Кіріспе

Италиялық музыкант (1950 жылы туған) Ренато Фиачини (30 қыркүйек 1950 жылы туған), сахналық аты Ренато Зеромен танымал, итальяндық әнші-күйші, продюсер, биші және актер. Zero - алты онжылдықта итальяндық хит-парадтардың басына шыққан жалғыз суретші. 20 миллион дискісі сатылып, ол ең көп сатылған итальяндық музыкалық суретшілердің бірі.

"Zeromania" тууы

1976 жылы ғана ол өзінің алғашқы хитін "Мадам" синглімен, әнші Франка Эвангелисти және композитор Пьеро Пинтуччимен бірлесіп жасады. "Madame" және оны қоса алған Trapezio альбомы Zero үшін тұрақты және адал аудиторияны құрды. Бұл келесі жылдары экспоненциалды түрде өседі, ол өзінің үлкен күйшілерін мақтан тұта алады, оны ол Сорчини ("Кішкентай тышқандар") деп атады. Сол кездегі ең үлкен хиттері арасында, олардың барлығы итальяндық жарнамаларда көп уақыт бойы көш бастап, "Mi vendo", "Morire qui", "Triangolo", "Baratto" әлі күнге дейін Италияда танымал және барлық диско клубтарының плейлистерінде болды. 1970-ші жылдардың соңы мен 1980-ші жылдардың басында Zero кейіпкері үшін үлкен жетістікке жеткен жылдар болды, Zerofobia ("Zerophobia", 1977), Zerolandia (1978), Erozero (1979), Tregua (1980), Artide Antartide (1981), Via Tagliamento (1982) және Calore (1983) итальяндық жарлықтардың басында болды. Бұл уақытта Ренато Зеро Италиядағы ең танымал екі немесе үш әншінің қатарында болды және оның "Il Cielo", "Il Carrozzone", "Amico", "Più su" және "Spiagge" әндері жанкүйерлер мен сыншылар тарапынан ең жақсы итальян әндері ретінде қарастырылды. Зероландия атауы сонымен қатар Италияда шоу өткізген жылжымалы театрға (5000 орындық цирк шатырына) қатысты. Көптеген жағдайларда фанаттар концерттерге қатысып, Зеро сияқты киініп, оның әдеттегі киімдерін киіп жүрді. 1979 жылы Zero Ciao Nì фильмінде өзін ойнады (оның жанкүйерлеріне әдеттегі сәлемі, бұл "Құрметті, құрметті!" деп аударылуы мүмкін). Италияда бұл фильм американдық супермен фильмінен артық табыс тапты. 1980 жылы ол өзінің жеке лейблін "Zeromania Music" деп атады. Оның мансабы 1984 жылға дейін табысты жалғасты. Алайда сол жылы оның жаңа альбомы Leoni si nasce, ол пресс-конференцияда арыстан кейіпінде және төрт аборигенмен бірге болды, коммерциялық сәтсіздікке ұшырады, тіпті ол No. 1. Жасырын 1987 жылы шыққан Zero альбомы No1 орынға ие болып, мансабының ең төменгі нүктесін көрсетті. 13 орында, бірақ кейін бірден итальяндық хит-парақтардан жоғалып кетті.

1990 жылдар: қайта оралу

1991 жылы Ренато Зеро "Spalle al muro" әнімен Сан-Ремо музыка фестиваліне қатысты және сол кезден бастап оның мансабы қайтадан көтеріле бастады. 1993 жылы ол No. 1 итальяндық хит-парадтарда LP Quando non sei più nessuno. Келесі жылы "L'imperfetto" бұл жетістікті қайталады. Концерттерінде әрқашан билеттер сатылып, ол өзінің танымал киімін қайтадан өзгертті, бірақ әлдеқайда теңгерімді стильде. 1990 жылдардың ортасында Зеро Джек Скеллингтонның кейіпкерін дубляждады және Тим Бертонның "Рождество алдындағы қорқынышты түс" фильмінің итальяндық нұсқасында әндер айтты. 1999 жылы ол тенор Лучано Павароттимен бірге "Павроттти және достары" концертіне "Il Cielo" атты хитін орындады, ал сол жылы итальяндық дива Мина оған өзінің Mina n° 0 альбомымен құрмет көрсетті, онда Зероның он әнінің бірі, оның ішінде бірі онымен дуэтпен әнделген.

2000 жылдан 2020 жылға дейін

2004 жылы оның "Cattura il sogno/Il sogno continua" ("Ұйқыға қол жеткізу/Ұйқы жалғасады") атты гастролі Pollstar журналымен Италиядағы жылдың ең табысты гастролі ретінде, сондай-ақ әлемдегі ең табысты гастрольдердің бірі ретінде марапатталды (#30). Оның Римдегі маусым айында Олимпико стадионында өткен концерттерінің жаздырылуы 2004 жылы ең көп сатылған музыкалық DVD болды. 2005 жылы Circo Massimo-да Live 8 итальяндық қойылымына қатысты. Қарашада оның жаңа альбомы Il dono ("The Gift") хит-парадтардың басында болды және No. 1 орын жыл соңына дейін. 2005 жылдың желтоқсан айында ол Ватиканда Папа Иоанн Павел II-ге арналған әнмен өнер көрсетті. Ол сондай-ақ презервативтермен қауіпсіз жыныстық қатынас жасауды қолдады. 2006 жылы Ренато Зероның гастролі "Zeromovimento" деп аталып, 25 концертке қатысты. 40 жылдық музыкалық мансабынан кейін, 2006 жылы ақпанда ол Карьералық сыйлықтан бас тартты Сан-Ремо фестивалі, бұл сыйлық қартайған суретшілерге берілуі керек деп мәлімдеді. 2007 жылы ол Италияның ірі қалаларында гастрольдік турнеге шықты, спорт стадиондарын толтырды. Тур "MpZerO" деп аталды және жеті күн ішінде 270 000 көрерменді тартты, оның 120 000-ы өзінің туған қаласы Римдегі Олимпиада стадионын толады. Presente, оның 30-шы альбомы 2009 жылдың 20 наурызында Еуропа мен Америкада жарық көрді. Италияда ол бірнеше платиналық болды, бірінші аптада 80 000 дана сатылды. Ол 350 000 данадан астам сатылды. Сол кезде ол өзінің келесі альбомы "Alt" сол жылдың 8 сәуірінде шығатынын жариялады. 2 наурызда "Chiedi" альбомының алғашқы синглі No. 1 орынды иеленді. Албұм кейін No. 1 ресми FIMI итальяндық альбомдар кестесінде. 2020 жылғы 6 қарашада "Зеросеттана vol. 2" деген атаумен аталды. 1 итальяндық альбомдық тізімде, Ренато Зеро тарихтағы алты әртүрлі онжылдықта тізімнің басына жеткен жалғыз орындаушы болды.

Жоқ-жоқтың жетістіктері

Ренато Зеро - алты түрлі онжылдықта (1970-ші, 80-ші, 90-шы, 2000-шы, 2010-шы және 2020-шы жылдар) итальяндық хит-парадтарда 1-орынға жеткен жалғыз суретші. Оның бірі - әйгілі тележүргізуші, екіншісі - бұрынғы хатшысы Люси Моранте. Оның имиджі онжылдықтар бойы өзгерді, 1970 жылдардың ортасында трансвестит киген, Марк Боланды немесе Рокки Хоррор суреттер шоусының доктор Фрэнк'Н'Фуртерді еске түсіретін, қазіргі кездегі күңгірт, көк костюм киген, белгілі бір жынысы жоқ және жасы белгісіз, оның жалғыз әсері - қара шашы мен ілмек пен ерін жылтырлауының жұқа пардасы.