Кіріспе
Француздық солдат Рене де Фрулай, Тессе графы (14 мамыр 1648 - 30 наурыз 1725) - француз солдаты және дипломаты Людовик XIV билік құрған кезде және 1715 - 1723 жылдардағы регенттікте.
René de Froulay, Count of Tessé (14 May 1648 – 30 March 1725) was a French soldier and diplomat during the reign of Louis XIV and the 1715–1723 Regency.
Ерте өмір
Рене де Фрулай, Тессе графы 14 мамыр 1648 жылы Ле-Манға жақын жердегі Верни замогының отбасылық үйінде дүниеге келді. Рене де Фрулай (16001659) мен Мадлен де Боманоардың (16181682) ұлы; оның кіші інісі Филип Эммануэль де Фрулай (16511701) де сарбаз болды. Оның аналық бабасы Жан де Боманоар, Лавардин маркизі (15511610) протестант болып туған, бірақ сол кезеңдегі көптеген адамдар сияқты қажет болған кезде жақтары мен діндерін өзгертіп, Генрих IV-тің сенімді кеңесшісі ретінде мансабын аяқтады. Рене 10 маусымда 1674 жылы Мари Франсуаза Аубер д'Онейге үйленді және олардың жеті баласы болды, олардың төртеуі балалық шақта өмір сүрді. Оның орнын 1706 жылы сәуірде Мари Элизабет Бучуға үйленген үлкен ұлы Рене Манс де Фрулай (16811746) бағындырды. Оның немересі және есімдесі Рене де Фрулай, граф де Тессе және маркиз де Лавардин (1736-1814) Адриенна Кэтрин де Ноальльге (1741-1813) үйленді. Кейіннен ол композитор Моцарттың меценаты, Томас Джефферсонның 1784 және 1789 жылдар аралығында АҚШ-тың Франциядағы елшісі болған кездегі досы және тілшісі ретінде танымал болды.
Мансап
Көптеген замандастары сияқты де Тессе де Луи XIV соғыстарында белсенді рөл атқарды; 1669 жылы ол маршал Франсуа де Крекки штабына тағайындалды және 1672 78 жылғы франко-голланд соғысына қатысқан драгундар полкін көтерді. 1685 жылы Нант жарлығы күшін жойғаннан кейін ол Оранж княздігінде гугеноттардың драконнадасын жүргізді және 1686 жылы Дофине және Лангедок провинцияларының әскери қолбасшысы болды. 1688 жылы Тоғыз жылдық соғыс басталғанда, ол Рейн аймағын жаулап алған Монклардың әскерінің құрамында болды. 1689 жылы Франция кері қайтқанда Людовик XIV жерді өртеп жіберу саясатын жүргізді; де Тессе Пальцте операцияларға, соның ішінде Гейдельбергті өртеп жіберу және 20-дан астам елеулі қалалар мен ауылдарды жоюға басшылық етті. Кейін ол Солтүстік Италияда Савойяға қарсы соғысты, Пьемонттағы Пинероло стратегиялық қалашығының гарнизонына қолбасшылық етті. 1693 жылдан бастап ол Франция мен Савойя арасында 1696 жылғы Турин келісімін жасасқан Виктор Амадеймен құпия келіссөздерде Людовиктің өкілі болды. 1701 жылы Испанияның мұрагерлік соғысы басталғанда де Тессе Мантуядағы француз гарнизонына қолбасшылық етті; ол бірнеше рет жараланды, оның ағасы Филип Эммануэль сол жылы Кремонада дизентериядан қайтыс болды. 1703 жылы Францияның маршалы болып тағайындалды, ал 1704 жылы Бервик герцогының орнын басып, Испаниядағы Бурбон әскерлерінің бас қолбасшысы болды. Бұл рөлде ол жас король Филипп V-ге жақын болды. 1706 жылы де Тессе Барселонаны қоршап алған Бурбон әскерлеріне қолбасшылық етті, бірақ олар тым созылды; теңіздерді британдық бақылау қалаға қайтадан жабдықтауды болдырмау мүмкіндігін болдырмады және Бурбон әскері кері шегінуге мәжбүр болды. Осыған қарамастан, 1707 жылы ол принц Евгенийдің француз теңіз базасы Тулонды алуына кедергі келтірген дала әскеріне қолбасшылық етті. Бұл оның соңғы әскери қызметі болған көрінеді. 1708 жылы ол Римде, содан кейін 1723 жылы Испанияда Франция елшісі болды, ол Филипп V-ді үлкен ұлы Людовик I-нің өлімінен кейін испан тағына қайта оралуға көндірді. Ол сонымен қатар Перше және өзінің туған провинциясы Мэннің генерал-губернаторы болды. Ол 1725 жылы Гросбуадағы Камальдолездер монастырында қайтыс болды.
In 1706, de Tessé commanded Bourbon forces besieging Barcelona but they were over stretched; British control of the seas made it impossible to prevent the city being resupplied and the Bourbon army was forced to retreat. Despite this, in 1707 he commanded the field army that prevented Prince Eugene taking the key French naval base of Toulon. This appears to have been his last active military command. In 1708, he acted as French Ambassador in Rome, then Spain in 1723, when he persuaded Philip V to resume the Spanish throne after the death of his eldest son Louis I. He was also Governor General of the Perche and his home province of Maine. He died in 1725 at the Camaldolese monastery in Grosbois.