Кіріспе

Кубалық музыкант (1915-1948) Лучано Позо Гонсалес (7 қаңтар 1915 - 3 желтоқсан 1948), кәсіби түрде Чано Позо деп аталатын, кубалық джаз перкуссионисі, әнші, биші және композитор. Ол 33 жасқа дейін өмір сүргеніне қарамастан, латын джазының негізін қалауда үлкен рөл атқарды. Ол Диззи Гиллеспидің "Manteca" және "Tin Tin Deo" сияқты латын пішінді композицияларының кейбіреулерін жазды және Гиллеспидің тобындағы алғашқы латын перкуссионисі болды. Ребека Маулеонның айтуынша, "Лучиано 'Чано' Позо Гонсалес сияқты латын музыкасын қалыптастыруда маңызды рөл атқарған перкуссионерлер аз".

Ерте өмір

Лучано "Чано" Позо Гонсалес Гаванада Сесэлио Гонсалес пен Карнасьон Позоның отбасында дүниеге келген. Шано үш әпке-қарындас, ағасы, сондай-ақ кейіннен Кубаның ұлы санеростарының бірі болатын ағасы Феликс Чаппоттинмен бірге өсті. Балалық шағында отбасында кедейлік қалады. Анасы Хано 11 жасында қайтыс болғаннан кейін, Сеселио отбасын Феликстің анасы Натальямен бірге тұруға алып кетеді. Чано барабан ойнауға ерте қызығушылық танытты және барабан ойнау негізгі элемент болған афрокубалық діни рәсімдерде шеберлікпен өнер көрсетті. Отбасы көптеген жылдар бойы бұрынғы құлдар үйінде, Эль Африка Солярда (Африка маңы) өмір сүрді, бұл барлық есептер бойынша, әдепсіз және қауіпті орын, онда тіпті полиция да батыл әрекет етуден қорқады. Бұл ортада қылмыскерлік әрекеттер өркендеп, Чано өмір сүрудің жолы ретінде көшеде өмір сүруді үйренді. Ол мектепті үшінші сыныптан кейін тастап, қатты, қатал жігіт ретінде беделге ие болды, өз жасына қарағанда үлкен және ерекше денеге ие болды. Ол күндерін домбыра ойнап, ұрысып, ішіп, кішігірім қылмыскерлік әрекеттерге араласып өткізді, соңғысы оны жасөспірімдер түзеу мекемесінде ұстады. Оның қандай қылмыс жасағаны туралы ресми дерек жоқ, бірақ кем дегенде бір дерек бойынша ол шетелдік туристтің өліміне себепші болды, бұл ұрлық, шабуыл және мектептен қашу туралы деректерге қосылады. 13 жасында Чано Гуанайдағы түзеу орнына жіберіледі, онда ол оқу мен жазуды, автокөліктерді жөндеуді үйренді және әртүрлі домбыраларды ойнаудағы ерекше дағдыларын жетілдірді.

Сантерия

Осы уақыт аралығында ол Сантерияға құлшылық етеді. "La Regla de Ocha" деп те аталады, бұл Нигерияның йоруба халқының дәстүрлі сенімдерінен шыққан афро-карибтік дін. Бұл дін африкалық құлдар арасында дамыған, Батыстық Африканың рухани сенімдері мен католик ілімінің араласқаннан басталған. Испан отаршылары африкалық діндерді қолдануға тыйым салғандықтан, құл иелерін алдау үшін йоруба құдайлары католик қасиеттілерімен бірдей болды. Шано католиктердің Қасиетті Барбарасына адалдықты ант етті, оны көпшілік Шанго, йорубаның от пен күн күркірі құдайымен бірдейледі және оны өзінің жеке қорғаушысы ретінде қабылдады. Шанго мен Киелі Барбараның екеуі де қызыл түспен байланысты болды, ал қалған өмірі бойы Чано жиі қызыл шарфты киіп жүрді, бұл оның адалдығын білдіреді. Позо Абакуа болды және Экуе Мунанга Эфо ложасына қарады. Гуанажайдан босағаннан кейін Чано Гаванадағы әкесінің үйіне оралды. Сесилио ұлын ботчерлік кәсіппен айналысуға көндірді, бірақ Чаноның мінезі бұл кәсіпке сәйкес келмеді және ол бір жылдан аз уақыттан кейін жұмыстан кетті. 1929 жылы ол Гавананың ең ықпалды басылымы El País үшін газет сатумен айналысты, бірнеше көше бұрыштарында газеттерді сатумен айналысты. Оның күшті табиғаты мен сатудағы табысы оны газет иесі және ықпалды бизнесмен Альфредо Суарестің назарына тартты, ол Чаноны өзінің жеке жүргізушісі және жансакшысы ретінде жалдады. Ол Суарес үшін қарыз жинаушы немесе "аяқ сындырушы" ретінде міндеттерді атқарды деп айтылды. Шано бос уақытын би билеп, ән айтып, ұрысып, әйелдерді қуып, домбыра соғумен өткізеді. Ол сондай-ақ музыка құрастыруды да бастады.

Карнавал

Ханның халық арасында жыл сайын танымалдылығы өсті, себебі ол биші, барабаншы ретінде өзінің физикалық шеберлігі мен әйелдермен сәттілігі үшін ғана емес, сонымен қатар түнгі мерекелер кезінде көрші-қолақтарда өте бәсекелестікке толы comparsas немесе көше труппалары құрылған Карнавал үшін жазған композициялары үшін. Олардың құрамында әншілер, бишілер, музыканттар және әрқашан қатысатын ромберлар болды. Көбінесе жас, көшеде өскен домбырашылар, румберо әр компасаның ажырамас бөлігі болды ("жам клубы" сияқты), өйткені румберо барлық афрокубалық музыканың негізі ретінде қарастырылатын ұшқыр, сезімтал ырғақтарды қамтамасыз етті. Бірнеше жыл ішінде Позо Кубада ең танымал және сұранысқа ие болған румберо болды, ең талантты компарсалар (жергілікті топтар) оның қызметі үшін бәсекелесті, және ол өз композициялары үшін үздік ақшалай сыйлықтарды үнемі жеңіп жатты. Шано өзінің компарсасын көшелер арқылы алып жүріп, өркөкірек мінезімен румбероның мәртебесі мен беделін мифтік шамаларға дейін көтерді және жетістіктерін арттыра отырып, Гавананың кедей халқының батыры болды. Позо мен оның кейбір музыканттары конга музыкасының композициясын жазды, ол 1940 жылы Сантьяго-де-Куба карнавалінде бірінші орынға ие болды: "La Comparsa de los Dandys", бұл композиция Сантьяго-де-Кубаның бейресми әнін және көптеген Латын Америкасының карнавалдарында танымал стандарт деп саналады.

Кубада мансап

Бұл уақытта Куба танымал туристік бағыт болды, ең үлкен қонақ үйлері, Севилья Билтмор, Насиональ және Эль Президента бай американдықтар мен еуропалықтарға қызмет көрсетті, ал Чано қара терілі адамдарды жұмысқа орналастыруға шектеу қоятын түсті кедергілерді бұзуға бел буды. Ол музыканттарға және оған көмектесе алатын басқа адамдарға әдеттегі емес орындарда - Кубаның Azul радиостанциясының алдында, танымал жазбаларды және Кубаның халық музыкасын тікелей эфирде тарата бастады. Шано сол жерде жұмыс істейтін көптеген музыканттармен достық қарым-қатынас құрды, олар жұмысқа келгенде, олардың назарын аудару үшін көшеде барабан соғады. Оның керемет таланты үшін таңғалғанмен, қара терілі қараларға шұңқырдан тыс жерлерде жұмыс істеуге тыйым салынды, сондықтан Чано мүмкіндіктерді іздеді. Ол радиостанцияның иесі Армандо Тринидадтан осындай мүмкіндікті тапты. Армандо Чаноны Азулдың қақпашысы болып жұмыс істеуге көндірді, онда оның үлкендігі мен беделі дауылшыл көпшілікті бақылауда ұстады. Кубада нәсілдік маргинализациядан аман қалу үшін ол аяқ киім тазалаушы және газет сатушы болып жұмыс істеді. Ол алғаш рет "Данди" деп аталатын Гаваналық труппада биші ретінде өнер көрсетті. Оның ағасы - кубалық кернейші Феликс Чапотин. Позо танымал болғаннан кейін, ол өзінің сәндік сезімімен танымал болды, кейде ақ шапқын мен смокинг киіп жүреді.

Нью-Йорктегі мансап

1947 жылы ол жақсы өмір іздеп АҚШ-қа көшіп келді. Оны осылай етуге Марио Бауза мен бала кезіндегі досы Мигеуэлито Вальдес талпындырды. Марио Бауза Чаноны Диззи Гиллеспиге таныстырды, ол өзінің музыкалық тобына конга ойнатушыны қосуды көздеді. Чано Позо - 1940-50 жылдары АҚШ-қа келген Кубалық перкуссионисттердің бірі. Сол уақытта АҚШ-қа келген басқа да белгілі конгуэролар: Кандидо, Монго Сантамария, Армандо Пераза, Франсиско Агуабелла, Джулито Коллазо, Карлос Видал Боладо, Дези Арназ және Модесто Дюран. Позо 1947 жылдың басында Мигельито Вальдестің қолдауымен Нью-Йоркке көшіп барды және Вальдеспен, легендарлық топ жетекшісі Арсенио Родригеспен, Карлос Видал Боладомен және Хосе Мангуал ағамен бірге жаздыру сессиясына қатысты. 1947 жылы Позо "Афрокубано ритм 1, 2, 3 және 4" альбомында румба, колумбия, гуагуанкос және акуканың алғашқы коммерциялық жазбалары деп саналатын әндерді жазды. Габриэль Оллердің Spanish Music Center (SMC) лейблі үшін түсірген жазбаларында Позо, Карлос Видал Боладо, Арсенио Родригес, Мигельито Вальдес, Кики Родригес (Арсенионың ағасы) және Пуэрто-Рико бонгеросы Хосе Мангуал Ср. 1947 жылы 29 қыркүйекте Марио Бауза екеуін таныстырғаннан кейін, Позо Карнеги залында Диззи Гиллеспидің Биг-Бендінде өнер көрсетті, ол "латын джазының дамуындағы маңызды оқиға" деп саналды. Позо (анимациялық түрінде) Чико мен Рита (2010) көркем анимациялық фильмінде көрінеді, онда оның өліміне байланысты жағдайлар сюжет желісінің бөлігі ретінде қамтылған. Позо Джон Гудман ойнаған Роланд Тернердің 2013 жылғы "Левин Дэвис ішінде" фильміндегі монологында айтылады. Тернер Сантерия мен қара өнеріне Нью-Орлеанста Позодан үйренгенін айтады. Джаз музыканттары Пончо Санчес пен Теренс Бланшар бірлесіп Chano y Dizzy! атты альбомын шығарды. 2011 жылы.