Кіріспе

Театр режиссері Уильям Бриджес Адамс (1797 - 23 шілде 1872) - ағылшын жазушысы, өнертапқышы және локомотив инженері. Ол ең жақсы өзінің патенттелген Адамс осьтерімен танымал - Ұлыбританиядағы теміржолдарда бу тартуы аяқталғанға дейін қолданылған радиалды осьтің табысты дизайны 1968 жылы және теміржол балық тақтасы. Оның жазған еңбектері, оның ішінде "Англиялық көліктік көлік" (1837) және "Жолдар мен рельстер" (1862) еңбектері жер үстіндегі көліктің барлық түрлерін қамтыды. Кейіннен ол Junius Redivivus (Junius reborn) деген псевдониммен саяси реформалар туралы белгілі жазушы болды; өткен ғасырдың саяси хат жазушысына сілтеме.

Жеке өмір

Ол Шропширдің Мадлиге жақын Уор қаласында туып өскен және Мадли мектебінде білім алған. Оның әкесі Вурдің емен фермерінің ұлы болып, Лондонға көшіп келеді. Оның негізгі ісі - Дин-стриттегі дүкеннен арба жасаушыларға былғары жеткізу болды. Уақыт өте Адамс Лондонның Лонг-Акр қаласындағы Бакстер және Пирс фирмасында каросея жасаушы болып үйренді. Бұл жақсы танымал фирма болды және компаниямен болған кезінде Наполеонның ватерлоо шайқасынан кейін сонда әкелінген вагон, және Бриджес Адамс оны суретке түсірді. 1818 жылы 30 қарашада ол Санкт-Мартин-ин-Филдс қаласында әлеуметтік реформатор Фрэнсис Плейстің қызы Элизабет Плейске үйленді. Олар бірге ыстық климатқа қарай сапар шегеді. 1820 жылы олар Чилидегі Вальпараисоға жол тартты. Вальпараисода ол Лорд Кокрейннің иесін басқаруға жұмысқа орналасты, оған жылына 200 фунт төленеді. 1821 жылы оның Уильям Александр Адамс (de) деген ұлы болды, кейіннен ол өздігінен механикалық инженер болды. Отбасы 1822 жылы 19 қарашада Вальпараисодағы жер сілкінісінен аман қалды. Елизавета 1823 жылы 8 тамызда екінші баласын туған кезде қайтыс болды. Осы қайғылы оқиғадан кейін Бриджес Адамс 1826 жылы ұлымен бірге Анды таулары арқылы Буэнос-Айреске ұзақ жол жүріп, Фалмут арқылы Лондонға кемемен оралды. АҚШ-қа тағы бір сапардан кейін Бриджес Адамс Лондонға қоныс аударды және Hobson & Co, Coachmakers фирмасында жұмыс істеді.

Некелер

Адамс үш рет үйленген. Оның алғашқы әйелі - Элизабет Плейс. Ол 1834 жылы Сара Фуллер Фловер Адамсқа үйленді және олар қазір Лоугтондағы Вудбери Хиллдегі Sunnybank-те тұрды, онда жұп бірге көк тақта бар. Сара 1848 жылы қайтыс болғаннан кейін ол Эллен Кендаллмен қайтадан үйленді, олармен бір қызы Хоуп Бриджес Адамс болды.

Кейінгі өмірі

Адамс Кетт штатының Бродстерс қаласында, Кутберт үйінде, жетпіс бес жасында қайтыс болды және қаладағы Санкт-Петер шіркеуінде жерленді.

Темір жол инженерлігі

Темір жолды біріктіру үшін қолданылатын шарфты буындардан қанағаттанбаған Адамс темір жолдың балық тақтасына патент алды, ол көршілес орындықтар арасындағы бұғатталмаған клин түрінде болды. Ол Шығыс округтер темір жолының Питер Брауфтың кіші инженері Роберт Ричардсонмен бірлесіп жұмыс істеді. 1847 жылы бұл өнертабысқа патент алды. Дизайн сәтті болғанымен, шығыс округтері темір жолы басқалармен бірге сатылды, қаржылық қиындықтар Адамсты патенттен бас тартуға мәжбүр етті. Бұл "кенелі" нұсқасы көп ұзамай Шығыс округтер темір жолының Джеймс Сэмюэлдің жетілдірілген, бұрандалы дизайнымен алмастырылды. Балық тақталарын алғаш рет 1830 жылы АҚШ-тың Камден және Амбой темір жолының президенті Роберт Стивенс жасаған. Стивенс ілгерідегі темірден жасалған, төменгі жағы тегіс рельстердің ұштарын фишплаталар мен ніттер (кейін бұрандалар) арқылы біріктірді. Адамс автокөліктерге арналған жақсартылған серіппелерді патенттеді, оларды "арка серіппелері" деп атады. Бұл құрылғыларды теміржол вагондарында да қолдануға болатын, ал өндірісі тиімді болды. Өндіріс Сохоның Дрюри Лейн мен Паркер көшесіндегі Курриер фабрикасында орналасқан. Бұл бизнес Бриджес Адамстың ағасы Сэмюэл Адамс атынан жүргізілді. 1842 жылы фабрика өзінің кішкентай үй-жайларынан Боудағы Фэр-Филдтегі Шығыс округтері темір жолымен жанасатын үш акр жерге көшірілді. Компания енді Адамс & Co. ретінде сауда жасады. Ол 1843 жылы Шығыс Лондонның Боу қаласында Фэрфилд локомотивтер зауытын құрды, онда ол жеңіл қозғалтқыштар, бу вагондары (немесе теміржол моторы) және инспекциялық троллейбустарда маманданды. Олар шағын көлемде бүкіл Ұлыбритания мен Ирландияның темір жолдарына, соның ішінде кең қашықтықты Бристоль және Эксетер темір жолы үшін Фэрфилд бу вагонына және оның ең маңызды клиенті - Шығыс Каунтис темір жолы үшін Энфилдке сатылды. Ол Рим темір жолына 220 ұңғымалық танк ұсынған. Джеймс Крос және Ланкашир компаниясы Адамстың инновациялық радиалды осьтік қорабы мен көктемгі шиналы қозғалтқыш дөңгелектерін (дөңгелектерді бөліп тұратын иілгіш болат дөңгелектер мен сыртқы дөңгелек) 1863 жылы Сент-Хеленс темір жолы үшін жасалған 2 4 2 танк локомотивінде Белі Рейвен үшін қабылдады. Дәстүрге сай емес құрылғы бастапқыда Сент-Хеленс желісінің тығыз бұрылыстарында сәтті деп танылды, бірақ екі жылдан кейін бұл комбинация тым көп тербеліске жол бермейді деп шешілді және ауыстырылды. Адамстың өнертабыстары мен еңбектері көпшілікке танымал болғанымен, оның шығарған локомотивтері көп әсер етпеді. Инженерлік бизнес бірнеше жылдан кейін сәтсіз аяқталды, бірақ бұл уақытта Адамс өзінің қызығушылықтарын киім дизайны мен журналистикаға дейін кеңейтті.

Уильям Адамспен шатасу

Адамс-богидің негізін қалаушы локомотив суперинтендантының аты Уильям Адамс болған Лондон және Оңтүстік-Батыс темір жолы оның осьтік қорап дизайнын кеңінен қолданған алғашқы теміржол компанияларының бірі болды. Тағы бір кездейсоқтықтан ол бұрынырақ Боудағы локомотивтер зауытын басқарып келген, бірақ бұл жеке кәсіпорын емес, Солтүстік Лондон темір жолының депосы. 1865 жылы Лондон инженерлер қоғамы Уильям Адамстың резеңке жақты арқауы бар боги мен Уильям Бриджес Адамстың радиалды ось қорабы арасында тікелей салыстыру жасады: Солтүстік Лондон темір жолындағы сынақтар кезінде бүйірінен тігілген боги радиалды оське қарағанда артық деп саналды, бірақ Уильям Адамс LSWR-ге көшіп келгенде ол өзінің бәсекелес Бриджес Адамс жасаған ось қорабын қабылдады. Адамс радиалдары деп аталатын локомотивтер локомотив инспекторының есімімен аталған, бірақ олар Уильям Бриджес Адамс ойлап тапқан осьпен танымал.