Кіріспе

Неміс анасының құрмет айқасы (Ehrenkreuz der Deutschen Mutter), әдеттегі Mutterehrenkreuz (Ананың құрмет айқасы) немесе жай ғана Mutterkreuz (Ананың айқасы) деп аталатын, Неміс рейхінің үкіметі неміс анасын ерекше еңбегі үшін сыйлаған. Кейіннен бұл талаптарға Германия империясына қосылған Австрия мен Судеттер аймағынан келген Volksdeutsche (этникалық неміс) аналар да кірді. үш сыныпқа бөлінеді: қола, күміс және алтын, адалдық танытқан, үлгілі аналық танытқан, ата-ананың рөлінде кем дегенде төрт баланы тәрбиелеп өсірген рейхсгерман аналарына. Осыған ұқсас тәжірибе, ол осы күнге дейін жалғасып келеді, 1920 жылдан бастап Францияда бірнеше баланы дұрыс тәрбиелеген француз анасына құрмет көрсету үшін Médaille de la Famille française (Француз отбасы медалі) берілді.

Тарих

Әйелдердің рөлі мен аналық маңызды екенін мойындап, Германияның күштілігін қолдау үшін, Германия анасының құрмет айқасы 1938 жылы 16 желтоқсанда Берлинде фюрер және рейхсканцлер (жетекші және канцлер) Адольф Гитлер жарлығымен енгізілді. 1938 жылы құрылғанға қарамастан, алғашқы марапаттар 1939 жылдың мамырында берілді.

Сыныптар

1-сынып, Алтын крест: сегіз немесе одан да көп балалы аналар. Өндірілген кресттерге ешқашан өндірушінің белгісі қойылмаған; дегенмен әрбір ресми өндіруші үй 1-ші сынып Алтын крестінің қою көк презентациялық қапшығына (ішкі қапшығы) және 2-ші және 3-ші сыныптағы кресттердің презентациялық пакеттеріне (қайта жағы) өз аттарын қолданған. 1939-1945 жылдары шығарылған келесі нұсқада бастапқы кері жазу өндіріс кезінде 16-шы безендіру жарлығының күнімен ауыстырылды. 1938 жылдың желтоқсаны.

Тағайындау актісі және сәйкестендіру құжаттары

Медальмен бірге Безитцегненс (Besitzzeugnis) және Адольф Гитлердің қолтаңбасы және Германия президенті кеңсесінің (Präsidialkanzlei) басшысы, мемлекеттік министр Отто Майснердің қолтаңбасы бар.

Идеология

Неміс анасының құрмет айқасы ананың рөлі (ұлттық социализмдегі әйелдердің рөлі) және Германиядағы сол кезеңдегі этникалық ұлтшылдықтың (Völkisch қозғалысы) негізгі идеологиясын білдірді. Ананың айқышқа ие болуын Берлиндегі үкімет соншалықты жоғары бағалады, сондықтан азаматтық және әскери наградаларға тағайындалған қосымша бюрократиялық ресурстар осы награданың өзі талап еткен толық әкімшілік рәсімдер үшін тартылды. Бір әңгімеде айтылғандай, "оларға әрқашан ең жақсысы берілді: баспана, тамақ, киім және балаларына білім. Тіпті, қарт адамдар автобуста немесе трамвайда өз орындарынан бас тартуға мәжбүр болды. Олар патшалар сияқты құрметпен қаралды. Олар үшін кезекке тұрмаңыз. Ал етханада олардың себеттеріне ең жақсы ет салынады. Үкімет оларға балаларды бағуға көмектесу үшін көмекші немесе медбике тағайындады, олар таңертең ерте келіп жетті". Сондай-ақ, медаль алған ана үшін аннуитет қарастырылды, бірақ үкіметтік бюджеттің шектеулеріне байланысты бұл мүмкін емес болып шықты. Гитлер жастары ұйымының мүшелеріне де нұсқау берілді; Ананың айқасын киген адам кездескенде құрметті қарсы алу керек еді. The Völkischer Beobachter (Халық бақылаушысы) ұлттық газет (1938 жылғы No. 25) "Ана Құрмет Кресті" иегері болашақта біздің ұлтымыздың құрметке бөленген жолдастары мен жарақат алған соғыс ардагерлеріне әдеттегідей барлық артықшылықтарға ие болады" деп жазылған.

Танудың күшін жою

Орденді алу тұрақты тануға кепілдік бермейді, ол белгілі бір жағдайларда рейхсминстердің (Райхсминстер) кеңесінен кейін жеке жағдайда жойылуы мүмкін. Германия бойынша. Алайда, барлық сыныптар бойынша сәнге лайықты аналардың күтпегендей көп саны, қатаң номинация критерийлеріне қарамастан, әртүрлі әкімшілік және логистикалық шектеулерге байланысты алғашқы ұсыныстар 60 және одан жоғары жастағы аналарға ғана шектелген. 1940 жылы Аналар күніне дейін 60 жасқа толмаған аналарға ақыры "Аналар айқасы" орденін тапсырды.

Жалпы берілген марапаттар

Екінші дүниежүзілік соғыстан аман қалған ресми деректердің шектеулі саны бойынша, оның өмір сүру барысында берілген толық ордендер саны анықталмайды. Берлиндегі Präsidialkanzlei (Президенттік канцелярия) -де сақталған орталық өтінім архивтері жоғалып кетті немесе соғыс оқиғаларының аяқталуымен жойылды; дегенмен, 1941 жылдың қыркүйегіне дейін жалпы саны 4,7 миллион аналар "Аналар айқасы" орденін алды деп есептеледі.