Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапондық жекпе-жек өнері Кукишин рю (九鬼神流), бастапқыда "Тоғыз құдайдың қасиетті (көкіден келген) мектебі". Бұл сого будзюцу, яғни тайдзюцу, бодзюцу, нагинатадзюцу, кенпо, ханбодзюцу, содзюцу және хэйхо сияқты әртүрлі қарулар мен өнер түрлерін үйретеді. Кукишин рю және оның негізін қалаушысы Бугей Рюха Дайджитэн немесе "Жекпе-жек өнер мектептерінің энциклопедиясында" тізімделген, ол – қазіргі (гендай) және ежелгі (корю) жапон жекпе-жек мектептерінің тізімі.
Japanese martial art
Kukishin ryū (九鬼神流), originally "Nine Gods Divine (from heaven) School" It is a sōgō bujutsu, meaning that it teaches several different weapons/arts such as taijutsu, bōjutsu, naginatajutsu, kenpō, hanbōjutsu, sōjutsu and heiho. Kukishin ryū and its founder are listed in the Bugei Ryūha Daijiten or "The Encyclopedia of Martial Art Schools", a record of modern (gendai) and old lineage (koryū) Japanese martial schools.
Кукишин-рю аңызы
Кукишин рю-ның негізін қалаушы Рюшин Якусимару 1318 жылдың 1 қаңтарында Вакаяма префектурасындағы Кумано Хонгуда Дою Широхоган отбасында дүниеге келді. Ол Куманодағы ең беделді кландардың біріне жататын, ұрпақтар бойы бето, яки «қасиетті орын күзетшілері» ретінде қызмет еткен Фудзивара кланының ұрпағы еді. Көп ұзамай отбасы Тайра-Минамото соғысына қатысып, Кумано әскер-теңіз күштеріне басшылық етті. Рюшиннің анасы – Чигуса Химе, оның ағасы Оңтүстік император сарайының мүшесі Сукетомо Дайнагон Хино еді. Чигуса Химе бала көруде қиындыққа тап болғандықтан, Хие тауындағы Энриаку-дзи храмына сапар шекті, онда Якуши Буддаға (Бхайсаджягуру Вайдуряпрабха) көмек сұрап дұға етті. Ұзақтан соң ол жүкті болды және ұл туды, оны құдайдың құрметіне Якушимару деп атады. Рюшин әкесі Доюдан шугендо (тау саяхатының аскетикалық тәжірибесі) үйренгеннен кейін, содан кейін Киотоға барып, Санмаку храмында буддалық монах Жокайдан эзотерикалық буддизмді оқыды. Ол сонымен қатар Курама тауында жекпе-жек өнерін жетілдірді және Кудзи хихо мен Онмёдоның шебері болған деседі. Йошинодан келген күштер ақыры келді және олар император Годайгоны Кинпусен тауындағы шағын ғибадатханаға қауіпсіз жеткізе алды. Рюшин Хие тауындағы Йокавадағы кітапханада жасырған «Император үйінің үш қазынасын» қайтаруға да жетістікке ие болды. Император Годайго Рюшиннің адалдығына ризашылық білдіріп, оның құпия техникалары туралы сұрады. Рюшин: «Бұл менің отбасымнан бері келе жатқан құпия техника. Бұл Кудзидің құпия өнері», – деп жауап берді. Император содан кейін былай деп жариялады: «Құдай сендердің адалдықтарыңды біледі. Сендер Фудзивара тегіңді Куки деп өзгертесіңдер». Кукидегі «Ку» жапон тілінде «тоғыз» дегенді білдіреді. «Ки» кейіпкерді жапонша айтқанда «Ками» деп айтылуы мүмкін, яки «әулие рух», «Они» (жаман рухтар) дегенге қарама-қарсы. Сондықтан «Куки» шын мәнінде «Ку ками» дегенді білдіреді. Алайда, Эдо дәуірінен бері бұл әдетте Куки деп айтылады. Бұл көне құжаттар 1941 жылы Миура Ичироның «Куки мұрағатының зерттеуі» атты еңбегі жарық көргеннен кейін көпшілікке белгілі болды. Бұл кітаптар мифологиялық дәуірге қатысты қосымша жазбаларды қамтиды және Жапонияның екі маңызды көне ескерткіштері – Кодзики мен Нихон Шокиге толықтыру болып табылады. Ко-синто, жекпе-жек өнері және Кумано Хонзан Шугендо туралы томдар тізімделген. Миураның басылымына дейін бұл кітаптар туралы тек «Сонтоку Окина Ява» кітабының екінші томында айтылған еді.
Ryushin Yakushimaru, the founder of Kukishin ryū, was born to Dōyu Shirōhōgan at Kumano Hongu in Wakayama prefecture on January 1, 1318. He was born into one of the most influential clans in Kumano, who were the descendants of the Fujiwara clan who served for generations as bettō, or “Shrine Supervisors." The family eventually entered into the Taira Minamoto War and commanded the Kumano Navy. Ryushin's mother was Chigusa hime, whose brother was Suketomo Dainagon Hino, a member of the Southern Imperial court. Because Chigusa hime had difficulty in conceiving she made a pilgrimage to Enryaku ji temple at Mt. Hiei where she prayed to the Yakushi Buddha (Bhaisajyaguru Vaiduryaprabha) for help. Soon after, she became pregnant and gave birth to a baby boy, which she named Yakushimaru after the deity. Ryushin learned the martial arts and military sciences (Shinden Fujiwara Musō ryū) handed down in his family from his grandfather Dōjitsu and Shingu Bettō Ariie. After learning shugendō (mountaineering asceticism) from his father Dōyu, Ryushin then went to Kyoto where he learned esoteric Buddhism from the Buddhist monk Jōkai at Sanmaku in temple. He also trained in martial arts at Mt. Kurama and was said to be master of Kuji hihō and Onmyo do. Reinforcements from Yoshino eventually arrived and they could safely take the Emperor Godaigo to a small temple like hut located at Mt. Kinpusen. Ryushin also succeeded in re capturing the “Three Treasures of the Imperial House” which he had concealed in a scripture warehouse at Yokawa in Mt. Hiei. The Emperor Go Daigo praised Ryushin's dedication and inquired about his secret techniques. Ryushin answered, "It is a secret technique passed on in my family. It is The secret art of Kuji." The emperor then made an announcement as follows: "God knows your loyalty. You shall change your surname Fujiwara to Kuki." The "Ku" of Kuki stands for "Ku" or “nine” in Japanese. "Ki" can be pronounced "Kami" if the character is pronounced in the Japanese way, meaning "Oni gami"(holy spirit) as opposed to "Oni" (evil spirits). "Ku ki" is therefore actually "Ku kami." However, it has been customarily pronounced Kuki since the Edo period. These ancient documents came to be known to the public when Miura Ichiro published A Study of the Kuki Archives in 1941. The scrolls are known for containing supplementary records concerning the mythological age, complementing the Kojiki and the Nihon Shoki, the two major ancient documents in Japan. Volumes on Ko shinto, martial arts and Kumano Honzan Shugendō were accounted. Until Miura's publication, the only mention of the scrolls was in volume two of Sontoku Okina Yawa
Нагинатадзюцу (刀術)
Кукишин-Рю-Нагинатаның жалпы ұзындығы 225 см. Оның екі жиекті, 21 см ұзындығы бар жүзі және ол сымдар арқылы сапқа бекітілген. Ол кесу, қайтару, соғу, шаншу және бұру үшін қолданылады; жүзі сондай-ақ ілгектеу және ұстау үшін де пайдаланылады. Нагината Кукишин-Рю мектебіндегі ең маңызды қару болып табылады, себебі бодзюцу өзінің пайда болуын Нагинатаға қарызды. Бұл Кукишин-Рю мектебінің тағы бір айрықша қаруы және, мүмкін, мектептің құрылуының негізі.
The Kukishin Ryū Naginata is 225 cm in overall length. It has a double edged blade that is 21 cm long and is attached to the shaft by wires. It is used to slash, parry, strike, stab and deflect; the blade is also used to hook and arrest. Naginata is a weapon of primary importance in Kukishin Ryū as the Bōjutsu owes its origin to the Naginata. It stands as another signature weapon of Kukishin Ryū and it is perhaps the base of the ryu's creation.
Ханбоджитсу (半棒術)
Кукишин рю мектебінің ханбосы қарысылық көрсету, соққы беру, сындыру және шаншу үшін қолданылады. Ол тайдзюцумен де үйлеседі. Ханбо ең тікелей найза мен таяққа байланысты, алайда бұл ықпалдар сыртқы. Найзаның ханбоның өзінің бастауы болғаны рас болғанымен, ол өзінің техникаларын қылыштан дамытқанын айтуға болады. Укон Курияма ханбо техникасын Азучи-Момояма дәуірінде Кукишин рю мектебіне енгізген деп саналады. Аңыз бойынша, ол қысқа найзамен шеберлігімен әйгілі болған. Курияма 1575 жылдың 4 мамырында Ода Нобунага жағынан Нагашино шайқасына қатысты. Генерал Кацухиса Тангоноками Сузукимен шайқасқанда, Курияманың найзасы екіге бөлінді. Курияма жарылған найзасымен күресіп, ақырында Сузукиді жеңді. Содан кейін ол жаудың қылыштарын жеңіп, оларды толыққанды жеңіске жеткізіп, шайқасқа түсті. Осы аңызға сүйене отырып, ханбо Эдо дәуірінің басында Кукишин рю мектебіне ресми түрде қосылған деп есептеледі.
The hanbō of Kukishin ryū is used to parry, strike, crush and stab. It integrates with taijutsu as well. The hanbō is most directly related to the spear and staff, however these influences are superficial. It is safe to say that although the spear was in fact the origin of the hanbō itself, it truly plied its techniques from the sword. Ukon Kuriyama is thought to have created and introduced the hanbō techniques to Kukishin ryū during the Azuchi Momoyama period. Legend has it that he was well known for his skill with the short spear. Kuriyama participated in the Battle of Nagashino on May 4, 1575, on the side of Nobunaga Oda. While fighting against general Katsuhisa Tangonokami Suzuki, Kuriyama's spear was cut in half. Kuriyama kept on fighting with the cleft spear and eventually defeated Suzuki. Then it is said that he continued into battle, overwhelming the enemies' swords and thoroughly beating them down. From this legend, it is believed that the hanbō was officially included in Kukishin ryū during the early Edō era.
Содзюцу (槍術)
Кукишин-Рю найзасының жалпы ұзындығы 270 см. 36 см-ден 45 см-ге дейінгі найзаның ұшы сым арқылы сапқа бекітілген және үш қыры немесе "жалалары" бар. Ол қарсыластың шабуылын тойтару, кесу, шаншу, соққы беру және оның тепе-теңдігін бұзу үшін қолданылады. Кукишин-Рю найза техникасы көптеген күрделі өзгерістер мен ерекшеліктерді қамтиды және бұл оқу бағдарламасындағы ең қиын қару болып саналады. Оның әртүрлі нысаналары бар, оларға қысқа және ұзақ қашықтықтан жете аласыз, ал әр қашықтықта қарудың тиімді болуы үшін қолдану тәсілінде шамалы өзгеріс қажет. Бұл оны ең күрделі және қиын қарулардың біріне айналдырады, оның дұрыс қолданылуы пайдаланушының қашықтық пен уақытты дұрыс бағалауына байланысты.
The Kukishin Ryū spear has a total length of 270 cm. The 36 cm to 45 cm spearhead is connected to the shaft with wire, and it has three edges or "blades." It is used to parry, slash, stab, strike and to unbalance opponents. The spear techniques in Kukishin ryū integrate a myriad of complex variations and nuances and this is perhaps the most difficult weapon in the curricula to learn. It has a number of targets which can be reached from both long and short distances and at each distance, a slight divergence in the way the weapon is used is needed in order to make it effective. This makes it one of the most complicated and complex weapons, depending entirely on distance and timing for the wielder to use it correctly.