір рецензияда оның өлеңдері «қасиетті әндер емес, шайтанға арналған гимндер» екені ескертілді. «Олар Құдайды емес, Шайтанды мадақтайды және оларды тек шайтанға табынушылар ғана бағалай алады». 1839 жылдың қазан айында Трансценденталистер клубының мүшелері өз идеяларын жариялау үшін жеке журнал шығару туралы ойлады. Бастапқыда Браунсон өзінің «Boston Quarterly Review» журналын пайдалануды ұсынды, бірақ басқалары өздерінің жеке журналының қажет екенін ойлады. Хедж, Паркер және Эмерсон редакторлық қызметтен бас тартты, ал Фуллер 1839 жылдың 20 қазанында редакторлыққа келісті, бірақ жарияланым жұмысын 1840 жылдың бірінші аптасына дейін бастай алмады. Трансценденталистер клубы 1840 жылдың қыркүйегінен кейін ресми жиылыстар өткізбеген болуы мүмкін, бірақ олар хат алмасып, бір-бірінің лекцияларына қатысуын жалғастырды. «The Dial» журналы қаржылық тұрақтылыққа ие болмаса да, жариялануын тоқтатпады. 1843 жылы сол кездегі басқарушы Элизабет Пибоди бар болғаны екі жүз абонентті санады және кірісі өндіріс шығындарын жаба алмады. Журнал 1844 жылдың сәуірінде жабылды. Эмерсонның «Табиғат» атты сөйлеуі/мақаласы Трансцендентализм идеяларының манифесті болып саналады.

Frederic Henry Hedge, Ralph Waldo Emerson, George Ripley, and George Putnam (1807–1878; the Unitarian minister in Roxbury) met in Cambridge, Massachusetts on September 8, 1836, to discuss the formation of a new club; their first official meeting was held eleven days later at Ripley's house in Boston. Other members of the club included Amos Bronson Alcott, Orestes Brownson, Theodore Parker, Henry David Thoreau, William Henry Channing, James Freeman Clarke, Christopher Pearse Cranch, Convers Francis, Sylvester Judd, Jones Very, and Charles Stearns Wheeler. Female members included Sophia Ripley, Margaret Fuller, Elizabeth Peabody, Ellen Sturgis Hooper, and Caroline Sturgis Tappan. Originally, the group went by the name "Hedge's Club" because it usually met when Hedge was visiting from Bangor, Maine. James Elliot Cabot, a biographer of Emerson, wrote of the group as "the occasional meetings of a changing body of liberal thinkers, agreeing in nothing but their liberality". Hedge wrote: "There was no club in the strict sense only occasional meetings of like minded men and women". Many well known American journals, including the North American Review and the Christian Examiner, refused to accept submissions from the Transcendental Club for publication. One early review of Emerson's poetry, for example, warned readers that his poems "are not sacred chants; they are hymns to the devil. Not God, but Satan, do they praise, and they can be relished only by devil worshippers". In October 1839, members of the Transcendental Club had the idea of establishing their own periodical as a platform for their ideals. Initially, Brownson suggested utilizing his Boston Quarterly Review, though others thought their own magazine was necessary. Hedge, Parker, and Emerson declined the role of editor. and Fuller accepted the editor position on October 20, 1839, though she was unable to begin work on the publication until the first week of 1840. The Transcendental Club likely did not have official meetings after September 1840, though they continued to correspond and attend each other's lectures. The Dial continued to be published, though it was never financially stable. In 1843, then business manager Elizabeth Peabody counted only two hundred subscribers and that its income was not covering production costs. It finally ceased publication in April 1844. Emerson's speech/essay "Nature" has been considered a manifesto of Transcendentalist ideas.