Кіріспе

ешбір Үндістанның крикет командасы 1932 жылы тестілік жарысқа дебют жасады және содан бері 2005-2008 жылдар аралығында (ICC рейтингтерінде) ең үздік төрт тестілік командалардың қатарына кірді. Команда 1983 және 2011 жылдары бір күндік әлем чемпионатын жеңіп алды. Басқа да ірі халықаралық жеңістерде Үндістан командасы 2007 жылы Т-20 әлем чемпионатында және 2002 және 2013 жылдары ICC Чемпиондар кубогында жеңіске жетті. Криккетті Үндістанға 18 ғасырда еуропалық саудагерлер әкелді, ал алғашқы крикет клубы 1792 жылы құрылды. Үндістанның ұлттық крикет құрамасы өзінің алғашқы тестілік матчын 1932 жылы 25 маусымда Лордс стадионында ойнаған. 1932 жылдан бастап Үндістан өзінің алғашқы тестілік жеңісі үшін 1952 жылға дейін, яғни 20 жылға жуық уақыт күтті. Халықаралық крикет тарихының алғашқы 50 жылында Үндістан ең әлсіз командалардың бірі болды, ол алғашқы 196 тестілік матчтың тек 35-інде ғана жеңіске жетті. Алайда, команда 1970-ші жылдары Гаваскар, Вишванат, Капил Дев және Үндістанның спин квартеті сияқты ойыншылардың пайда болуымен күшейді. Үндістан өзінің алғашқы әлем чемпионатын 1983 жылы Капиль Девтің басшылығымен жеңіп алды. 80-90 жылдары ең үздік ойыншылар қатарына кіретін Тендулкар, Гангули, Дравид, Лаксман және Кумбле де танылды. Гангулидің капитандығы Үндістанның үлкен жетістіктерін көрген және спорттың басым жақтарының бірі болғандықтан, ол Үндістанның 2011 жылы екінші әлем чемпионатын, 2007 жылы алғашқы Т20 әлем чемпионатын және 2013 жылы Чемпиондар трофиін жеңген М.С. Қазіргі уақытта Рохит Шарма барлық 3 форматтағы команданың - Тест, бір күндік және Т20 командасының капитаны болып табылады.

Сынау жағдайы (1932-1970)

Кейбір үндістер ағылшын құрамасының құрамында ойнады, ол кезде Үндістан ағылшындықтардың қол астында болды. Олардың арасында Ранжицин және К.С. Дулепсин болды. Патиаланың махаражасы сэр Бхупиндар Сингх немесе Бхупа өзінің ысырапшылдығы мен крикетшілдігімен танымал. Оның крикет командасы - Патиала XI - Үндістанның ең үздік командаларының қатарында. Ол спорттың үлкен қамқоршысы болды. Патиаланың Махаражасы - Үндістанның алтын тарихының артында тұрған адам. Ол өзінің жеке қаражаты есебінен түрлі турнирлер мен крикет турнирлерін де демеушілік етті. Ол 1911 жылы Англияға барған Үндістанның крикет командасының капитаны болды. 1915 және 1937 жылдар аралығында 27 бірінші сыныптық матчтарда ойнады. 1926/27 маусымда Мэрилебон крикет клубының мүшесі ретінде ойнады. Ол Наванагардың Жам Сахибінің құрметіне "Ранжи" трофиін табыстады. Ол 1932 жылы Англияның алғашқы тестілік турнесінде Үндістанның капитаны болып таңдалды, бірақ екі апта бұрын денсаулығы үшін шығып, Порбандар махаражасы оны қолға алды. Осылайша, Үндістан тестілік крикет мәртебесін алған алтыншы командаға айналды. Үндістан тәуелсіздік алғанға дейін 1932 жылы Англияда К.Найду бастаған тестілік крикетке дебют жасады. Команда жақсы өнер көрсетті, Мұхаммед Ниссар Англияға қарсы кездесуде 5 93 және 1 42 ұпай жинады. Бұл матч тек 3 күндік ойынға қарамастан, сынақ ретінде өткізілді. Алғашқы соққыны Англия ұтып, 258 ұпай жинады. Алайда, Үндістан командасы өзінің боулингтік өнерін пайдаланып, 189-ға түсіп, 40 ұпаймен ең үздік ойыншы болып табылды. Англия 275 ұпай жинап, Үндістанға 346 ұпай жинауға мүмкіндік берді, бұл әрқашан қонақтардың қолынан келмейтін сияқты көрінді. Үндістан 187-ге ойып, 158 ұпайға жеңілді. Команданың тәуелсіз ел ретінде алғашқы сериясы 1948 жылы Брисбенде Австралияға қарсы өтті. Австралияны сэр Дон Брэдман, ал Үндістанды Лала Амарнатх басқарды. Австралиялықтар 5 тестілік серияны 4:0 есебімен жеңіп, үйлеріне оралды. 1952 жылы Мадраста өткен тестілік матчта Индия алғаш рет Англияға қарсы жеңіске жетті. Үндістанның алғашқы сериялық жеңісі сол жылы Пәкістанға қарсы болды. 1954 жылы Үндістан 5 тестілік серияны 0:0 есебімен теңестірді, Үндістанның ұрыс күші Поли Умригар мен Виджай Манджрекардан, ал бас боулингші Субхаш Гупте серияда 21 жеребемен болды. 1956 жылы Үндістанның Жаңа Зеландияға қарсы алғашқы сериясы 5 тестілік серияны 2:0 есебімен жеңіп, Үндістан үшін кешенді сериялы жеңіске қол жеткізді. МХ Манкад серияда 526 ұпай жинап, орташа есеппен 105,2 ұпай жинады. С. М. Гупте тағы да 34 ұпайға қол жеткізді. 1950 жылдардың қалған бөлігі алғашқы нәтижелер сияқты жақсы нәтижелер көрсетпеді: Үндістан Австралияға қарсы 3 тестілік сериядан (2 0), Вест-Индияға қарсы 5 тестілік сериядан (3 0) жеңілді. Команданың өнер көрсетуі 1960 жылдары қайтадан жақсара бастады. Осы уақыт аралығында Үндістанның үйдегі мықты рекорды қалыптаса бастады, онда команда 1965-66 жылдары Жаңа Зеландияға қарсы серияда жеңіске жетті және Пәкістан, Австралия және Англияға қарсы серияда тең түсті. 1967-1968 жылдары Үндістан субконтиненттен тыс тұңғыш рет Жаңа Зеландияға қарсы серияны жеңіп алды.

Бір күндік крикет және әлем чемпионатының табысы (1970-1985)

С. Гаваскар 1970-71 жылдары Вест-Индияда тұңғыш рет өнер көрсетті. Ол серияда 774 ұпай жинап, Индияға 1-0 есебімен жеңіске жетуге көмектесті. Бишен Беди, Шринивас Венкатарагаван, Эрапалли Прасанана және Бхагват Чандрасекар сияқты белгілі ойыншылармен бірге Гаваскар сол уақытқа дейін Үндістанның ең мықты тестілік командасының ядросын құраған. Үндістанның Вест-Индияға қарсы жеңісінен кейін 1971 және 1972-1973 жылдары Англияға қарсы үйде және үйден жеңіске жетті. 1980 жылдары Мохаммед Ажаруддин, Рави Шастри, Лаксман Сиварамакришнан, Санжай Манджрекар, Криш Шрикант және Маниндр Сингх сияқты басқа да ойыншылар пайда болды. 1983 жылы Индия Вест-Индияны финалда жеңіп, әлем чемпионатының жеңімпазы атанды.

ХХ ғасырдың соңы (1985-2000)

1985 жылы Үндістан Австралияда өткен әлем чемпионатында жеңіске жетті. 1986 жылы Англияда өткен тестілік сериядағы жеңісі 19 жыл бойы субконтиненттен тыс соңғы тестілік сериядағы жеңісі болды. Сунил Гаваскар Тесттік крикетке 10 000 ұпай жинаған алғашқы баскетболшы болды және 34 ғасырлық рекордты тіркеді, оны жақында Сачин Тендулкар басып өтті. Капиль Дев, шынайы жан-жақты ойыншы, Ричард Хэдлиден 434 жеңілдік алып, Тесттік крикет тарихында ең көп жеңілдік алған ойыншы атанды. Бұл рекордты содан бері Кортни Уолш, Шейн Уорн және Муттия Муралитаран бұзған, сонымен қатар оны өз әріптесі Анил Кумбл де басып өтті. 1989 және 1990 жылдары Сачин Тендулкар мен Анил Кумблдің пайда болуы жұлдыздар мен жеке шеберлікпен билік ететін Үндістан крикеті дәуірін жариялады. Сачин Тендулкар, бәлкім, Вест-Индияның Браян Ларамен бірге әлемдегі ең үздік баскетболшы болды. 1998 жылы сэр Дональд Брэдман Тендулкардың баскетбол стилі өзіне ұқсас екенін айтты. 1990 жылдары Үндістанның капитандық міндетін атқарған Мохаммед Азхаруддин, егер оның мотивациялық қабілеті болмаса, онда басты күш-қуаты қысым кезінде тыныш болу қабілеті болған капитан екенін дәлелдеді. Алайда, Әзһәрдің өнерлі ұраны капитандықтың соңғы жылдары төмендеді, ал оның ең жақсы иннингтері көбінесе үйде ойнаған кезде болды. Хайдарабадилік стилист 99 тестіден кейін өмір бойына қамауға алынды. Оның басшылығымен Үндістан құрамасы өз алаңында жеңіске жетіп, Англия, Шри-Ланка, Оңтүстік Африка және Австралия командаларына қарсы үлкен жеңістерге қол жеткізді. Алайда олардың шетелдегі өнер көрсетуі көп нәрсеге жол бермеді. 1999 жылдың соңында Үндістан құрамасы өзгеріске ұшырады. 1999 жылғы әлем чемпионатында жақсы өнер көрсеткеніне қарамастан, қысты Австралияға апатты турмен белгіледі, бұл шетелдік жерде ойнаған кезде Үндістан командасының әлсіздігін көрсетті, бұл тендулкар мен жаңадан пайда болған ВВС Лаксманнан басқа, көпшіліктің формасын жоғалтумен белгіленді. Тендулкар капитандықтан кетіп, Әзһәруддин матчты ойдағыдай ойнағаны үшін тыйым салынғаннан кейін, капитандықты Саурав Гангули, ал жаңа Зеландиялық Джон Райт жаттықтырушы болды.

Мыңжылдықтың кезеңі (2000-2007)

Саурав Гангулидің командалық қызметі Үндістанның крикеті үшін жаңа дәуірдің бастауын жасады. Бұл 2001 жылы Австралияға қарсы атақты сериядан басталды, Стив Уоның мықты командасы Мумбаида 1:0 есебімен басымдық алғаннан кейін Тест сериясында 2:1 есебімен жеңілді. Серия ең танымал болды. Бұл серияда ең танымал болды. Бұл серия Үндістан құрамасының тағдырында үлкен өзгеріс болып, командаға қажетті серпін берді. Мұнан кейін команда шетелде ойнаған кезде керемет өнер көрсетті, Зимбабве, Шри-Ланка, Вест-Индия, Англия, Австралияда сынақ жеңістері мен 2004 жылы қарсыластары Пәкістанға қарсы атақты сериялық жеңісімен. 2002 жылы Англияда өткен серия Рахул Дравид сериясы ретінде бағаланады, өйткені ол Үндістан құрамасының үздік бомбардирі болды, Нотингемдегі Трент-Бриджде, Лидстегі Хединглиде және Лондондағы Овалда атақты 217 ғасырлық гол соғып, ғасырлық гол соқты. Осыдан кейін 2003 жылы Аделаидада Австралияда сенсациялық жеңіске жетті, онда Дравид, ВВС Лаксман және Ажит Агаркар бірінші таймда 556 ұпайдан кейін жеңіске жетті. Пакистандағы сериялық жеңіске Вирендер Севагтың бірінші болып үш жүзді тестілеуге қол жеткізгенін атап өтті. Сехвагпен бірге Юврадж Сингх пен Мохаммед Кайф сияқты ойыншылар пайда болды, бұл ойынның екі түрінде де Үндістанның дүбірлі топтарының біріне айналды. Олардың өнер көрсетуі Үндістанның бір күндік крикетке деген тәуелділігін төмендетуге көмектесті, ал 7 ұрысшы саясаты Үндістанның шектеулі оверлердегі табыстарына ықпал етті, олардың 2003 жылғы Криккет әлем чемпионатының финалына жетуіне әкелді. Боулинг саласында Үндістан жылдам боулингтің көптеген таланттарын ашты, олардың арасында Захир Хан, Ашиш Нехра, кейіннен Ирфан Патан мен Л. Балажи болды. Аңшы Анил Кумбл Капил Девті басып өтіп, 2006 жылы 500-ден асып, ең көп ұпай жинаған ойыншы атанды. Оның шетелдегі боулингтік өнер көрсетуі айтарлықтай жақсарды, ол Үндістанның Англия, Австралия және Пәкістандағы шетелдегі өнер көрсетуінде маңызды рөл атқарды. Харбхажан Сингх оған спин бөлімінде үлкен компанияны қамтамасыз етті, ал үйде екеуінің қос боулингке қатысуы танымал көрініске айналды. Рахул Дравид, Сачин Тендулкар және Вирендер Сехваг 2005 жылы Австралияға қарсы "Супертест" матчта ICC World XI құрамасына таңдалды. 2005 жылы Үндістанның крикеті тағы да дау-дамайға ұшырады. Кейінгі маусымда команданың жетістіктері төмендеп, жаттықтырушылық міндеті Джон Райттен австралиялық Грег Чаппеллге ауысты. Сол жылы оның соққыға ұшыраған сапында Саурав Гангули Шапеллмен оның басымдылығын азайту үшін капитандық қызметін жалғастыру керек пе деген мәселе бойынша айтысқа түсті. Осыдан кейін Гангули командадан шығарылып, Рахул Дравид капитандықты қабылдады. Тендулкар, Сехваг және Дравид Үндістанның негізгі ұрысшыларының бірі болғанымен, Юврадж Сингх және Мохаммад Кайф сияқты ойыншылардың жетілуі Сурэш Рейна мен М.С. Үндістанның дәстүрлі күш-қуаты әрқашанда оның спин-боулгерлер мен батсмендер құрамында болды. Қазіргі уақытта оның өте мықты соққылау құрамы бар, Рахул Дравид, Сачин Тендулкар және Вирендер Сехваг 2005 жылы Австралияға қарсы "Супертест" матчында ICC World XI үшін ойнауға таңдалды. Бұрынғы уақытта Үндістан бір командада үшеуден ойыншы шығаратын жалғыз ел болды, ал бір ойыншы - бұл қалыпты жағдай. 100 विकттан астам ұпай жинаған он бес ойыншының тек төртеуі соңғы 20 жылдағы жылдамдықпен ойнаған. Алайда, соңғы жылдары Үндістанның жылдамдықпен боулинг ойнау деңгейі жақсарды, ұлттық құрамада Ирфан Патан, Мунаф Патель және Шрисант сияқты таланттар ойнайды. Алайда Үндістан әрдайым жылдамдық бөлімінде күресіп келеді, жалғыз танымал жылдамдық боулинг Захир Хан болды. Үндістанның Австралияға қарсы өте жақсы рекорды бар және 2004/05 турнесіне дейін 1969 жылдан бері Үндістандағы тестілік серияда Австралиядан ешқашан жеңілген емес. Бұл Австралия капитаны Стив Воудың Үндістанды "Соңғы шекара" деп атауына себеп болды. 2001 жылы Австралияның әйгілі Үндістан турнесі кезінде Харбхажан Сингх Тест матчтарында хет-трик жасаған алғашқы үнді азаматы болды. 2003 жылғы әлем чемпионатының финалында да Үндістан Австралияға қарсы бірінші орынды иеленді. 2004 жылдан бері Үндістан бір күндік халықаралық турнирлерде жақсы нәтиже көрсеткен жоқ. Соңғы он жылда Үндістанды биік шыңдарға жеткізген Сачин Тендулкар, Саурав Гангули, Анил Кумбле сияқты футболшылар қартайған сайын өздерінің дене бітімі мен денсаулығын сақтап қалмады. Австралияға сериялы жеңілістен кейін Үндістан 2005 ж...

Дхонидің тұсында Кохли мен Рохит (2007 жылдан қазіргі уақытқа дейін), Дхони (2007-2017), Кохли (2014-2022), Рохит (2021-қазіргі уақытқа дейін).

Дхонидің басшылығымен Үндістан алғашқы Т20 әлем чемпионатын жеңіп алды. Бұл сондай-ақ Үндістанның әлемдегі доминирушы дәуірін бастады. 2011 жылғы әлем чемпионатында жеңіске жетіп, үйдегі тестілік серияда Австралияны 4:0 есебімен жеңді. Сондай-ақ, бұл кезеңде Үндістанның бірден-бір 200-ге жеткен ойыншысы болды. Дхони ең табысты бас бапкер ретінде танылған. Алайда, 2014 жылдың соңында тест сериясында жеңіліп, ол сынақтан бас тартты. 2015 жылғы әлем чемпионатында Үндістан жартылай финалға жетті. 2017 жылы маусым айында Үндістан 2017 жылғы ICC Чемпиондар трофиі үшін Англияға сапар шекті, онда Вират Кохли басқарған күшті команда финалда Пәкістанға 180 ұпайға ұтылып қалды. Кейін Үндістан Виндиге сапар шекті, онда команда бір күндік серияны 3-1 есебімен жеңіп, бірақ Т20 сериясынан жеңілді. Үш форматта да 9 есебімен жеңіске жеткен Үндістан өз алаңында Шри-Ланканы бір күндік ойында жеңіп шыққан алғашқы команда болды. 2018 жылдың қаңтар айында Вират Кохли Үндістан құрамасының жетекшілігімен Оңтүстік Африкаға сапар шекті, онда олар тестілік серияны 1:2 есебімен жеңіп алды. Бірақ команда кейбір экстравагантты дағдыларды көрсетті және күшті Оңтүстік Африка командасын жеңіп, бір күндік серияны 5 есеге 1 және Т20 сериясын 2 есеге 1 жеңіп алды. Бұл жеңісімен Үндістан Пәкістаннан кейін Оңтүстік Африканы өз алаңында бір күндік және Т20 сериясында жеңген екінші азиялық ел болды. 2019 жылғы әлем чемпионатында Үндістан жартылай финалда Жаңа Зеландиядан жеңілді. Капитандық Вират Кохлиден Рохит Шармаға, ал жаттықтырушылық Рави Шастриден Рахул Дравидке ауысқанда жаңа дәуір басталды. Рохит капитан ретінде түрлі кубоктарды жеңіп алды, Вират Азия кубогы, Нидахас трофиі ретінде демалды және Шри-Ланка, Жаңа Зеландияға қарсы серияны жеңіп алды. Рахул Дравидтің басшылығымен көк киім киген жігіттер Жаңа Зеландияны 3 еседен 0 есеге жеңіске жетті, Рохит өзі серияның ең жоғары бомбардирі болып, 3 матчта 48, 55, 56 ұпай жинады.

Халықаралық турнирлер

Толық тестілік мәртебеге көтерілгеннен бастап және халықаралық турнирлер саны көбейгеннен кейін, Үндістан біртіндеп көптеген крикет турнирлеріне, соның ішінде Крикет әлем чемпионатына, ICC Чемпиондар кубогына және Азия кубогына қатысты. Үндістанның алғашқы екі әлем чемпионаты негізінен сәтсіздікке ұшырады, ал команда бірінші раундтан кейін алға шықпады. Бірақ Үндістан 1983 жылғы әлем чемпионатының финалында Вест-Индияны жеңіп, Капил Девтің басшылығымен алғаш рет Пруденциал әлем чемпионатына ие болды. "В" тобындағы алғашқы турда Индия мен Вест-Индия командалары жеңіске жетсе, "А" тобындағы командалар Англия мен Пәкістан болды. Көпшілігі Үндістанды топтық кезеңдегі жеңімпаз деп санады, ал олардың Вест-Индияға қарсы жеңісі Зимбабведің сол Дүниежүзілік кубокта Австралияға қарсы жеңісіне ұқсас деп саналды. Шын мәнінде, олар турнирдің басталуына дейін 66:1 есебімен бағаланды. Үндістанның қалған әлем чемпионаттарында көрсеткен көрсеткіші айтарлықтай тұрақты. 1987 жылғы әлем чемпионатында команда жартылай финалға фаворит ретінде өтті, 1996 жылы да осылай болды, екі рет де жартылай финалда жеңіліске ұшырады. 1999 жылғы әлем чемпионатында Үндістанның күші төмен болды және ол супер-алты секциядан өтіп үлгермеді. Алайда олар 2003 жылғы Кубокта тек екі ойын (екеуі де австралиялық чемпиондарға қарсы) жеңіліп, финалға дейін жетті. Әлем чемпионатында жеңіске жеткеннен кейін, 1984 жылы, Үндістан бір күндік крикетке жаңадан ие болған басымдығын жалғастырды. Олар Азиядағы бәсекелестеріне қарсы жеңістерге қол жеткізді, 1984 жылы Азия кубогын жеңіп алды. 1990 жылы Шри-Ланкаға қарсы жеңіске жетіп, үшінші рет Азия кубогын жеңді. 1995 жылы финалда Шри-Ланканы жеңіп, өзінің күшті реттілігін жалғастырды. Алайда 1997 жылы әлем чемпионатында алғашқы жеңіске жеткен сенімді Шри-Ланка әлсіз Үндістан құрамасының алдынан өтіп, 4 рет жеңімпаз атанды.