Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс әскери наградасы және символы
German military decoration and symbol
Темір крест (link=no, , қысқартылған EK) Пруссия Корольдігінде, кейіннен Германия империясында (1871–1918) және нацистік Германияда (1933–1945) әскери награда болды. Ақ немесе күміс контурлы қара крест паттейі түріндегі дизайны ортағасырлық Тевтон орденінің белгілерінен алынған және 13 ғасырдан бері оның рыцарьлары оны тағуға болған. Әскери медаль ретінде, оны Пруссия армиясы, Германия империясының армиясы және Веймар республикасының Рейхсвері эмблема ретінде пайдаланған, ал Вермахт Балкенкрейц (қос тік сызықты крест) нұсқасын қолданды. Темір крест қазіргі Германия қарулы күштерінің эмблемасы болып табылады. Пруссия королі Фридрих Вильгельм III 1813 жылдың 17 наурызында Наполеон соғыстары кезінде Темір крест наградасын тағайындады (EK 1813). Награда оның қайтыс болған әйелі, королева Луизаның туған күніне (10 наурыз) дейін кері күшімен қолданылды, ол оны алғашқы болып (өлгеннен кейін) алды. Темір крест Франко-прусс соғысы (EK 1870), Бірінші дүниежүзілік соғыс (EK 1914) және Екінші дүниежүзілік соғыс (EK 1939) кезінде де табысталды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде нацистік режим медальға свастиканы қосып, өз нұсқасын жасады. Темір крест көбінесе әскери награда болған, бірақ кейбіреулері әскери міндеттер атқарған азаматтарға да берілді, мысалы, Ханна Рейч және Мелитта Шенк Графин фон Штауфенберг Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде азаматтық ұшқыштар болды. 20 ғасырдың соңынан бері бұл символ заңсыз мотоциклдік субмәдениет пен хеви-металл стилінде де қолданылып келеді.
The Iron Cross (link=no, , abbreviated EK) was a military decoration in the Kingdom of Prussia, and later in the German Empire (1871–1918) and Nazi Germany (1933–1945). The design, a black cross pattée with a white or silver outline, was derived from the insignia of the medieval Teutonic Order and borne by its knights from the 13th century. As well as being a military medal, it has also been used as an emblem by the Prussian Army, the Imperial German Army, and the Reichswehr of the Weimar Republic, while the Balkenkreuz (bar cross) variant was used by the Wehrmacht. The Iron Cross is now the emblem of the Bundeswehr, the modern German armed forces. King Frederick William III of Prussia established the Iron Cross award on 17 March 1813 during the Napoleonic Wars (EK 1813). The award was backdated to the birthday (10 March) of his late wife, Queen Louise, who was the first person to receive it (posthumously). The Iron Cross was also awarded during the Franco Prussian War (EK 1870), World War I (EK 1914), and World War II (EK 1939). During World War II, the Nazi regime made their own version by superimposing a swastika on the medal. The Iron Cross was usually a military decoration only, though some were awarded to civilians for performing military roles, including Hanna Reitsch and Melitta Schenk Gräfin von Stauffenberg for being civilian test pilots during World War II. Since the late 20th century, the symbol has also been adopted into the outlaw motorcycle subculture and heavy metal fashion.
Қара крест эмблемасы
Қара крест (Schwarzes Kreuz) – 1871 жылдан бері Пруссия армиясы мен Германия армиясы қолданатын эмблема. Ол 1813 жылғы неміс жорығы кезінде, Пруссияның Фридрих Вильгельм III барлық шендегілерге, соның ішінде қатардағы әскерлерге де ашық әскери награда ретінде алғашқы Темір крестті тапсырғанда жасалды. Осы кезден бастап Қара крест Пруссияның соғыс туында Қара бүркітпен бірге бейнеленді. Оны неоклассикалық сәулетші Карл Фридрих Шинкель Фридрих Вильгельм III-тің нұсқауымен жасаған. Дизайн түпнұсқада Тевтон ордені қолданған қара кресттен алынған. Бұл геральдикалық крест орден тарихында латын кресті, крест потен, крест флёри және кейде крест патте сияқты түрлі формаларға ие болды. Наполеон жеңілгеннен кейін Парижден алынып келген Бейбітшілік құдайының квадригасы Берлиннің Бранденбург қақпасының үстіне қайта орнатылды. Бейбітшіліктің лавр шоғырына Темір крест енгізіліп, ол Жеңіс құдайына айналдырылды. 1821 жылы Шинкель өзінің Бостандық соғыстарына арналған ұлттық монументінің жоғарғы бөлігін Темір крестпен безендірді, бұл төбеге Кройцберг (крест тауы) деген ат беруге және 100 жыл өткен соң оған іргелес жатқан ауданға сол атты беруге себеп болды. Қара крест Германия империясының теңіз және жауынгерлік туларында қолданылды. 1915 жылға дейін Қара крест неміс армиясының символы болды, содан кейін оны қарапайым Балкенкрейц алмастырды. Веймар Республикасының Рейхсвері (1921–1935), нацистік Германияның Вермахты (1935–1945) және Бундесвері (1956 жылдың 1 қазанынан бастап қазірге дейін) де эмблеманы түрлі формаларда қолдануды жалғастырды. Қара түсті дәстүрлі дизайн бронетранспорттық құралдар мен ұшақтарда қолданылады, ал Германияның қайта бірігуінен кейін басқа жағдайларда қолдану үшін көк және күміс түстегі жаңа дизайн енгізілді.
The Black Cross (Schwarzes Kreuz) is the emblem used by the Prussian Army and Germany's army from 1871 to the present. It was designed on the occasion of the German Campaign of 1813, when Friedrich Wilhelm III of Prussia commissioned the Iron Cross as the first military decoration open to all ranks, including enlisted men. From this time, the Black Cross was featured on the Prussian war flag alongside the Black Eagle. It was designed by neoclassical architect Karl Friedrich Schinkel, based on Friedrich Wilhelm III. The design is ultimately derivative of the black cross used by the Teutonic Order. This heraldic cross took various forms throughout the order's history, including a Latin cross, a cross potent, cross fleury, and occasionally also a cross pattée. When the Quadriga of the Goddess of Peace was retrieved from Paris at Napoleon's fall, it was re established atop Berlin's Brandenburg Gate. An Iron Cross was inserted into Peace's laurel wreath, making her into a Goddess of Victory. In 1821 Schinkel crowned the top of his design of the National Monument for the Liberation Wars with an Iron Cross, becoming name giving as Kreuzberg (cross mountain) for the hill it stands on and, 100 years later, for the homonymous quarter adjacent to it. The Black Cross was used on the naval and combat flags of the German Empire. The Black Cross was used as the German Army symbol until 1915 when a simpler Balkenkreuz replaced it. The Reichswehr of the Weimar Republic (1921–35), the Wehrmacht of Nazi Germany (1935–45), and the Bundeswehr (1 October 1956 to present) also inherited the use of the emblem in various forms. The traditional design in black is used on armored vehicles and aircraft, while after German reunification, a new creation in blue and silver was introduced for use in other contexts.
Медаль мен лентаның дизайны
1813, 1870 және 1914 жылдардағы Темір кресттің лентасы қара түсті, екі жұқа ақ жолақты, Пруссияның түстерін көрсетеді. Бұл марапаттың жауынгерлік емес нұсқасында сол медаль болды, бірақ лентадағы қара және ақ түстер ауыстырылды. 1939 жылғы EKII лентасының түсі қара/ақ/қызыл/ақ/қара болды. Темір крест неміс тарихының әртүрлі кезеңдерінде табыс етілгендіктен, ол шығарылған дәуірді көрсететін жылмен белгіленді. Мысалы, Бірінші дүниежүзілік соғыстағы Темір крестке "1914" жылы жазылған, ал Екінші дүниежүзілік соғыстағы сол марапатқа "1939" деп жазылған. Темір кресттердің 1870, 1914 және 1939 серияларының арт жағында "1813" жылы төменгі бөлігінде көрсетілген, бұл марапаттың құрылған жылын білдіреді. 1813 жылғы марапатта король Фридрих Вильгельм III-нің "FW" әріптері, ал келесі екеуінде тиісінше кайзерлер Вильгельм I және Вильгельм II үшін "W" әрпі бар. Соңғы нұсқада неміс монархының әрпінің орнына нацистік партияны көрсететін свастика бейнеленген. Сондай-ақ "1957" шығарылымы болды, ол 1939 жылғы серияның иелері үшін тыйым салынған свастиканың орнына емен жапырағын қойды. 1914 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс үшін Темір крест қайта бекітілгенде, 1870 жылы бұрын марапатталған адамдарға одан әрі марапатталу мүмкіндігі болды. Осы марапатталғандар металл таяқшадағы кішкентай 1914 жылғы Темір кресті бейнеленген қосқышпен танылды. Темір крест Наполеонға қарсы Азаттық соғыстарында әскерлерге табыс етілді. Әскерге 1-сыныпты Темір крестпен марапатталу үшін, олар бұрын 2-сыныпты Темір крестпен марапатталған болуы керек еді. Ол алғаш рет 1813 жылдың 21 сәуірінде Карл Август Фердинанд фон Борккеге табыс етілді. 1-сыныпты Темір кресттің алғашқы түрі сол жақ төс қапқа лентамен тігілген. 1813 жылдың 1 маусымындағы жарлық бойынша, екінші форма күміс жиегі бар құйма темірден жасалды және сол жақ төс қапқа бекітілетін 8 иілгіштен тұрды. 1817 жылы барлығы 670 рыцарь 1-сыныпты Темір крестпен марапатталды.
The ribbon for the 1813, 1870 and 1914 Iron Cross (2nd Class) was black with two thin white bands, the colors of Prussia. The non combatant version of this award had the same medal, but the black and white colors on the ribbon were reversed. The ribbon color for the 1939 EKII was black/white/red/white/black. Since the Iron Cross was issued over several different periods of German history, it was annotated with the year indicating the era in which it was issued. For example, an Iron Cross from World War I bears the year "1914", while the same decoration from World War II is annotated "1939". The reverse of the 1870, 1914 and 1939 series of Iron Crosses have the year "1813" appearing on the lower arm, symbolizing the year the award was created. The 1813 decoration also has the initials "FW" for King Friedrich Wilhelm III, while the next two have a "W" for the respective kaisers, Wilhelm I and Wilhelm II. The final version shows a swastika representing the Nazi Party instead of a letter for a German monarch. There was also the "1957" issue, a replacement medal for holders of the 1939 series which substituted an oak leaf cluster for the banned swastika. When the Iron Cross was reauthorized for World War I in 1914, it was possible for individuals who had previously been awarded one in 1870 to be subsequently granted another. These recipients were recognized with the award of a clasp featuring a miniaturized 1914 Iron Cross on a metal bar. The Iron Cross was awarded to soldiers during the Wars of Liberation against Napoleon. Before a soldier could be awarded with the Iron Cross 1st Class, he needed to have been decorated with the Iron Cross 2nd Class. It was first awarded to Karl August Ferdinand von Borcke on 21 April 1813. The first form of the Iron Crosses 1st Class were stitched in ribbon to the left uniform breast. By order of 1 June 1813, the 2nd form was created in cast iron with silver borders, and 8 loops on the reverse, to be fixed to the left uniform breast. In 1817 a total of 670 chevaliers had received the Iron Cross 1st Class.
Франко-прусиялық соғыс
Пруссия королі Вильгельм I 1870 жылы 19 шілдеде Франко-Пруссия соғысы барысында тағы да награда беруге рұқсат берді. 1870 жылғы Темір крестпен марапатталған, сондай-ақ 1895 жылы әлі қызметте болғандарға кресттің үстіне "25" саны үш емен жапырағында бейнеленген 25 жылдық таспа – "Юбилейлік қысқыш" сатып алып тағуға рұқсат берілді. Уильям Мэнли Темір крест пен Виктория крестіне ие болған жалғыз адам болуы мүмкін. Ол 1870–71 жылдардағы Франко-Пруссия соғысында жедел жәрдем бөлімінде қызмет еткені үшін Темір крестпен марапатталды.
King Wilhelm I of Prussia authorized further awards on 19 July 1870, during the Franco Prussian War. Recipients of the 1870 Iron Cross who were still in service in 1895 were authorized to purchase and wear above the cross a Jubiläumsspange ("Jubilee clip"), a 25 year clasp consisting of the numerals "25" on three oak leaves. William Manley is possibly the only recipient of both the Iron Cross and the Victoria Cross. He was awarded the Iron Cross for service with an ambulance unit in the Franco Prussian War of 1870–71.
Достасқандардың пропагандалық нұсқалары
1914 жылы одақтастар темір кресттің әртүрлі, өте қарапайым антигермандық пропагандалық нұсқаларын жасады және оларды соғысқа жәрдемдесу және бельгиялық босқындарға көмек көрсету үшін сатты. Біреуіне көтеріңкі әріптермен "КҮЛТҮР ҮШІН" деп, екіншісіне "ЗҰЛЫМДЫҚ ҮШІН" деп жазылған. Тағы бірінде кресттің жоғарғы жақтарында Монстан шегіну кезінде шабуылға ұшыраған немесе қиратылған француз және бельгиялық қалалардың аттары көрсетілген; оларға бір жағынан Реймс, Лувен және Амиен, ал екінші жағынан Антверпен, Динант және Гент кірді. Кресттің төменгі жағында 1914 жылы көрсетілген, ал ортасында – түпнұсқасындағыдай, Кайзер Вильгельмнің әрпі – W жазылған. Тағы бірі Скарборо, Хартлпул және Уитбиге жасалған шабуылды еске салады, кресттің жақтарында осы "соғыс қылмыстарының" аттары жазылған.
In 1914, a variety of very crude anti German propaganda versions of the Iron Cross were created by the Allies, and sold to raise money for the war effort and the relief of Belgian refugees. One was inscribed "FOR KULTUR" in raised letters, another "FOR BRUTALITY." Yet another showed the names of French and Belgian towns attacked or destroyed during the retreat from Mons on the ends of the upper arms of the cross; these included Rheims, Louvain and Amiens on one side, and Antwerp, Dinant and Ghent on the other, with the date 1914 on the lower arm, and a central W for Kaiser Wilhelm as on the original. Another commemorated the raid on Scarborough, Hartlepool and Whitby, showing the names of these "war atrocities" on the arms of the cross.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Адольф Гитлер 1939 жылы Темір крестті пруссиялық емес, неміс ордені ретінде қайта жаңартып, оны әртүрлі дәрежелерде табыстау дәстүрін жалғастырды. Заңды тұрғыдан, ол 1 қыркүйектегі "Темір крестті қайта енгізу туралы жарлыққа" (Verordnung über die Erneuerung des Eisernen Kreuzes) негізделген. Екінші дүниежүзілік соғыстың Темір кресті үш негізгі түрге бөлінді, олардың арасындағы аралық санат – төменгі Темір крест пен жоғары Ұлы крест арасындағы Ең батыр кресті орнатылды. Ең батыр кресті пруссиялық "Pour le Mérite" немесе "Blue Max" орденінің орнына қойды. Гитлер "Pour le Mérite" орденін жоғары бағаламады, себебі ол пруссиялық орден болатын және тек офицерлерге ғана берілуі мүмкін еді. Медальдің лентасы (2-дәрежелі және Ең батыр кресті) бұрынғы Темір кресттерден өзгеше болды, себебі дәстүрлі қара және ақ түстерге қосымша қызыл түс қолданылды (қара және ақ – Пруссияның түстері, ал қара, ақ және қызыл – нацистік Германияның түстері). Гитлер сонымен қатар, Темір крестің жауынгерлік емес нұсқасын алмастыру үшін Соғысқа еңбегі үшін крестті құрды. Ол кейбір нацистік туларда да сол жақ жоғарғы бұрышта пайда болды. Кресттің қабырғалары көптеген түпнұсқа Темір кресттер сияқты иілген болды.
Adolf Hitler restored the Iron Cross in 1939 as a German decoration (rather than Prussian), and continued the tradition of issuing it in various classes. Legally, it is based on the "Enactment for the re introduction of the Iron Cross" (Verordnung über die Erneuerung des Eisernen Kreuzes) of 1 September 1939. The Iron Cross of World War II was divided into three main series of decorations with an intermediate category, the Knight's Cross, instituted between the lowest, the Iron Cross, and the highest, the Grand Cross. The Knight's Cross replaced the Prussian Pour le Mérite or "Blue Max". Hitler did not care for the Pour le Mérite, as it was a Prussian order that could be awarded only to officers. The ribbon of the medal (2nd class and Knight's Cross) was different from the earlier Iron Crosses as the color red was used in addition to the traditional black and white (black and white were the colors of Prussia, while black, white, and red were the colors of Nazi Germany). Hitler also created the War Merit Cross as a replacement for the non combatant version of the Iron Cross. It also appeared on certain Nazi flags in the upper left corner. The sides of the cross were curved, like most original iron crosses.
Темір крестінің Ұлы кресті (1939)
Жоғарғы крест (Großkreuz) да, Шығар крест сияқты, жағадан ілінетін. Ол "соғыс барысына едәуір әсер ететін ең көрнекті стратегиялық шешімдер" үшін генерал-офицерлерге арналған. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде осы медальды алған жалғыз адам – рейхсмаршал Герман Геринг, ол 1940 жылғы Франция шайқасынан кейін, 19 шілдеде 1940 жылы Люфтваффеге басшылық еткені үшін марапатталды. Медаль – Шығар крестің үлкен нұсқасы, оның ені темір крестің шамамен және Шығар крестің енінен асып түседі. Бастапқыда оның сыртқы жиектері алтынмен қапталуы жоспарланған, бірақ марапат тапсырылмас бұрын күміспен ауыстырылды. Ол Шығар крестің және 2-дәрежелі ленталардың түстеріндегі шамамен ені бар лентамен тағылатын. Медальдің қорабы қызыл былғарыдан жасалған, ал ішінде алтынмен сызылған бүркіт пен свастика бейнеленген. Гитлер жеке өзі Герингке тапсырған түпнұсқа Жоғарғы крест оның Берлиндегі үйіне жасалған әуе шабуылы кезінде жойылды. Геринг қосымша көшірмелер жасатып алды, олардың бірі – платиналық жақтауы бар, оны ол 1945 жылы одақтастарға тапсырған кезде киіп жүрген.
Like the Knight's Cross, the Grand Cross (Großkreuz) was worn suspended from the collar. It was reserved for general officers for "the most outstanding strategic decisions affecting the course of the war". The only recipient during the Second World War was Reichsmarschall Hermann Göring, who was awarded the decoration on 19 July 1940 for his command of the Luftwaffe, after the Battle of France in 1940. The medal is a larger version of the Knight's Cross, measuring wide as opposed to about for the Iron Cross and for the Knight's Cross. It was originally intended to have outer edges lined in gold, but this was changed to silver before the award was presented. It was worn with a wide ribbon bearing the same colors as the Knight's Cross and 2nd Class ribbons. The award case was in red leather with the eagle and the swastika outlined in gold. The original Grand Cross presented to Göring (personally by Hitler) was destroyed during an air raid on his Berlin home. Göring had extra copies made, one of them with a platinum frame that he was wearing at the time of his surrender to the allies in 1945.
Темір крестінің Ұлы кресті жұлдызы
Темір крестің Ұлы крестінің жұлдызы (алтын сәулелі темір крест деп те аталады) сол жақ кеудеге, 1-сыныпты темір крестке жоғары орнатылды. Темір крестің Ұлы кресті сияқты, ол табысты генерал-офицерлерге табыс етілді. Ұлы крест жұлдызы тек екі рет берілді, екеуі де Ұлы крестің иегері болған фельдмаршалдарға: 1815 жылы Ватерлоо шайқасындағы еңбегі үшін Гебхард фон Блюхерге, ал 1918 жылғы наурыз айында Поль фон Гинденбургке 1918 жылғы көктемгі шабуылды Батыс майданында сәтті жүргізгені үшін. Оны көбінесе алғашқы иегерінің құрметіне Блюхер жұлдызы (Blücherstern) деп атайды. Екінші дүниежүзілік соғыста Темір крестің Ұлы крестінің жұлдызы жасалды, бірақ ресми түрде бекітілмеді немесе табыс етілмеді. Бірінші дүниежүзілік соғыс үлгісіне негізделген, бірақ 1939 жылғы Темір крестінің орталық бөлігі бар жалғыз белгілі дана соғыстың соңында одақтас күштер тауып алды және қазір Вест-Пойнт мұражайында сақталуда. Рейхсмаршал Герингтің осы жұлдызға ие болуы мүмкін еді. Ол Екінші дүниежүзілік соғыста Темір крестің Ұлы крестінің жалғыз иегері болды, ал бұрынғы жұлдыз иегерлері бұрыннан Ұлы крестпен марапатталған.
The Star of the Grand Cross of the Iron Cross (also called Iron Cross with Golden Rays) was pinned to the left breast, above the Iron Cross 1st Class. Like the Grand Cross of the Iron Cross, it was for bestowal upon successful general officers. The Star of the Grand Cross was awarded only twice, both to Field Marshals who already held the Grand Cross: in 1815 to Gebhard von Blücher for his part in the Battle of Waterloo, and in March 1918 to Paul von Hindenburg for his conduct of the 1918 Spring Offensive on the Western Front. It is often called the Blücher Star (Blücherstern), after its first recipient. A Star of the Grand Cross of the Iron Cross was manufactured in World War II, but never formally instituted or awarded. The only known example, based on the World War I version but with the 1939 Iron Cross centerpiece, was found by Allied forces at the end of the war, and it is now in the museum at West Point. It is likely that Reichsmarschall Göring was the intended eventual recipient. He was the only holder of the World War II Iron Cross Grand Cross, and both the previous recipients of the Star had already received the Grand Cross.
Темір крестінің қосымша белгілері және құқықтары
Темір крестпен марапатталған офицерлерге арнайы құқықтар берілді және олар көбінесе Темір кресттің мөрлі сақинасы немесе киімге бекітілетін матадан жасалған Темір крест сияқты белгілі бір нышандар тағуға құқылы болды. Нацистік кезеңде бірнеше марапат алғандар, мысалы, Темір кресттің 2-дәрежесі, Темір кресттің 1-дәрежесі және емен жапырақтарымен Темір крестің рыцарь крестіне ие болған офицерлер, үш Темір кресті және үлкейтілген свастиканы бейнелейтін белгіні тағуға құқылы болды, осылайша марапаттарын біріктірді. Кейбір жағдайларда, адамдарға Темір крестпен бірге Minox миниатюралық камералары да тапсырылды.
Officers awarded the Iron Cross were given entitlements and often wore signifying articles, such as an Iron Cross signet ring or cloth Iron Cross which could be affixed to clothing. Also, during the Nazi period, those attaining more than one award, for example, an officer who had attained an Iron Cross 2nd Class, an Iron Cross 1st Class, and the Knight's Cross of the Iron Cross with the Oak Leaves, were entitled to wear a pin which exhibited three Iron Crosses with an exaggerated swastika, thereby consolidating the awards. In some cases, Minox miniature cameras were given to people together with an Iron Cross.
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезең
Қазіргі заманғы неміс заңдары нацистік белгілерді қамтитын заттарды өндіруге және көрсетуге тыйым салғандықтан, Батыс Германия үкіметі 1957 жылы Свастика орнына үш жапырақты емен бұтасы бар темір кресттерді алмастыруға рұқсат берді. Бұл 1813, 1870 және 1914 жылғы темір кресттерге ұқсас болды және Екінші дүниежүзілік соғыстағы темір крест иегерлері тағуға болатын. 1957 жылғы заң сонымен қатар Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңінің көптеген басқа да марапаттарының нацистік идеологиядан тазартылған нұсқаларын бекітті (бірақ SS ұзақ қызмет медальдары сияқты нацистік партия ұйымдарымен немесе Германия Рейхының кеңеюімен байланысты медальдарды – Австрия, Судет және Мемель аймақтарын аннексиялау үшін берілген медальдарды – қоспағанда). Соғыстан кейінгі Германия қарулі күштері алғаш Косовода, содан кейін Ауғанстанда белсенді қызметке кіріскеннен кейін, темір крестті және басқа да әскери медальдарды қайта жаңғырту науқаны басталды, себебі Германияда белсенді әскери қызмет үшін арнайы марапаттар болған жоқ. 2007 жылы Германия парламентіне темір крест марапатын қайта жаңғырту туралы петиция басталды және ол тез арада 5000-нан астам қол жинады. 2007 жылдың 13 желтоқсанында парламент бұл мәселені Қорғаныс министрлігінің қарауына беруге шешім қабылдады. 2008 жылдың 6 наурызында президент Хорст Кёлер қорғаныс министрі Франц Йозеф Юнгтың батылдық үшін жаңа марапаттау жүйесін енгізу туралы ұсынысын мақұлдады. [[Бундесвердің Құрмет белгісі (Германия Қарулі Күштерінің Құрмет белгісі) сериясы 2008 жылдың 10 қазанында құрылды. Алайда, ол дәстүрлі темір крест пішініне ие емес (оның орнына Пруссияның әскери еңбек медаліне көбірек ұқсайды), бірақ Бундесвердің қолданыстағы марапаттарының толықтыруы ретінде қарастырылады.
As modern German law prohibits the production and display of items containing Nazi insignia, the West German government authorized replacement Iron Crosses in 1957 with a trifoliate Oak Leaf Cluster in place of the swastika, similar to the Iron Crosses of 1813, 1870, and 1914, which could be worn by World War II Iron Cross recipients. The 1957 law also authorized de Nazified versions of most other World War II era decorations (except those specifically associated with Nazi Party organizations, such as SS Long Service medals, or with the expansion of the German Reich, such as the medals for the annexation of Austria, the Sudetenland and the Memel region). After post war German armed forces began seeing active service, first in Kosovo and then in Afghanistan, a campaign began to revive the Iron Cross and other military medals, since Germany had no awards specifically for active military service. In 2007, a petition to the German parliament to revive the Iron Cross decoration was initiated, quickly receiving over 5,000 signatures. On 13 December 2007 parliament decided to let the Ministry of Defence decide the matter. On 6 March 2008, President Horst Köhler approved a proposal by Minister of Defense Franz Josef Jung to institute a new award for bravery. The [[Badge of Honour of the Bundeswehr (Badge of Honor of the German Armed Forces) series was instituted on 10 October 2008. However, it does not have the traditional form of the Iron Cross (instead more closely resembling the Prussian Military Merit Cross), but is seen as a supplement of existing awards of the Bundeswehr.
Байкерлік және ауыр металл субкультуралары
Америка Құрама Штаттарында 1960 жылдары темір крестті заңсыз мотоцикл клубтары қарсылықтың символы ретінде және, мүмкін, қорқыту мақсатында қабылдады. Байкерлік субмәдениеттен ол рок және хеви-метал субмәдениеттеріне таралып, хеви-метал сәнінің бір бөлігіне айналды. Әйгілі Motörhead тобының мүшесі Лемми Килмистер оны жиі тағушы еді. 1990 жылдары темір кресттің осы басқа қолданылуы байкерлерден скейтбордистерге және көптеген экстремалды спорт жанкүйерлеріне тарады, сондай-ақ бірнеше байланысты киім компанияларының логотипіне айналды. Антидефамация лигасы (Anti-Defamation League) осы символдың свастикамен бірге неонацистер мен басқа да ақ үстемдікшілдер тарапынан Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін қолданудан тоқтатылғаннан бері жек көру символы ретінде жиі қолданылатынын мәлімдейді, бірақ темір кресттің түрлі субмәдениеттерде кеңінен қолданылуы оның жек көру символы ретінде қолданылуын анықтау контекстке байланысты: "жеке темір крест (яғни, үстіне қойылған свастикасыз немесе басқа жек көру символдарысыз) жек көру символы деп есептелмейді".
In the United States, the Iron Cross was adopted by outlaw motorcycle clubs in the 1960s, as a symbol of rebellion and probably for shock value. From biker subculture it spread to rock and heavy metal subcultures, becoming part of heavy metal fashion. Lemmy Kilmister of the influential band Motörhead often wore one. in the 1990s, this other use of the Iron Cross had spread from bikers to skateboarders and many extreme sports enthusiasts and became part of the logo of several related clothing companies. The Anti Defamation League states that the version of the symbol with a swastika has been commonly used by neo Nazis and other white supremacists as a hate symbol since it was discontinued following World War II, but the wider use of the Iron Cross in various subcultures means determining its use as a hate symbol relies on context: "an Iron Cross in isolation (i. e., without a superimposed swastika or without other accompanying hate symbols) cannot be determined to be a hate symbol".