Кіріспе

Басс таиль (басс таиль) - суретші металдан, әдетте күміс немесе алтыннан, гравюра немесе қуу арқылы төмен рельефтік үлгі жасайды. Бүкіл үлгі оның ең биік нүктесі қоршаған металдан төмен болуы үшін жасалды. Содан кейін металға мөлдір эмаль жағылады, бұл жарықтың рельефтен шағылып, көркем әсерін тудырады. Ол орта ғасырдың аяғында, содан кейін 17 ғасырда қолданылды.

Ортағасырлық мысалдар

Бұл әдіс ежелгі римдіктерге белгілі болған, бірақ орта ғасырдың соңында 17 ғасырға дейін жоғалып кеткен. Ашық эмаль мөлдір эмальға қарағанда әлсіз, ал ортағасырлық жақсы күйде сақталған ескерткіштер өте сирек кездеседі. Ортағасырлық үлгілер Италияда 13 ғасырда басталады, ең ерте кездескен жұмыс - Сиена алтын шебері Гуччо ди Маннаяның 1290 жылы Папа Николай IV үшін жасаған тостағаны, ол Ассизидегі Қазына мұражайының жинағының бөлігі болып табылады. Содан кейін бұл әдіс басқа да жоғары сапалы сарайлық жұмыстарға тарады, өйткені ең алдымен Лиможмен байланысты шампель эмальдері жаппай өндіріліп, салыстырмалы түрде арзан болды. Жалпы алғанда, қазір Британ мұражайында сақталған 14 ғасырдың аяғындағы Корольдік алтын тостаған - басс-тайл эмальдің ең үздік үлгісі. Бұл алтыннан жасалған төрт белгілі бұйымның бірі, оның ішінде дүниелік немесе діни бұйымдар; тағы бірі - Британ мұражайындағы кішкентай тұздану монументі. "Кинг Джон Кубогы" Кингс-Линн қаласында, шамамен. 1340 жылы жарық эмальмен күміспен алтынға айналған, бұл Англияда жасалған бассе таль жұмысының ең жақсы үлгісі; металл өңдеу жөніндегі сарапшы Герберт Марион бұл және Корольдік алтын кубогын "бірде-бір коллекцияда теңдесі жоқ керемет құндылықтың екі үлгісі" деп сипаттады. Алайда, Кингс-Линндегі эмальдың көпшілігі түпнұсқа ма, жоқ па, белгісіз. Бұл әдіс 17 ғасырда қайта ашылды, бірақ одан кейін көп қолданылмады. Техниканың бір нұсқасында Пьер Карл Фаберже 1880-жылдардан бастап Ресей революциясына дейін Фаберже жұмыртқалары мен басқа да бұйымдарға гильоше машинасы бұралған металл арқаудың үстіне мөлдір эмальді қолданған және бұл техника әлі күнге дейін, әдетте, бір түсті қолданылады.

17 ғасыр

Қайта жаңғыртылған техника 17 ғасырда қалта сағаттарының, алтын қораптардың және ұқсас бұйымдардың қаптамалары мен бетін жасау үшін қолданылды, бірақ көбінесе мөлдір емес эмальмен, ол мөлдір эмальді ортағасырлық үлгілерден мүлдем басқа әсерге ие болды. Француз сағаттауышы Жозиас Жоли оны жиі қолданған.

Техника

Басты белдік эмальін жасау процесі дизайнның контурларын және негізгі ішкі контурларды алтынға "трекер" деп аталатын құралмен белгілеуден басталды. Содан кейін ішкі бөліктері кесудің орнына балғамен соғып, ұрып-соғып немесе эмальді ұстайтын терең емес ойық жасау үшін кесушімен өңделген. Дизайнның маңызды бөліктері мөлдір эмаль қосылған кезде түрлі түсті интенсивтілікті өндіру үшін беттің тереңдігін өзгертіп үлгіленді; мысалы, Royal Gold Cup-та драпировканың бүгілген астындағы алтын көбінесе бетке жақын көтеріліп, ашық түсті ерекшелік жасайды. Луканың өгізінің мысалында төменгі жағы терең жерді кесу арқылы қалыптасқан шөп шоқтарын көрсетеді. Көптеген ойық аймақтарда гравировка немесе перфорация арқылы қосымша безендірулер қосылды, олар мөлдір эмаль арқылы көрінеді немесе көру бұрышы сәл өзгерген сайын бейнелер өзгергендей фонды жақтау үшін. Эмальмен боялған көріністердің көбі осылай безендірілген. Соңында бетін тазалап, жақсылап жылтыратып, металл бетіндегі кез келген көпіршікті алып тастаған. Емаль алтын беттермен бір жақта орналасқан; ол дайындалған шыны пастаның дайындамасы болды, ол дайындалған жерлерге үлкен мұқиятпен қолданылды, содан кейін отқа жағылды. Эмальдің әр түрлі түстері бір-бірімен тығыз шекарада кездескенде, бұл келесісін қосудан бұрын бір түсті трагакант желімінің ұстайтын шекарасымен жағу арқылы жүзеге асырылды. Қиындық көбінесе қыздыру алдында эмальдің негізгі реңгіне басқа түсті бояулар қолдану арқылы көбейтілді, сондықтан қосылған түс боялған аймақтың шеттеріндегі фондық түспен біртіндеп араласады. Бұл әсіресе "ағынды" немесе түссөз эмальге, мысалы жер беттеріне, тастарға және ағаштарға қолданылады. Корольдік алтын кубогында флюс тері аймақтарына арналған, өйткені алтын фонда ол қатты болған кезде теріге қолайлы түске дейін сәл қараңғылайды. Бұл жерде қолданылған қызыл түсті "рубиндін шыны" (rouge clair) шыныға мыс, күміс және алтынның ұсақ бөлшектерін қосу арқылы жасалды; мұнда ғылыми сынақтар мыс қолданылғанын көрсетті. Жағылғаннан кейін эмаль қоршаған металлмен біркелкі жылтыратылған, ол ең соңында безендірілген деп болжауға болады.