Кіріспе
Америка саясаткері Генри Эванс Хауэлл, Jr. (5 қыркүйек 1920 жыл - 7 шілде 1997 жыл), "Хаулин Генри" Хауэлл деген лақап атымен танымал болған, Вирджиния штатының американдық заңгері және саясаткері. Прогрессивті популист және Демократиялық партияның мүшесі, Вирджинияның Бас Ассамблеясының екі палатасында қызмет етті, Вирджинияның 31-ші вице-губернаторы болып тәуелсіз демократ ретінде сайланды және губернаторлыққа бірнеше рет ат салысты.
Henry Evans Howell, Jr. (September 5, 1920 – July 7, 1997), nicknamed "Howlin' Henry" Howell, was an American lawyer and politician from the Commonwealth of Virginia. A progressive populist and a member of the Democratic Party, he served in both houses of the Virginia General Assembly, was elected the 31st Lieutenant Governor of Virginia as an Independent Democrat, and made several runs for governor.
Ерте өмір
Вирджиния штатының Норфолк қаласында туып өскен Хауэлл жергілікті мемлекеттік мектептерге оқуға түсті. Ол Олд-Домион колледжінде және Вирджиния университетінде заң бакалавры дәрежесін алды.
Ертедегі саяси науқандар
Хауэлл саяси науқандарға алғаш рет 1949 жылы қатысты. Ол жеңіліс тапқан губернаторлыққа кандидат Фрэнсис Пикенс Миллер үшін штаттың саяси машинасы Берд Ұйымының сүйікті кандидаты Джон С. Батлге қарсы Демократиялық негізгі сайлауда жұмыс істеді. Алғашқы сайлауда Миллерді жеңгеннен кейін, Батл жалпы сайлауда жеңіске жетті. 1952 жылы Хауэлл Миллердің саяси машинаның жетекшісі, АҚШ сенаторы Гарри Ф. Бердке қарсы науқанын басқарды, бұл науқанда Миллер де жеңілді. Келесі жылы Хауэлл Вирджинияның Делегаттар палатасына (жартылай жұмыс орны) үміткер болды, бірақ сайлауда жеңіске жетпеді. 1959 жылы, Массивті Қарсылық дағдарысы кезінде, Берд Ұйымы Норфолктің мектептерін губернатор Дж. Линдсей Алмонд Вирджиния Жоғарғы Сотының шешімдеріне және үш судьялық федералдық панелге сегрегацияны мандаттық түрде қабылдамайынша, Хоуэлл Джошуа Уоррен Уайт пен Джеймс В. Робертспен бірге Норфолктің бірнеше өкілдерінің бірі болып сайланды. Алайда, ол 1961 жылы 51-аудан ретінде қайта сайлана алмады. 1963 жылы Хауэлл мен Арлингтонның Эдмунд Д. Кэмпбелл Дэвис пен Маннның аудандастыру ісі бойынша жеңіске жеткеннен кейін, Норфолк сайлаушылары Хауэллді Уайт пен Робертпен бірге 50-ші округке айналған жерде оларды өкілдік етуге сайлады. 1965 жылы Хауэлл Вирджиния Сенатына сайланды.
Мемлекеттік саяси науқандар
Солшыл популист Хауэлл ірі бизнеске, әсіресе банктерге, сақтандыру компанияларына және монополияларға шабуыл жасады. Оның сүйікті нысанасы - Dominion Energy, ол кезде VEPCO (Вирджиния электр энергия компаниясы) деп аталатын, Хауэллдің айтуынша, бұл "Жоқ қымбат электр компаниясы" дегенді білдіреді. Афроамерикандықтардың азаматтық құқықтарын қолдаған Хауэлл жаппай қарсылыққа қарсы науқан жүргізді, сегрегацияны жоюдың басты жақтаушысы болды және мемлекеттік салықты жою үшін табысты сот ісі қозғады. Жұмысшылардың ұйымдасу құқығына сенетін ол Вирджинияның еңбек құқығының күшін жоюға тырысты. 1969 жылы Хауэлл губернаторлыққа бірінші рет кандидат болып, бұрынғы губернатор Джон С. Батлдың ұлы, бұрынғы елші Уильям С. Батлға қарсы шықты. Баттл алғашқы жеңіске жетті, ал сайлауда Вирджинияның бірінші сайланған республикалық губернаторы және 1869 жылы Реконструкция губернаторы Гилберт Карлтон Уокерден бері бұл лауазымға бірінші республикалық губернатор болған А. Линвуд Холтонға жеңілді. Бір сарапшы Холтонның жеңісін либералды және афроамерикалықтардың дауысына ғана емес, сонымен қатар Хауэллдің қолдаушылары "Бирд ұйымының табынын бекіту үшін партияны бұғаттағандықтан" деп түсіндірді. Ол 1974 жылдың қаңтарына дейін қызмет етті. Халықтың сүйікті вице-губернаторы Дж. Сержант Рейнольдс 1971 жылы қайтыс болғанда, Хауэлл қалған екі жыл мерзімін толтыру үшін жарысқа түсті. Тәуелсіз демократ ретінде сайлауға қатысқан Хауэлл "Үлкен жігіттерді адал ұста" деген уәдемен сайлау алды кампаниясын жүргізді, бұл уәде кейіннен сайлауалды кампанияларда сақталады. Ол 362,371 дауыс (40%) алды, демократиялық Джордж Костелге 334,580 дауыс (37%) және республикашыл Джордж П. Шафранға 209,861 дауыс (23%) берілді. 1973 жылы Хауэлл губернаторлыққа екінші рет үміткер болды, бұл жолы тәуелсіз демократ ретінде. Мемлекеттік Демократиялық партия үміткер ұсынған жоқ, ал республикашылар 1972 жылы "Демократиялық Никсонға" деп аталатын ұйымға төрағалық еткен консервативті демократ бұрынғы губернатор Миллс Э. Годвинді ұсынды. Хауэлл Вирджиниядағы демократиялық құрылымның қолдауына ие бола алмады. Вирджиниялық Пилот Хауэллдің сайлау науқанын былай сипаттады: "Ол ауладағы дүкеннен дүкенге үндірігі бар кемперде ауылдық музыканы қатты айқайлады. Годвин 525 075 дауыспен (51%) Хоуэллдің 510 103 дауысына (49%) қарсы 15 000 дауыспен жеңіске жетті. Хауэлл Апалачиан Вирджинияның ауылдық жерлерінде және афроамерикалық сайлаушылармен жеңіске жетті, бірақ бай қала маңындағы аймақтарда қолдаудың жоқтығына байланысты сәтсіз болды. Гаррет Эппс, Ричмонд Меркьюридің репортері, кейін жарыстың "Қараңғылық" атты ойдан шығарылған есебін жазады. Кейінірек Хауэлл 1973 жылғы науқанды өміріндегі "ең басты оқиға" деп атады. 1977 жылы Хауэлл сайлауға соңғы рет қатысып, демократ ретінде губернаторлыққа үміткер болды. Бұрынғы мемлекеттік бас прокурор Эндрю П. Миллер, оның басты қарсыласы, оны 3 -ке 1 арақатынаста жеңсе де, Хауэлл оны 253 373 дауыспен (51%) жеңіп, жалпы сайлауда 541 319 дауыс (43%) алып, республикалық вице - губернатор Джон Н. Далтонның 699 302 дауысына (56%) жеңілді. Чарльз Робб сол сайлауда губернатордың орынбасары болып сайланды, Миллер мен Хауэлл фракцияларының арасындағы жеке жеккөрушілікті реттеу үшін әрекет жасады, бұрынғы АҚШ сенаторы Уильям Спонгты штаттық Демократиялық партияны жандандыру жөніндегі комиссияға төрағалық етуге көндірді. Вирджиния демократтары бастапқы сайлаудан конвенциялық жүйеге көшті, Роббтың саяси мансабы жалғасты, бірақ Хауэллдің аяқталды.
Өлім және мұра
1977 жылғы сайлауда жеңілгеннен кейін Хауэлл Норфолкке зейнеткерлікке кетті, 1997 жылы 7 шілдеде қатерлі ісіктен қайтыс болды. Вирджинияның ең жоғары лауазымына ие бола алмағанына қарамастан, Хауэлл консервативті Берд машинасының билігіне түпкілікті тоқтады, Азаматтық құқық қозғалысының жетістіктерін нығайтуға көмектесті және жаңадан сайлау құқығы берілген афроамерикалық сайлаушылармен серіктестік құрды және жұмылдырды. Ол бұрын шеттетілгендерге мемлекет саясатының өзгеруіне байланысты бұрын-соңды болмаған құрмет пен құрмет көрсетті. Ол 1970-ші жылдары пайда болған "Жаңа Оңтүстік" демократтарының көпшілігіне қарағанда әлдеқайда прогрессивті, кемде-кем келісімге келіп, қалыптасқанға қарсы болды, мысалы, Джимми Картер, Рубин Аскеу және Дейл Бамперс. Бұл оның сәл ғана күшті популистік қозғалысты бастан өткерген штатта табысқа жетуіне кедергі болды. Алайда, Вирджинияның нәсілшіл мұрасын және ол құрған нәсілдер аралық коалицияларды қабылдамау 1989 жылы Л. Дуглас Уайлдердің штаттың алғашқы афроамерикалық губернаторы ретінде тарихи сайлауын, сондай-ақ Барак Обаманың Вирджиниядағы екі президенттік сайлаудағы жеңістерін алдын ала көрсетті. Хауэллге жұмыс істеген саясаттанушы Ларри Сабото Хауэллге құрмет білдіріп, оның либералды және консервативті тараптан қолдау тапқанын мақтады, өйткені ол "үкілетті өз мүддесі үшін емес, басқаларға көмектесу үшін, саяси тапқа емес, адамдарға қызмет ету үшін" іздеді.