Кіріспе

66-шы АҚШ-тың тарихи тас жолы (US 66, Route 66) - Иллинойстағы Сент-Луис, Миссури және Чикаго қалаларын байланыстыратын АҚШ-тың нөмірленген тас жолы. 66-шы тарихи автожол, Американың негізгі жолы немесе магистралі, ұзақ қашықтыққа автомобильмен саяхаттаушыларды Чикагодан Оңтүстік Калифорнияға дейін алып барды. Бұрын бұл тас жол Иллинойс штатының 4-ші жолы (IL 4) болып саналған, ал қазір жолдың көп бөлігі Interstate 55 (I 55) арқылы ауыстырылды. Жолдың кейбір бөліктері әлі күнге дейін көлік қозғалысын жүргізеді және жолдың алты бөлек бөлігі Ұлттық тарихи орындар тізілімінде тіркелген.

Тарих

1926 жылы 11 қарашада US 66-ны алғаш рет Американың бас көшесі деп атаған, кейіннен 1939 жылы роман жазушысы Джон Стейнбек оны "ана жолы" деп атаған кезде, бастапқы жол көбінесе бұрыннан бар жолдарды қолданды. Бұл жолдың барлық құрылысын азайтып, жолдың барлық жолын мүмкіндігінше тезірек жолға қосуды көздеді. Шын мәнінде, Иллинойс штаты 66-шы АҚШ-ты құрайтын жолдардың көпшілігін қазғандықтан, Иллинойс - бұл жолдың сегіз штатының біріншісі болды. Иллинойс штатында және жалпы орта батыста 66-Америка Құрама Штаттарының құрылысы шағын, ауылдық қалалардың экономикасы үшін маңызды болды, олар жолдан өткеннен кейін белсенділіктің жарылуын көрді. IL 4 Pontiac Trail-тің көп бөлігімен сәйкес келді және Чикаго мен Алтон темір жолының Чикагодан Шығыс Сент-Луиске дейінгі жолдарына жақын болды. ІЛ-4-ге жол 1922 жылы атпен жабдықталған командалар арқылы дайындалды. Жолдың төбесінде ауыр жұмыс істеген жұмысшылар сағатына 40 цент төледі. 66-жолдың жаңа бағыты Ливингстон арқылы Хамельдің солтүстік-шығысына қарай бағытталды. Бұл жаңа бөлім Зәйтүн тауынан солтүстік-шығысқа қарай өтіп, кейіннен Личфилд арқылы бұрынғы жолдың батысына қарай, бастапқы жолға қайта оралған. Ескі ауыспалы жолдың бөлімдері 1930 жылдары Спрингфилд көлі құрылған кезде жойылған; қалған ескі жолдың фрагменттері 2009 жылдың 12 мамырында тарихи орындардың ұлттық тізіліміне қосылды.

Спрингфилд - Гарднер

Спрингфилдтен Гарднерге дейінгі тарихи US 66 енді I 55-ке параллель фронтальді жол, Линкольн мен Блумингтон Нормальдың бизнес-бұрауларын қоспағанда. US 66 бастапқыда Иллинойс штатының жәрмеңкесі мен Lazy A Motel-тен өтіп, Спрингфилд арқылы солтүстікке қарай жалғасты. Жол IL 4-ке қосылды және Карпентер паркімен жалғасты; бұл жолдың кішкентай бөлігі 2002 жылы 9 мамырда тарихи орындардың ұлттық тізілімінде тіркелген. Сол жерден 66-шы автожол Блумингтонға кіреді, Орталық бизнес ауданы мен Маклин округі алаңынан өтеді. Солтүстікке қарай Блумингтон Нормальға жол бергенде, жол Иллинойс мемлекеттік Нормаль университетінен өтті. Нормальдан 66-шы автожол солтүстік-шығысқа қарай Тоунда арқылы жалғасты, онда қазір парктік жол және велосипед жолы бар. Жол бойында "Бирмалық қырқылу" деген дәстүрлі белгілер де бар. 66-шы автожол Лексингтон мен Ченоа арқылы Понтиакқа дейін созылады. Иллинойс штатының полиция кеңсесінен өтіп, маршрут солтүстік-шығысқа қарай Кейуга мен Оделл арқылы Дуайтқа дейін жалғасты. Оделл қаласында қалпына келтірілген Standard Oil бензин станциясы әлі де тұр, Двайтта Амблердің Texaco бензин станциясы. Кейугадан Ченоаға дейінгі 29 км қашықтықтағы жер 2007 жылдың 23 шілдесінде Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілді. 66-шы АҚШ-тың бұл бөлімі 1926 жылы пайдалануға берілді. Жол сегменті солтүстік-шығыстан оңтүстік-батысқа қарай өтеді және Ливингстон округіне қарасты Оделл қалашығының оңтүстік-шығыс бұрышынан басталып, Маклин округіне қарасты Ченоа қалашығының солтүстік-батысында аяқталады. US 66 Оделл, Эсмен, Понтиак, Эппардс Пойнт және Пайк Тауншиптер арқылы өтеді, оның Cayuga-дан Chenoa-ға дейінгі аралығында. Жолдың шығысында Union Pacific Railroad рельстері, батысында I 55 темір жолымен қатар жүреді. Солтүстікке және оңтүстікке қарайтын жолақтың бөліктері әлі де қозғалыс жүргізеді; бір бөлім әлі де қолданыста болған жерлерде екінші бөлім тасталып, бірақ әлі де сақталған. Осы бөлімдегі бірнеше құрылым Ұлттық тізілімге енгізілген. Бұл тізімге бір көпір, бір эстакада және төрт бетон қорапты суарушы құрылыстар кіреді. Солтүстікке қарай бағытталатын жолақтардағы үш аралық, үздіксіз болаттан жасалған көп қабатты көпір 1950 жылы салынған. Қораптық шұңқырлар 1926 жылғы жолдың іргетасының бөлігі ретінде салынған және ені бойынша 66-шы АҚШ-тың осы бөлігі бойымен 1970 және 1980-жылдары салынған төрт тарихи емес көпір бар. Ол атақты Стейтвилл түрмесінен өтті, содан кейін ол incorporated Joliet-те, бірақ қазір Крэст Хиллде, өйткені бұл қала маңы құрылды. IL 53 Romeoville-де солтүстікке бөлінгеннен кейін, жол тек тарихи US 66 ретінде белгіленеді. Кейінгі қатарлар бұл бастапқы жолға Уэлко бұрыштарында, қазір Болингбруктың бір бөлігі болып табылатын ертедегі жол қиылысында қосылады, 1920 жылдары жүк көлігі аялдамасы мен басқа да автомобильшілердің қызметтері қосылды. 1940 жылы бұл жолды қайта бағытталған US 66 айналып өткен кезде ол Батыстағы Бродвей және Чикаго көшесімен орталық қала арқылы Des Plaines өзенінің шығыс жағалауындағы Чикаго көшесімен жүріп, Батыстағы US 66 ауыспалы жолы болды. Онжылдар өткен соң, тіпті бұл бизнес-жолы орталық қала арқылы Скотт көшесіндегі солтүстікке қарайтын жолақтар мен Оттава көшесіндегі оңтүстікке қарайтын жолақтар болып бөлінді, бөлініс Чикагодағы Колумбия көшесінде Руби көшесіндегі көпірден батыс жағалауға және Бродвейге дейін, солтүстікке қарай Крест-Хиллге қарай. Қаланың солтүстік-оңтүстік бағыттағы көшелерінің үшеуі де саяхатшыларға бірқатар маңызды тарихи құрылыстарды ұсынады. Оңтүстікке қарай, бұл Джарвис Ханттың Джолиет Юнион станциясындағы көркем өнер стилі; Джарвис Ханттың тарихи Киелі үйі, Джолиетте әлі де қолданылып жүрген ең көне қоғамдық ғимарат; Патрик Килидің құрып бара жатқан Сент-Мари Кармелиттік шіркеуі; Дэниел Бернхам жобалаған Джолиет қоғамдық кітапханасы; Рэпп & Рапп жобалаған 400-ден астам кино сарайлардың ішіндегі тірі қалған бірнешеінің бірі - қалпына келтірілген Риалто сквер театры; Георгиандық қайта өрлеу Луис Джолиет қонақ үйі, пәтерлерге айналды, бірақ әлі де аяқталмаған жөндеу жобасы; Неоклассикалық ескі Джолиет пошта кеңсесі; Г. Джулиан Барнстың аудитория блогы, классикалық Джолиет әктас ғимарат; Джолиет Барнстың басқа ғимаратын иеленетін Джолиет тарихи мұражайы; бұрынғы Оттава-Стрит методистік шіркеу; Джолиет Барнстың итальян стилі сауда палатасы, қазір JJC Ренессанс орталығы және Джолиет-МЮниот қоғамдық кітапханасы, екеуі де көшеде, екеуі де Rapp & Rapp & Rapp; Джордж Брнхаммен жобаланған; Джолиетт Брнге�...

1940 жылы Плейнфилд арқылы өткен жол

Жаңа батыс бағыты 1940 жылы ашылды және Оңтүстік Тынық мұхиты темір жолының екінші (батыс) жағында Гарднерден басталып, IL 59 және IL 126 жолдарының бөліктерін басып алды. Оның негізгі мақсаты Жолиетті айналып өту еді. Бұл бағыт Брэсвилл, Годли және Брейдвуд қалаларына да қызмет етті, бірақ содан кейін солтүстікке қарай Чаннахон, Шорвуд және Плейнфилдке бұрылысты, ол бастапқы бағытқа Уэлко Корнерс қаласында қосылды. Плейнфилдте бұл жаңа жол қысқа арақашықтыққа 30 АҚШ (Линкольн тас жолы) арқылы өтеді. Бұл жол ашылғаннан кейін Джолиет арқылы өтетін бастапқы бағыт US 66-ның баламалы бағыты ретінде қайта тағайындалды. Гарднер мен Брэсвилл арасында, керемет аркалы көпір Route 66-ның осы бағытын теміржол желілері арқылы алып барды; өкінішке орай, ол жөндеуден тыс күйге түсті және 2000 жылы бұзылды. Брейдвудтан кейін автомобильшілер 1940 жылғы IL 129, I 55, IL 59, IL 126 және I 55-те осы тізбектен жүре алады.

1957 жылғы автокөлік жолы

1957 жылы жаңа автожол, қазіргі I 55, Gardner және Welco бұрыштарының арасында US 66 ретінде ашылды, Braidwood және Plainfield екеуін де айналып өтті. Жаңа автожолға енгізілмеген 1940 жылғы батыс бағыттағы көпшілік бөліктер бұрынғы мемлекеттік бағыттарына қайта оралды, Гарднерден Брейдуд арқылы өткен бөлімнен басқа, ол IL 129 болды. Бұл автожол бастапқыда тек US 66 деп аталды, содан кейін 1960 жылы I 55 деп аталды, бұл Иллинойс штатындағы I 55-тің алғашқы толық бөлімі болды. Ол 1957 жылдан 1976 жылға дейін 19 жыл бойы негізгі US 66 желісі ретінде қызмет етті, бұл алдыңғы екі сәйкестендірудің кез келгенінен де ұзақ болды. 2007-2008 жылдар аралығында I 55-тің I 80 және Welco Corners арасындағы бөлігі, бастапқыда 1957 жылы US 66-ның қайта бағытталған жолы ретінде салынған, қайта құрылды және заманауи көлік жүктемесін қамтамасыз ету үшін әр бағытта үш жолаққа дейін кеңейтілді. Алайда, I 80 және Гарднер арасында I 55 бүгінде 1957 жылы US 66 болғандай болып қала береді. Бұл мұра айқын, алмасу орталығында толық жетілген ағаштар, әлі де жұмыс істеп тұрған бірнеше 1957 жылғы мотельдер мен жанармай станциялары және әлі де қолданылып жүрген бірнеше түпнұсқа көпірлер, мысалы, Дес-Плейнс өзенінің үстіндегі Смит көпірі және жақын маңдағы Блодгет жолының көпір жолы.

Уэлко Корнерс - Чикаго

Болингбруктегі Уэлко бұрышынан Индиан Хед паркіне дейін I 55 ескі US 66-ның көп бөлігінің үстінде салынған. Мұнда 66-шы автожол қазіргі Вудридж, Дариен, Уиллоубрук және Бёрр Ридж арқылы өтті, олардың ешқайсысы 1926 жылы жол құрылған кезде болған жоқ және 1950-ші жылдардың аяғынан 1960-шы жылдардың аяғына дейін қала маңы ретінде пайда болған жоқ. Дариеннен солтүстік-шығысқа қарай қазіргі Каунтрисайд пен Ходжкинс аралығындағы жерлер сол кезде Лайонсвилл деп аталатын үлкен ауылдық егіндік жерлердің бір бөлігі болды, өйткені оның шығыс шеті Кук округіне қарасты Лайонс қалашығында орналасқан. I 55 магистральдың бұл бөлігі бүгінгі күні тарихи US 66 ретінде қол қойылған, бірақ тұрақсыз, бұл саяхатшыларға 1926 жылғы түпнұсқа жолын жалғастыруды қиындатады; алайда, түпнұсқа тас жолының бір бөлігі қазір Дариен, Уиллоубрук және Бёр Ридж қалаларындағы екі жақты солтүстік маңдай жолы ретінде қызмет етеді. Мұнда бастапқы жолды жалғастыру сәл қиын, себебі Лемонт жолы мен Каунти-Лайн жолы арасындағы I 55 жол алмасулары бойынша солтүстікке қарай ауысады, бірақ мүмкін емес, ал солтүстік маңдайдағы жолға көшу саяхатшыларды тарихи қызығушылық туғызатын бірнеше жерлерден, соның ішінде Касс зираты мен бұрынғы Мартин Б. Мадденнің үйі ретінде танымал Едем сарайы (қазір Кармелит монастырі) Дарьенде, сондай-ақ Берр Риджтегі Халықаралық Жатқыш тәжірибелік алаңдары (бір кезде ол жерде орналасқан зауыттан кейін Иллинойс штатының Жатқыш деп аталатын). Касс даңғылының қиылысы жанында 66-шы және 55-ші автожолдар Аргонн ұлттық зертханасының солтүстік шетінен өтеді. IL 83 алмасуына жақын шығысқа қарай бір шақырымдай жерде, Уиллоубруктағы Dell Rhea's Chicken Basket әлі күнге дейін автокөлік жүргізушілері үшін танымал аялдама болып табылады, бірақ I 55 салынғаннан кейін және 1960 жылдан 1980 жылға дейін автомобиль жолдарымен байланысы үзілгені үшін оған едәуір бизнес шығындалды. I 294 (Три-штатлық жол ақысы) Indian Head Park айрықшасында I 55 US 66-дан бөлінеді және Стивенсон экспресс-жолы ретінде оңтүстік бағыт бойынша жүреді, ал тарихи US 66 Жолиет жолымен шығысқа қарай жалғасады, Волф жолындағы тарихи Лайонсвилл қауымдық шіркеуінен өтіп, Каунтрисайд, Ходжкинс және МакКук арқылы өтеді. 66-шы маршруттың Джолиет жолындағы бастапқы жолы АҚШ 12/US 20/US 45-ті ЛаГрандж жолындағы Елімен қиып өтеді. МакКуктағы 66-ші автожолының Шығыс даңғылы мен 55-ші көше арасындағы қысқаша бөлігі жергілікті карьерден тұрақты зақымданды және 1998 жылдың мамырында жабылды, ал тарихи US 66 шығыс Авенюдан солтүстікке қарай 55-ші көшеге шығысқа қарай Джолиет жолымен қиылысудан бұрын қайтадан бұрылады. Қазба айналасындағы жол жақсы белгіленген. МакКук қаласында маршрут бұрынғы Снаффидің 24 сағаттық грилімен өтеді, қазір қалпына келтіріліп, 66-шы жолда Steak N Egger болып өзгертілді. Маршрут солтүстік-шығысқа қарай Джолиет-роуд арқылы МакКук пен Лайон арқылы жалғасады, содан кейін қысқа уақытқа дейін солтүстікке қарай Гарлем даңғылына Бервиндегі Огден даңғылына дейін жүгіреді, онда ол US 34-ге кездеседі. Бервиннен 66-жол Огден даңғылы арқылы солтүстік-шығысқа қарай жалғасады, Бервиннің 66-жолы мұражайынан өтіп, Чикагоға диагональмен кірмес бұрын Цицеродан өтеді және Үлкен Лаундейл аймағынан өтіп, солтүстіктегі Лаундейлді Оңтүстік Лаундейлден бөліп, Дуглас паркі, Три Тейлор тарихи ауданы және жақын батыс жағындағы Иллинойс медициналық ауданы арқылы өтеді. Огден даңғылынан шығысқа қарай бұрылатын 66-жол I 290 (Айзенхауэр магистралі) солтүстігіне қарай Джексон бульвары арқылы Чикаго бульвары арқылы Джексон бульвары тарихи ауданы арқылы өтеді. 1950 жылдардың басында-ортасында уақытша Джексон бульвары бір бағытта шығысқа бағытталған құрылыс жобасы аяқталғаннан кейін, Джексон бульвары 1955 жылы тұрақты түрде шығысқа қарай бір бағытта болды; осылайша, 66-маршрут Батыс Loop-тан орталық аймақ арқылы бөлінді, батысқа қарай созылатын жолақтар Адамс көшесіне көшірілді. 66-шы АҚШ-тың шығыс нүктесі әрқашан 41-ші АҚШ-та болды. 1926 жылғы түпнұсқалық аялдама Джексон бульвары мен Мичиган даңғылында болды, өйткені Мичиган даңғылы 1926 жылы 41-ші АҚШ-ты белгіледі.

Негізгі қиылыстар

Тізімделген қашықтықтар Иллинойсқа Ветерандар мемориалдық көпірі арқылы кіруге және Плейнфилд арқылы орналасуға негізделген, соңғы белгілі автокөлік жолынан басқа жолды пайдалану.

Май құю станциялары

"66" автожолы сияқты трансұлттық жолдың табысты болуы үшін жанармай құю станциялары өте маңызды болды. Станциялар өздерінің ерекше дизайн типтерін дамытты және толтыру станциясының архитектурасы кезеңге қарай өзгерді, бір уақытта немесе басқа уақытта барлық негізгі дизайн типтері Иллинойс штатындағы US 66 бойымен ұсынылған. 66-шы трассаның болуы және оның Чикаго-Сент-Америка шоссесіне параллель жүретін орналасуы. Луистің басқаруымен Чикаго мен Алтон темір жолының өзі бензинді таратуды жеңілдетті. Иллинойс штатындағы 66-жол бойындағы май құю станцияларының мысалдарын әртүрлі күйде кездестіруге болады, ал кейбіреулері толық қалпына келтірілді. Жолдағы тағамның таралуына Говард Джонсон сияқты кәсіпкерлер көмектесті, олар шаршаған саяхатшыларға қарапайым тағамдар мен жайлы тағамдар ұсынды. Жол бойындағы алғашқы кафелердің көбі мотолагерь кешендерінің бөлігі болды, бірақ Джонсон сияқты басқалары ашық түрде кафе ретінде басталып, одан әрі дамыды. Johnson's сияқты ірі компаниялар немесе Нормальдан басталған және машинада жағажайдағы қызмет көрсетудің ізашарлық идеясына негізделген Steak 'n Shake желісі, көбінесе "ана мен поп" тамақханаларымен бірге сәттілікке қол жеткізді. Иллинойс штатындағы 66-жолын бойлай орналасқан кейбір жерлер өзінің асханасымен танымал болды. Мысалы, штаттың астанасы Спрингфилд. Қаланың ас-сумен байланыстылығы ұзақ уақыттан бері бар. Шұжық ит "Cozy Dog" деген атпен қалада ойлап табылған, бірақ танымал тағамның нақты шығу тегі туралы пікірталас бар. "Cozy Dog Drive In" 1950 жылдан бері 66-шы маршруттың негізгі бөлігі болып табылады. АҚШ-тың алғашқы drive-through мейрамхана терезелерінің бірі әлі де 66-шы жолда Спрингфилдте Maid Rite Sandwich Shop-та жұмыс істейді. АҚШ-тың 66-шы шоссесі бойымен бүкіл ел бойынша әлі де жұмыс істеп тұрған ең көне мейрамхана - Литчфилдтегі Аристон кафесі. Аристон - бұл Иллинойстағы 66-роуд бойында гүлденген ана мен ата операциясының үлгісі, Атлантадағы Пальмс Грилл Кафе сияқты.

Көпірлер

Иллинойс штатындағы 66-шы автожолы бойындағы көпiрлердiң бәрi дерлiк бетоннан жасалған, өте аз ерекшеліктер бар. Бұл бетон көпірлер қарапайым, әшекейленбеген, олардың барлық негізгі компоненттері - тіректер, іргетастар, еден балкалары, палубалар, жіптер мен қоршаулар бетоннан салынған. Тек қана қоршауларда орнатылған әшекейлер кездеседі, кейде оларда бальстерлер болады. 1926 және 1940 жылдар аралығында Иллинойстағы 66-шы маршруттың көпшілігі екі жолақты көпір ретінде салынған. 1940 жылдан кейін салынған кейінірекки көліктердің екі жолағы болды. Бұл қарапайым көпірлерден бір ерекшелігі - қазір бұзылған, Брасевиллдегі керемет болат аркалы көпір. Үш ерекше жағдай сақталып қалды. Үшеуі де үлкен Чикаго аймағында орналасқан: Джексон бульвары мен Адамс көшесіне көпірлер Чикаго өзенінің оңтүстік тармағы арқылы және Джолиеттегі Деплэйнс өзенінің үстінен Руби көшесіне көпір арқылы. Джексон, Адамс және Руби көшелерінің көпірлері сегіз штаттағы 66-роудтың бүкіл ұзындығында қалған үш жылжымалы аралық көпірлер болып табылады және олар заманауи инженерлік кереметтер: Чикаго стиліне ұқсас қос жапырақты баскульді трюнион көпірлер. Адамс көшесіндегі көпір және оның көршісі Джексон бульвары - бұл қаладағы жалғыз екі палубалы көпір, олар Чикагоның "Идеал" қала орталығындағы өзен көпірін білдіреді. Джексон және Адамс көпірлері сонымен қатар 66-жол бойында әлі күнге дейін қолданылып жүрген ең көне аралықтардың бірі және Чикагодағы ең көп жұмыс істейтін екі көпір.

Музейлер мен көрікті жерлер

Иллинойс штатында 66-шы АҚШ тарихына арналған түрлі мұражайлар бар, мысалы Бервиндегі 66-шы маршрут мұражайы, Джолиет аймақтық тарихи мұражайының 66-шы маршрут қош келдіңіздер орталығы, Иллинойс маршруты 66 қауымдастығының атақ-даңқ залы мен музейі Понтиакта және Линкольнның келушілер орталығымен Cruisin, Блумингтондағы Маклин округінің тарих мұражайының ішінде. 66-шы маршрутты саяхаттаушы суретші Боб Вальдмирдің көліктері, соның ішінде "Фольксваген" типті 2 микроавтобусы, ол "Пиксар" анимациялық кейіпкері Филлморды "Карлар" фильмінде жасауға ықпал етті. Понтиактағы тағы екі қызықты мұражай - Халықаралық Уоллдог қабырғалық және белгілер өнерінің мұражайы және Понтиак-Окленд мұражайы. Ең жаңа Route 66 мұражайы - Личфилд мұражайы және Route 66 Қабылдау орталығы, ол 2012 жылы Аристон кафеінің қарама-қарсысында ашылды. Бұл мұражайда Личфилд қаласының кең ауқымды тарихы сақталған, экскурсиялар мен арнайы іс-шаралар ұйымдастырылады. Иллинойстағы 66-маршрут кейбір өте ерекше үлкен көлемдегі аттракциондармен де танымал, мысалы, бұрынғы Буньонның Пол Буньян мүсіні, 19 фут (6 м) "Мафлер Мэн" алыпсы, бастапқыда Бервин хот-догының шатырынан, қазір Атлантаның көркем орталығында тұр; Вилмингтондағы ұқсас Твини Гигант; Миссисипи өзенінің шығысындағы ең үлкен жел фермасы, Блумингтонның шығысында орналасқан Твин Гроувс жел фермасы, 240-тан астам турбинасы бар; Гиннес рекордтар кітабына сәйкес әлемдегі ең үлкен Линколдағы Railsplitter Covered Wagon; Гиннес рекордтар кітабына сәйкес әлемдегі ең үлкен 66-маршруттың қабырғалық суреті; және Стаунтондағы Генридің Rait66 Ranch-дағы Tall Bunny. Тарихи US 66 бойында қалпына келтіру процесінде тұрған басқа да көптеген аттракциондар бар, мысалы Нормалдағы Спрагтың Super Service жанармай станциясы және Линкольндегі The Mill on 66 мейрамханасы. Екі сайт та көптеген гранттар мен қайырымдылық сыйлықтарды алды, бірақ оларды қалпына келтіруді аяқтау үшін жобалық қаржыландыру қажет. 66-шы автожолдың Иллинойс штатының орталық бөлігіне Линкольн заңгерінің 8-ші сот округінде қамтылған аумағының бір бөлігі кіреді. Мұнда келушілер 66-жолды аралау барысында Абрахам Линкольннің бірнеше көрікті жерлерін көре алады. Спрингфилдте Абрахам Линкольнның Президент кітапханасы мен мұражайы, Линкольнның қабірі және Линкольн үйі ұлттық тарихи орны бар. Линкольн қаласының атын 16-шы президент атынан алған және 1853 жылы оның атынан шомылдыру рәсімінен өткен Линкольн колледжінің кампусында жаңадан кеңейтілген Линкольн мұра музейін көруге болады. Сондай-ақ, келушілер Блумингтон қаласындағы Дэвид Дэвис сарайына келіп, Дэвис Линкольннің президенттік науқанының менеджері болып, кейіннен оны АҚШ Жоғарғы Сотының судьясы етіп тағайындағаны туралы оқиғаны біле алады. Бұл жолдың 66-бөлімі тағы екі қызықты жол жүруді ұсынады: Иллинойс Амиш елі және Шелбивилл мемлекеттік балық және жабайы жануарлар аймағы.

Маңыздылығы

US 66 Американың туристік тәжірибесін білдіреді және американдық халықтық мәдениетте ерекше орын алады. 66-шы маршруттың белгілі бір ностальгиялық қызығы бар, ол ашық жолдың қызығымен байланысты, ол оның танымалдылығына ықпал етті. Иллинойс штатының тарихи жолынан басқа көзқараспен қарасақ, онда даладағы қозғалыс пен жол құрылысының ерекше тарихы бар. Иллинойстағы тас жолдарды зерттеу сонымен қатар мемлекетаралық тас жолдар жүйесінің дамуын және автомобильдердің кең таралуын көрсетеді. Жолдың 702 км қашықтығын 2005 жылы 22 қыркүйекте АҚШ Көлік департаменті Иллинойс штатының 66-шы бағыты бойынша көрікті жол деп жариялады.