Fernsehsender Paul Nipkow

Кіріспе

Әлемдегі алғашқы тұрақты теледидар қызметі Германияның Берлин қаласында орналасқан "Пол Нипков" телеарнасы (Deutscher Fernseh Rundfunk) деп те аталады. Ол 1935 жылдың 22 наурызынан бастап 1944 жылы жабылғанға дейін эфирде болды. Станция Нипков дискін ойлап тапқан Пол Готлиб Нипковтың есімімен аталған.

Тарих

Ұлыбританияда Джон Логи Бэрдтің, АҚШ-та Герберт Ивз мен Чарльз Фрэнсис Дженкинстің, сондай-ақ Жапонияда Кенжиро Такаянагаидің эксперименттерімен қатар, 1928 жылдан бері Берлинде Дэнес Михайли мен Манфред фон Арденне сияқты теледидар пионерлері тәжірибелік теледидар хабарларын ұйымдастырды. Сол жылы Telefunken Интернациональ Funkausstellung өнеркәсіптік көрмесі кезінде теледидар құрылғысының прототибін ұсынды. 1929 жылдан бастап теледидардағы сынақ бағдарламалары тұрақты түрде Funkturm Берлин таратушысынан (Rundfunksender Witzleben) хабарланды. Алғашқы қоғамдық хабар тарату 1934 жылы 18 сәуірде Кролл опера үйінде басталды. Бастапқыда станцияны тек Берлин мен оның айналасында, кейіннен басқа да неміс қалаларында Reichspost арнайы қашықтыққа арналған кабельдер арқылы алуға болатын. Ол 1936 жылы Берлинде өткен жазғы Олимпиада ойындарын жариялағаннан кейін өте танымал болды. Олимпиада ойындарын 160 000-ға жуық көрермен бірнеше жеке теледидар мен көптеген қоғамдық теледидарларда көрді. Теледидар үгіт-насихат емес, көбірек ойын-сауық үшін пайдаланылды, өйткені Джозеф Геббельс радионы бұқаралық ақпарат құралы ретінде артық көрді. Ауыр және баяу жабдықтар хабарлауды қиындатты, ал бағдарламаның барлығы дерлік тікелей эфирде көрсетілді. 1942 жылдан 1944 жылға дейін немістер Парижде неміс және француз тілдерінде бағдарлама тарату үшін телеарнаны қайта іске қосты. 1944 жылы станция Нормандия жорығында одақтас әскерлердің жақындауы салдарынан басқа да мәдени іс-шаралар сияқты жабылды. 1990 жылы Шығыс Германия құлағаннан кейін, Fernsehsender Paul Nipkow бағдарламаларының шамамен 280 35 мм фильмдері табылды. Соңғы жылдары мұндай материалдардың көбісі неміс және халықаралық арналарда, негізінен "The History Channel" арнасында көрсетілді. Германияда қайта табылған кадрлар алғаш рет 1996 жылы WDR және NDR жасаған Televisionen im Dritten Reich ("Үшінші рейхтегі телевизиондар") деректі фильмінде, сондай-ақ Майкл Клофттің 1999 жылғы Das Fernsehen unter dem Hakenkreuz ("Свастика астындағы теледидар") деректі фильмінде қолданылды.

Parallel to the experiments by John Logie Baird in the United Kingdom, by Herbert E. Ives and Charles Francis Jenkins in the United States, as well as by Kenjiro Takayanagi in Japan, television pioneers like Dénes Mihály and Manfred von Ardenne had organised experimental television transmissions in Berlin since 1928. In the same year, Telefunken presented a television set prototype during the Internationale Funkausstellung industrial exhibition. From 1929 television test programs were regularly aired from the Funkturm Berlin transmitter (Rundfunksender Witzleben). The first public transmission was introduced in the Kroll Opera House on 18 April 1934. At first the station could only be received in and around Berlin, later also in other German cities via special Reichspost long distance cables. It became very popular when it covered the 1936 Summer Olympics in Berlin. About 160,000 viewers saw the Olympic games on a few private televisions and in many public television parlours. Television was used more for mainstream entertainment rather than propaganda, as Joseph Goebbels preferred radio as a mass medium. The heavy and slow equipment made it difficult to report, and almost all programming was broadcast live. From 1942 to 1944, the Germans also restarted a TV station in Paris to broadcast programs in German and French. In 1944, the station was shut down, as were most other cultural events, as a consequence of the approach of the Allied Armies in the Normandy Campaign. After the collapse of East Germany in 1990, about 280 rolls of 35mm film were discovered of Fernsehsender Paul Nipkow programs. In recent years, much of that material has been aired on German and international channels, mostly by The History Channel. In Germany, the rediscovered footage has been first used in the 1996 documentary Televisionen im Dritten Reich ("Tele Visions in the Third Reich") made by WDR and NDR, as well as in Michael Kloft's 1999 documentary Das Fernsehen unter dem Hakenkreuz ("Television Under the Swastika").