Кіріспе
Уилламетт шарлауығы шлюздары - Орегон штатындағы Уилламет өзеніндегі шлюздер жүйесі. 1873 жылы ашылған және 2011 жылдан бері жабық, олар Уилламеттедегі қайық қозғалысына Уилламет шарлауығы мен Т. В. Салливан бөгеті арқылы жүруге мүмкіндік берді. 2011 жылы жабылғаннан бері құлыптар "жұмыс істемейтін" деп саналады. 2023 жылы құлыптарды жөндеу жұмыстары басталды, олар 2026 жылы қайта ашылады деп күтілуде. Қалқымалар төрт камерада жеті қақпадан тұрады, олар 50 футқа дейін көтеріледі (15 м) биіктік өзгеруі (топан су мен өзен ағысына байланысты) 37 фут (11 м) кеңдігімен. Жүйенің ұзындығы 3565 фут (1087 м), ал ұзындығы 75 фут (23 м) кемелерді қабылдай алады. Құрылыс басталғанға дейін көптеген заңдық, ұйымдастырушылық және қаржылық жұмыстар жасалуы керек еді. Уиламетт Фоллс каналы мен шлюздер компаниясы (кейін Портленд генералды электр компаниясы деп аталды) 1868 жылы құламалар айналасында навигациялық жол салу үшін құрылды. Бұл компания заң шығарушы орган арнайы актісімен құрылған. Сол кезде Уилламет шарлауығы арқылы жүктерді тасымалдауды "Халықтық көлік компаниясы" (P. T. Co.) басқаратын. Өзендегі осы негізгі нүктеге иелік ету ПТК-ға Уилламет өзеніндегі барлық бәсекелестікті жоюға мүмкіндік берді. "Уилламет өзенінің құламасында, аталған құламаның батыс жағында арна мен кемелерге арналған құламалар салу".
Мемлекеттік субсидия
1868 жылы 26 қазанда Орегон заң шығарушы органы "Уаллемет шарлауығындағы Бу қайықтары каналын салуға арналған қаражатты бөлу туралы акт" деп аталатын заңды мақұлдады. Ол басқа да болжамдардың арасында, жыл сайын 60 мың тонна жүк пен 20 мың жолаушы канал мен шлюз арқылы өтеді деп болжаған, бұл бірнеше жүз пайыздық шамадан тыс болып шықты.
Соттауға қарсы іс-қимыл
1869 жылдың наурыз айында компанияның адвокаты Септимус Хуэлат Клаккамас округінің округтік сотында Линн қаласында ұзындығы 614 метр, ені 18 метр жерді сатып алу үшін айыптау ісін қозғады. 1869 жылы Линн қаласы тек атау бойынша қоныстанды, өйткені өзеннің батыс жағында орналасқан қала 1861 жылдың желтоқсан айында су тасқынынан құлаған болатын. Субсидия инвесторларды тарту үшін тым аз болды. 1870 жылғы заң 1868 жылғы заңға ұқсас болды, бірақ ол субсидияны 200 000 долларға дейін арттырды, Орегон штаты шығарған алтынмен төленетін облигациялар түрінде, кепілдік облигациясын 300 000 доллар сомасында жариялаған кезде шығарылады. Барлық жағдайларда ең жоғары алымдар жүк тоннасына 50 цент және жолаушыға 10 цент болды. Құрылыс аяқталу мерзімі 1873 жылдың 1 қаңтарына дейін артқа жылжытылды. Алайда, 1871 жылдың басында Кальвин Браунның жоспарлары мен ерекшеліктеріне негізделген ұсыныстар сұралды, олар әрқайсысы 160 фут ұзындығы бар төрт шлюз, каналдың ұзындығы 2900 метр, және каналдың бүкіл ұзындығы бойынша ағаш қабырға, шлюздердің өзімен бірге. Смит ағаш қабырғаны таспен ауыстырып, барлық құлыптардың ұзындығын 210 футқа дейін ұлғайтуды және төртінші құлыптан канал бойымен 1200 фут қашықтықта "күзет" құлып деп аталатын бесінші құлып салуды ұсынды. Осы негізде келісімшарттар жасалды.
Құны
Жұмыс шығындарына қатысты әртүрлі мәлімдемелер жарияланды. 1893 жылы мемлекеттік заң шығарушы орган комитетінің штаттың құлыптарды сатып алуы керектігін зерттей отырып, құрылысқа 300-325 мың доллар жұмсалғандығын анықтады. Капитан. Айзек В. Смит бас инспектор болды. Бас инженер Е. Г. Тилтон, Тилтонның көмекшісі Дж. А. Лессурд қақпалар мен темір және ағаш жұмыстарына бақылау жасады. Майор Кинг жобаның хатшысы болды. Бұрынғы үлгілердегідей, бұрғылау арқылы тау жынысын ұнтақ етіп емес, диаметрі 2 дюйм болатын сақинамен кесіп, қалған бөлігін сумен салқындатылған темір түтікше арқылы шығарады. Компания жалақы талаптарының төленуіне келісті. Изаак В. Смит Джорданның орнын басып алды, оның мақсаты - ауа райының мүмкіндіктері бойынша құрылысты жылдамдату және компанияның мерзіміне сәйкес мемлекет белгілегендей 1872 жылдың көктемінде қосымша жұмыс күшін орналастыру. Жобаның сәтті аяқталуына "адамдарға мейірімділікпен, көңіл бөлумен қараған, оларға жомарттықпен және дереу ақы төлеген" болған. 1872 жылы 25 желтоқсанда пароходтың құлыптарды пайдалануға мүмкіндігі болады деп күтілді, бірақ бұл мүмкін емес болып шықты, өйткені кейбір қақпалар дұрыс жұмыс істемеді және тағы бірнеше күн жұмыс қажет болды. Губернатор Ла Файетт Гровер үш комиссарды, бұрынғы губернатор Джон Уайтакерді, Джордж Р. Хелмді және Ллойд Брукты құлыптарды тексеруге және егер олар заңға сәйкес жасалса, оларды мемлекет атынан қабылдауға тағайындады. Комиссия мүшелері 1872 жылы 28 желтоқсанда сарайлардың кілтін тексерді. 12:17 -де шағын пароход Мария Уоткинс бірінші шлюзге кірді. Уоткинс кеш келді, өйткені ол таңғы сағат 11-де келеді деп күтілді. Қайық үш рет үгіт соққанда, олар да қуанып, құттықтады.
Қалқаның құрылысы
Көтергіш құлыптар "қосылған" құлыптар деп аталатын типтегі, бір құлыптың төменгі қақпасы төмендегі құлыптың жоғарғы қақпасы ретінде жұмыс істеген. 1876 жылы 8 наурызда Клэкамас округіне тіркелген Willamette Falls Canal and Lock Company компаниясы барлық мүлкін, соның ішінде канал мен шлюздерді Willamette Transportation and Locks Company компаниясына $500,000-ға сатты. 1877 жылы 8 қаңтарда төрт танымал бизнесмен, Джон К. Эйнсворт, Симеон Г. Рид, Роберт Р. Томпсон және Бернард Голдсмит, Уиламет Транспорт және Локс Ко компаниясының өкілеттіктерін ұлғайтатын қосымша жарғыларды ұсынды. Эйнсворт, Рид және Томпсон күшті Орегон Булы Навигациялық Компаниясымен (O.S.N.) тығыз байланысты болды. 1895 жылғы дереккөз 1876 жылғы мәміле О.С.Н. 1907 жылы шлюздердегі жол ақысын жинаушы Орегон қаласындағы О.Р.&Н (Оңтүстік Тынық мұхиты) жергілікті стансасының агенті болды. "Ашық өзен" қауымдастығы мен оның қолдаушылары үкімет шлюздерді алғаннан кейін тегін жол ақысын қолдады.
Қаржыландыру, су құқығы және корпорацияларды қайта ұйымдастыру
1887 жылдың 1 қаңтарында Уилламет Транспорт және Қосқыштар Компаниясы Нью-Йорк бизнесменіне және О.Р.&Н президенті Элиджа Смитке 420,000 доллар көлемінде ипотекалық облигациялар шығарды. Бұл облигациялар канал мен құлыптарға кепілдік ретінде қызмет етті және 1893 жылы әлі де өтеліп тұрған. 1889 жылы компания Willamette Pulp and Paper Co және Crown Paper Co. атты екі өнеркәсіптік компанияға канал бойындағы құрылыс алаңдарын және өнеркәсіптік мақсаттар үшін каналдан су тарту құқығын берді. 1899 жылы ағаш қақпалар шіріп, қатты соға бастады. Өткен жылы Портленд генералды электр компаниясы шлюздер мен каналдар бойынша төлемақыдан 35000 доллар пайда тапты. Суды сатып алу мәселесі ұсынылып отырған сатып алудың басты мәселесі болды. Сол кезде құламаның батыс жағындағы қолданыстағы каналды сатып алудың орнына оның шығыс жағында жаңа канал салу мүмкіндігі қарастырылды. Алайда 1908 жылы судья Фрейзердің шешімі Орегонның Жоғарғы сотына шағымданғаннан кейін кері қайтарылды. 1909 жылдың 31 мамырында қақпаны ауыстырып жатқанда қақпаның тұғыры құлап, үш адам жарақат алды. Бір адамның аяғы сынды, екіншісі қатты жараланды, ал үшіншісінің аяғы жараланды. 1911 жылы канал мен құлыптар мүлік салығы үшін $300,000 бағаланды және оларға қарсы $5,587.50 салық төленді, оны жұмыстардың иесі, Портленд темір жолы, жарық және электр компаниясы кешіктіріп төледі.
On May 31, 1909, while replacing a lock gate, three men were injured when the false work supporting the old gate collapsed, and the gate fell, causing one man to sustain a broken leg, another was badly bruised, and a third man had lacerations on his legs. In 1911, the canal and locks were valued at $300,000 for property tax purposes, and assessed a tax of $5,587.50 against them, which was paid, late, by the owner of the works, the Portland Railway, Light & Power Co.
Сатып алу аяқталды
1912 жылы Соғыс департаменті Портленд темір жолы, жарық және электр компаниясынан құлыптарды сатып алуды мақұлдады. Сатып алу бағасы 375 000 долларды құрайтын. Сауда-саттық 1915 жылға дейін аяқталмаған. Сатушының мүлкіне меншік құқығын анықтау және сатушының сатумен байланыстыратын түрлі шарттарын нақтылау қажеттілігі себеп болды. Қалқымалардың иелері мен операторлары атауды жағымсыз иелену арқылы талап ете алатын сияқты, бірақ бұл АҚШ үкіметі жеткілікті деп санамайды, ол Линн Сити қаласының карта картасын растауды талап етті. Инженерлер корпусының бір қызметкері Линн қаласының бір қарт тұрғынынан су тасқынынан аман қалған карта туралы естіген, бірақ бұл картаны табу мүмкін емес еді. Ресми адам Линн қаласы туралы көбірек білу үшін Орегон тарихи қоғамының Джордж Х. Хаймспен кеңесуді жоспарлады. 1916 жылдың қыркүйегінде канал мен өнеркәсіптік су құбырынан бөлетін қабырғаның 1000 футқа жуығы коффердамдарды пайдалана отырып салынған. Қарауылдық шлюзден төмен қарай 200 метр қабырға әлі аяқталмаған. Қайта қалпына келтіру жұмыстары жүргізіліп жатқанда өзендегі көлік қозғалысын жалғастыру үшін Армия инженерлер корпусы уақытша арна ретінде ағаштан жасалған су құбырын салды. Судың тереңдігіне байланысты қорғанды пайдалануға шығын көп болар еді. 2009 жылдың сәуірінде, федералды үкіметтің экономикалық ынталандыру жоспарының бір бөлігі ретінде, шлюздерді жөндеу және тексеру үшін 1,8 миллион доллар бөлінді, ал 2009 жылдың қазан айында қосымша жөндеу және пайдалану шығындарына қосымша 900 000 доллар бөлінді. 2010 жылдың қаңтар айында шлюз қайта ашылды, ал Willamette Queen алғашқы кеме болды. Қалқымалар 2010 жылдың жазында ашық болды, ал кейін операцияларды қаржыландыруға арналған федералдық қаржының жоқтығына байланысты 2011 жылы қайта ашылмады. 2011 жылдың желтоқсанында құлыптар қайтадан жабылып, бұл жолы құлыптардың қақпасының зәкірлерінің шамадан тыс коррозиясына байланысты болды. Қалқалардың одан әрі нашарлауы АҚШ Армиясының Инженерлер корпусының құлыптарды "жұмысқа жарамсыз" деп қайта жіктеуіне әкелді, өйткені құлыптардың кез келген қосымша жұмысы құлыптардың істен шығуына әкеліп, жұртшылыққа қауіп төндіреді. Қалқымалар тұрақты түрде жабық болады деп күтілді, өйткені олардың арқылы көлік қозғалысының болмауы кез келген жөндеуді қаржыландыруды төмен басымдыққа айналдырады. Алайда, кейбір мүдделік топтар Армия инженерлік корпусын кем дегенде маусымдық түрде шлюздерді қайта ашуға шақырды, ал Клаккамас округтік комиссиясы 2014 жылдың желтоқсанында осы күш-жігерге қолдау білдірді. 2023 жылы АҚШ Армиясының Инженерлер корпусының Портленд бөлімшесі құлыптарды жөндеуге келісімшарт берді. 2023 жылдың қазан айында басталған бұл жұмыстар шлюздерді жөндеу мен сейсмикалық жағынан жаңартуға бағытталған. 2026 жылы жұмыс аяқталғаннан кейін шлюздер Вилламет-Фоллс шлюздер басқармасына тапсырылады, бұл шлюздерді бақылайтын 11 мүшеден тұратын мемлекеттік корпорация.
Ұлттық тіркелімге енгізілген
Құлыптар 1974 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілді.