Александр Бард: Музыкант, жазушы және әлеуметтік белсендісі

Кіріспе

Музыкант, дискі жасайтын продюсер, автор және белсенді

Александр Бенгт Магнус Бард (17 наурыз 1961 жылы туған) – швед музыканты, автор, лекция оқып жүруші, суретші, ән жазушы, музыка продюсері, тележұлдыз, діни және саяси белсенді, және оның әріптесі Ян Сёдерквистпен бірге Синтеизм діни қозғалысын құрушылардың бірі. Бард Army of Lovers музыкалық тобының мүшесі.

Өмірбаян және білім

Бард 1961 жылдың 17 наурызында Швецияның Мотала муниципалитетіндегі Медевиде дүниеге келген. Жоғары орта білімін аяқтағаннан кейін Бард АҚШ-та және Нидерландының Амстердамында оқыды. Амстердамда тұрғанда ол өмір көрінетін ақылы қызметтер көрсетуші ретінде жұмыс істеді. Бард 1984-1989 жылдары Стокгольм экономика мектебінде оқу үшін Швецияға оралды. Экономиканы оқығаннан өзге, ол философия мен әлеуметтік теорияға үлкен қызығушылық танытты, философия жазушы және лекторы болуды нақты мақсат етіп қойды.

Музыкалық мансап

Бард өзінің музыкалық мансабын 1982 жылы «Life in a Goldfish Bowl» синглімен бастады, ол Baard деген атпен шығарылды. Бұл жоба – ол екі стриптиз бишісімен бірге құрған синтезаторлық панк-фьюжн тобы болды. Кейін Бард «Barbie» кейіпкері ретінде шағын жетістікке қол жеткізді, осы атпен ирониялық, «bubblegum pop» стильіндегі әндер орындады. «Barbie» екінші альбомының жұмысын тоқтатқаннан кейін Бард, «Barbie» тобының екі мүшесі – Жан Пьер Барда мен Ла Камилламен бірге «Army of Lovers» тобын құрды. «Army of Lovers» бірнеше еуропалық хиттерге ие болды, ең танымалдары – «Crucified» және «Obsession». АҚШ пен Ұлыбританиядағы олардың қатысуы клубтық чарттардағы қайталанған жетістіктермен шектелді. Топ бес студиялық альбом шығарды, жиырмадан астам музыкалық бейнеклип түсірді және Бард 1996 жылы топты таратып жібергенге дейін Шығыс Еуропа бойынша үлкен табысқа жетті. Кейін «Army of Lovers» гей мәдениетінде кең таралған иконаға айналды, олар постмодернистік лагерь идеалдарының керемет мысалы ретінде танылды. Бард: «Мен геймін. Мен әрқашан лагерь немесе гей мәдениетін анықтама ретінде пайдаланамын. Бірақ лагерь әрқашан гей болуы керек емес, ал гей әрқашан лагерь болуы міндетті емес». «Электро-рок» деп сипатталатын бұл жобаны Бард пен вокалист Андреас Эрн жетекшілік етті. 2010 жылдың мамырында топ алғашқы цифрлық EP шығарды және күзде Швеция мен Ресейде алғашқы хиттерін жариялады. Gravitonas дәстүрлі жарнамалық кампаниялармен байланысты физикалық альбомдарды шығармай, тек стриминг пен жүктеу арқылы, сондай-ақ альбомдар емес, EP форматтарында музыкасын ұсынады. Блоггерлер мен музыка сыншылары оларды «Әлемдегі алғашқы Spotify тобы» деп атады. Бардтың Spotify негізін қалаушы Дэниел Экпен жақын қарым-қатынасы осы имиджді нығайтты. Gravitonas Еуропа бойынша бірнеше №1 хитке ие болды, сонымен қатар АҚШ-та би тобы ретінде танылды, Billboard Top 50 Club Play Chart-та үш хит-жазбасы бар. Жоғарыда аталған топтардан басқа, Александр Бард бірнеше швед әртістері үшін ән жазушы және продюсер ретінде жұмыс істеді. 1980 жылдары ол негізінен Ола Хоканссонмен және Тим Нореллмен, 1990 жылдардың басында Андерс Волбекпен және Пер Адебраттпен жұмыстасты, әсіресе 1990 жылдардың басындағы Columbia Records лейблындағы африкалық «Midi Maxi & Efti» культ тобымен және соңғы кезде Андерс Ханссонмен және Хенрик Викстрёммен серіктестік құрды. Бард «Stockholm Records» компаниясының негізін қалаушы және бірнеше интернет және музыкамен байланысты бизнеске басшылық етеді. 2011 жылдың тамызында Бард «Idol» телешоуының швед нұсқасының қазылар алқасына қосылды, Селин Дионның продюсері Андерс Баггемен бірге жұмыс істеді. Оның байқаушыларға қатысты ашық және тікелей пікірлері оны «Скандинавиялық Саймон Коуэлл» деп атауға себеп болды. «Army of Lovers» 2013 жылы қайта құрылды және «Big Battle of Egos» атты жаңа жинақ альбомын шығарды, онда төрт жаңа трек, соның ішінде «Signed on My Tattoo» жетекші синглы және Gravitonas-пен дуэттік орындалуы бар бейнеклип кірді. Топтың қайта бірігуіне Еуропада гомофобия мен антисемитизмнің күшеюіне қарсы наразылық сияқты саяси себептер себеп болды. Содан кейін олар 2013 жылы Копенгаген мен Белградта өткен «Pride» мерекелерінде, сондай-ақ Швеция, Польша, Ресей және Украинадағы бірнеше ірі телешоуларда бас орында болды.

Bard began his musical career in 1982 with the single Life in a Goldfish Bowl released under the name Baard, a synth punk fusion project he had formed together with two female striptease dancers. He later had some minor success as Barbie, which saw Bard performing ironic bubblegum pop songs crossdressed. After abandoning work on a second Barbie album, Bard formed Army of Lovers with two of Barbie's entourage, Jean Pierre Barda and La Camilla. Army of Lovers had
several pan European hits, the biggest being Crucified and Obsession, while their presence in the US and the UK was limited to repeated club chart successes. They released five studio albums, made over twenty music videos, and became phenomenally successful across Eastern Europe, before Bard disbanded the group in 1996. Army of Lovers have later earned a widespread iconic status in the gay culture, often referred to as a perfect example of the postmodern take on the ideals of camp. Bard said, “I'm gay. I always fall back on camp or gay as a frame of reference. Then camp doesn't always have to be gay and gay doesn't always have to be camp.” The project, described as electro rock, and fronted by Bard himself and vocalist Andreas Öhrn, released a first digital EP in May 2010 and had its first charts hits in Sweden and Russia in the autumn of 2010. Since they refuse to release physical records tied to traditional promotional media campaigns and instead strictly release their music through streaming and downloads and in EP rather than album format, Gravitonas have been dubbed "The World's First Spotify Band" by bloggers and the music press. Bard's public friendship with Spotify founder Daniel Ek has played into this narrative. In addition to several No. 1 hit records across the European continent, Gravitonas have also achieved a considerable following as dance act in the U. S., with three hit records to date in the Billboard Top 50 Club Play Chart. Aside from the groups mentioned above, Alexander Bard has also worked as a songwriter and producer for several Swedish artists, in the 1980s mainly with Ola Håkansson and Tim Norell, in the early 1990s with Anders Wollbeck and Per Adebratt—especially on the early 1990s Columbia Records—signed African cult act Midi Maxi & Efti—and more recently mainly with Anders Hansson and Henrik Wikström. Bard was a co founder of Stockholm Records and runs several internet and music related businesses. In August 2011, Bard joined the jury of the Swedish version of the Idol TV show, sharing the stage with Celine Dion's record producer Anders Bagge, quickly being referred to as The Scandinavian Simon Cowell due to his famously and characteristically harsh and straightforward commenting of the contestants. Army of Lovers reunited in 2013, releasing a new compilation album titled Big Battle of Egos featuring four brand new tracks including lead single and video Signed on My Tattoo, a duet with Gravitonas. The band cited political reasons, including their outspoken opposition to increased homophobia and antisemitism in Europe, for the reunification, after which they headlined both the Pride festivities of 2013 in Copenhagen and Belgrade and several major TV shows in Sweden, Poland, Russia and Ukraine.

Теледидар мансабы

Бард 2011 және 2015 жылдар аралығында «Поп-идолдан» туындаған «Швед Идолы» телешоуында төреші болды, ал 2017 жылдан бастап «TV4» телеарнасында көрсетілетін «Талант» швед нұсқасы «Талаң» телешоуында төрешілік жасады. 2020 жылдың маусым айында Бардтың нәсілшілдік көзқарасты білдіретін бірнеше твиттеріне байланысты ол жұмыстан босатылды.

Әдебиет және лекция

Бард интернет-революциясы туралы үш кітап жазды, олар бірлесіп «Футурика трилогиясы» деп аталады, бұл жұмысты медиа теоретигі Ян Содерквистпен бірге жасады. Олардың алғашқы бірлескен еңбегі «The Netocrats» 2000 жылы швед тілінде жарық көрді, 2003 жылы ағылшын тіліне аударылды, содан бері тағы 16 тілге аударылып, бүкіл әлемде 340 000-нан астам данасы сатылды. Кітап тарихты әртүрлі ақпараттық-технологиялық парадигмалардың дамуы ретінде қарастырады, олардың әрқайсысы басым ақпараттық технологиямен және сәйкес элиталық билік үштігімен сипатталады. Баспасөз дәуірінде академиктер, саясаткерлер және капиталистердің билік үштігі қалыптасса, интернет дәуірінде «Нетократия» деп аталатын жаңа билік үштігі құрылатын болады. Трилогияның екінші кітабы «Глобалды империя» 2003 жылы швед тілінде, ал үшінші кітабы «Дене машиналары» 2009 жылы швед тілінде жарық көрді. Бұл екі кітап 2012 жылы ағылшын тілінде жарық көрді, соның арқасында «Футурика трилогиясы» аяқталды, онда авторлар интернет-революцияның салдарынан жаһандық және үнемі виртуалды болатын қоғамға қатысты философиялық көзқарастарын ұсынады. Бард пен Содерквисттің төртінші кітабы «Синтеизм – Интернет дәуірінде Құдайды жасау» 2014 жылдың қазан айында жарық көрді. Кітапта цифрлық дәуірдің руханилығы ретіндегі қатысу мәдениетінің маңыздылығы талқыланады және философ Альфред Норт Уайтхед пен физик Нильс Бордың идеяларынан шабыттанған радикалды қарым-қатынастарды құлдырап бара жатқан капиталистік дәуірдегі жекеленуге қарсы құрал ретінде ұсынады. 2018 жылы оған «Цифрлық либидо – Желілік қоғамдағы сексуалдық қатынас, билік және зорлық-зомбылық» атты бесінші кітап жарық көрді, ол қазіргі қоғамның балалануы мен экзистенциалдық дағдарысына Фрейдтік және Ницшеандық тұрғысынан сын көзбен қарады. Осы жылы Бард пен Содерквист «Синтеизм» және «Цифрлық либидо» кітаптары интернет дәуірінің метафизикасы туралы жоспарланған екінші трилогияның бірінші және екінші бөлімдері ғана екенін жариялады, оның жұмыс атауы «Үлкен Наратив Трилогиясы». Трилогияның үшінші және соңғы кітабының жұмыс атауы – «Процесс және Оқиға», ол циклдік уақыт (номадология) және сызықтық уақыт (эвентология) метафизикасы мен салдарына зерттеу жүргізуді ұсынады. Бард 1997 жылдан бері көптеген қоғамдық лекциялар оқыды, оның ішінде үш TEDx презентациясын жасады (2013 жылға дейін), негізгі назары интернет-революциясының әлеуметтік салдарына аударды және халықаралық басқару теориясы бойынша жетекші спикерлердің біріне айналды.

Bard has written three books on the Internet revolution, collectively known as The Futurica Trilogy, together with media theorist Jan Söderqvist. Their first collaboration The Netocrats was originally released in Swedish in 2000, became available in English in 2003, and has since been translated to a further 16 languages with total worldwide sales exceeding 340,000 copies. The book presents a reading of history as the progression of different information technological paradigms, each with a dominant information technology and corresponding elite power triad. Where the printing press era created the power triad of academics, politicians and capitalists, the internet era will create a new power triad, known collectively as the Netocracy. The second book The Global Empire was originally released in Swedish in 2003, while the third installment of the trilogy The Body Machines was originally published in Swedish in 2009. These latter two works were released in English in 2012, completing The Futurica Trilogy, in which the authors present their philosophical vision for a global and increasingly virtual society, as a consequence of the Internet revolution. A fourth book from Bard & Söderqvist, Syntheism – Creating God in The Internet Age, was released in October 2014. The book focuses on participatory culture as the spirituality of the digital age and advocates a radical relationalism inspired by philosopher Alfred North Whitehead and physicist Niels Bohr as the antidote to the individualism of the collapsing capitalist age. It was followed by a fifth book called Digital Libido – Sex, Power and Violence in The Network Society, a Freudian and Nietzschean critique of the infantilization and existential crisis of contemporary society, in 2018 when Bard and Söderqvist also announced a larger plan where the Syntheism and Digital Libido books merely form the first and second installments of a planned second trilogy from the authors on the metaphysics of the internet age, tentatively titled Grand Narrative Trilogy. The working title of the third and final book in the trilogy is Process and Event, which proposes to explore the metaphysics and implications of cyclical time (nomadology) and linear time (eventology). Bard has given public lectures since 1997, including three TEDx presentations (as of 2013), with a major focus on the social implications of the Internet revolution and has become one of the leading speakers on the international management theory lecturing circuit.

Саясат

Александр Бард Швецияда жеке есірткі тұтынуға және жезөкшелікке қарсы заңдарға ұзақ жылдар бойы қарсылық танытып келеді. Бұрын Либералдар партиясы, Орталық партия және Пираттар партиясының мүшесі болған немесе олармен тығыз байланыста жұмыс істеген ол 2018 жылы жаңадан құрылған Азаматтар коалициясына қосылды. 2019 жылдың желтоқсанында партия мақсаттары мен оларға жету жолдары бойынша туындаған келіспеушіліктерге байланысты ол бұл партиядан шықты. Кейін ол Либералдар партиясына қайта қосылды. 2020 жылдың маусымында Александр Бард жасаған бірнеше нәсілшілдік сипаттағы твиттерді талқылағаннан кейін Либералдар партиясы оның партиядан қайтадан кеткенін жариялады. Бард Азаматтар коалициясына қайта қосылды. 2023 жылға қарай ол өзін радикаль оңшыл марксист деп есептейді, ал бұрын өзін либертариандық марксист деп санаған.

Жеке өмір

Бард 1992 жылы бірнеше жыл бойы қарқынды діни зерттеулерден кейін зороастризмнің ирандық түпкілікті тармағына көшті. Ол Ян Сёдерквистпен бірлескен "Синтеизм – Интернет дәуірінде Құдайды жасау" кітабында, философиялық және теологиялық тарихтағы берік негіз болмаса, Синтеизм идеясы 21 ғасырдағы жаһанданған және цифрланған әлем үшін жаңа діни идеялар жиынтығы ретінде қажетті мәнге ие болмайтынын түсіндіреді. Бард пен Сёдерквисттің өз жұмыстарында "Жібек жолы үштігі" деп атаған Зороастризмді даосизм мен буддизмге жақын қоюы, діни ой-пікір мен тәжірибенің тарихи қарыштасы ретінде қарастырылып, осы көшуді түсінуге болады. Бард өзін бисексуал адам деп сипаттайды.