Кіріспе

Австралиялық жүзуші, саясаткер және бизнесмен сэр Фрэнсис Джозеф Эдмунд Боурпаир (13 мамыр 1891 29 мамыр 1956) - 1900 жылдан 1920 жылға дейін Австралияның еркін стильдегі жүзушісі, 1908 жылы Лондондағы жазғы Олимпиададан 1924 жылы Париждегі жазғы Олимпиадаға дейін үш күміс және үш қола медаль жеңіп алған. Ол сонымен қатар Викторияның заң шығарушы кеңесінде он жыл қызмет еткен және Мельбурнның лорд-мэрі болып, көп миллиондық дөңгелек бизнес империясы Beaurepaires-ті құрған сәнді саясаткер және кәсіпкер болды.

Ерте өмір

Боурпаир Франсис Эдмунд де Боурпаирдің, кабельді трамвай жүргізушісінің және Мэри Эдит Инманның баласы болып дүниеге келді. Мельбурнда өскен Боурпаир Альберт Парк мемлекеттік мектебінде және Уэсли колледжінде білім алған. Ол төрт жасында бірінші рет жүзу сабағын алды, ол кезде әкесі оны белінен арқанмен байлап алып, Оңтүстік Мельбурндағы теңіз суына тастады. Ол көбінесе судың Порт-Филипп шығанағына ағып түсетін жеріне жақын жерде жаттықты. Кейіннен ол көбірек ақша тапқан кезде, екі пенс (2d) төлейді. = екі пенс) қазір қиратылған Стаббс Оңтүстік Мельбурн моншасына барып жаттығулар жасайтын. Оның мансабы 12 ай бойы ревматикалық қызбамен ауруханада жатқанда аяқталды. Алайда, мектеп мұғалімі және кейінірек жаттықтырушысы болған Оңтүстік Мельбурн шаштаразшысы Томми Хорлоктың жігерленуімен, Боурпаир аурумен күресіп, Альберт Парк мемлекеттік мектебінің жүзу клубында жаттығуды қайта бастады.

Жүзуші мансабы

1906 жылы, өзінің 15 жасқа толуына бірнеше ай қалғанда, Боурпаир Виктория чемпионатында еркін стильде жеңімпаз атанды. 1908 жылы Австралия чемпионатында 800 м және мильге еркін стильмен жүгіру жарысында жеңімпаз атанды. Ол Хорлокпен бірге Лондонға келген кезде, оларды алу үшін ешқандай шара қолданылмағандығын анықтады, сондықтан олар бір ай бойы 16 фунтпен өмір сүруге мәжбүр болды, билік өкілдері олардың жағдайы туралы білгенше. Боурпаир Олимпиадаға дейін үш ай бойы Лондонда жаттықты. Бассейнге түсуге ақшасы жетпегендіктен, ол 10 °C температурада Хайгейт тоғандарында жаттығуға мәжбүр болды. Олимпиадаға дейін Темза өзенінде 15 миль (24 км) жүгіргеннен кейін ол суықтан соншалықты әлсіреп, құлап қалды, суға батудан сақтану үшін оны судан шығару керек болды. Кейін ол Брэдфордта Ланкаширдің Генри Тейлорды жеңіп, Британ чемпионатында жеңіске жетті, содан кейін Ноттингемде жеңіспен аяқталды. Олимпиадаға келген спортшылар жарысқа қатысатын жердегі суды сүзгілеу немесе хлорлау жүйесі жоқ, саздықпен толтырылған бассейнге тап болды. Боурпаир тұмау жұқтырды және 400 м және 1500 м еркін стильде екінші және үшінші орын алды, екі жарыста да Тейлор жеңіп алды. Ол 100 метрге еркін жүгіруден шеттетілді. Сондай-ақ, 4 × 200 м еркін стильде эстафетада төртінші орын алды. Олимпиададан кейін Боурпаир тағы да Тайлормен жарысып, Ұлыбританияда бір шақырымға созылып, соңғысында жеңімпаз атанды, оған 20 000-ға жуық көрермен қатысты. Австралияға оралған соң, ол Мельбурн қаласындағы моншаларда әлем рекордын жарып жіберді. Ол 1910 жылы оннан астам мемлекеттік және ұлттық атақтарды жеңіп, әлемдегі еркін стиль рекордтарын бұзып, қайтадан көріне бастады. Сол жылы Ұлыбритания мен континенттік Еуропаны аралап, 200 м, 300 м, 400 м, 500 м және 500 м қашықтықтан жүгіруде әлем рекордтарын орнатты. Кейін ол бір мильге дейін барлық британдық чемпионаттарды жеңіп алды . Ол төрт ай ішінде 41 бірінші сыныптық және чемпионаттық жарысқа қатысып, олардың бәрінде жеңіске жетті. 1911 жылы, теңіз арқылы Австралияға ұзақ оралғаннан кейін, ол үш жылдан кейін бірінші жеңіліске ұшырады және жарыстың ортасында Австралия чемпионатында еркін стильдегі жарыстан бас тартуға мәжбүр болды. Шаршаудан кейін ол жүзуден үзіліс жасап, жүзу нұсқаушысы болды. Ол Викторияның білім беру департаментімен дене тәрбиесі нұсқаушысы ретінде аптасына 3 фунт 10 шиллинг (£ 3/10/) табады. Ол Халықаралық жүзу федерациясының Олимпиадалық жарыстан шеттетілді, ол оны кәсіпқой деп таныды, бірақ ол жүзу үшін ақша таппады. Бұл оны 1912 жылы Стокгольмде өткен жазғы Олимпиада ойындарынан шеттетті, онда Австралияның 4 × 200 м еркін стильді эстафета командасы алтын медальді жеңіп алды. 1914 жылы оған тыйым салу туралы шешім қабылданды. Ол Австралия қорғаныс күштеріне жаяу әскер ретінде кірді, бірақ жарамсыз деп танылды және YMCA қызметіне қосылды және 1917 жылы траншеялық қызба мен газбен ауруханаға жатқызылмай тұрып, Аустралияға қайтарылғанға дейін Мысырда, Англияда және Францияда қызмет етті. 1920 жылдың ақпан айында Виктория чемпионатында жеңімпаз атанды, көп ұзамай 1000 м әлем рекордын бұзып, Антверпендегі 1920 жылғы жазғы Олимпиада ойындарына жолдама алды. Ашық судағы мұздаған каналға жүзіп, Боурпаир ауруына байланысты 400 м еркін стиль жарысынан бас тартты, бірақ 1500 м еркін стильде қола медальді жеңіп алды. Ол Уильям Геральд, Иван Стетман және Генри Хеймен бірге 4 × 200 м еркін стильде эстафетада күміс медальді иеленді, бұл американдық командадан 21 секундқа артта қалды. Оның әпкесі Лили де жүзу және шомылу командасының құрамында жарысқа қатысып, жазғы Олимпиада ойындарында Австралияның атынан шыққан тұңғыш ағайынды-қарындас комбинациясына айналды. Австралияда және сол жылы Гавайиде ол 1,6 шақырымға және бір шақырымға жүгіру рекордын, сондай-ақ 1000 метр мен 1500 метрге жүгіру рекордын екі рет бұзды. Ол 1924 жылы Парижде өткен жазғы Олимпиада ойындарына жүзу командасының капитаны болып тағайындалды. Ол 400 метрге еркін жүгіруден шеттетілді, бірақ 34 жасында 1500 метрге еркін жүгіруден қола жүлдеге ие болды. Ол 4 × 200 м еркін стильде эстафетада Чарлтон, Эрнест Генри және Мосс Кристимен бірге күміс медаль жеңіп алды. Соңғы рет 1928 жылы наурыз айында Кью қаласында өткен мемлекеттік чемпионатта 37 жасында жеңіске жетті. Ол 13 жыл ішінде 15 әлем рекордын орнатып, 79 Виктория титулын, 11 британ титулын және 34 Австралия титулын жеңіп алды. 2000 жылы ғана Сюзи О'Нилл өзінің австралиялық рекордты бұзды. 1932 жылғы жазғы Олимпиада ойындарына жүзуші жән�...

Бойпарлар

1922 жылы ол Сиднейдің маңындағы Кугиде акуланың шабуылынан зардап шеккен адамды құтқаруға көмектескен Джек Чалмерске көмек көрсеткеннен кейін Корольдік гумандық қоғамның алтын медалі мен 550 фунт стерлингпен марапатталды. Ол осы қаржыны пайдаланып, "Бьюрпаирс" компаниясын құрды, оның бау-бағалы, дөңгелектері, аккумуляторлары бар, өлім кезінде оның активтері 8 миллион фунттан асатын. Қазір Австралияда 230-дан астам дүкен бар.

Жергілікті, мемлекеттік және федералды саясат

1940 жылдан 1942 жылға дейін Боурпаир Мельбурнның Лорд-мэрі болды. 1942 жылы корольдің туған күніне орай ол ерлік атағын алды. 1942 жылы Викторияның заң шығарушы кеңесіне сайланды, 1952 жылға дейін қызмет етті. Ол 1943 жылғы федералды сайлауда Біріккен Австралия партиясының Сенатына сәтсіз үміткер болды. 1948 жылы ол 1948 жылғы жазғы Олимпиада ойындарында лоббилеу үшін Лондонға барған делегацияның құрамында болды. 1949 жылы Мельбурн қонақжайлық құқығын жеңіп алды және Боурпаир қайтадан Лорд-мэр болып сайланды. Ол Олимпиада ойындарын өзі өткізетін болады деп үміттенген. Алайда ол Олимпиадаға жеті ай қалғанда, Виндзор қонақ үйіндегі шаштаразда жүрек ауруынан қайтыс болды. Оның ұлы Иан Фрэнсис Боурпеир де Мельбурнның лорд-мэрі болды.