Don Mossi

Кіріспе

Американдық бейсболшы (1929-2019) Дональд Луис Мосси (1929 жылдың 11 қаңтары - 2019 жылдың 19 шілдесі) 1954 жылдан 1965 жылға дейін американдық баскетболшы болды. Ол сол қолымен бақылау жасаушы питчер болатын, оның шабуылдан жүру қатынасы лига көшбасшыларының арасында тұрақты болды (ол 1961 жылы лиганы басқарды). Ол 101 жеңіске, 50 сауғалауға және карьералық орташа ұпай көрсеткіші 3,43-ке ие болды.

Ерте өмір

Мосси Калифорния штатының Сент-Хелена қаласында туған, ол Пейшенс (Вудворт) мен Луис Моссидің ұлы. Ол Дейли Ситиде өсіп, Джефферсон орта мектебінде оқыды. Джефферсон орта мектебінде ол футболдың жұлдызы болды, екі рет жартылай аралдың спорттық лигасының барлық марапаттарын қорғаншы ретінде алды.

Кәсіби мансап

Моссиді ерте жаста байқап, 1949 жылы орта мектепті бітіргеннен кейін Кливленд индеандарымен келісімшартқа отырды. Ол Бейкерсфилдтегі А класына тағайындалды. Бейкерсфилдте Мосси бақылау мәселелерін көрсетті; ол бірінші жылы 195 рейдте 115 шайқасты өткізді. Ол 1951 жылы Уичита Индианс үшін 122 айналымда 2.92 ERA есептеп, мансабында алға жылжуда. Моссиге 1954 жылғы маусымда Индиандардың боксерлер қақпасына орын берілді; бесінші жыл кәсіби ретінде, сол кездегі бас лига ережелері Индиандарды оны командада орын бермеген жағдайда, оны бостандыққа шығаруға мәжбүр еткен болар еді. Сол кездегі индейлердің айналым сапасы - ерте Уинн, Боб Лемон, Боб Феллер, Хэл Ньюхаузер және Майк Гарсияны қамтиды - бұл әрқашан бастаушы болған Моссиді рельеф ретінде пайдалану керек дегенді білдірді. Оның бас лигасында дебюті сол жылдың 17 сәуірінде Чикагоның Уайт Сокс командасына 8-1 есебімен ұтылып, Мосси үш ининг өткізді және бір ұпай берді. Мосси баскетболшы ретінде кездескен алғашқы ұрықшы - болашақ атақ залы Нелли Фокс, ол қателікпен базаға жетті. Оның алғашқы страйкулы Шерм Лолларға қарсы болды. Индиандар серияда жеңілді, ал Мосси үш ойынның төртінде төрт ойын өткізіп, ешқандай ұпайға жол бермеді. Келесі маусымда ол Индиандар үшін бас бапкер болып қайта оралды. Мосси Нарлески мен Осси Альвареспен бірге 1958 жылы 20 қарашада Билли Мартин мен Аль Цикоттке Детройт Тайгерлеріне ауыстырылды. Сауда-саттық Моссиге бас бапкерлік ротацияда орынды қамтамасыз етті, бұл ол Индианмен жоғалтқан нәрсе. 1959 жылы ол 17-9 есебімен 3.36 ERA-мен өтті. 1960 жылы ол 98 болды, бірақ .500-ден төмен клубта, ERA 3,47 болды. Мосси 1961 жылы мансабының ең үздік маусымын өткізді, ол Тайгерс клубында 157 есебімен 2.96 ERA-мен 100 жеңіске жетті. Көп ұзамай ол өзінің лақтыратын қолында проблемалар басталды, ал Тайгерспен соңғы екі жылында ол 4.01 ERA-мен 1820-ға жетті. 12 жылдық бас лигалық мансабында Мосси 101 ойын жеңіп, 80 (.558) жеңіліске ұшырады және ERA 3,43 құрады. 460 ойынды өткізген, оның ішінде 165 ойын басталған, ол 55 толық ойынды, сегіз шайбаны және 50 сапты тіркеді. Ол 1548 рейдте 1 493 соққыға және 385 базаға жол берді, 932-ін соққыға ұшыратты. Моссидің карьералық филджинг пайызы .990 болды, ол зейнеткерлікке шыққан кезде бір құмырада тіркелген ең жоғары көрсеткіш. Ол қорғаныста 311 рет жеңіске жетіп, тек 3 рет қателік жіберді.

Mossi was spotted at an early age and signed by the Cleveland Indians after leaving high school in 1949. He was assigned to Class A Bakersfield. At Bakersfield, Mossi exhibited control issues; he walked 115 batters in 195 innings in his first year. He nonetheless progressed with his career, posting a 2.92 ERA in 122 innings for the Wichita Indians in 1951. Mossi was given a spot in the Indians' bullpen for the 1954 season; as a fifth year professional, major league rules at the time would have forced the Indians to put him through waivers had he not been given a spot on the team. The quality of the Indians' rotation at that time—which included Early Wynn, Bob Lemon, Bob Feller, Hal Newhouser and Mike Garcia—meant that Mossi, who had always been a starter, had to be used as a reliever. His major league debut came on April 17 of that year in an 8–1 loss to the Chicago White Sox as Mossi pitched three innings and allowed one run. The first batter Mossi faced as a major leaguer was future Hall of Famer Nellie Fox, who reached base on an error. His first strikeout was against Sherm Lollar to end the inning. The Indians were swept in the series, and Mossi pitched four innings in three games, allowing no runs. The following season, he returned to anchoring the bullpen for the Indians. Mossi, along with Narleski and Ossie Alvarez, was traded to the Detroit Tigers on November 20, 1958 for Billy Martin and Al Cicotte. The trade meant that Mossi was guaranteed a spot in a major league starting rotation, something he had missed with the Indians. He went 17–9 with a 3.36 ERA in 1959. In 1960 he went 9–8, albeit on a club that was well below .500, with an ERA of 3.47. Mossi pitched the greatest season of his career in 1961, going 15–7 with a 2.96 ERA on a Tigers club that recorded over 100 wins. It was not long after this that he began to experience problems with his throwing arm, and in his final two years with the Tigers he went 18–20 with a combined ERA of 4.01. before finishing his career in 1965 with the Kansas City Athletics. During his 12 year major league career, Mossi won 101 games, lost 80 (.558), and posted an ERA of 3.43. In 460 games pitched, including 165 games started, he registered 55 complete games, eight shutouts, and 50 saves. He allowed 1,493 hits and 385 bases on balls in 1,548 innings pitched, striking out 932. Mossi's career fielding percentage of .990 was the highest ever recorded by a pitcher when he retired. Though never recognized for his defense, he handled 311 chances while committing just three errors.

Бейсболдан кейін

Ойыншы ретінде зейнеткерлікке шыққаннан кейін ол Калифорнияның Укиа қаласына көшіп барды. 2014 жылы Кливленд Индиандары оны ең үздік 100 ең үздік индиандардың бірі деп атады. Рей Нарлескидің (2012) және үшінші баскетболшы Ал Розеннің (2015) қайтыс болғаннан кейін Мосси 1954 жылғы Индиандардың баскетбол штабының соңғы тірі мүшесі болды. Мосси 2019 жылы 19 шілдеде 90 жасында қайтыс болды.