Faculty of Theology and Religion, University of Oxford

Кіріспе

Оксфорд университеті кафедрасы, Англия Оксфорд теология және дін факультеті Оксфорд университетінде теологияны үйлестіреді. Ол Оксфорд гуманитарлық бөлімінің бір бөлігі болып табылады. Теология факультетінің орталығы Оксфордтың орталығында 34 St Giles-те болды. Ол қазір Вудсток жолындағы Радклиф обсерваториясы кварталында Гибсон ғимаратының екінші қабатында орналасқан.

Тарих

Оксфорд университетінде өткен алғашқы лекциялардың бірі теологияға қатысты болды. 1193 жылы Сент-Олбанста Александр Неккам Дәуіттің Забур жыры мен Сүлейменнің даналығы туралы Киелі кітап және моральдық дәрістер оқыды. Университеттің алғашқы ғимараттарының бірі - теология сабақтары үшін 1423 жылы басталған Дионикалық мектеп болды. Қазіргі теология факультеті Оксфорд университетінің реформасы кезінде XIX ғасырда пайда болады. Финалдық құрметті теология мектебі 1869 жылы өнер бакалавры дәрежесіне жол ретінде енгізілді. Осы уақытқа дейін теологиялық зерттеулер Англия шіркеуінде дипломант және діни қызметке тағайындалуды іздегендерге арналған болды, олар негізгі құдайлық туралы Regius профессорларының қысқа сериялы дәрістеріне қатысатын; оның басты назарда отыз тоғыз бап, Джозеф Батлердің дін аналогиясы және грек тіліндегі Жаңа Келісім туралы білім болды. Теологиядағы құрметті мектеп 1853 жылдан бастап ұсынылса да, 1860-шы жылдардың аяғында ғана Эдвард Пузи мен Генри Пэрри Лиддон университеттегі қалыптасқан шіркеудің құлдырауы туралы алаңдаушылықтар арасында Англикандық діни қызметкерлерді даярлау үшін жауапты жеке теология мектебін енгізуді жақтады. Оның оқу бағдарламасы негізгі бағытымен Киелі кітапқа және тарихқа негізделген, ал алғашқы емтихандарынан жазба, шіркеу тарихы мен патристика, догматикалық және символикалық теология, апологетика, литургия және қасиетті сын туралы білім талап етілді. Факультет 20-ғасырдың аяғына дейін Англия шіркеуінің бекінісі болып қала берді, жоғары теологиялық дәрежелерге (боғалық бакалавры және діни ғылым докторы) және теологияның соңғы құрметті мектебіндегі емтихан берушілерге қатысты конфессиялық шектеулер тек 1920 және 1922 жылдары ғана жойылған. Дегенмен, үш regius professorships-ті Мәсіх шіркеуінің кафедралық кафедрасының канондарымен байланыстырады, олардың иелері Англия шіркеуінде немесе Англия шіркеуінің қауымдастығында болу керек. Факультет студенттерінің едәуір бөлігі Б-ға кандидат ретінде немесе діни қызметке дайындалуда. А. немесе Б. Факультеттің Англия шіркеуіне тарихи міндеттемелеріне қарамастан, 19-шы ғасырдың аяғынан бастап Оксфордта нонконформистік және рим-католик институттарының құрылуы теологиялық зерттеулерге академиялық және шіркеулік көзқарастың өзгеруімен қатар теологияның тек кәсіби пәннен гуманистік зерттеулердің бір аспектісіне біртіндеп өзгеруіне әкелді. XX ғасырда Оксфорд өзін халықаралық маңызды теологиялық зерттеу орталығы ретінде танытты. Оған С. Р. Драйвер, Уильям Сандай, Ч. Х. Тернер, Б. Х. Стритер, Н. П. Уильямс, Р. Х. Лайтфут, Г. Р. Драйвер, Остин Фаррер, Морис Уайлс, Генри Чадвик, Джеймс Барр және Артур Пикок маңызды үлес қосты. Департамент жақында қазіргі заманғы жүйелі теология, әлемдік діндер және тіпті дін зерттеудегі жеке аспирантуралық магистрлік дәрежелер бойынша емтихандар енгізгенімен, теологияның соңғы құрметті мектебі негізінен библиялық және тарихи зерттеулерге бағытталған. Әр бакалавр өзінің дәрежесінің кем дегенде жартысын Ескі Келісімді, Жаңа Келісімді, христиан ілімінің дамуын 451 жылға дейін және қазіргі заманғы христиан ілімін зерттеуге арнайды. Кандидаттар одан кейін төрт қосымша қағазды таңдауға болады.

One of the first series of lectures delivered at Oxford University was on theology. As early as 1193, Alexander Neckam from St Albans gave biblical and moral lectures on the Psalms of David and the Wisdom of Solomon. One of the first university buildings was the Divinity School, begun in 1423 specifically for theology lectures. The modern theological faculty emerges during the reform of the University of Oxford in the nineteenth century. The Final Honour School of Theology as a route to the Bachelor of Arts degree was introduced in 1869. Up until then, theological study was the reserve of graduates and those seeking ordination in the Church of England, who would attend a short series of lectures by the Regius Professors on basic divinity; its focus was on the Thirty Nine Articles, Joseph Butler's Analogy of Religion and a knowledge of the Greek New Testament. Although an honour school in theology was recommended from as early as 1853, it was not until the late 1860s, amidst concerns about the declining influence of the Established Church in the university, that Edward Pusey and Henry Parry Liddon began to advocate the introduction of a separate School of Theology responsible for the training of Anglican ordinands. Its curriculum was biblical and historical in its focus, with its first examinations requiring knowledge of scripture, ecclesiastical history and patristics, dogmatic and symbolic theology, apologetics, liturgy and sacred criticism. The faculty remained as a stronghold of the Church of England well into the 20th century, with denominational restrictions on the higher theological degrees (the Bachelor of Divinity and the Doctor of Divinity) and examiners in the Final Honour School of Theology only being abolished in 1920 and 1922 respectively. Still, three of the regius professorships are tied to canonries at Christ Church Cathedral, requiring their holders to be in ordained in the Church of England or in a church in communion with the Church of England. A significant proportion of the faculty's students are preparing for ordination, either as candidates for the B. A. or the B. Th. Despite the faculty's historic obligations to the Church of England, the foundation of Nonconformist and Roman Catholic institutions in Oxford from the late 19th century onwards, alongside changing academic and ecclesiastical attitudes towards theological study, resulted in the gradual transformation of theology from a purely professional discipline into an aspect of humanistic study. During the 20th century, Oxford established itself as an internationally significant centre of theological study with important contributions from S. R. Driver, William Sanday, C. H. Turner, B. H. Streeter, N. P. Williams, R. H. Lightfoot, G. R. Driver, Austin Farrer, Maurice Wiles, Henry Chadwick, James Barr and Arthur Peacocke. Although the department has, more recently, introduced examination papers in modern systematic theology, world religions and even separate postgraduate master's degrees in the study of religion, the Final Honour School of Theology remains primarily focused on biblical and historical study. Each undergraduate devotes at least half of his or her degree to the study of the Old Testament, New Testament, the development of Christian doctrine to AD 451 and modern Christian doctrine. Candidates can then choose four further papers from a wide selection of topics in biblical studies, history, doctrine and world religions.