North Carolina Shipbuilding Company

Кіріспе

Уилмингтондағы кеме жасау цехы, АҚШ Солтүстік Каролина кеме жасау компаниясы - Уилмингтондағы кеме жасау цехы, Солтүстік Каролина, екінші дүниежүзілік соғыстың алғашқы күндері АҚШ үкіметінің апаттық кеме жасау бағдарламасының бөлігі ретінде құрылған. 1941 жылдан 1946 жылға дейін компания барлығы 243 кеме салды, оның ішінде SS Zebulon B. Vance бостандық кемесі және 54 АҚШ әскери-теңіз флоты кемесі. Соңғылардың көбісі шабуыл жүк кемелері (АКА), амфибиялық күш флагмандары (АГК) және оқ-дәрі кемелері (АЕ) болды. Осы мақаланың соңында 54 әскери кемелердің тізімі және компанияның барлық кемелерінің егжей-тегжейлі тізімінен сілтеме берілген.

Тарих

Компанияның тарихы 1940 жылы басталды, АҚШ үкіметі британдықтарға берген міндеттемелерін орындау үшін және егер Ұлыбритания құлаған болса, соғысқа арналған позициясын нығайту үшін сауда кемелерінің үлкен флотын құру қажеттігін көрді. Теңіз комиссиясы кеме жасау орындарына жаңа қондырғылар салуға және оларды басқаруға рұқсат беру туралы шешім қабылдады. Ньюпорт Ньюс кеме құрылысы және құрғақ док компаниясы Уилмингтон қаласында 25 "Либерти" кемелерін жеткізуге жеткілікті кеме жасау цехын салуға келісті. Жаңа компанияның басшылары Ньюпорт Ньюс болды.

Өндіріс

Уилмингтоннан оңтүстікке қарай 5 шақырым жерде, Кейп-Фер өзенінің шығыс жағалауында орналасқан жер таңдалып, онда бір учаске сатып алынды. Бұл жер терең тұщы судың физикалық қасиеттері, кең кеңістігі, жеткілікті темір жолдары және жақсы климатымен идеалды деп саналды. Сонымен қатар, бұл бас компанияға ыңғайлы болды және жақын жерде үлкен, жоғары сапалы жұмыс күші болды. 1941 жылы 3 ақпанда алты кеме жолы бар кемежайдың құрылысы басталды. 18 наурызда Теңіз комиссиясы компанияға 25 "Либерти" кемесі үшін алғашқы келісімшарт берілгенін хабарлады. Кеме құрылысы 22 мамырда басталды. Әлемдегі шиеленістердің артуымен кемелер саны 25-тен 37-ге дейін өсті, барлығы 1943 жылдың наурызына дейін аяқталды. Сонымен қатар, 24 гектар жер сатып алынып, тағы үш кеме жолы ашылды. Жұмыс тез жүріп, алғашқы "Либерти" кемесі 1941 жылдың 6 желтоқсанында, Пёрл-Харборға шабуыл жасалмас бұрын, бірнеше сағат бұрын суға шығарылды. Соғыс елдегі кеме жасау бағдарламасын айтарлықтай арттырды. 1942 жылдың басында компания қосымша 53 "Либерти" кемесі үшін келісімшарт қабылдады. Тағы да 80 гектар жер сатып алынып, тағы да үлкен ғимараттар салынды. 1942 жылы 51 кеме жасалып, 1943 жылдың наурызында келісімшарт бойынша 25 кеме жасалып, 73 кеме жеткізілді. Ақырында кемежайда 126 "Либерти" кемесі жасалды. Соғыс жүріп жатқанда, компанияға 1944 жылдың соңына дейін аяқталатын 60 үлкен кеме үшін келісімшарт ұсынылды. 1944 жылдың көктемінде Әскери-теңіз флоты 24 жаңа АКА типті кемеге тапсырыс берді, олар жылдың соңына дейін жеткізілетін болды. Қосымша бұйрықтар берілді. Құрылыс жұмыстарының ең жоғары деңгейі 1943 жылдың мамыр айында болды, онда компанияның тоғыз кеме жолынан 11 кеме жеткізілді. Соңында кемежай жабық болды және тоғыз кеме жолы, үш айлақтар және 1000 фут (305 м) кемежайлы қалқалар болды. Бұл қалада 1775 метр қашықтықтағы жағажай, 8 шақырым асфальт жол, 30 шақырым темір жол және 67 кран бар еді. Жұмыспен қамту 1943 жылы 21 000-ға жетті. Соғыс кезінде компанияның 6813 қызметкері Қарулы Күштер мен Сауда-саттық теңізге кіру үшін жұмыстан шығарылды. Олардың ішінде 33 адам өз елдері үшін ең жоғарғы құрбандыққа барды. Бес жыл бойы кеме жасау зауытында 126 "Либерти" және 117 үлкен кеме жасалды, барлығы 243 кеме жасалды. Солардың жиырма сегізін соғыста жоғалтты: 23-і жаудың әрекетіне ұшырады, төртеуі Нормандияға шабуыл кезінде қолданылған су бұрғыштың бір бөлігі ретінде батырылды және Тынық мұхитта жарылған оқ-дәрі кемесі. Басқалары коммерциялық немесе әскери-теңіз флотында қызмет етті, олардың көбі 1970-ші жылдардың басына дейін. Компанияның қызметкерлері Америка Құрама Штаттарының теңіз комиссиясының барлық наградаларын жеңіп алды. Олар бес жыл ішінде мыңдаған ерікті, бірақ кәсіби емес кеме жасаушылар заманауи зауыт салып, оқыту, талаптардың өзгеруі, жұмысшылардың кемуі сияқты мәселелерді шешіп, бүкіл әлемде танымал сапалы кемелер жасады. 1946 жылдың 1 мамырында компания президенті былай деп жазды: "Біз өз міндеттерімізді орындадық және осыған байланысты қиындықтар мен бас ауруларын ұмытып, жақсы жұмыс істегендігі туралы сезімге ие болдық. Ньюпорт Ньюс кеме жасаушыларының бірігуі және ақылды, Солтүстік Каролина ерлер мен әйелдердің жақсы қоры бұл міндетті орындады. Біз ешқашан осыған байланысты кешірім сұрамауымыз керек". Соғыстан кейін, аула 1950 жылға дейін резервте ұсталды, содан кейін ол таратылды. Бүгінде ол Солтүстік Каролина штатының портының орны.

A location about three miles (5 km) south of Wilmington on the east bank of the Cape Fear River was selected, and a tract of was purchased. It was considered an ideal site with the physical properties of deep fresh water, ample space, adequate feeder railroads and good climate. In addition, it was convenient to the parent company and had a large, high quality labor force close by. Construction of a yard with six shipways began on February 3, 1941. On March 18, the Maritime Commission announced that the first contract, for 25 Liberty ships, had been awarded to the company. Shipbuilding got underway with the first two keels being laid on May 22. As world tensions increased, the order for ships was increased from 25 to 37, all to be completed by March 1943. Twenty four acres of additional land were acquired and three more shipways were added. Work proceeded rapidly, and the first Liberty ship was launched on 6 December 1941, just hours before the attack on Pearl Harbor. The war enormously increased the nation's shipbuilding program, and in early 1942 the company accepted a contract for 53 additional Liberty ships, to be completed by 29 January 1944. Eighty more acres were purchased, and more large buildings were built. Fifty one vessels were completed in 1942, and by the contract completion date of the original 25 in March, 1943, seventy three ships had been delivered. Eventually, 126 Liberty ships were built at the yard. As the war progressed, the company was offered a contract for 60 larger ships, to be completed by the end of 1944. In the spring of 1944, the Navy ordered 24 new ships of type AKA, to be delivered by the end of the year. Additional orders followed. The peak building activity came in May 1943, when 11 vessels were delivered from the company's nine shipways. At the end, the yard covered and had nine shipways, three piers, and 1000 feet (305 m) of mooring bulkheads. There were 5822 feet (1775 m) of waterfront, over five miles (8 km) of paved roadway, nineteen miles (30 km) of railroad track, and 67 cranes. Employment reached its peak of 21,000 in 1943. During the war, 6,813 employees of the company terminated to enter the Armed Forces and Merchant Marine. Of that number, at least 33 made the supreme sacrifice for their country. During its five years of production, the yard produced 126 Libertys and 117 larger ships, for a total of 243. Twenty eight of them were lost in the war: 23 to enemy action, four scuttled to form part of the breakwater used during the Normandy invasion, and one ammunition ship that exploded in the Pacific. The others remained in commercial or Navy service, many of them until the early 1970s. Collectively, the company's employees won every award of the United States Maritime Commission. They took pride in the fact that in five years, thousands of willing but non professional shipbuilders built a modern plant, solved the problems of training, changing requirements, and manpower drains, and built ships of a quality recognized throughout the world. On 1 May 1946, the president of the company wrote "We have accomplished our tasks and may forget the hardships and headaches in connection with it and enjoy the feeling that it has been a job well done. The combination of a few Newport News shipbuilders and a good supply of intelligent, willing North Carolina men and women has accomplished the task. We shall never have to apologize for the way it was done." After the war, the yard was held in reserve as a stand by yard until the 1950s, when it was liquidated. Today it is the site of a North Carolina state port.