Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландиялық заңгер және судья Миссисипи университетінің алғашқы афроамерикандық студенті Джеймс Крид Мередит, КК (1875 жылы 28 қараша - 1942 жылы 14 тамыз) - 1937 жылдан 1942 жылға дейін Жоғарғы Соттың судьясы және 1924 жылдан 1937 жылға дейін Жоғары Соттың судьясы болған ирландиялық судья. Ол ең алдымен XX ғасырдың басындағы Брехон заңын қолдаған ұлтшыл ретінде танымал болды. Ол Ирландия Республикасы Жоғарғы Сотының төрағасы, Ирландияның Бас сот комиссары болды. Ол 1935 жылы Саар статусы туралы референдумды қадағалау үшін Ұлттар Лигасы таңдады және Ирландия Ұлттық университетінің сенаторы болды. Ол сонымен қатар белгілі ғалым, философ және автор болды, оның 1911 жылы аударылған Имманюэль Канттың "Соттау сыны" әлі күнге дейін студенттер арасында кеңінен қолданылады. 1896 жылы ол 1/4 мильді жүгіруде Ұлыбритания чемпионы атанды. Ол қола құю мүсіншісі Роуэн Гиллеспидің атасы.
Irish lawyer and judge
the first African American student at the University of Mississippi
James Creed Meredith, KC (28 November 1875 – 14 August 1942) was an Irish judge who served as a Judge of the Supreme Court from 1937 to 1942 and a Judge of the High Court from 1924 to 1937. He was best known as a nationalist of the early 20th century, who upheld Brehon Law. He was President of the Supreme Court of the Irish Republic, Chief Judicial Commissioner of Ireland. He was selected by the League of Nations to oversee the 1935 Saar status referendum and was a Senator of the National University of Ireland. He was also a noted scholar, philosopher and author, whose 1911 translation of Immanuel Kant's Critique of Judgement is still widely used by students today. In 1896, he won the British championship for the Quarter mile race. He is the grandfather of the bronze casting sculptor Rowan Gillespie.
Ерте өмір
Крид Мередит 1875 жылы Дублиннің Төменгі Фицвильям скверіндегі 17-үйде дүниеге келген. Ол сэр Джеймс Крид Мередит пен Эллен Грейвс Мередит (1848-1919) ұлы, оның әкесі үшінші әйелі және әкесі бірінші туысы, Рихард Грейвс Мередит (1810-1871) қызы, Тимолег, Корк округі, сэр Уильям Коллис Мередит пен Эдмунд Аллен Мередиттің аға ағасы. Джеймс сэр Эдвард Ньюэнхэм Мередиттің (1776-1865) немересі, 9-шы Бт, және Ральф Крид Мередит пен Льюэллин Мередиттің (18831967) ағасы болды. Ол Ирландияның Роллз шебері Ричард Эдмунд Мередиттің туысы болды. Мередит Дублиндегі Тринити колледжінде білім алып, магистр дәрежесін алды. 1896 жылы Тринитиде оқып жүргенде ол 52 секундта жүгіріп, Чемпиондық атақты иеленген Кембридждің Фицхербертімен жеңіске жетіп, Британдық 1/4 миля чемпионы атанды. Оның болашақ қайын інісі Говард Мередит Перси (1879-1902) Макгилл университеті кезінде жарты миль және миль жүгірулеріндегі колледждер арасындағы чемпионатты Канада үшін жеңіп алды. Университетті бітіргеннен кейін Мередит заңгерлік мансапка кірісіп, адвокатты болды.
Creed Meredith was born at 17 Lower Fitzwilliam Square, Dublin, in 1875. He was the son of Sir James Creed Meredith and Ellen Graves Meredith (1848–1919), his father's third wife and the daughter of his father's first cousin, Rev Richard Graves Meredith (1810–1871), of Timoleague, County Cork, elder brother of Sir William Collis Meredith and Edmund Allen Meredith. James was a nephew of Sir Edward Newenham Meredith (1776 1865), 9th Bt, and a brother of Ralph Creed Meredith and Llewellyn Meredith (1883–1967). He was a cousin of Richard Edmund Meredith, Master of the Rolls in Ireland. Meredith was educated at Trinity College, Dublin, from which he received a master's degree. In 1896, while a student at Trinity, he became the British Quarter Mile Champion, running the distance in 52 seconds and beating Fitzherbert of Cambridge, the holder of the championship. Coincidentally, his future brother in law, Howard Meredith Percy (1879–1902), won for Canada the inter collegiate championship in the half mile and mile runs when at McGill University. Following university, Meredith embarked upon a legal career, becoming a barrister.
Мансап
1914 жылы Мередит Сэр Томас Майлзге өзінің Chotah атты яхтасын Ирландияның еріктілері үшін қару-жарақтарды Килкулге түсіру үшін пайдалануға ұсыныс жасады. Мередит өзінің достары Эрскин Чайлдерс және Эдвард Конор Маршалл О'Брайенмен бірге операция кезінде "Чота" бортында көмектесті. Мередит протестанттар мен Дублин Тринити колледжінің түлектері арасында ерекше болды, өйткені ол 1919 және 1922 жылдар аралығында Синн Фэйн мен революциялық Дэйл үкіметінің белсенді қолдаушысы болды. 1920-1922 жылдары Дэйл Жоғарғы Сотының төрағасы болды. Республикашыл кіші 'r' Мередит пацифист болып, Ирландияның пропорционалды өкілдік қоғамының мүшесі болды. Ол өзінің әріптесі пацифист және жазушы Фрэнсис Шихи Скеффингтон, суретші Дермод О'Брайен, Уильям О'Брайен М. П. және Майкл Дэвиттпен бірге Біріккен Ирландия Лигасының құрылтайшы мүшесі болды. 1917 жылы Мередит Джордж Уильям Расселл мен сэр Хорас Планкеттпен бірге Ирландия конвенциясын құру үшін үгіт-насихат жүргізді. 1918 жылғы жалпы сайлауда Синн Фэйн жеңіске жетіп, тәуелсіздік жариялағаннан кейін, Мередитті жаңадан жарияланған Ирландия Республикасының конституциясын жасау үшін заңгерлер комитетінің төрағасы етіп тағайындады. Ол өзінің туысы Артур Фрэнсис Кереу Мередит К.С.мен тығыз жұмыс істеді. Екі жылдан кейін жаңа Dáil Соттар жүйесі ағылшын заңына негізделген сот жүйесін алмастыру үшін құрылды. Тәуелсіздік соғысының соңында кейбір депутаттар Брехон заңын жаңа мемлекеттің құқықтық жүйесіне енгізу керек деп мәлімдеді. Мередит осы пікірді қолдағандардың бірі еді. 1920 жылы күйеуімен бірге кеткен әйел мен баладан өтемақы немесе қолдау сұраған Мередит бұл мәселеде ағылшын заңдарының кері бағытта екенін және ол өзінің шешімін Брехон заңына сәйкес шығаратынын айтты. Ол әйелге өтемақы берді және осылайша ежелгі Ирландия заң жүйесіне шағым жасаған соңғы ирланд судьясы болды. Алайда Лоуренс Гиннелл және сот жүйесіндегі Брехон заңын қайта жаңғырту бастамасын қолдаған басқа адамдар кейінгі Азамат соғысы кезінде (1922-1923) келісімге қарсы тарапты жеңіп алды, сондықтан жоба ештеңеге қол жеткізе алмады. Ағылшын-ирландтық келісімнен кейін, азаматтық соғыс пен республиканың құлдырауынан кейін жаңадан құрылған Ирландия еркін мемлекеті Мередиттің талантын тастаған жоқ. Ол 1923 жылы 14 тамызда Ирландияның бас сот комиссары болып тағайындалды, 1924 жылдан 1937 жылға дейін жоғары сотта, содан кейін қайтыс болғанға дейін Ирландияның Жоғарғы сотында қызмет етті. Ол Ирландия Ұлттық университетінің Сенатына сайланды, ол осы лауазымда қайтыс болғанға дейін болды. 1934 жылы Ұлттар Лигасы оны Франция мен Германия шекарасындағы Саар аңғарындағы плебисцитті қадағалауға шақырды, ал 1937 жылы ол Ирландияның Жоғарғы сотына оралды.
In 1914, Meredith had approached Sir Thomas Myles to use his yacht, the Chotah, to land guns for the Irish Volunteers at Kilcoole. Meredith himself helped out aboard the Chotah during the operation with his friends Erskine Childers and Edward Conor Marshall O'Brien. Meredith was unusual amongst Protestants and graduates of Trinity College Dublin of his era, in that he was an active supporter of Sinn Féin and the revolutionary Dáil government between 1919 and 1922. He served as the President of the Dáil Supreme Court from 1920 to 1922. Although a republican – with a small 'r' – Meredith became a pacifist and a member of the Irish Proportional Representation Society. He was a founding member of the United Irish League along with fellow pacifist and writer Francis Sheehy Skeffington, the painter Dermod O'Brien, William O'Brien M. P. and Michael Davitt. In 1917, Meredith campaigned with George William Russell and Sir Horace Plunkett for the establishment of the Irish Convention in an attempt to find a way around the Unionist stonewall against self government. After Sinn Féin's landslide victory in 1918 general election and the unilateral declaration of independence, the Dáil appointed Meredith to chair a committee of lawyers to draw up a constitution for the newly declared Irish Republic, working closely with his cousin, Arthur Francis Carew Meredith K. C. Two years later the new Dáil Courts system was set up to replace the English law based court system, and Meredith was appointed President of the Irish Supreme Court over Arthur Clery because he was by then a King's Counsel (a senior barrister). At the conclusion of the War of Independence some Dáil deputies argued that elements of the Brehon law should be incorporated into the legal system of the new State. Meredith was among those who supported this view. In 1920, on an appeal by a deserted wife and child, seeking compensation or support from her husband, Meredith pronounced that English Law was retrograde in this matter and that he would give his judgment in accordance with the spirit of Brehon Law. He awarded the woman compensation and thus became the last known Irish judge to make an appeal to the ancient Irish law system. However, Laurence Ginnell and others in the judiciary who supported this initiative of reviving aspects of Brehon Law took the losing anti Treaty side during the subsequent Civil War (1922–23), and so the project came to nothing. Following the Anglo Irish Treaty, the civil war and the collapse of the Republic, the newly established Irish Free State did not abandon Meredith's talents. He was appointed Chief Judicial Commissioner of Ireland on 14 August 1923, served on the High Court from 1924 to 1937, and then on the Supreme Court of Ireland until his death. He was elected to the Senate of the National University of Ireland, a position he also held until his death. In 1934 he was asked by the League of Nations to oversee the Saar valley plebiscite on the French/German frontier, and in 1937 he returned to the Supreme Court of Ireland.
Лорайн Крид Мередит ханым
1908 жылы Монреальдегі Сент-Джордж шіркеуінде Мередит Монреальдегі Вердейл паркіне жататын Чарльз Персидің (18521918) қызы Лорейн Сеймур Персиге үйленді, ол "өз дәуірінің ұлы теміржолшыларының бірі" және Артур Трефузис Хеннедж Уильямстың немересі. Перси мырза "әдемі отбасы адамы, мәдениетті қоғамға берілген, көркем өнердің, әсіресе музыканың құрметіне бөленген, табиғатты және отбасының от жағатын жерін жақсы көретін адам" болды. Перси 1876 жылы Англиядан Канадаға Чикаго және Гранд-Транк теміржол компаниясының мұрасы бойынша олардың қазынашысы болып келді, кейіннен Орталық Вермонт теміржолының директоры болды. Лорейннің анасы Энни Редмонд Мередит (18491930) - Онтарионың Порт-Хоуп қаласындағы Роузбанк үйінің Генри Говард Мередит (18151892) қызы. Ол Джеймс Крид Мередиттің анасының бірінші туысы және жоғарыда аталған Эдмунд Аллен Мередит пен Уильям Коллис Мередиттің немересі болды. Энни (Мередит) Перси ханым талантты суретші және "сирек кездесетін мәдениет пен әсемдікке ие әйел, сәндік дәмі бар, және ол бала кезінен бастап Англия шіркеуінің мүшесі болған Англия шіркеуіне байланысты қайырымдылық істері мен қызметімен танымал болды". Лорейн Мередит әртүрлі ирланд суретшілері мен ақындарының үлкен меценаты болды. Ол әсіресе, әйелі Грейс Генримен жақын қарым-қатынаста болды. Грейс Генридің өмірбаянын жазған адам бұл екі әйелді "біршама ақымақ және күлкілі" деп сипаттады. Екеуі жиі бірге саяхаттап, сурет салған, ал 1953 жылы Генри ханым қайтыс болғанда, оның жерлеу рәсімін төлеген Мердит ханым болды. Миссис Мередит өзінің канадалық туыстарымен тығыз қарым-қатынас жасап, екі қызын (Моира мен Бренда) жиі бірге алып, олармен бірге тұратын, әсіресе оның ағасы Говард Грейвс Мередиттің (1856-1934), Мичиган штатының Ливингстон округіне, оның ағасы Говард Грейвс Мередит, Лорд Биркенхед "Ұлы мінез, мен кездестірген ең тартымды және жылы жүректі адамдардың бірі" деп сипаттаған. Олардың қызы Мойраның ұлы - Роуэн Гиллеспи, ирландтық қоладан жасалған мүсінші, оның соңғы жұмысы Proclamation Ирландия Республикасының жариялауына қол қойғандарға арналған ескерткіш және оның өмірбаяны Роджер Кохнның айтуынша, оның бабасының утопиялық қоғам туралы арманы.
In 1908, at St. George's Church, Montreal, Meredith married Lorraine Seymour Percy, the daughter of Charles Percy (1852–1918) of Weredale Park, Montreal, 'one of the great railway geniuses of his era', and a niece of Arthur Trefusis Heneage Williams. Mr Percy was "a great family man, devoted to cultivated society and an admirier of fine arts, particularly music, and a lover of nature and his family fireside." Percy had come from England to Canada in 1876 at the bequest of the Chicago and Grand Trunk Railway Company to be their treasurer, later becoming a director of the Central Vermont Railway. Lorraine's mother, Annie Redmond Meredith (1849–1930), was a daughter of Henry Howard Meredith (1815–1892) of Rosebank House, Port Hope, Ontario. She was a first cousin of James Creed Meredith's mother, and a niece of the already mentioned Edmund Allen Meredith and William Collis Meredith. Mrs Annie (Meredith) Percy was a talented artist and "a woman of rare culture and charm, artistic in taste, and noted for her charitable works and activities associated with the Church of England, of which she was a communicant since childhood". Lorraine Meredith was herself a great patron of various Irish artists and poets. She was particularly close to the painter Grace Henry, the wife of the better known Paul Henry. Grace Henry's biographer described the two women as "slightly silly and full of fun". The two often travelled and painted together, and when Mrs Henry died in 1953, it was Mrs Meredith – then living in Cyprus – who paid for her funeral. Mrs Meredith kept close ties with her Canadian relations and frequently took her two daughters (Moira and Brenda) to stay with them, particularly at the country home in Livingston County, Michigan, of her uncle, Howard Graves Meredith (1856–1934), described by Lord Birkenhead as "a great character, and one of the most attractive and warm hearted men I have ever met". Their daughter Moira's son is Rowan Gillespie, the Irish bronze casting sculptor, whose latest work Proclamation is a memorial to the signatories of the Proclamation of the Irish Republic and, according to his biographer Roger Kohn, to his grandfather's dream of a Utopian society.
Философия және жазбалар
Мередит мейірімді, ақылды және философиялық адам ретінде есте қалды. Ол әдебиет және құқық ғылымдарының докторы болды. Ол сәтті пьеса мен бес кітап жазды, олардың ішіндегі ең танымал - 1911 жылы "Канттың эстетикалық үкімді сынға алуы" аудармасы, ол әлі күнге дейін ағылшын тіліндегі Иммануил Кант ғалымдары кеңінен қолданады. Мередиттердің Дублиндегі үйі Хоптон сол кездегі белгілі ақындар, жазушылар мен суретшілердің орталығы болды, сондай-ақ олар Далкидегі Альберт Хауста тұратын. Ол көпшіліктің соңынан ермейтін адам болған жоқ, ол кейінірек квакер болды және ол қайтыс болғаннан кейін 1942 жылдың 14 тамызында Дублиннің Блэкрок қаласындағы Достың Храм-Тіргелі зиратында жерленді.
Meredith was remembered as a kind, intelligent and philosophical man. A polymath, he held doctorates in literature and law. He wrote a successful play and five books, most notable of which was his 1911 translation of 'Kant's Critique of Aesthetic Judgement', still widely used today by English speaking scholars of Immanuel Kant. The Merediths' Dublin house, Hopeton, was a centre for well known poets, writers and artists of the time, and they also kept a country residence, Albert House, at Dalkey. Never one to follow the crowd, he became a Quaker in later life and after his death, 14 August 1942, was buried at the Friend's Temple Hill Cemetery, Blackrock, Dublin.