New England League

Кіріспе

Жаңа Англия лигасы - 1886 және 1949 жылдар аралығында Жаңа Англияның алты штатының бесінде (Вермонттан басқа) аралықта ойнаған американдық шағын лигасының бейсбол лигасының орта деңгейлі лигасы. 1901 жылдан кейін ол Бостондағы екі баскетбол клубының көлеңкесінде және күшті, жоғары сыныптама лигаларымен қатар өмір сүрді. 1946 жылы NEL, Халықаралық лига және Канадалық-Американдық лига Бруклин Доджерс фермалық командаларын қамтиды Африкалық американдықтарға ойнауға рұқсат берген бірінші 20 ғасыр лигалары болды (негро лигаларынан басқа). Келесі маусымда Джеки Робинсон мен Ларри Доби бас лигаға қосылды.

Ерте тарих

1877 жылы бірінші рет "Жаңа Англия лигасы" деп аталатын классификацияланбаған лигада Фолл-Ривер Каскадс, Лоуэлл Лейдиз Мэн, Линн Лайв Окс, Манчестер Редс және Род-Айлендс командалары ойнады. Жаңа Англия лигасы кейіннен Шығыс Жаңа Англия лигасы деп аталды, 1885 жылы Массачусетс пен Мэндегі бес командамен ойнай бастады. 80 ойындық маусымды өткізген бес команда: Лоуренс, Хаверхилл, Биддлфорд / Ньюберипорт, Портленд және Броктон, Лоренс 1885 жылғы чемпионатты жеңіп алды. Лига ойынды жалғастырды және 1885 жылғы маусымнан кейін атын қысқартты. Жаңа "Жаңа Англия Лигасы" 1886 жылы алғашқы ойынын өткізді, Массачусетс пен Мэндегі сол бес Шығыс Жаңа Англия Лигасы клубтары, сонымен қатар алтыншы команда ретінде Бостон Блюз. Бірінші Жаңа Англия лигасының чемпионы Портленд клубы болды. Лига 1889-1890 жылдары белсенді емес болды, содан кейін 1891 жылдан 1915 жылға дейін (1900 жылды қоспағанда) "Бостон глобусының" спорт жазушысы Тим Мурнэйннің төрағалығымен қайтадан ойнатылды. 1902 жылы кіші лигаларға жіктелімдер тағайындалғанда, NEL B сыныбына, сол кезде үлкен лига статусынан екі деңгейге төмен, бүгінгі AA сыныбына тең болды. Заңсыз Федералды Лиганың және Бірінші дүниежүзілік соғыстың басталуынан туындаған бұзылулар 1916 жылы шығыс лигасы ретінде қайта ұйымдастырылуына әкеліп соқты. Лига 1919 жылы қайта жанданды, содан кейін тамыздың басында жабылды. Жеті жылдан кейін, NEL 1926 жылы аймақтың фабрика қалаларындағы сегіз клубпен оралды, бірақ Ұлы депрессия кіші лигаларды қиратты, ал NEL де ерекшелік емес: ол 1930 жылы 22 маусымда таратылды. 1933 жылы қайта жаңғыру келесі маусымда Солтүстік-Шығыс лигасына өзгертілді және 1940 жылғы бейсбол маусымына дейін жалғасатын тағы бір жабылу.

Семипрофильдік лига

1941 жылы мамыр айында Жаңа Англия лигасы сегіз франшизамен жартылай кәсіби лига ретінде қайта жаңғыртылды. Көптеген ойыншылар жақын маңдағы базаларға тағайындалған әскери қызметте болды, соның ішінде кейбір ірі лига ойыншылары (көбінесе жалған есіммен ойнады). Футбол даңқы залының мүшесі, бас бапкер және НБА жаттықтырушысы Хэнк Соар кейде Паутукет үшін ойнады. 1945 жылы Паутукеттің ең жақсы суырғышы Рэнди Гамперт болды, ол "Ральф Уилсон" деген атпен суырғышы болды. 1941 жылы командалар болды Нью-Бедфорд Whalers (ол 31 шілдеде Кранстонға көшірілді, Род-Айленд), Паутукет Слэтерс, Линн Фрейзерс, Ворстер Нортонс, Вунсокет Маркеттс, Куинси Шипбилдерс, Фолл Ривер және Манчестер (Нью-Гэмпшир) Декстерс. Паутукет чемпиондықты жеңіп алды. 1942 жылы алаңға жеті команда шықты, бірақ олардың бірі - Фитчбург Блю Сокс - маусымның басында алаңнан шықты. Паутукет, Линн, Манчестер, Ворчестер, Куинси және Вунсокет қайтып оралды және Паутукет қазан айында тағы да чемпион атанды, өйткені Манчестермен 7 серияның ең жақсысы ауа райының нашарлауы салдарынан бес ойыннан кейін тоқтатылды. Чемпионат сериясының ортасында Слэйтерлер 9 000-нан астам жанкүйерлердің алдында Бостон Ред Сокс командасына қарсы ойын өткізді. Паутукет өзінің алғашқы ойынды жаңа Паутукет стадионында (қазіргі Маккой стадионы) 5 шілдеде Линнге қарсы өткізді. 1943 жылы соғысқа байланысты Лигада төрт команда ғана жұмыс істеді. Паутукет, Вунсокет және Куинси Кранстонның Провиденс фрегаттарымен қосылды. 1943 жылы Паутукетті жеңіп, чемпиондыққа ие болған Провиденс 1944 жылы стадионды Кранстон стадионынан Род-Айленд штатының Централ-Фолс қаласындағы Муниципальдік стадионға көшірді. Оларға Паутукет, Линн, Вунсокет және Куинси қосылды. Линн Паутукетті 3 ойыннан 2 ойынға жеңіп, 1944 жылғы чемпионат жеңді. 1945 жылы Кранстон Паутукет пен Линнге қосылып, Вурчестер Нортонның қайтып оралуы және екі жаңа команда: Нью-Лондон Дизель және Лоуренс, Массачусетс штатындағы Лоуренс Миллионері. "Кранстон" командасы "Паутукет" командасын 4 ойынға 1 есебімен жеңіп, чемпион атанды. 1941 жылдан 1945 жылға дейін мүше командалар басқа лигалардың командаларымен тұрақты түрде көрме матчтарын өткізді. Үлкен лига командалары, негр лига командалары, атақты қораларды басып алушылар мен әскери командалар Нью-Англия лигасының футбол алаңдарына жол тапты. Мысалы, Паутукет, Дэнни МакФейден, Боб Уичер, Тед Олсон және Эд Мерфи сияқты үлкен лига ойыншылары бар, Филадельфия Филлис, Бостон Брейвс, Нью-Йорк Блэк Янкис, ал басқа жылдары командалар Гавана All Stars, Бостон Ред Сокс, Нью-Йорк Янкис, Бостон түсті алпауыттар, Дэвид үйі және Бруклин Доджерс.

The New England League was revived in May 1941 as a semi–pro league with eight franchises. Many players were in the military assigned to nearby bases, including some major league players (often playing under an assumed name). Football Hall of Famer, Major League umpire and NBA coach Hank Soar sometimes played for Pawtucket. Pawtucket's best pitcher in 1945 was once and future major league pitcher Randy Gumpert, pitching under the alias "Ralph Wilson". The teams in 1941 were the New Bedford Whalers (which relocated to Cranston, Rhode Island on July 31), Pawtucket Slaters, Lynn Frasers, Worcester Nortons, Woonsocket Marquettes, Quincy Shipbuilders, Fall River, and Manchester (New Hampshire) Dexters. Pawtucket won the championship. 1942 saw seven teams take the field but one, the Fitchburg Blue Sox, dropped out early in the season. Pawtucket, Lynn, Manchester, Worcester, Quincy and Woonsocket all returned and Pawtucket again won the championship in October when the best of 7 series against Manchester was halted after five games due to poor weather. In the middle of the championship series the Slaters hosted a game against the Boston Red Sox in front of over 9,000 fans. Pawtucket played their first game at the new Pawtucket Stadium (present day McCoy Stadium) on July 5 against Lynn with over 6,000 fans in attendance. By 1943, with the war, the League operated with just four teams. Pawtucket, Woonsocket and Quincy were back, joined by the Providence Frigates of Cranston. Providence, which defeated Pawtucket for the championship in 1943, changed ballparks in 1944, moving from Cranston Stadium to Municipal Stadium in Central Falls, Rhode Island. Joining them were Pawtucket, Lynn, Woonsocket and Quincy. Lynn bested Pawtucket 3 games to 2 for the 1944 championship. In 1945, Cranston returned to the fold joining Pawtucket and Lynn, the return of the Worcester Nortons and two new teams: the New London Diesels and the Lawrence, Massachusetts based Lawrence Millionaires. The Cranston Firesafes defeated Pawtucket for the championship, 4 games to 1. From 1941 to 1945 the member teams regularly played exhibition matches against teams from other leagues. Major league teams, Negro league teams, famous barnstorming teams and military teams all found their way into New England League ballparks. For example, Pawtucket, with once and future major league players such as Danny MacFayden, Bob Whitcher, Ted Olson and Ed Murphy, hosted the Philadelphia Phillies, Boston Braves, New York Black Yankees, and in other years teams such as the Havana All Stars, Boston Red Sox, New York Yankees, Boston Colored Giants, House of David and the Brooklyn Dodgers.

Кәсіби мәртебеге қайта оралу

1946 жылы соғыстан кейінгі бейсболдың өрлеуімен Жаңа Англия лигасы "қатысқан" сегіз командалық B сыныптық деңгейлі схемаға қайта оралды, бірақ командалардың тек жартысы ғана ірі лига ұйымымен байланыста болды. 1945 жылы алты команданың төртеуі кроссоверді жасады: Паутукет Слэтерс (Бостон Брейвз), Линн Ред Сокс (Бостон Ред Сокс), Кранстон Чифс (тәуелсіз) және Лоуренс Миллионеры (тәуелсіз). Оларға Манчестер Гигантс (Нью-Йорк Гигантс), Нашуа Доджерс (Бруклин Доджерс) және тағы екі тәуелсіз команда қосылды: Портленд Гулс және Фолл Ривер Индианс. Оның ең танымал мүшесі, Нашуа Доджерс, Бруклиндегі ферма клубы болды, онда 1946 жылы африкалық америкалық ойыншылар және болашақ Доджер ұлылары Дон Ньюкомб пен Рой Кампанелла бейсболдың түстер сызығын бұзған бірнеше адамның бір бөлігі ретінде дебют жасады. Ойыншылар алаңда сәтті ойнап, Нашуадағы соңғы жылдардағы тәжірибелері туралы мақтанышпен айтып берді. 1947 жылы Кранстон Шеберлері Цинциннати Редспен жұмыс келісімшартына қол қойды, ал Фолл Ривер Индиандары Чикаго Уайт Сокспен бірдей келісімшартқа қол қойды. 14 шілдеде әлі де тәуелсіз Лоренс Миллионерс Паутукетке қарсы үй ойындарын тоқтатты және келесі күні Паутукетте ойнаған Лоуэлл "Жұлдыздары" болды, олар сол есімді танымал жартылай кәсіби команданың формасын киді. Командалық байқау ешқашан нәтиже бермеді, ал баспасөз команданы Лоуэлл жетімдері деп атай бастады; 18 тамыздан кейін олар "жол" командасына айналды. 1947 жылғы маусымнан кейін франшиза Чикаго Кабс ферма командасы ретінде Спрингфилдке көшірілді, ал Спрингфилд Кабс 1949 жылғы маусымда аман қалған жалғыз Жаңа Англия лигасының командасы болды, 1950-1953 жылдар аралығында Кабс командасының екі Class AAA командасының бірі. Деваказино168 ең сенімді ағылшын лигасы матч бізге енді қосылыңыз, тым кеш болмай тұрғанда. Нашуа соғыстан кейінгі лиганың ең табысты мүшесі болды, 1946-1948 жылдар аралығында үш рет плей-офф чемпионатында жеңімпаз атанды. Бірақ 1949 жылдың ортасына қарай Жаңа Англия лигасының өмір сүру мүмкіндігі жоқ екені анық болды. Лига маусымды сегіз командамен бастады, бірақ 20 маусымда Провиденс Грейс командасы шықты. Шілде айының ортасында Нью-Йорк Янкилері Манчестер командасына қолдау көрсетуді тоқтататынын жариялады, бұл франшизаны операцияларды тоқтатуға мәжбүр етті. Линн мен Фолл-Ривердегі серіктес емес командалар да өздерінің жұмысын тоқтататынын жариялады, ал 1949 жылы 20 шілдеде Нью-Англия лигасы "бірінші жартысын" Нашуамен бірінші орынға аяқтады, содан кейін басқа тірі қалған командалар: Паутукет, Портленд және Спрингфилд. 38 ойыннан тұратын "екінші жарты" маусым қалған төрт командамен қайта басталды және Паутукетт бірінші орынға, содан кейін Портленд, Спрингфилд және Нашуамен аяқталды. Екі жартысын қоса алғанда, Паутукет екінші орынды Нэшуадан 10 1⁄2 ойын жоғары ең жақсы команда ретінде көрсетеді. Бруклин Доджерс Нашуаға плей-оффқа қатысуға рұқсат бермеді, Нашуа операциясын дереу тоқтатқысы келді, осылайша Портленд командасына плей-оффтың бірінші раундында жолдама берді, онда Спрингфилд Паутукетті 2:0 есебімен жеңіп, содан кейін Портленд Спрингфилдті жеті ойыннан жеңіп алды. Лиганың соңғы тұрақты маусым чемпионы Бостон Брейвздің ферма клубы Паутукет Слэтерс болды, бірақ Пеллистің филиалы Портленд Пилоттары плей-оффты жеңіп, Мэн қаласының 63 жыл бұрын NEL-дің алғашқы маусымына кіруімен алған чемпионатты бекітті.

In 1946 with the postwar baseball boom, the New England League was restored to an "affiliated" eight–team Class B level circuit, but only half the teams had ties to a major league organization. Four of the six 1945 teams made the crossover: the Pawtucket Slaters (Boston Braves), Lynn Red Sox (Boston Red Sox), Cranston Chiefs (independent) and Lawrence Millionaires (independent). They were joined by the Manchester Giants (New York Giants), Nashua Dodgers (Brooklyn Dodgers) and two other independent teams: the Portland Gulls and Fall River Indians. Its most notable member, the Nashua Dodgers, was a Brooklyn farm club where, in 1946, African American players and future Dodger greats Don Newcombe and Roy Campanella made their debuts as part of the handful of men who broke the baseball color line. The players succeeded on the field and were very complimentary in remarks about their Nashua experience in later years. In 1947 the Cranston Chiefs had a working agreement with the Cincinnati Reds, and the Fall River Indians had the same arrangement with the Chicago White Sox. The still independent Lawrence Millionaires cancelled their home game against Pawtucket on July 14 and became the Lowell "Stars" the following day playing in Pawtucket, wearing the uniforms of a popular semi pro team of the same name. A name the team contest never panned out, and the press began calling the team the Lowell Orphans; after August 18 they became a "road" team. Following the 1947 season the franchise was moved to Springfield as a farm team of the Chicago Cubs, and the Springfield Cubs became the only New England League team to survive the 1949 season, as one of the Cubs' two Class AAA team from 1950–1953. Dewacasino168 the most trusted england league match join us now before it's too late. Nashua was the most successful member of the postwar league, winning three consecutive playoff championships from 1946 48. But by the middle of 1949, it became clear that the New England League was not viable. The league began the season with eight teams, but the Providence Grays dropped out on June 20. In mid July the New York Yankees announced they were withdrawing their support of the Manchester team, forcing the franchise to suspend operations. The unaffiliated teams in Lynn and Fall River then also announced they were suspending operations, and on July 20, 1949, the New England League closed out their "first half" with Nashua in first place, followed in order by the other surviving teams: Pawtucket, Portland and Springfield. The "second half" season of 38 games resumed with the four remaining teams and concluded with Pawtucket in first place, followed by Portland, Springfield and Nashua. Both halves combined shows Pawtucket as the best team some 10½ games above second place Nashua. The Brooklyn Dodgers refused to allow Nashua to participate in any playoffs, wanting to pull the plug on the Nashua operation immediately, thus giving the Portland team a first round bye in the playoffs, which saw Springfield defeat Pawtucket, 2 games to 0, then Portland taking Springfield in seven games. The league's final regular season champ was the Pawtucket Slaters, a farm club of the Boston Braves, but the Portland Pilots, a Phillies affiliate, won the playoffs, thus bookending the championship earned by the Maine city's entry in the NEL's maiden season 63 years earlier.