Кіріспе

The Flying Burrito Brothers – американдық кантри-рок тобы. Олар 1969 жылы шыққан, өте әсерлі «The Gilded Palace of Sin» дебюттік альбомымен ең жақсы танымал. Топтың негізін қалаушылар Грам Парсонс және Крис Хиллменмен (екеуі де бұрын The Byrds тобының мүшелері) байланысы белгілі болғанымен, топ көптеген құрамдық өзгерістерге ұшырады және түрлі нұсқаларда өмір сүрді. Қазір ресми түрде The Burrito Brothers деп аталатын топ концерттер беріп, жаңа альбомдар жазуын жалғастыруда.

Ерте эволюция (19681969)

Иан Данлоп пен Микки Гаувин, бұрын Грам Парсонстың Халықаралық Су астындағы тобының (ISB) құрамында болған, алғашқы Flying Burrito Brothers тобын құрды және Парсонс оларға жаңа бағыты – кантри музыкасы екенін айтқаннан кейін оған осылай ат қойды. Топтың бұл құрамы жазба жасаған жоқ, ал Шығысқа кеткен соң Грам Парсонсқа атауды беруге рұқсат берді. Топтың алғашқы құрамы жолдан тыс қалғаннан кейін, 1968 жылы Лос-Анджелесте, Калифорнияда Грам Парсонс пен Крис Хиллман "Батыс жағалау" Flying Burrito Brothers тобын құрды. Бас-гитарист/клавишник Крис Этридж (Парсонспен бірге International Submarine Band тобында ойнаған), педальді сталь гитарада ойнайтын "Sneaky" Пит Клейнов және студиялық барабаншы "Fast" Эдди Хоу топтың құрамын толықтырды.

Классикалық дәуір (1968-1972)

Хиллман мен Роджер МакГинн Парсонсты 1968 жылдың шілдесінде «The Byrds» тобынан қуғанмен, бассист пен Парсонс сол жылы Хиллман (жаңа ансамбльде ритм-гитараға ауысатын) топтан кеткеннен кейін қайта табысты. Парсонс өзінің «The Byrds» тобының мүшелерімен Оңтүстік Африкаға гастрольдік сапарға қатысудан бас тартты, себебі ол сол ел үкіметінің апартеид саясатын мақұлдамады. Хиллман Парсонстың ниетіне күмән келтірді, оның орнына әншінің Англияда Мик Джаггермен және «Rolling Stones» тобының Кит Ричардспен бірге қалуға ниеттенгенін сенді, олармен ол жақында танысқан еді. «The Flying Burrito Brothers» өздерінің тұңғыш альбомын жазды – «The Gilded Palace of Sin» (Парсонс, Хиллман және Этридждің авторлық әндері, сондай-ақ Дан Пенн мен Чипс Моманның құрметті оңтүстік соул әндерін жазған дуэттің екі әнінің кавер-нұсқалары бар), тұрақты барабаншысыз. Хох есірткіге тәуелді болғандықтан, лайықты деңгейде ойнай алмады және екі ән жазғаннан кейін жұмыстан босатылды, соның салдарынан топ түрлі сессиялық музыканттарды шақырды, олардың ішінде бұрынғы «International Submarine Band» тобының барабаншысы Джон Корнеал (топқа ресми мүше ретінде қысқа мерзімге қосылып, көптеген тректерде ойнады) және «Dr. Hook & the Medicine Show» тобынан Popeye Phillips болды. Бірінші гастрольдік сапарына шығар алдында топ түпнұсқа «Byrd» Майкл Кларкты (жақында кантри-рок пионерлерімен және «The Byrds» тобының қосалқы жобасы – «The Dillard and Clark Expedition» тобымен жұмыс істеген) тұрақты барабаншы ретінде таңдады. Ол 1971 жылға дейін топтың тұрақты барабаншысы болды. 1969 жылдың ақпанында шыққан кезде альбом кеңінен мақтауға ие болды (мысалы, Стенли Буттың «Rolling Stone» журналындағы мақтаулы шолуы және Боб Диланның оң пікірлері), бірақ «The Gilded Palace of Sin» альбомы «Billboard» чартында 164-орынға ғана ие болды, өйткені ол кантри, соул музыкасы мен психоделикалық рок жанрларын біріктіргендігімен ерекшеленді. Топ Вудсток фестивалінде өнер көрсетуден бас тартса да, АҚШ бойынша пойызбен жасалған гастрольдік сапар (Парсонстың ұшудан қорқуына байланысты) есірткі мен алкогольді пайдаланудың салдарынан апатқа ұшырады. Топтың жетістікке жете алмауына көңілі толмаған және R&B-ге деген сүйіспеншілігін Парсонс пен Хиллменнің консервативті талпыныстарымен үйлестіре алмаған Этридж 1969 жылдың күзінде топтан кетіп қалды. Хиллман бас гитарашы Берни Лидонды жалдағаннан кейін бас гитараға оралды, ол «The Dillard and Clark» тобының бұрынғы мүшесі және 1960 жылдардың басында Хиллменмен бірге блюграсс сахнасында ойнаған музыкант еді. Бұл топ 1969 жылдың желтоқсанында «Gimme Shelter» фильмінде көрсетілгендей, «Altamont Free Concert» концертінде өнер көрсетті. Олардың өнері кезінде көрермендер көбінесе тыныш болды. Бірінші альбом мен гастрольден түскен қарыздар мен сәтсіз сингл («The Train Song», тур кезінде жазылған және 1950 жылдардағы R&B музыканттары Ларри Уильямс пен Джонни «Гитара» Уотсон шығарған) «A&M Records» компаниясын «Burritos» тобын нағыз кантри тобы ретінде насихаттауға және шығындарын өтеуге итермеледі. Осы мақсатта менеджер Джим Диксон топтың тірі өнерінен бірнеше дәстүрлі кантри әндерін (Мерл Хаггард пен Бак Оуэнстің әндері), кантри стиліндегі заманауи поп-каверлерді («To Love Somebody», «Lodi», «I Shall Be Released», «Honky Tonk Women») және Уильямстың рок-н-ролл классикасы «Bony Moronie» жазылған еркін сессия ұйымдастырды. Алайда бұл күш-жігер екінші авторлық альбомды өте төмен бюджетпен шығару үшін тоқтатылды. Тасталған сессиялардан алынған бірнеше тректер 1976 жылы «Sleepless Nights» альбомында жарық көрді, онда Парсонстың «Burritos» тобынан кейінгі сололық мансабынан алынған материалдар да бар. 1970 жылдың сәуір айында шыққан «Burrito Deluxe» альбомы топтың жаңа материалды жасай алмауының (Парсонстың гедонистік өмір салтының әсерінен, оның «Lazy Days» әні 1967 жылға дейін жазылған) және «Rolling Stones» тобының бұрын жарық көрмеген «Wild Horses», Диланның «If You Gotta Go, Go Now» және оңтүстік евангелие стандарты «Farther Along» әндерінің көрнекті кавер-нұсқаларын ұсынды. «Gilded Palace» альбомынан айырмашылығы, бұл альбом чартқа енбеді. Бір айдан кейін Парсонс топтың концертіне сахнаға шығуға бірнеше минут қалғанда келді. Ол мас күйінде топтың ойнамайтын әндерін орындады. Ашулы Хиллман (әншінің 500 долларлық концерттерге лимузинде келуіне және Джаггердің шоумендік әсеріне ашуланған) концерттен кейін оны дереу жұмыстан босатты, оған Парсонс: «Мені жұмыстан шығара алмайсың, мен Грэммін!», – деп жауап берді. Хиллманның айтуынша, бұл оқиға соңғы тамшы болды; Парсонстың өз тобының мансабына назар аудармай, «Rolling Stones» тобымен бірге болуға ниеттенгені де маңызды фактор болды, бұл оның 1968 жылы «The Byrds» тобынан қуылған себебіне ұқсас еді. Аль Перкинс пен Кенни Вертц 1971 жылдың күзінде соңғы гастрольдік сапарға қатысты; бұл қойылымдар кезінде тәжірибелі блюграсс музыканттары Роджер Буш (контрабас, вокал) және Байрон Берлин (скрипка) «Country Gazette» тобынан қонақ ретінде акустикалық бөлімде қатысты. Топ 1972 жылдың мамырында турдан алынған жақсы қабылданған тікелей альбом – «Last of the Red Hot Burritos» альбомын шығарды. Хиллман мен Перкинс Стивен Стиллстің «Manassas» тобына қосылғаннан кейін топ дереу таратылды. Берлин, Буш және Вертц өздерінің «Country Gazette» тобымен жұмысын жалғастырды. Робертс 1972 жылдың қазанында Хиллманнан топтың корпоративтік иелігін қабылдады және 1973 жылғы Еуропалық концерттерге келісімшарттық міндеттемелерді орындау үшін уақытша құрамды жинады. Ол қысқа мерзімге сололық мансабын бастады, содан кейін Кларкпен бірге «Firefall» тобын құрды.

1974-1980 жылдар

Парсонстың ықпалы мен атағы артаған сайын, Flying Burrito Brothers тобына деген қызығушылық та өсті. Бұл жаңа танымалдылық 1974 жылы Close Up the Honky Tonks альбомының жарыққа шығуына әкелді, ол альбом тректерінің, B-жақтарының және жазбадан қалған үзінділердің қос LP жинағы болды. Көп ұзамай Клайнов пен Этридж топтың жаңа құрамын құрастырды. 1972 жылы олсыз топтың жалғасатындығы туралы сұрағанда Парсонс: «Идея жалғаса береді. Ол өлген жоқ. Мен жасасам да, немесе басқа біреу жасаса да, оны жалғастыру керек» деді. Этриджтің жиі серіктесі және Canned Heat тобының бұрынғы гитарисі Джоэл Скотт Хилл, ұзақ жылдар бойы кантри-рок скрипкашысы және гитарисі Гиб Гильбо, сондай-ақ бұрынғы Byrd тобының көп құралды музыканты Джин Парсонс та топқа қосылды. Ән жазушы және студиядағы талантты музыкант Спунер Олдхэммен бірге, Дан Пенн/FAME Studios дуэтінен шыққан топ сол жылдың соңында Columbia Records лейблында Flying Again альбомын шығарды. Альбомда Гильбо, Парсонс және Пенннің үлесі басым болды (оның ішінде «Building Fires» синглы, Пенн, «Always on My Mind» әнінің авторларының бірі Джонни Кристофер және Мемфис музыкасының өкілі Джим Дикинсонның бірлескен жұмысы). Бұл альбом топтың кез келген құрамының арасында ең коммерциялық сәтті жобасы болды, Billboard альбомдық тізімінде 138-орынға дейін көтерілді. 1976 жылғы Airborne альбомы үшін Этриджді Byrds тобының бұрынғы мүшесі Скип Баттин ауыстырды. Дегенмен, топтың құрамы 1970-ші жылдардың соңына дейін өзгеріп отырды, тіпті топ Sierra деген атпен альбом шығарды, сонымен бірге Flying Burrito Brothers атымен концерттер берді. 1980 жылы олар Мерл Хаггардтың «White Line Fever» әнінің нұсқасымен бірнеше шағын кантри хиттерінің біріншісін алды, бұл ән алдыңғы жылы шыққан Live in Tokyo альбомында орын алған еді.

Мұра

Грам Парсонс Крис Хиллмен жұмыстан босатқаннан кейін жеке карьерасын бастады. Ол екі жеке альбом шығарды және 1973 жылдың 19 қыркүйегінде қайтыс болғанға дейін гастрольдік сапарларын жалғастырды. Крис Хиллман Manassas (Burrito Al Perkins қатысқан), Souther Hillman Furay Band және The Byrds тобының McGuinn, Clark & Hillman құрамындағы жартылай қайта құрылуына қатысқан сәтті әнші-күйші болып қала берді. 1980 жылдары ол Herb Pedersen-мен бірге Desert Rose Band (1986–93) тобын құрып, коммерциялық сәттілікке жетті. Ол ән жазуын, продюсерлікпен айналысуын және жазбаларын жасауын жалғастырды. Берни Лидон Eagles тобының құрылуына көмектесті. Рик Робертс және Майкл Кларк Грам Парсонстың жеке тобынан Джок Бартлимен бірге Firefall тобын құрды. Олар 1970-ші жылдардың соңы мен 1980-ші жылдардың басында бірнеше радио хиттерін шығарды. Майкл Кларк 1993 жылы қайтыс болды. Рик Робертс көбінесе зейнеткерлікте, бірақ кейде жеке концерттерде өнер көрсетеді және бірнеше рет Firefall тобымен қайта қосылды. "Sneaky" Pete Kleinow 2007 жылы қайтыс болғанға дейін Burritos тобымен үнемі ойнап тұрды. Ол музыкадан тыс әлемде де Gumby авторының бірі және "Империя кері соққы береді" фильміндегі жұмысымен танымал. Гиб Гилбо жүрек операциясынан кейін зейнеткерлікке шығып, Калифорния штатының Палмдейл қаласына көшті. Ол 2016 жылы қайтыс болғанға дейін Лос-Анджелес аймағында және оның төңірегіндегі жергілікті шараларда кейде көрінетін. Оның ұлы Ронни кейде Burrito Brothers тобымен бірге өнер көрсетеді және әндер жазады. Джон Беланд АҚШ-та және шетелде әртістермен жұмыс істеуін жалғастыруда. Ол Австралия мен Норвегияда хит-жазбаларға қол жеткізіп, содан кейін Техас штатының Бренхэм қаласына көшіп, The Whites ("Forever You"), Марк Фарнер ("Isn't It Amazing? ") және Bellamy Brothers ("Cowboy Beat", "Hard Way to Make an Easy Living" және "Bound to Explode") сияқты орындаушылар үшін хиттер жазуын жалғастырды. Оның әндерін Рики Нельсоннан Гарт Брукске дейін көптеген әртістер орындаған.