Кіріспе

Ирландиялық заңгер және судья Миссисипи университетінің алғашқы афроамерикандық студенті Джеймс Крид Мередит, КК (1875 жылы 28 қараша - 1942 жылы 14 тамыз) - 1937 жылдан 1942 жылға дейін Жоғарғы Соттың судьясы және 1924 жылдан 1937 жылға дейін Жоғары Соттың судьясы болған ирландиялық судья. Ол ең алдымен XX ғасырдың басындағы Брехон заңын қолдаған ұлтшыл ретінде танымал болды. Ол Ирландия Республикасы Жоғарғы Сотының төрағасы, Ирландияның Бас сот комиссары болды. Ол 1935 жылы Саар статусы туралы референдумды қадағалау үшін Ұлттар Лигасы таңдады және Ирландия Ұлттық университетінің сенаторы болды. Ол сонымен қатар белгілі ғалым, философ және автор болды, оның 1911 жылы аударылған Имманюэль Канттың "Соттау сыны" әлі күнге дейін студенттер арасында кеңінен қолданылады. 1896 жылы ол 1/4 мильді жүгіруде Ұлыбритания чемпионы атанды. Ол қола құю мүсіншісі Роуэн Гиллеспидің атасы.

Ерте өмір

Крид Мередит 1875 жылы Дублиннің Төменгі Фицвильям скверіндегі 17-үйде дүниеге келген. Ол сэр Джеймс Крид Мередит пен Эллен Грейвс Мередит (1848-1919) ұлы, оның әкесі үшінші әйелі және әкесі бірінші туысы, Рихард Грейвс Мередит (1810-1871) қызы, Тимолег, Корк округі, сэр Уильям Коллис Мередит пен Эдмунд Аллен Мередиттің аға ағасы. Джеймс сэр Эдвард Ньюэнхэм Мередиттің (1776-1865) немересі, 9-шы Бт, және Ральф Крид Мередит пен Льюэллин Мередиттің (18831967) ағасы болды. Ол Ирландияның Роллз шебері Ричард Эдмунд Мередиттің туысы болды. Мередит Дублиндегі Тринити колледжінде білім алып, магистр дәрежесін алды. 1896 жылы Тринитиде оқып жүргенде ол 52 секундта жүгіріп, Чемпиондық атақты иеленген Кембридждің Фицхербертімен жеңіске жетіп, Британдық 1/4 миля чемпионы атанды. Оның болашақ қайын інісі Говард Мередит Перси (1879-1902) Макгилл университеті кезінде жарты миль және миль жүгірулеріндегі колледждер арасындағы чемпионатты Канада үшін жеңіп алды. Университетті бітіргеннен кейін Мередит заңгерлік мансапка кірісіп, адвокатты болды.

Мансап

1914 жылы Мередит Сэр Томас Майлзге өзінің Chotah атты яхтасын Ирландияның еріктілері үшін қару-жарақтарды Килкулге түсіру үшін пайдалануға ұсыныс жасады. Мередит өзінің достары Эрскин Чайлдерс және Эдвард Конор Маршалл О'Брайенмен бірге операция кезінде "Чота" бортында көмектесті. Мередит протестанттар мен Дублин Тринити колледжінің түлектері арасында ерекше болды, өйткені ол 1919 және 1922 жылдар аралығында Синн Фэйн мен революциялық Дэйл үкіметінің белсенді қолдаушысы болды. 1920-1922 жылдары Дэйл Жоғарғы Сотының төрағасы болды. Республикашыл кіші 'r' Мередит пацифист болып, Ирландияның пропорционалды өкілдік қоғамының мүшесі болды. Ол өзінің әріптесі пацифист және жазушы Фрэнсис Шихи Скеффингтон, суретші Дермод О'Брайен, Уильям О'Брайен М. П. және Майкл Дэвиттпен бірге Біріккен Ирландия Лигасының құрылтайшы мүшесі болды. 1917 жылы Мередит Джордж Уильям Расселл мен сэр Хорас Планкеттпен бірге Ирландия конвенциясын құру үшін үгіт-насихат жүргізді. 1918 жылғы жалпы сайлауда Синн Фэйн жеңіске жетіп, тәуелсіздік жариялағаннан кейін, Мередитті жаңадан жарияланған Ирландия Республикасының конституциясын жасау үшін заңгерлер комитетінің төрағасы етіп тағайындады. Ол өзінің туысы Артур Фрэнсис Кереу Мередит К.С.мен тығыз жұмыс істеді. Екі жылдан кейін жаңа Dáil Соттар жүйесі ағылшын заңына негізделген сот жүйесін алмастыру үшін құрылды. Тәуелсіздік соғысының соңында кейбір депутаттар Брехон заңын жаңа мемлекеттің құқықтық жүйесіне енгізу керек деп мәлімдеді. Мередит осы пікірді қолдағандардың бірі еді. 1920 жылы күйеуімен бірге кеткен әйел мен баладан өтемақы немесе қолдау сұраған Мередит бұл мәселеде ағылшын заңдарының кері бағытта екенін және ол өзінің шешімін Брехон заңына сәйкес шығаратынын айтты. Ол әйелге өтемақы берді және осылайша ежелгі Ирландия заң жүйесіне шағым жасаған соңғы ирланд судьясы болды. Алайда Лоуренс Гиннелл және сот жүйесіндегі Брехон заңын қайта жаңғырту бастамасын қолдаған басқа адамдар кейінгі Азамат соғысы кезінде (1922-1923) келісімге қарсы тарапты жеңіп алды, сондықтан жоба ештеңеге қол жеткізе алмады. Ағылшын-ирландтық келісімнен кейін, азаматтық соғыс пен республиканың құлдырауынан кейін жаңадан құрылған Ирландия еркін мемлекеті Мередиттің талантын тастаған жоқ. Ол 1923 жылы 14 тамызда Ирландияның бас сот комиссары болып тағайындалды, 1924 жылдан 1937 жылға дейін жоғары сотта, содан кейін қайтыс болғанға дейін Ирландияның Жоғарғы сотында қызмет етті. Ол Ирландия Ұлттық университетінің Сенатына сайланды, ол осы лауазымда қайтыс болғанға дейін болды. 1934 жылы Ұлттар Лигасы оны Франция мен Германия шекарасындағы Саар аңғарындағы плебисцитті қадағалауға шақырды, ал 1937 жылы ол Ирландияның Жоғарғы сотына оралды.

Лорайн Крид Мередит ханым

1908 жылы Монреальдегі Сент-Джордж шіркеуінде Мередит Монреальдегі Вердейл паркіне жататын Чарльз Персидің (18521918) қызы Лорейн Сеймур Персиге үйленді, ол "өз дәуірінің ұлы теміржолшыларының бірі" және Артур Трефузис Хеннедж Уильямстың немересі. Перси мырза "әдемі отбасы адамы, мәдениетті қоғамға берілген, көркем өнердің, әсіресе музыканың құрметіне бөленген, табиғатты және отбасының от жағатын жерін жақсы көретін адам" болды. Перси 1876 жылы Англиядан Канадаға Чикаго және Гранд-Транк теміржол компаниясының мұрасы бойынша олардың қазынашысы болып келді, кейіннен Орталық Вермонт теміржолының директоры болды. Лорейннің анасы Энни Редмонд Мередит (18491930) - Онтарионың Порт-Хоуп қаласындағы Роузбанк үйінің Генри Говард Мередит (18151892) қызы. Ол Джеймс Крид Мередиттің анасының бірінші туысы және жоғарыда аталған Эдмунд Аллен Мередит пен Уильям Коллис Мередиттің немересі болды. Энни (Мередит) Перси ханым талантты суретші және "сирек кездесетін мәдениет пен әсемдікке ие әйел, сәндік дәмі бар, және ол бала кезінен бастап Англия шіркеуінің мүшесі болған Англия шіркеуіне байланысты қайырымдылық істері мен қызметімен танымал болды". Лорейн Мередит әртүрлі ирланд суретшілері мен ақындарының үлкен меценаты болды. Ол әсіресе, әйелі Грейс Генримен жақын қарым-қатынаста болды. Грейс Генридің өмірбаянын жазған адам бұл екі әйелді "біршама ақымақ және күлкілі" деп сипаттады. Екеуі жиі бірге саяхаттап, сурет салған, ал 1953 жылы Генри ханым қайтыс болғанда, оның жерлеу рәсімін төлеген Мердит ханым болды. Миссис Мередит өзінің канадалық туыстарымен тығыз қарым-қатынас жасап, екі қызын (Моира мен Бренда) жиі бірге алып, олармен бірге тұратын, әсіресе оның ағасы Говард Грейвс Мередиттің (1856-1934), Мичиган штатының Ливингстон округіне, оның ағасы Говард Грейвс Мередит, Лорд Биркенхед "Ұлы мінез, мен кездестірген ең тартымды және жылы жүректі адамдардың бірі" деп сипаттаған. Олардың қызы Мойраның ұлы - Роуэн Гиллеспи, ирландтық қоладан жасалған мүсінші, оның соңғы жұмысы Proclamation Ирландия Республикасының жариялауына қол қойғандарға арналған ескерткіш және оның өмірбаяны Роджер Кохнның айтуынша, оның бабасының утопиялық қоғам туралы арманы.

Философия және жазбалар

Мередит мейірімді, ақылды және философиялық адам ретінде есте қалды. Ол әдебиет және құқық ғылымдарының докторы болды. Ол сәтті пьеса мен бес кітап жазды, олардың ішіндегі ең танымал - 1911 жылы "Канттың эстетикалық үкімді сынға алуы" аудармасы, ол әлі күнге дейін ағылшын тіліндегі Иммануил Кант ғалымдары кеңінен қолданады. Мередиттердің Дублиндегі үйі Хоптон сол кездегі белгілі ақындар, жазушылар мен суретшілердің орталығы болды, сондай-ақ олар Далкидегі Альберт Хауста тұратын. Ол көпшіліктің соңынан ермейтін адам болған жоқ, ол кейінірек квакер болды және ол қайтыс болғаннан кейін 1942 жылдың 14 тамызында Дублиннің Блэкрок қаласындағы Достың Храм-Тіргелі зиратында жерленді.