Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Миннеаполис Миллерс – 1960 жылға дейін Миннесота штатының Миннеаполис қаласында ойнаған американдық кәсіби бейсбол командасы. 19 ғасырда Батыс лигасының құрамында басқа Миннеаполис Миллерс командасы болған. Команда алғаш Атлетик паркінде, содан кейін Николет паркінде өнер көрсеткен.
The Minneapolis Millers were an American professional minor league baseball team that played in Minneapolis, Minnesota, through 1960. In the 19th century a different Minneapolis Millers were part of the Western League. The team played first in Athletic Park and later Nicollet Park.
Тарих
Миннеаполис Миллерс атауы көптеген кәсіби кіші лига командаларымен байланысты. Алғашқы Миллерлер 1884 жылы Солтүстік-Батыс лигасы құрылғанда пайда болды. Бұл лига сәтсіз аяқталып, оның орнына Батыс лигасы құрылды, ол кейбір ескі командаларды сіңірді. Стью Торнлидің айтуынша, бұл команда 1891 жылы қаржылық қиындықтарға байланысты таратылды. 1894 жылы Бан Джонсон мен Чарльз Комиски Батыс лигасының жаңғырту арқылы екінші деңгейдегі лигаға айналдыруды көздегенде, тағы бір команда құрылды, ол өзін Миллерс деп атады. Миллерлер 1900 жылға дейін Батыс лигасынде ойнады, содан кейін атауын Америка лигасына өзгертіп, ұлттық имиджді күшейтті. 1900 маусымынан кейін бірнеше қалалар, соның ішінде Миннеаполис, Ұлттық лигадан босаған ірі қалаларға көшті. Кейбір командалар ауыстырылды, мысалы, Канзас-Сити Блюз франшизасы Вашингтон Юнайтед (Сенаторлар) атанды. Дегенмен, кейбір командалар жай ғана назардан тыс қалды. Миллерлер осы екі жолдың қайсысын таңдағаны белгісіз, бірақ көптеген деректер көрсетіп тұрғандай, олар Балтиморға ауыспады, егер 1900 жылғы Миллерлердің ешбір ойыншысы 1901 жылғы Ориолс құрамында болмаса. Миллерс лақап атын көптеген командалар пайдаланды, бірақ ең танымал команда 1902 жылдан 1960 жылға дейін Америка Ассоциациясында ойнады. Миллерлер "Понго Джо" Кантильон басшылығымен 1910-1923 жылдары төрт рет Ассоциация чемпиондығын жеңіп алды, ал 1924-1931 жылдары Америка Ассоциациясының тарихындағы ұлы тұлғалардың бірі Майкл Джозеф Келли басқарды. Келли 1946 жылға дейін клуб президенті қызметін атқарды. Телерадио хабаршысы Халси Холл 1933 жылдан бастап Миллерлердің тікелей эфирдегі дауысы болды, клуб 1960 жылы Миннесота Твинз командасына орын беру үшін таратылғанша. Тед Уильямс, Уилли Мейс және Карл Ястремски Миллерлер үшін ойнаған болашақ жоғары лига ойыншыларының қатарында болды. Миллерлер 59 жыл ішінде Ассоциацияда тоғыз чемпиондық титул жеңіп алды. Олар үй ойындарын 1955 жылға дейін Николет паркінде өткізді, ал келесі жылы стадион бұзылды. 31-ші және Николет даңғылының қиылысындағы бұл жерде қазір Wells Fargo банкі орналасқан. 1956 жылы олар Блумингтондағы Метрополитен стадионына көшіп, 1960 жылға дейін ойнады. Олар Сент-Пол Сентс командасымен қалалық бәсекелестікке түсті. Екі клуб демалыс күндері жиі "трамвайлық қос ойынды" өткізіп, әр қалада бір ойын ойнайтын. Миллерлер жылдар бойы төрт Жас Әлем сериясына қатысты, Америка Ассоциациясы мен Халықаралық лига чемпиондары арасындағы кездесулер. 1932 жылғы чемпионатта команда Ньюарк Беарз командасына 4:2 есебімен жеңіліп қалды. Миллерлер, менеджер Билл Ригнидің басшылығымен, 1955 жылы Николет паркінде өткен соңғы ойында Рочестер Ред Уингс командасын 4:3 есебімен жеңіп, серияны жеңіп алды. 1958 жылы Миллерлер, Джин Мауч капитаны ретінде Монреаль Роялз командасын 4:0 есебімен жеңді. Олардың осы сериядағы соңғы қатысуы 1959 жылы болды, Мауч менеджер ретінде, Миллерлер Гавана Сахар Корольдеріне 4:3 есебімен жеңіліп қалды. Фермалық жүйе дәуірі басталғаннан кейін Миллерлер Бостон Ред Сокс (1936-38; 1958-60) және Нью-Йорк Гиганттарының (1946-57) жоғары деңгейдегі серіктестері болды. 1957 жылдың 15 қазанында Сан-Франциско Тюльпандарымен алмасу нәтижесінде Red Sox ұйымына қайта оралды, ал Giants Bay Area-ға көшті. Миллерлер 1960 жылғы маусымнан кейін, 1961 жылы Миннесота Твинз командасының құрылуымен жұмысын тоқтатты. Red Sox 1961 жылы Тынық мұхиты жағалауы лигасының Сиэтл Райнерс командасымен серіктестік құрды. Миллерлердің жалпы есебі 4800 жеңіс және 4365 жеңіліс. Жылдар бойы Миллерлердің питчерлері жеті но-хиттер тастады, ал Миллерлердің ойыншысы 21 рет үйге соққылар бойынша және 9 рет RBI бойынша лига көшбасшысы атанды.
The name Minneapolis Millers has been associated with a variety of professional minor league teams. The original Millers date back to 1884 when the Northwestern League was formed. This league failed and the Western League replaced it, absorbing some of the old teams. According to Stew Thornley, this team folded in 1891 due to financial problems. In 1894, another team calling itself the Millers was formed when Ban Johnson and Charles Comiskey revived the Western League in hopes of making it a second major league. The Millers continued to play in the Western League through 1900, when the name was changed to the American League to give it more of a national image. Following the 1900 season, several cities were abandoned for bigger markets in cities recently vacated by the National League, including Minneapolis. Some teams were transferred, as was the case of the Kansas City Blues franchise to become the Washington Nationals (Senators). However, some of the teams were just left out in the dark. It is unclear which of these two paths the Millers took, but most evidence seems to point toward abandonment, not a transfer to Baltimore, especially given that no player for the 1900 Millers played for the 1901 Orioles. Several teams went by the nickname Millers, but the most prominent of these was the team in the American Association from 1902 to 1960. The Millers won four Association pennants during the 1910–23 tenure of "Pongo Joe" Cantillon, then were managed from 1924 to 1931 by another legend, Michael Joseph Kelley, one of the great figures of American Association history. Kelley operated the team as club president until 1946. Broadcaster Halsey Hall was the Millers' play by play man from 1933 until the club folded in 1960 to make way for the Minnesota Twins. Ted Williams, Willie Mays and Carl Yastrzemski were among some future major leaguers who played for the Millers. The Millers won nine pennants in the Association during their fifty nine years. They played their home games at Nicollet Park until 1955, the ballpark being demolished the following year. That site, at 31st and Nicollet Avenue, is now the home of a Wells Fargo bank. In 1956 they moved into Metropolitan Stadium in Bloomington, until 1960. They had a heated crosstown rivalry with the St. Paul Saints. The two clubs often played "streetcar double headers" on holidays, playing one game in each city. Over the years the Millers were participants in four Junior World Series; matchups between the champions of the American Association and the International League. In the 1932 championship, the team was defeated by the Newark Bears 4 games to 2. The Millers, under manager Bill Rigney, clinched the 1955 series against the Rochester Red Wings, 4 games to 3, in the final ball game played at Nicollet Park. In 1958, the Millers, with Gene Mauch as skipper, beat the Montreal Royals 4 games to 0. Their last appearance in this Series was in 1959, with Mauch as manager, when the Millers lost the series 4 games to 3 to the Havana Sugar Kings. After the farm system era began, the Millers were top level affiliates of the Boston Red Sox (1936–38; 1958–60) and New York Giants (1946–57). It returned to the Red Sox organization as a result of a swap on October 15, 1957 with the San Francisco Seals joining the Giants which had transferred to the Bay Area. The Millers ceased operations after the 1960 season with the arrival of the Minnesota Twins in 1961. The Red Sox affiliated with the Pacific Coast League's Seattle Rainiers for 1961. The Millers ended with an overall record of 4,800–4,365. Through the years, Millers pitchers threw seven no hitters, and a Miller batter was the league leader in home runs twenty one times and RBIs nine times.