Кіріспе
Уэльстік футболшы Дэниел Джеймс Парслоу (англ. Daniel James Parslow; 1985 жылы 11 қыркүйекте туған) - Уэльстің бұрынғы кәсіби футболшысы. Ол Англия футбол лигасында "Йорк Сити" және "Челтенхэм Таун" клубтарында орталық қорғаушы ретінде ойнады. Парслоу мансабын 2005 жылы кәсіби келісімшартқа қол қоюдан бұрын Кардифф Ситимен жастар жүйесінде бастады. Ол Кардиффтен босатылғаннан кейін бір жылдан кейін Конференция Ұлттық клубының Йорк Сити клубымен келісімшартқа қол қойды. Ол 2006-07 маусымда командада өзін нығайта алмады, бірақ Морекэмбеге қарсы жартылай финалда ойнады. Ол 2007-08 жылдары Колин Уокердің басқаруымен тұрақты стартер болды, ал 2008-09 жылдары Марк Гривстен капитандықты алды. Осы маусымда ол "Жылдың үздік клубы" атанып, команданы 2009 жылғы ФА кубогының финалына жеткізді, онда Йорк Стивендж Бороудан 2:0 есебімен жеңілді. Парслоу 2009-10 жылдары капитан ретінде Майкл Ингеммен алмастырылды және 2010 жылғы Премьер-лиганың финалында Оксфорд Юнайтедпен 3-1 есебімен жеңілген Йорк командасында пайдаланылмаған орынбасар болды. Ол 2010-11 жылы екінші рет "Жылдың үздік клубы" сыйлығын жеңіп алды, ол сол маусымда Йорктың барлық матчтарында өнер көрсетті. Парслоу 2012 жылғы ФА кубогының финалында және 2012 жылғы Конференция Премьер-лигасының финалында жеңіске жеткен Йорк командасының мүшесі болды. 2012-2013 жылдары ол бір ғана матчты өткізіп, үшінші рет "Жылдың үздік клубы" атағын жеңіп алды. Парслоу 2013-2014 жылғы маусымның көп бөлігінде жарақаттанып, 2014-2015 жылдары Конференция Премьер-лигасының клубы Гримсби Таунмен қарыз алды. 2015 жылы Ұлттық лиганың Челтенхэм Таун клубымен келісімшарт жасады. 2015-16 жылы дивизиондық титулды жеңіп, екінші лигаға көтерілген команданың мүшесі болды. Ол 2017 жылы Йоркке қарызға оралды және 2017 жылғы ФА кубогының финалында жеңіске жетті. Парслоу бас жарақаттануына байланысты 2019 жылы ойыннан зейнеткерлікке шықты.
Daniel James Parslow (born 11 September 1985) is a Welsh former professional footballer who played as a centre back in the English Football League for York City and Cheltenham Town. Parslow started his career with Cardiff City in their youth system, before signing a professional contract in 2005. He signed for Conference National club York City a year later after being released by Cardiff. He did not establish himself in the team in the 2006–07 season, but played in their play off semi final defeat by Morecambe. He became a regular starter during 2007–08 under the management of Colin Walker, and during 2008–09 assumed the captaincy from Mark Greaves. In this season, he was named Clubman of the Year and led the team to the 2009 FA Trophy Final, in which York were beaten 2–0 by Stevenage Borough. Parslow was replaced as captain by Michael Ingham during 2009–10, and was an unused substitute in York's 3–1 defeat by Oxford United in the 2010 Conference Premier play off final. He won his second Clubman of the Year award in 2010–11, having appeared in all of York's matches that season. Parslow was a member of the York team that won the 2012 FA Trophy Final and 2012 Conference Premier play off final in 2011–12, with victory in the latter seeing the club promoted into League Two after eight years out of the Football League. He missed only one match in 2012–13, in which he won the Clubman of the Year award for an unprecedented third time. Parslow was out injured for most of 2013–14, and was on loan with Conference Premier club Grimsby Town during 2014–15, playing in their penalty shoot out defeat in the 2015 Conference Premier play off final. He signed for Cheltenham Town of the National League in 2015, and was part of the team that earned promotion into League Two by winning the divisional title in 2015–16. He returned to York, initially on loan, in 2017 and helped them win in the 2017 FA Trophy Final. Parslow retired from playing in 2019 because of a head injury.
Кардифф қаласы
Парслоу карьерасын 1998 жылы Кардифф Ситидің жастар жүйесінде бастады. Клубтың үздіктер орталығында білім алып, 2002 жылы мамыр айында үш жылдық стипендияға ие болды. 2005 жылы 25 қаңтарда ФАУ Премьер-Кубогында Бангор Ситиге 1:0 есебімен ұтылып, 2005-2006 жылғы бірінші команда құрамына енді. Парслоу 2006 жылдың наурыз айында Бірінші лигадағы "Свонси Сити" клубымен сынаққа түсті, ал келесі айда ештеңе жасалмағаннан кейін Кардиффке оралды. 2006 жылы 22 мамырда Кардифф клубына қатыспағаннан кейін босатылды.
Йорк қаласы
Парслоу 2006 жылы 18 тамызда "Юрк Сити" клубымен келісімшартқа отырды. 2006-2007 жылдары Парслоу командадағы орнын Дэвид МакГурк, Джейсон Гудлифф және Янош Ковачтан жоғалтты, бірақ Йорктың соңғы жеті матчын бастады, оның ішінде жартылай финалда Морекэмбеге 21 есебімен ұтылып, екі аяғы да. 2006-07 жылғы матчты 26 кездесумен аяқтаған Парслоу 2007-08 жылғы маусымның басында аяқ жарақаттанғандықтан, бірінші кездесуін 2007 жылдың 20 тамызында "Эксетер Ситиге" қарсы 1 - 1 есебімен тең ойнаған "Йорк" клубының үшінші матчында өткізді. Ол Уокер командасында өзін нығайтты, 2007-08 жылғы Йорк командасының қалған барлық матчтарында алаңға шықты. Парслоу өзінің алғашқы голін 2008 жылы 23 ақпанда ФА кубогының төртінші раундында "Рашден & Даймондс" клубының 1:0 есебімен жеңіске жеткен кездеге жалғыз голмен бақты. 2007-2008 жылдары 40 кездесу өткізіп, екі гол соқты. 2008 жылдың қыркүйегінде "Йорк" клубымен 2010 жылдың маусымына дейін келісімшарт жасады. Ол команданың капитаны Марк Гривс пен вице-капитан МакГурк командадан тыс болған кезде, 2009 жылдың 27 қаңтарында Алтринчамға 1 - 1 есебімен теңгенің алдында команданың капитаны болды. Капитандыққа жеткеннен кейін "үлгіге ие болған" ол жақтаушылармен 2008-2009 жылдардағы Йорк клубының үздік ойыншысы деп танылды. Ол 2009 жылы 9 мамырда Уэмбли стадионында өткен ФА кубогының финалында ойнаған, ол Йорк Стивендж Борроға 2:0 есебімен ұтылып қалды. Трофи финалы алдында ол 2009 жылдың 26 сәуірінде Льюзге қарсы соңғы лигалық матчта демалды; бұл 2008-09 жылы өткізіп алған жалғыз матч болды, ол 57 кездесумен аяқталды. Дегенмен Парслоу матчтарда қолғап таққан. 2010 жылдың қаңтар айында ол "Йорк" клубымен 2012 жылдың маусым айына дейін жаңа келісімшартқа қол қойды. Ол командада орталық қорғаушы және оң жақ қорғаушы ретінде ойнады. 2010 жылы 6 наурызда Форст Грин Роверске қарсы 2 - 1 есебімен жеңілген кезде аяғы жарақаттанып, Бен Пуркиске орын жоғалтты. Ол 2010 жылдың 24 сәуірінде 2009-2010 жылғы соңғы лигалық матчта Стивенэйджге 1:0 есебімен жеңілген Йорк клубында оралды. Парслоу екінші аялдама 1:0 есебімен жеңілген матчта 90 минуттық ауысым ретінде пайда болды. Алайда, ол 2010 жылғы Премьер-лиганың плей-офф финалында Уэмбли стадионында Оксфорд Юнайтедке 3-1 есебімен ұтылып, пайдаланылмаған орынбасар болды. 2009-2010 жылдары "Йорк" сапында 41 кездесу өткізді. Бірақ командада өз орнын сақтап қалды, 2011 жылдың 1 ақпанында 4 - 0 есебімен Лиганың көшбасшылары АФК Уимблдоннан жеңіске жеткен кезде орталық қорғаушы ретінде ойнады. Парслоу 2010-11 жылғы жалғыз голын осы матчта Ашли Чемберстің соққысынан бас соққысымен гол соққаннан кейін бағындырды. Ол 2011 жылдың 22 ақпанында "Юрк" клубының "Альтриншам" клубымен 0:0 есебімен теңдестірген матчында МакГурк жарақаттанғаннан кейін орталық қорғаушы ретінде ойнауға оралды. Парслоу Крис Смитпен орталық қорғаныс серіктестігін құрды, ал менеджер Гэри Миллс оны "өте керемет" деп мақтады. Ол 2010-2011 жылдары "Йорк" клубының барлық матчтарында ойнаған, бірақ 2011 жылдың 19 сәуірінде "Лютон" клубына қарсы 1:0 есебімен жеңіске жеткен матчта Мэтью Барнс Хомермен бас-аяқ соқтығысқаннан кейін бас жарақаттан зардап шеккен. 2010-11 жылғы маусымның соңында 47 кездесу өткізіп, бір гол соққаннан кейін, ол екінші рет Йорк клубының Жыл футболшысы атанды. Парслоу 2011-12 жылғы командадан шықты, МакГурк пен Смит орталық қорғаныста болды. Ол екі рет оң жақтан пайда болды. Ланре Ойебаньо болмаған маусымның алғашқы екі айында, қорғаныста орын алу үшін Джон Чаллинор мен Джамал Файфилдтен артта қалды. Парслоу 2011 жылдың желтоқсанының соңында орталық қорғаныста басталғаннан кейін, 2012 жылдың ақпанында Крис Доигтің келісімшартына қол қойғаннан кейін орнын жоғалтып алмастан бұрын, көбінесе орнына ауыстырылды. 2012 жылдың наурыз айының басында басқа қорғаушылар қол жетімді болмағандықтан, Дойг командада қайтадан орнын иеленуге дейін ол бастапқы қатарға қайта оралды. 2012 жылдың сәуір айының басында Смиттің болмауынан бастап, ол бастапқы қатарға оралды және Йорктың соңғы 11 матчының 10-ын бастады. Парслоу 2012 жылы 12 мамырда Уэмбли стадионында Йоркпен 2012 жылғы ФА кубогының финалында жеңіске жетті, онда олар Ньюпорт округін 2:0 есебімен жеңді. Сегіз күннен кейін ол 2012 жылғы Премьер-лиганың Уэмбли стадионында өткен матчта Лутонға қарсы 2 - 1 есебімен жеңіске жетіп, клубтың Футбол лигасына сегіз жыл бойы болмағаннан кейін екінші лигаға көтерілуіне жол ашты. 2011-12 жылғы 38 кездесуін "Йорк" клубында аяқтаған Парслоу "Йорк" клубының бірінші матчын "Лига-1" командасы "Донкастер Роверс" к�...
Parslow missed the start of 2007–08 with an ankle injury, making his first appearance in York's third match, a 1–1 draw away to Exeter City on 20 August 2007. He established himself in the team under Walker, starting all of York's remaining matches in 2007–08. Parslow scored his first career goal with the only goal in a 1–0 away win over Rushden & Diamonds in the fourth round of the FA Trophy on 23 February 2008, which came from a diving header eight yards out in the 16th minute. He made 40 appearances and scored two goals in 2007–08,
He signed a new contract with York in September 2008 that contracted him to the club until June 2010. He took over the captaincy when club captain Mark Greaves and vice captain McGurk were out of the team, starting on 27 January 2009 for a 1–1 draw away to Altrincham. Having "led by example" after attaining the captaincy, he was voted by supporters as York's Clubman of the Year for 2008–09, being presented the award before their penultimate home match against Eastbourne Borough on 18 April 2009. He started in the 2009 FA Trophy Final at Wembley Stadium on 9 May 2009, which York lost 2–0 to Stevenage Borough. Ahead of the Trophy final, he was rested for the final league match away to Lewes on 26 April 2009; this was the only match he missed in 2008–09, which he finished with 57 appearances. although Parslow would continue to wear the armband in matches. He signed a new contract with York in January 2010 to tie him to the club until June 2012. He played in the team as a centre back and right back before losing his place to Ben Purkiss after picking up a foot injury in York's 2–1 away defeat to Forest Green Rovers on 6 March 2010, with the captain's armband being handed to Michael Ingham. He made his return in York's 1–0 away defeat by Stevenage in the last league match of 2009–10 on 24 April 2010, Parslow appeared as a 90 minute substitute in the second leg 1–0 away win, with the tie ending 2–0 on aggregate. However, he was an unused substitute for the 3–1 defeat by Oxford United at Wembley Stadium in the 2010 Conference Premier play off final. He made 41 appearances for York in 2009–10. but retained his place in the team by playing at centre back in York's 4–0 victory over league leaders AFC Wimbledon on 1 February 2011 with McGurk suspended. Parslow scored his only goal of 2010–11 in this match after scoring the opening goal with a header from a free kick taken by Ashley Chambers. he returned to playing at centre back after McGurk's injury in York's 0–0 draw away to Altrincham on 22 February 2011. Parslow formed a central defensive partnership with Chris Smith, and manager Gary Mills praised him by calling him "outstanding". He had played in all of York's matches in 2010–11 before suffering a head injury following a clash of heads with Matthew Barnes Homer in a 1–0 home win against Luton on 19 April 2011, which led to him missing the remainder of the campaign. Following the end of 2010–11, during which he made 47 appearances and scored one goal, he was named York's Clubman of the Year for a second time. Parslow started 2011–12 out of the team, with McGurk and Smith preferred in central defence. He appeared twice at right back in the first two months of the season when Lanre Oyebanjo was absent, before falling behind Jon Challinor and Jamal Fyfield for a place in defence. Parslow was used mostly as a substitute from then before a run starting in central defence in late December 2011, before losing his place after the signing of Chris Doig in February 2012. He was restored to the starting line up in early March 2012 due to other defenders being unavailable, before Doig once again took his place in the team. He returned to the starting line up in early April 2012 due to Smith's absence and started 10 of York's last 11 fixtures of the season. Parslow won the 2012 FA Trophy Final with York at Wembley Stadium on 12 May 2012, in which they beat Newport County 2–0. Eight days later, he played in the 2–1 victory over Luton in the 2012 Conference Premier play off final at Wembley Stadium, seeing the club return into the Football League after an eight year absence with promotion into League Two. He completed 2011–12 with 38 appearances for York,
Parslow started York's first competitive fixture since promotion away to League One team Doncaster Rovers in the first round of the League Cup in the opening match of 2012–13 on 11 August 2012, which the team lost 4–2 in a penalty shoot out following a 1–1 draw after extra time. His only goal of 2012–13 was the opener in York's first victory of the season, a 3–1 away win against Barnet on 25 August 2012, with a 20 yard volley into the bottom left corner. Parslow played at right back, left back and defensive midfield throughout the season, and played in the latter position in the end of season run in to form part of a midfield trio also including Tom Platt and Adam Reed that helped York avoid relegation. He became the first York player to be named Clubman of the Year on three occasions, having been presented the award before York's final home match of the season against Southend United on 20 April 2013. Parslow missed only one match for York in 2012–13, making 50 appearances and scoring one goal, and signed a new two year contract with the club in May 2013. Parslow started 2013–14 in and out of the team, but when returning to the starting line up for a 2–1 home defeat to Mansfield Town on 14 September 2013 was handed the captain's armband in the absence of Smith. He established himself in the centre of defence alongside McGurk, and retained the armband when Smith was recalled into the team. However, he sustained knee ligament damage when colliding into advertising hoardings as he sliced an attempted clearance during York's 2–1 defeat away to Southend on 23 November 2013. The injury ruled him out for the rest of the season, in which he had made 16 appearances. although they were beaten 1–0 on aggregate by Fleetwood Town in the semi final. Parslow returned to fitness ahead of 2014–15, but having failed to regain his place in the team signed for Conference Premier club Grimsby Town on a one month loan on 18 September 2014. He debuted two days later in their 1–0 away win over Kidderminster, and made seven appearances for Grimsby before the loan expired on 20 October 2014. Having been an unused substitute for three matches after returning to York, Parslow rejoined Grimsby on loan until 4 January 2015 on 7 November 2014, and made his second debut for the club a day later in a 3–1 home defeat to Oxford in the FA Cup first round. The loan was extended until the end of the season during January 2015. He came on as a 74th minute substitute for Gregor Robertson in the 2015 Conference Premier play off final against Bristol Rovers at Wembley on 17 May 2015; following a 1–1 draw after extra time, Grimsby lost 5–3 in a penalty shoot out. Parslow had made 23 appearances in his second loan spell at Grimsby,
Челтенхам қаласы
Сәтті сынақтан кейін Парслоу 2015 жылдың 29 шілдесінде бір жылдық келісімшартпен Ұлттық лиганың жаңадан төменге түскен клубы Челтенхэм Таунға қол қойды. Ол өзінің дебютін 2015 жылдың 8 тамызында Линкольн Ситимен 11 қашықтағы теңдікте бастады, бұл Челтенхэмнің 2015-16 жылғы алғашқы матчы болды. Парслоу 2015 жылдың 31 тамызында Челтенхэм үшін алғашқы голын соқты. 2016 жылдың қаңтар айында капитаны Даунз жарақаттанғаннан кейін ол Челтенхэмнің вице-капитаны болды. Содан кейін ол орталық қорғаушы ретінде Камерон Берджесс және Аса Холл сияқты бірқатар ойыншылармен серіктестікте болды. Глостершир Эхосының Оли Феллдің айтуынша, Даунз жарақаттанғаннан кейін Парслоу "өздігінен шықты және алға шықты" және Парслоу "барлық маусымдағы ең маңызды құрамдас бөлігі" болды деп болжады. 2015-2016 жылдары 50 кездесуде екі гол соқты. Ол Челтенхэмнің 46 лигалық матчтарының әр минутында ойнаған. Парслоу Челтенхэм ойыншыларының "Жылдың үздік ойыншысы" атанып, Ұлттық лиганың "Жылдың үздік командасына" кірді. 2016 жылдың мамыр айында клубпен жаңа келісімшартқа қол қойды. 2017 жылы 21 мамырда ол "Юрк" клубының "Макклсфилд Таун" клубының "Уэмбли" стадионында өткен "Англия кубогы" финалында 3-2 есебімен жеңіске жетті. 2016-2017 жылғы маусымның соңында Челтенхэм клубынан босатылды. Парслоу 2017 жылдың 30 маусымында бір жылдық келісімшартпен Йорк Ситиге тұрақты түрде қол қойды. Ол 2018-19 жылғы маусымның соңында клубты тастап кетті. 2019 жылы шілдеде бас жарақаттануы салдарынан спорттан кетіп қалды.
Халықаралық мансап
Парслоу Уэльске 17 жасқа дейінгі деңгейде бір рет қатысқан, 2002 жылы 13 ақпанда Германияға 1:0 есебімен ұтылып, екінші жартысында орынбасар ретінде пайда болған. Ол 2003 жылы 22 қыркүйекте Португалиядан 2:1 есебімен жеңілгеннен кейін 19 жасқа дейінгі дебютін жасады. Ол 19 жасқа дейінгілер құрамасында тағы екі кездесу өткізіп, осы деңгейдегі мансабын үш рет аяқтады. Ол 2004 жылы 8 қазанда Англияға қарсы сапында 2:0 есебімен жеңілген команданың мүшесі болды. Парслоу 21 жасқа дейінгі деңгейде Уэльс құрамасына төрт рет қатысқан. Ол 2007 жылы 25 мамырда Ирландия Республикасымен 11 теңдікте ойнаған, 27 мамырда Англияға қарсы чемпионат шешімін шығарған ойында Джонстың 79-мүнтігінде орынбасар болды. Ол 2008 жылғы Төрт ұлттың турниріне жеңімпаз атанды, ол Уэльстің барлық үш матчын бастады, өйткені олар төрт команда тобында екінші орынды иеленді. Оның жартылай кәсіби командадағы мансабы сегіз рет аяқталды. Пайдалы ойыншы, оның ақыл-ойы мен берілдігі оған бірнеше позицияда ойнауға мүмкіндік берді, соның ішінде оң жақ, сол жақ және қорғаныс ортасында.