Кіріспе

Америкалық ландшафт сәулетшісі Уоррен Генри Мэннинг (7 қараша 1860 жыл - 5 ақпан 1938 жыл) - американдық ландшафт дизайнері және бақ дизайнына бейресми және натуралистік "жабайы бақ" тәсілінің промоутері. Өзінің жобаларында Мэннинг "кеңістіктегі құрылым мен сипатты" құру үшін селективті кесу процесі арқылы бұрыннан бар флораны атап өтті. (Карсон, 1997) Америка пейзажын сақтаудың қорғаушысы, Мэннинг Америка пейзаждық сәулетшілер қоғамын құрудың басты тұлғасы және Ұлттық парк жүйесінің жақтаушысы болды.

Тарих

Уоррен Х. Мэннинг Редингте, Массачусетс штатында балабақшаның иесі Джейкоб Уоррен Мэннингтің отбасында дүниеге келген. Мэннинг осы жерде өсімдік материалдары туралы кеңінен білім алды. Джейкоб Мэннинг ұлының бау-бақшаға деген қызығушылығын оны ботаникалық экспедицияларға және басқа да питомниктерге, соның ішінде Эндрю Джексон Даунингтің ағасы Чарльз Даунингке тиесілі Даунинг питомнигіне бару арқылы арттырды (Карсон, 2000). Маннинг сонымен қатар анасы Лидияны акварель суретімен сурет салушы ретінде бағалады. Ол табиғатта кездесетін кішігірім бөлшектерді бағалау үшін оны үй бағына шығарып, "құстар, гүлдер, жабайы балықтар, көбелектер мен қоңыздарды" көрсетті (Карсон, 1997). Мэннинг "құм мен саздан дөңес, аңғар, туннель, үй, жол, бақша мен сулы тоғандарды" (Карсон, 1997) үлгілегенін жазды. 1884 жылы бұл тәжірибе, оның әкесі балабақшасында тәжірибе алмасуымен бірге, "Американы өмір сүру үшін жақсы орын" (Карсон, 1997) жасауға және пейзаждық дизайнды мамандық ретінде таңдауға жетеледі. 1884 жылы 26 жастағы Мэннинг Джеймс Уоррен Мэннингтің клиенттері үшін пейзаждарды жобалауда болды. Өзінің шәкірт болған кезінде, Маннинг Гарвардтың Ольмстедте сабақ өткізген кезінде өсімдіктер туралы білімін арттырды. Ол сенбілік сабақ сессиялары үшін Арнольд Арборетумын жобалады, бұл ақыр соңында Маннингтің ең үлкен әсерлерінің бірі болады. Осы уақыт ішінде Мэннинг ақ тауларда өсімдіктерге аңшылық сапарларға шығуға уақыт тапты (Стан Хайвет залы мен бақтары 2007). 1885 жылы Мэннинг әйелі Нелли Хамблин Праттпен үйленді. Үш жылдан кейін ол "ландшафттық кәсіптегі ең танымал адам" компаниясын іздеп, мақсатын көздеу үшін әкесі балабақшасын тастады (Стан Хьюет Холл және Бақтар 2007). Оның ізденісінде ол өз заманының ең ықпалды ландшафт сәулетшілерінің бірі Фредерик Лоу Ольмстедтің кеңсесіне кірді. Бұл жерде Маннингтің өсімдік материалдары туралы мол білімі 1893 жылғы Чикагодағы Колумбия көрмесіндегі сияқты жобалардың отырғызу жобаларында пайдаланылды. Маннинг парктің соңғы отырғызу схемасы мен бау-бақша көріністерін орнату үшін жауапты болды (Карсон, 1997). Олмстед кеңсесінде Мэннинг сонымен қатар Солтүстік Каролинаның Ашвилл қаласында Джордж Вандербильттің Билтмор иесінің егіс дизайнында және Милуоки, Буффало, Рочестер, Чикаго, Трентон және Вашингтон, Д.С. -дегі кең саябақ жобаларында жұмыс істеді. Бастапқыда егіс қадағалаушысы ретінде қол қойды, оның кең бау-бақша білімдері фирмадағы қызметін тез кеңейтті, ал сегіз жылдық жұмыс уақытында ол 22 штаттағы 125 жобаға қатысты. Олмстедпен жұмыс істеген кезде, Маннинг жоспарланған өнеркәсіптік жағдайларда баға жетпес тәжірибе жинады, бұл оның кейінгі мансабында маңызды рөл атқаратын болды. Компанияның серіктесі Чарльз Элиотпен бірге Бостон Метрополитен Парк жүйесінде жұмыс істеген кезде, Мэннинг сайтты және топографиялық, жолдар, су белгілерінің эскиздерін жапсыру әдісін жан-жақты және кеңінен зерттеуге ұшырады. өсімдіктердің эскиздері (Карсон 2000). Бұл ресурстарды жоспарлау әдісі Мэннингтің мансабында қайта-қайта қолданылды. 1896 жылы Мэннинг Ольмстед кеңсесін тастап, Бостон орталығына жақын Тремонт көшесінде жеке бизнесін бастады. Фредерик Ольмстед аға өзінің бизнесін екі ұлы мен серіктесі Чарльз Элиотқа берерін білген Маннинг өз ісін бастауға шешім қабылдады (Карсон, 2000). Мэннинг фирмадан кеткен кезде, Олмстед оған өзімен бірге 15 жұмыс орындарын алуға рұқсат берді; осы клиенттердің бірі Уильям Гвинн Мэтер болды. Мэтер Мэннингті шын жүректен қолдады және оны өмір бойы алпыс жобалау және жоспарлау жобаларында, оның ішінде Кливленд, Огайо қаласына жақын орналасқан үйінің дизайнында қолданды (Карсон, 1997). Енді толықтай басқаруға ие болған Мэннинг өзіне қызығушылық танытқан стильдердің дизайнын жасай алды. Бұл негізінен американдық пейзажға бейімделген 18 ғасырдағы ағылшын романтикалық стилі. Нәтижесінде жергілікті өсімдіктермен қамтылған кең, табиғи дизайн пайда болды (Stan Hywet Hall and Gardens 2007). Чарльз Жилет 1909 - 1911 жылдары оның кеңсесінде шәкірт болып қызмет етті. 1919 жылы Маннингтің таланты оны Бирмингемге (Алабама штаты) алып барды, онда ол қала үшін жаңа жоба бойынша жұмыс істеді. Ол "болып жатқан ресурстармен анықталатын бірнеше көршілес орталықтарды" қамтитын радикалды ресурстарға негізделген жоспарды ұсынды (Карсон, 2001). Ол сондай-ақ бүкіл қаладағы саябақтардың маңыздылығын атап өтіп, "ең жақсы жобаланған қалалардың аумағының сегізден бір бөлігі саябақтарда және 75 адамға шамамен �...

Мэннингтің "жабайы бақтары"

Маннинг өз мансабының басында пейзаж дизайнына формалистік көзқарасқа қарсы шығып, жергілікті өсімдіктер мен натуралистік топтамалардың табиғи көзқарасына баса назар аударды. XIX ғасырдың аяғындағы формальды бақтар көбірек симметриялық дизайнға және әшекейлерді кеңінен пайдалануға негізделген. Маннинг өзінің жабайы бағбандығын "көкөніс өсірудің табиғатқа ұқсас әдіспен, ең аз күтімді қажет ететін төзімді өсімдіктер колониясын отырғызумен айналысатын түрі" деп сипаттайды (Карсон, 2001). "Табиғат бақшасы" атты алғашқы, әлі жарияланбаған эссесінде Мэннинг былай деп жазады: Мен сіздердің ойларыңызды жаңа бау-бақша түріне беруіңізді қалаймын, онда ландшафтты дизайнер, алдымен, қазіргі жағдайдың сұлулығын таниды және осы сұлулықты қазіргі топырақтың контурын, сипатын және су жағдайын өзгертудің орнына, селективті жұқару, құрғату және кесу арқылы даму схемасында орынсыз материалды жою арқылы ең кішкентай бөлшектерге дейін дамытады. Бұл идеяны таңдаулы сұрыптау және кесу Мэннингтің ландшафт теориясының негізі болды. Ол ландшафттағы ең кішкентай бөлшектерді атап өтті, оның дизайнында лишайниктер мен саңырауқұлақтар ерекшеленді, бұл оның әріптестеріне қайшы келеді және ландшафттық дизайндағы бұл уақыт үшін ерекше болды.

Гвинн: жабайы бақ

1907 жылы Кливленд Клиффс темір компаниясының иесі Уильям Гвинн Матер Маннингтен Чарльз А. Платпен бірге Огайо штатының Кливленд қаласының сыртындағы меншігін жобалауды сұрады. Мэннинг пен Плат бірге жұмыс істеуге жалданады, бірақ көбінесе бір мүлік үшін қарама-қайшы ландшафт дизайндарымен. Формалистік дизайнер Плат жолдарға, қақпаларға және басқа сәулет элементтеріне баса назар аударды, ал Мэннинг өзінің дизайнын "жабайы бақ" әдісіне негіздеді (Карсон, 1995). Мэннинг осы жердегі бұрыннан бар өсімдіктерді түгендеп, оларды іріктеп кесу және сұрыптау арқылы сұлу отырғызу топтары мен кеңістіктерін жасады. Мэннинг сонымен қатар көршілес мемлекеттерден өсімдіктер, соның ішінде Мичиганнан жабайы гүлдер мен Солтүстік Каролинадан рододендрондар әкелді (Карсон, 2004). 1912 жылы Мэтер Кливлендке жақын орналасқан тағы бір үлкен жер учаскесін сатып алды, онда Маннинг тағы бір "жабайы бақты" жобалады. 2007 жылдан бері жекеменшік иелігінде болған Гвинн көпшілікке ашық емес.

Елеулі үлестері

1899 жылы, Ольмстед аға фирмасынан кеткеннен кейін үш жыл өткен соң, Маннинг Елиотқа хат жазып, ландшафт сәулетшілері үшін кәсіби ұйым құруға көмек сұрады. Алайда, Элиот қоғамдық бірлестікті құруға көбірек қызығушылық танытты. Осы идеяның түпкі нәтижесі Америка азаматтық қауымдастығы болды. Бұл құрылғаннан кейін, Мэннинг кәсіби ұйым құруға деген ықыласына оралды. Олмстед ағайындыларының көмегімен Америка ландшафт сәулетшілері қоғамының 11 құрылтайшысы 1899 жылы Нью-Йоркте алғаш рет кездесті. 1914 жылы Мэннинг президент болып қызмет етеді (Карсон 2000). Маннинг ландшафт архитекторы болумен қатар, жазушы және Американың жабайы табиғатын қорғаушы болды. Мэннинг үлкен карталық жобада (1915-1916) жұмыс істеді және Ұлттық және мемлекеттік орман және парк жүйелерін құру арқылы американдық жерлерді қорғауды ұсынған "Ұлттық жоспар" жазды. Мэннинг өзінің отбасының алғашқы отарлау үйін қалпына келтіру үшін жауапты болды, Мэннинг Мансе Биллерика, Массачусетс штатында. 1890 жылдары мүлік құлдырап кетті, ал Мэннинг мұқият құжатталған қалпына келтіруді басқарды. Ол оны өлгенше жазғы баспана ретінде пайдаланған. Сондай-ақ, ол үйдің айналасындағы үлкен жерлерді сатып алып, онда біраз уақыт кеңсесін басқарды. Бұл жердің көп бөлігі қазір Уоррен Х. Мэннинг мемлекеттік орманының өзегі болып табылады.