Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Қоңыр подзольді топырақтар - британдық топырақ классификациясындағы подзольді топырақтың бір бөлімі. Олар подзольдермен жіктелетін болса да, өйткені олар темірге бай немесе сподтық көкжиекке ие, олар шын мәнінде подзольдер мен қоңыр жерлер арасындағы аралық. Олар Батыс Еуропаның төбелі жерлерінде, жылдың көп бөлігінде 900 мм-ден астам жауын-шашынның буланудан асып түсетін климаттарда жиі кездеседі және жаз айларында салыстырмалы түрде салқын болады. Нәтижесінде топырақ профилін сұйыту пайда болады; онда жылжымалы химиялық заттар топырақтың үстімен немесе А горизонтынан шайылып, төменгі B горизонтына жиналады. Бұл топырақтарда жер бетіндегі көміртегінің мөлшері көп (5%-дан астам), сондықтан көміртектің түсі қараңғы. Егіс жүргізілмеген жерлерде "мұрт" хумус қабаты болуы мүмкін, онда жер бетіндегі органикалық заттар минералды компонентпен әлсіз араласады. Подзольдерден айырмашылығы, бұл топырақтарда үздіксіз E горизонты жоқ. Себебі олар биіктіктен ауа райына ұшыраған жердің беткі қабаты ұзақ уақыт бойы жаңбырдың, ауырлық күші мен жануарлар дүниесінің әрекетімен биіктіктен үнемі төмен қарай ағылып отыратын беткейлерде қалыптасады. Бұл дегеніміз, темір және алюминий оксидтері (сесквиоксидтер) үнемі жаңадан жеткізіліп отырады, ал сұйыту осы қосылыстардың B горизонтында жиналуын қамтамасыз етеді, бұл өте ерекше, қызғылт сары қоңыр "қатыр" түсі болып табылады. Жер қойнауындағы алюминий және темірлі темір қосылыстары топырақ бөлшектерін біріктіреді, топыраққа "пеллеттейді" ұсақ құрылым береді және өткізгіштікті жақсартады, сондықтан салыстырмалы түрде жоғары жауын-шашынды аймақтарда болғанына қарамастан, топырақтарда сұр түстер немесе глл топырақтарының дақсырауы жоқ. Дүниежүзілік топырақ ресурстарының анықтамалық базасында бұл топырақтарды Umbrisols деп атайды, ал Еуропаның топырақ атласы Испанияның солтүстік-батысында осы топырақ түрінің басымдығын көрсетеді. Топырақтар жыл бойы жауын-шашын мол, қыстары жұмсақ, жаздары салқын болатын мұхит аймақтарында кездеседі. Осылайша олар Ирландияда, Шотландияда, Уэльсте (олар елдің шамамен 20% -ын алып жатыр) және Батыс Англияда, әсіресе Девон, Корнуолл және Лейк округінде кең таралған. Олар Аппалачи тауларында және Солтүстік Американың батыс жағалауында да кездеседі.
Brown podzolic soils are a subdivision of the Podzolic soils in the British soil classification. Although classed with podzols because they have an iron rich, or spodic horizon, they are, in fact intermediate between podzols and Brown earths. They are common on hilly land in western Europe, in climates where precipitation of more than about 900mm exceeds evapotranspiration for a large part of the year, and summers are relatively cool. The result is that leaching of the soil profile occurs; in which mobile chemicals are washed out of the topsoil, or A horizon, and accumulate lower down, in the B horizon. These soils have large amounts (more than 5%) of organic carbon in the surface horizon, which is therefore dark in colour. In unploughed situations there may be a "mor" humus layer in which the surface organic matter is only weakly mixed with the mineral component. Unlike podzols proper, these soils have no continuous leached E horizon. This is because they are formed on slopes where, over long periods, the topsoil weathered from higher up the slope is continually being carried down the slope by the action of rain, gravity and faunal activity. This means that fresh supplies of iron and aluminium oxides (sesquioxides) are constantly being provided, and leaching ensures a net accumulation of these compounds in the B horizon, giving an orange brown "rusty" colour which is very distinctive. The aluminum and ferric iron compounds in the subsoil also tend to bind the soil particles together, giving a "pellety" fine structure to the soil, and improving permeability, so that despite being in relatively high rainfall areas, the soils do not have the grey colours or mottles of gley soils. In the World Reference Base for Soil Resources, these soils are called Umbrisols, and the Soil Atlas of Europe shows a preponderance of this kind of soil in north west Spain. There is a tendency for the soils to occur in oceanic areas, where there is abundant rainfall throughout the year, winters are mild and summers relatively cool. Thus they are common in Ireland, Scotland, Wales (where they occupy about 20% of the country) and western England, especially Devon, Cornwall and the Lake District. They also occur in the Appalachian Mountains and on the west coast of North America.