Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ранс су-тотық электр станциясы - Францияның Бретань аймағында Ранс өзенінің сағасында орналасқан су-тотық электр станциясы. 1966 жылы әлемдегі алғашқы су тасқыны электр станциясы ретінде ашылған, қазіргі уақытта оны Électricité de France басқарады және 45 жыл бойы орнатылған қуаты бойынша әлемдегі ең үлкен су тасқыны электр станциясы болды, 2011 жылы Оңтүстік Кореяның Sihwa көлінің су тасқыны электр станциясы оны басып өтті.
The Rance Tidal Power Station is a tidal power station located on the estuary of the Rance River in Brittany, France. Opened in 1966 as the world's first tidal power station, it is currently operated by Électricité de France and was for 45 years the largest tidal power station in the world by installed capacity until the South Korean Sihwa Lake Tidal Power Station surpassed it in 2011.
Сипаттамалары
Оның 24 турбинасының жалпы ең жоғары қуаты 240 мегаваттқа (МВт) жетеді. Турбиналардың жартысы мартензитті тот баспайтын болаттан, ал қалған жартысы алюминий қоладан жасалған. Ол Франциядағы электр энергиясына қажеттіліктің 0,12% қамтамасыз етеді. Қуат тығыздығы 2,6 кВт/м2 шамасында. Электр энергиясын өндірудің құны /кВт/сағ деп бағаланады. Бараж ұзындығы батыстағы Бребис нүктесінен шығыстағы Бриантайс нүктесіне дейін. Ал , су тасқыны кезінде судың ағысы мен ауаның ауаға әсері де өте жоғары .
Its 24 turbines reach total peak output at 240 megawatts (MW) Half of the turbines were built from martensitic stainless steel, the other half from aluminium bronze. It supplies 0.12% of the power demand of France. The power density is of the order of 2.6 kW/m2. The cost of electricity production is estimated at /kWh. The barrage is long, from Brebis point in the west to Briantais point in the east. The power plant portion of the dam is long and the tidal basin measures .
Тарих
1925 жылы Финистердегі Абер Врачта су тасқыны электр станциясын салуға алғашқы әрекет жасалды, бірақ қаржы жеткіліксіздігіне байланысты ол 1930 жылы тоқтатылды. Бұл зауыттың жобалары жұмысты жалғастыруға арналған жоба ретінде қызмет етті. Ток пен судың энергиясын пайдалану жаңалық емес, өйткені бұлт-су тетіктері көптен бері, әсіресе Ранс бойымен, су ағысына ұшырайтын жерлерде пайда болған. Ранста су тасқыны электр стансасын салу идеясы 1921 жылы Жерар Бойснорға тән. Бұл сайттың тарлығы төменгі және жоғары су деңгейлері арасындағы кең орташа диапазонға байланысты болды, ең көп қауіпті көктемгі су деңгейі 1943 жылы Rance өзенінде су құбырын қарастырған алғашқы зерттеулерді су құбырын пайдалануды зерттеу қоғамы жүргізді. Алайда жұмыс 1961 жылға дейін басталған жоқ. Ал Альберт Како, көреген инженер, бөгеттің құрылысына үлкен үлес қосты, құрылыс алаңын мұхиттың тасқыннан және күшті өзендерден қорғау үшін қоршауды жобалады. Құрылыс зауыты салынатын аумақты сумен тазартуды талап етті, бұл екі жылға созылған екі бөгет салуды талап етті. Зауыттың құрылысы 1963 жылы 20 шілдеде басталды, ал Ранс екі бөгеттің толығымен тоқылған кезінде. Құрылысы үш жылға созылды және 1966 жылы аяқталды. Сол жылдың 26 қарашасында Франция президенті Шарль де Голль зауытты ашты. Зауытты кесіп өтетін жол 1967 жылдың 1 шілдесінде ашылды, ал зауытты Франция ұлттық электр желісіне қосу 1967 жылдың 4 желтоқсанында жүзеге асырылды. Жалпы, зауыттың құны 620 миллион фунт (шамамен 94,5 миллион евро). Ла Ранс өз құнын өтеуге 20 жылдай уақыт кетті.
An early attempt to build a tidal power plant was made at Aber Wrac'h in the Finistère in 1925, but due to insufficient finance, it was abandoned in 1930. Plans for this plant served as the draft for follow on work. Use of tidal energy is not an entirely new concept, since tidal mills have long existed in areas exposed to tides, particularly along the Rance. The idea of constructing a tidal power plant on the Rance dates to Gerard Boisnoer in 1921. The site was attractive because of the wide average range between low and high tide levels, with a maximum perigean spring tide range of The first studies which envisaged a tidal plant on the Rance were done by the Society for the Study of Utilization of the Tides in 1943. Nevertheless, work did not actually commence until 1961. Albert Caquot, the visionary engineer, was instrumental in the construction of the dam, designing an enclosure in order to protect the construction site from the ocean tides and the strong streams. Construction necessitated draining the area where the plant was to be built, which required construction of two dams which took two years. Construction of the plant commenced on 20 July 1963, while the Rance was entirely blocked by the two dams. Construction took three years and was completed in 1966. Charles de Gaulle, then President of France, inaugurated the plant on 26 November of the same year. Inauguration of the road crossing the plant took place on 1 July 1967, and connection of the plant to the French National Power Grid was carried out on 4 December 1967. In total, the plant cost ₣620 million (approximately €94.5 million). It took almost 20 years for the La Rance to pay for itself.
Бағалаулар
Жобаның жоғары даму шығындарына қарамастан, шығындары қазір қалпына келтірілді, ал электр энергиясын өндіру шығындары ядролық энергия өндіруге қарағанда төмен (ядролық үшін 1,8 ¢/кВт/сағ, 2,5 ¢/кВт/сағ). Алайда, зауыттың қуат коэффициенті 28% -ды құрайды, яғни ядролық энергия үшін 85-90%-дан төмен.
In spite of the high development cost of the project, the costs have now been recovered, and electricity production costs are lower than that of nuclear power generation (1.8 ¢/kWh versus 2.5 ¢/kWh for nuclear). However, the capacity factor of the plant is 28%, lower than 85–90% for nuclear power.
Қоршаған ортаға әсері
Бараж Рэнс экожүйесінің қарқынды ылғалдылығын арттырады. Құм балықтары мен көкбалықтардың саны азайды, ал теңіз балықтары мен себуиды өзенге қайта оралды. Дегенмен, су ағыны әлі де өз деңгейінде, ал EDF компаниясы биологиялық әсерді азайту үшін су деңгейін реттеуге тырысады.
The barrage has caused progressive silting of the Rance ecosystem. Sand eels and plaice have disappeared, though sea bass and cuttlefish have returned to the river. By definition, tides still flow in the estuary and the operator, EDF, endeavours to adjust their level to minimize the biological impact.
Туристік нысан
Жағажайдағы туристік нысан келушілерге ашық. 2011 жылы нысанға шамамен 40 000 адам келген. Даманың батыс жағындағы кеме қатынасына арналған шлюз ағылшын арнасы мен Рэнс арасындағы 1600 тонналық кемелерге жол ашады. 168 департамент жолы бөгет арқылы өтеді және көліктерге Динар мен Сент-Мало арасында жүруге мүмкіндік береді. Жолдың шлюз арқылы өтетін жерінде үлкен кемелердің өтуіне мүмкіндік беретін көпір бар. Ранс сағасы - Канал д'Ильльль-Ранс және Вилайн өзені арқылы ағылшын арнасынан Бискай шығанағына дейінгі ішкі су жолының бірінші бөлігі.
A tourist facility at the dam is open to visitors. The facility attracted approximately 40,000 visitors in 2011. A lock for navigation at the west end of the dam allows the passage of 1,600 tonne vessels between the English Channel and the Rance. Departmental road 168 crosses the dam and allows vehicles to travel between Dinard and Saint Malo. There is a drawbridge where the road crosses the lock which is raised to allow larger vessels to pass. The Rance estuary is the first part of the inland waterway from the English Channel to the Bay of Biscay via the Canal d'Ille et Rance and the river Vilaine.