1946 жылғы круиздік кеме

Кіріспе

1946 жылы іске қосылған круиздік кеме

Ахилле Лауро (1965–1994)
| Кеменің аты = *Виллем Руйс
Ахилле Лауро
| Кеме иесі = *1947–1965: Royal Rotterdam Lloyd
1965–1989: Achille Lauro FU G. & C.
1989–1994: Star Lauro S. P. A. | Кеме операторы = * Royal Rotterdam Lloyd (1947–1964)
Flotta Lauro Lines (1965–1989)
StarLauro (1989–1994)
| Кеме тіркелімі = *1947–1965: Роттердам
1965–1994: Неаполь
| Кеме бағыты =
| Кемеге тапсырыс берілген = 7 мамыр 1938
| Кеме жасаушы = KM 'De Schelde' S&M, Влиссинген
| Кеменің бастапқы құны =
| Кеме құрылыс алаңының нөмірі = 214
| Кеме құрылыс жолының нөмірі =
| Кеме салынған = 25 қаңтар 1939
| Кеме сатып алынған =
| Кеменің алғашқы сапары = 2 желтоқсан 1947

Оранжбен соқтығысу

1953 жылғы 6 қаңтарда Виллем Руис Қызыл теңізде қарсы бағытта келе жатқан "Руннинг Мэт" кемесімен соқтығысты. Сол кезде жолаушылар кемелері жолаушыларын көңілді ету үшін бір-біріне жақын өтуге бейім болған. Оранж кемесінің кейіннен қатты сынға ұшыраған, кенеттен және жылдам жақындасуы кезінде Виллем Руис күтпеген жерден солға бұрылып, соқтығысуқа себеп болды. Оранж кемесінің мұрты қатты зақымдалды. Қауіпсіздік талаптары бойынша тоқталып қалу мүмкіндігі болғандықтан, ол жоспарланған Коломбо портына тоқтамай, тікелей Джакартаға бағыт алды. Виллем Руис кемесі аз зақымданып шықты. Ешбір адам қаза болған жоқ. Кейіннен екі кемеде де байланыс қателігі болғандығы анықталды.

Яваға саяхат

1957 жылы ағылшын дипломаты, жазушы және күнделік жазушы Гарольд Николсон мен оның әйелі, жазушы және ақын Вита Саквилл-Уэст, екі ай бойы «Willem Ruys» кемесімен Қиыр Шығысқа саяхат жасады. Бұл саяхат оның «Жаваға саяхат» атты, жарияланған күнделігінде сипатталған, онда 1950-ші жылдардағы кемедегі бірінші класс саяхаты туралы толық мәлімет берілген.

Кейінгі жылдар

Жөндеу жұмыстарынан кейін Royal Rotterdam Lloyd Виллем Руйсты Солтүстік Атлантика бағытына жіберуді шешті. Алдымен ол Нью-Йорк рейсіне, кейін Канадаға тағайындалды. 1958 жылы Royal Rotterdamsche Lloyd және Netherland Line компаниялары әлемді айналып саяхаттаушыларға арналған қызмет құру туралы ынтымақтастық келісіміне қол қойды. Бірлескен флот «Голландия Корольдік Пошта Кемелері» деген тумен жүзеді. Оранье және Йохан ван Олденбарневельдтпен бірге Виллем Руис осы жаңа қызметке дайындалу үшін кең ауқымды жөндеуден өтті. Ол «Еуропа-Канада» қызметі үшін Монреальге екі шартер рейсі жасады. Содан кейін, 1958 жылдың 20 қыркүйегінен 1959 жылдың 25 ақпанына дейін Амстердамдағы Wilton Fijenoord кеме құрылыс шеберханасында толыққанды қайта жаңартудан өтті, нәтижесінде жолаушылар лайнері круиздік кемеге айналды. Оның бастапқыдағы төрт сыныптық бөлінісі Бірінші және Туристтік сыныпқа біріктірілді. Жүз жаңа кабина орнатылып, барлық жайларға кондиционерлер қосылды. Жавандық экипаж мүшелері еуропалықтармен ауыстырылды, олар экипажға арналған жағдайды жақсартуды қажет етті. Сыртқы түрінде Туристтік сыныптағы Wintergarden-ге жаңа әйнектер қойылды, алдыңғы түтігі биіктетілді және тұрақтандырғыштар орнатылды. Виллем Руис енді 275 бірінші сынып және 770 туристік сынып жолаушыларын қабылдай алатын, бірақ қосымша жатқыштар орнатылған алмастырылатын кабиналардың көп болуы жолаушылар санын 1167-ге дейін арттыруға мүмкіндік берді. Жаңа техникалық сипаттамаларына сәйкес кеменің тоннажы 21 119-дан 23 114 тоннаға дейін өсті. 1959 жылдың 7 наурызында Виллем Руис Австралия мен Жаңа Зеландияға жаңа әлемдік рейсіне шықты. Ол Роттердамнан Саутгемптон, Жерорта теңізі, Суэц каналы, Фримантл, Мельбурн, Сидней, Жаңа Зеландия арқылы өтіп, Панама каналы арқылы қайтып келді. «Голландия Корольдік Пошта Кемелері» (Виллем Руис, Йохан ван Олденбарневельт және Оранье) британдық лайнерлерге танымал балама болып табылды. 1964 жылдың соңында жолаушылар саны күрт төмендегендіктен Виллем Руис Роттердамда тоқтатылып, сатылымға қойылды.

After repairs, Royal Rotterdam Lloyd decided to release Willem Ruys on the North Atlantic run. First, she was placed on the New York service, and later Canada was included. In 1958, the Royal Rotterdamsche Lloyd and the Netherland Line signed a co operative agreement to create a round the world passenger service. The joint fleet would sail under the banner of "The Royal Dutch Mail Ships". Together with Oranje and Johan van Oldenbarneveldt, Willem Ruys underwent an extensive refit to prepare her for this new service. She made two charter trips to Montreal for the Europa Canada service. Then, from 20 September 1958, until 25 February 1959, she underwent a major facelift at the Wilton Fijenoord shipyard in Amsterdam, turning her from a passenger liner into a cruise ship. Her original four class distinctions became First and Tourist Class. A hundred new cabins were installed and air conditioning was extended throughout all accommodations. The Javanese crew members were replaced by Europeans, who required upgraded crew accommodation. Externally, she was fitted with a new glazing in Tourist Class Wintergarden, her forward funnel was heightened and stabilizers were fitted. Willem Ruys was now able to accommodate 275 first class and 770 tourist class passengers, although there were many interchangeable cabins which had additional berths fitted, which could increase the maximum passenger number to 1167. Her new specifications would see her tonnage increase from 21,119 to 23,114 gross register ton. On 7 March 1959, Willem Ruys went off on her new world service to Australia and New Zealand. She departed from Rotterdam, sailing via Southampton, the Mediterranean, the Suez Canal, Fremantle, Melbourne, Sydney, New Zealand, returning via the Panama Canal. The Royal Dutch Mail Ships (Willem Ruys, Johan van Oldenbarnevelt and Oranje) became a popular alternative to the British liners. At the end of 1964, due to a strong drop in passenger numbers, Willem Ruys was laid up in Rotterdam and put up for sale.

Ахилл Лауро рөлін

1965 жылы ол Flotta Lauro Line компаниясына сатылып, компания иесінің құрметіне Ахилл Лауро деп аталды. 1965 жылғы тамызда болған жарылыстан кейін кеме кеңінен қайта жаңартылып, модернизацияланды және 1966 жылы Австралияның Сидней қаласына жолаушыларды тасымалдаумен қызметке кірісті. Кеме Адендегі тәртіпсіздік салдарынан қиын жағдайда қалған британдық әскерилердің отбасыларын эвакуациялауға қатысты, сондай-ақ алты күндік соғыс кезінде Суэц каналы жабылуға дейін солтүстік бағыттағы соңғы транзиттердің бірін жасады. Ахилл Лауро 1972 жылдың басында круиздік кемеге айналдырылды, осы кезде ол өте ауыр өртке ұшырады. 1975 жылы жүк тасымалдаушы кеме Youseff-пен болған соқтығысу салдарынан ол сүңгіп кетті, ал 1981 жылы болған тағы бір өрт кемеді уақытша қызметтен шығарды. 1982 жылы Lauro Lines компаниясы банкротқа ұшырағанда кеме Тенерифеде тоқтатылды. Chandris Line компаниясы 1985 жылы, ұшыруға аз уақыт қалғанда, оны чартерлік келісім бойынша иелігіне алды. Кеме 1987 жылы Батыс Австралияның Фримантл қаласында өткен Америка кубогы жарысы үшін жекелеген топқа жалға берілді, ол 1400 келушіге арналған көру платформасы және тұру орны ретінде пайдаланылды. Сондай-ақ, жарысты қадағалаған халықаралық төрешілер алқасы да сол кемеде орналасты.

1985 жылғы ұрлау

1985 жылдың 7 қазанында Палестинаны азат ету майданының төрт мүшесі Ескендіриядан Порт-Саидке бағыт алған кеме Египет жағалауында болғанда оны басып алды. Жолаушылар мен экипаждың барлығын кепілге алып, олар кемені Сирияның Тартус портына бұрып, Израиль түрмелеріндегі 50 палестиналықтың босатылуын талап етті. Тартуста кемеге тоқтауға рұқсат берілмеген соң, қаскөйлер мүгедек американдық еврей азамат Леон Клингофферді өлтіріп, денесін теңізге тастады. Содан кейін кеме Порт-Саидке қайта бет алды, екі күнге созылған келіссөздерден кейін қаскөйлер лайнерді тастауға келісті, оларға қауіпсіз өту кепілдігі берілді және египеттік коммерциялық авиалайнермен Туниске ұшырылды. Бірақ, бұл авиалайнерді АҚШ Әскери-теңіз күштерінің F-14 Tomcat истребителі тоқтатты және Сицилияға қонуға мәжбүрледі. Сол жерде АҚШ-тың «Дельта» әскері қаскөйлерді АҚШ-та соттау үшін ұстауға тырысты, бұл Сигонелла дағдарысына әкеп соқты. Төрт террористтің үстінен итальян соты сот өкімі шығарып, түрмеге жапты, ал операцияның бас ұйымдастырушысы, өзі қаскөйлікке қатыспаған, Югославияға жолдама алып, қашып кетті.

Кейінгі жылдары, өрт және суға бату

Кеме қызметін жалғастырды. 1989 жылы Lauro Line компаниясы Mediterranean Shipping Company компаниясымен бірігіп, "StarLauro" болып өзгерген кезде кеме жаңа туды алды. 1994 жылғы 30 қараша күні кешке, 979 жолаушы мен экипажбен Оңтүстік Африкаға бағыт алғанда, Сомали жағалауында өрт шықты. Ол кезде итальяндық шенеуніктер өрттің себебі тасталған темекі болғанын мәлімдеді. Кейінірек жүргізілген талдаулар өрттің қозғалтқыш бөлімінде болған жарылыстан бастау алғанын көрсетті, яғни коленвал корпусының бірі жарылып, салқындатқыш майы қабылдағышқа түскен. Бақылаудың жетіспеуі салдарынан өрт анықталғанға дейін бақылаудан шығып кетті. Экипаж бірнеше сағат бойы өртті сөндіруге тырысты, бастапқыда шлангтармен, содан кейін бассейнден сумен құя отырып. 1991 жылы MTS Oceanos кемесі батқан кезде құтқару операцияларын басқарған әртіс Мосс Хиллс мұнай өртіне су құюдың тиімсіз екенін, тіпті жағдайды нашарлататынын еске алды. Кеме таңертең қисайғаннан кейін тастап кетілді. Адамдардың бір бөлігі кеме корпусынан шыққан жалынның кедергісінен негізгі құтқару шалкектеріне көтеріле алмады, сондықтан кордан төмен түсірілген арқан баспалдақпен надуылы қайықтарға жетті. Эвакуация және құтқару кемелеріне ауысу кезінде екі адам қаза тауып, сегіз адам жарақат алды. USS Gettysburg және Halyburton кемелері шақыруға жауап берді. Achille Lauro 1994 жылғы 2 желтоқсанда батып кетті, бұл көрініске құтқару мүмкіндігін бағалау үшін келген өрт сөндіру буксирі куә болды. Содан бері кеменің қалдықтары табылған жоқ.