Кіріспе

Григорий IV (қайтыс болды 915) Неаполь герцогы Сергий II-нің тұңғыш ұлы және 898 жылы аристократияның бірауыздан dux немесе magister militum сайлаған кезде оның әкесінің ағасы епископ Афанасийдің мұрагері болды. Оның әкесінің екінші ағасы Стефан Афанасийдің орнын иеді. Chronicon ducum et principum Beneventi, Salerni, et Capuae et ducum Neapolis-ке сәйкес, ол он алты жыл сегіз ай билік жүргізді. Оның тұсында Меццоджиорноны саррацендер үнемі шабуылдайтын. 900 жылы Григорий қала сыртындағы Неаполиттік бекініс - Каструм Лукулланумды мұсылмандардың база ретінде алуына жол бермеу үшін жойды. Ал егер қала ұзақ уақыт қоршауға алынса, аман қалу үшін қала қабырғаларын нығайтып, азық-түлік қорын жинады. Көп ұзамай жазған Лео Остианскийдің айтуынша, ол Беневенто мен Капуаның ханзадасы Атенульф пен амальфиттермен келісімге келіп, сарацендерге шабуыл жасап, жеңіп шықты. 911 жылы 2 шілдеде ол Атенульфтің ұлдары Атенульф II және Ландульф I-мен тағы бір келісімге қол қойды, олар Либурияның даулы аумағын бөлісті. Сол жылы ол Гарлильянодағы сарацен қамалына қарсы одақтастардың шабуылдарына қатысты. 915 жылы ол оңтүстік Италия князьдерінің және Византиялық стратег Николай Пицинглидің үлкен әскеріне қосылды және патриций императорлық атағын алды. Армия Сполетоның Альберико І және Папа Иоанн X басшылығымен орталық жарты аралдағы күштермен кездесті. Олар Гарильяно лагеріне тағы бір шабуыл жасады. Соңынан болған шайқаста олар Грегоридің қате (немесе жалған) кеңесіне сүйене отырып, сарацендер сызығына шабуыл жасады. Алайда, бұл сәттілік болды және жау аң аулап, өлтіру үшін орманға қашып кетті. Григорий жеңістің жемісін көруге көп уақыт шықпады, ол бірнеше ай ішінде, 915 жылдың соңында қайтыс болды және оның орнын шайқасқа қатысқан тұңғыш ұлы Иоанн II иеленді. 907 жылы Григорий Неаполдегі қасиетті Северин мен Сосс қалалық шіркеуіне, мүмкін, оның ата-бабалары құрған.