Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
NASCAR автожарыстар ұйымы Rahmoc Enterprises - 1978 жылдан 1993 жылға дейін жұмыс істеген NASCAR Винстон кубогының бұрынғы командасы. Команданың иесі ұзақ уақыт бойы қозғалтқыш жасаушы Боб Рахили мен Буч Мок болды. Butch Mock және Bob Rahilly 1992 жылы бөлініп, 1993 жылы жарыс командасы Butch Mock Motorsports болды. Rahmoc Enterprises компаниясы әлі күнге дейін жұмыс істейді, 46 жыл жұмыс істейді, Дик пен Боб Рахилли әлі күнге дейін қозғалтқыш жасаушы, жарыс машиналарын жасаушы және көптеген NASCAR командаларының жеткізушісі ретінде жұмыс істейді. Сонымен қатар, олар жарыс машиналарын орналастырады және бірнеше кіші жарыс командаларын басқарады.
NASCAR auto racing organization
Rahmoc Enterprises is a former NASCAR Winston Cup team that operated from 1978 to 1993. The team was owned by long time engine builder Bob Rahilly and Butch Mock. Butch Mock and Bob Rahilly split in 1992, with the race team becoming Butch Mock Motorsports in 1993. Rahmoc Enterprises is still operating today, it's 46th year in business, with Dick and Bob Rahilly still turning the wrenches, as an engine builders, race car building/servicing and supplier for many NASCAR teams. They also house race cars and manage several smaller race teams.
Басталуы
Рахмоцтың NASCAR-дағы тұңғышы 1978 жылы NAPA National 500-де екі жарыста жарысты. Мок "Жоқ" дегенді алып шықты. 75 шевроле 26-шы орынға жетті. Ол сондай-ақ Атлантада Дикси 500 жарысында 24-ші орынды иеленді. Мок 1979 жылы Дейтона 500-де жарысқа түсті, бірақ жарыстың басында өзі жасаған апатқа ұшырап, 35-ші орынды иеленді. Дейтона апатынан кейін Мок көлік жүргізуді тоқтатты, ал Рахмок бірнеше түрлі жүргізушіге ие болды. Олардың арасында Атланта мен Дейтонадағы Ленни Понд, Шарлоттадағы Бобби Брак және көптеген жарыстарда Билл Элсвик болды, оның ең жақсы аяқтауы Ричмондта 16-шы орын болды. Гарри Гант 1980 жылы команда үшін Риверсайд халықаралық жарыста жетінші және Техас әлемінің жылдамдықты жарысында сегізінші орынды иеленді. Элсвик келесі он бір жарыста оралды, ал команда оның Performer Boats компаниясынан де демеушілік алды. Джон Андерсон, Чак Баун, Джо Милликан және Элсвик оқу жылының соңында. Милликан 1981 жылы оралды, бірақ Габриэль 400-ден кейін Тим Ричмондпен алмастырылды. Ричмонд өзінің алғашқы топ-10-ын Нэшвиллдің жарманкелік автожолында өткізді. Гари Балоу 1981 жылғы маусымның қалған бөлігін жүргізді. Балоу 1982 жылы оралды, Coca Cola 500-де үздік ондыққа ие болды, бірақ маусымның бес жарысында заңдық мәселелер туындағаннан кейін босатылды. Джо Раттман реверсайдтық турнирден басқа, қалған маусымда төрт үздік бесті және көптеген үздік онды жариялады. Джимми Инсоло Риверсайд командасының орнын басқан.
Rahmoc's debut in NASCAR came in 1978 competing in two events, at the NAPA National 500. Mock drove the No. 75 Chevrolet to a 26th place finish. He also ran the Dixie 500 at Atlanta, finishing 24th. Mock ran the 1979 Daytona 500 the next year, but finished 35th when he was involved in a wreck not of his making early in the race. After the Daytona wreck, Mock ceased driving and Rahmoc had several different drivers. Some were Lennie Pond at Atlanta and Daytona, Bobby Brack at Charlotte, and Bill Elswick for numerous races, his best finish being 16th at Richmond. Harry Gant drove in 1980 for the team at Riverside International Raceway, finishing seventh and Texas world Speedway, finishing eighth. Elswick returned over the next eleven races, and the team also picked up sponsorship from his Performer Boats Company. John Anderson, Chuck Bown, Joe Millikan, and Elswick finished out the year. Millikan came back in 1981, but was replaced after the Gabriel 400 by Tim Richmond. Richmond got his first top 10 finish in that event at Nashville Fairgrounds Speedway. Gary Balough drove for the rest of the 1981 season. Balough returned in 1982, posting a top ten at the Coca Cola 500, but was released after his legal issues just five races into the season. Joe Ruttman took over for the rest of the season, Except for the Riverside Event, posting four top fives, and numerous top tens. Jimmy Insolo filled in for the team at Riverside.
1983-1992 жылдар
1983 жылы Рамок Нил Бонеттке бір жылдық жүргізуші / демеуші келісімшартына қол қойды. Боннетт Буш Клэш пен Дейтонадағы UNO 125 жарысында, Шарлоттадағы World 600 және Атланта Журналы 500 жарысында жеңіске жетті. Сол жылы ұпай жинауда төртінші орын алды. 1984 жылғы маусымда, және тағы да ешқандай демеушіліксіз, ұзақ уақыт бойы тәуелсіз болған Дейв Марсис жүргізуші болып тағайындалды және оннан тоғыз бірінші және он үшінші орын алды. 1985 жылы Лейк Спид команданы басқарып, командамен алғашқы кездесуінде Дейтона 500-де екінші орын алды. Бұл нәтиже оларға толық уақыт демөөрші Nationwize Auto Parts-ті әкелді және олар ұпай бойынша 10-шы орынды иеленді. Спид 1986 жылы екі рет оныншы орынға ие болды, бірақ төрт жарыстан кейін демеуші оны босатты. Джоди Ридли уақытша жүргізуші болып, 10 жарыстан кейін алға жылжу алдында бірінші онды құраған. Джим Саутер төрт рет старт алды, Морган Шепард маусымның қалған бөлігін басқарды, екі рет ондыққа шықты. 1987 жылы Бонетт Вальволинмен бірге Рамоцтың Понтиакс бағыштауында оралды. Боннеттің он бес үздік ондығы болды және ол ондыққа жету жолында болды, ол Оуквуд Хоумс 500-де апатқа ұшырап, жамбасын сындырады. Морган Шепард командаға маусымды аяқтауға оралды, ол Рокингем оқиғасын жеңіп алуға жақындады. 1988 жылы Бонетт оралды, Дейтона 500-де 4-ші орын алды және Ричмонд пен Рокингемде және Ричмонд пен Рокингем жарыстарының арасындағы аптада Австралиядағы Кальдер Паркте өткен арнайы жарыста жеңіп алды. Бірақ маусымның ортасында Бонетте 87' Шарлотта апатына байланысты денсаулық мәселесі туындап, жылдамдықты жоғалтып, бірнеше жарыстан айрылды. Нейлдің денсаулығына байланысты, демеуші Вальволин 1989 жылғы маусымға жаңа жүргізуші шақырды. Маусымның соңғы жарысы үшін команда 1988 жылдың соңында Кристаман 500 үшін тағы да Кальдер Паркке оралды. Боб Рахиллимен, екі Pontiac-пен, шектеулі тұрақты экипажмен және еріктілер экипажымен жергілікті австралиялықтар. "Жігіттер" жарысқа дайындалу мен екі машинаны да біліктілікке жеткізуге көмектесті, соның ішінде жарыс күні пит-криптің міндеттерін, кейбіреулері алғаш рет орындады. Талап бойынша тағы бір бірінші орынды иеленіп, жарыста басымдықты иеленіп, жарыстың басым бөлігінде бірінші және екінші орынды иеленіп отыр. Рик Уилсон екінші машинада #57, соңғы айналымда екінші бұрылыста қабырғаға итеріп, төртінші орынға құлдырағаннан кейін зақымдалды. Морган Шепард #75-ші орынды иеленіп, көшбасшылық рөлді жалғастырды. Рахмоц пен "достар" Down Under-де бірінен соң бірі жеңіске жетеді. 1988 жылы екі рет Боннетті алмастырған Шепард 1989 жылы толық уақытты жүргізуші болып тағайындалды, ал Вальволин қайтадан демеуші болды, бұл олардың Рамоцпен 3 жылдық келісімінің соңғысы болды. Ол бір "полз" және он үш үздік ондыққа ие болды. Valvoline 1990 жылы жас жүргізуші табылса, олар демеуші ретінде қайта оралатындығын көрсетті. 1990 жылы Рик Уилсон командаға қосылды, ол Олдсмобильге ауысты және Food Lion / Dinner Bell Foods-тан шектеулі демеушілікпен, өйткені Valvoline ақыр соңында 1990 жылғы маусымды өткізіп жіберуге шешім қабылдады. Уилсон өзінің қызметінде қатты күресті және маусым соңында командамен бөлінуге келісті. 1991 жылы Джо Раттман, және толық демөөршілікпен Диннер Белл қосылды Rahmoc екінші рет өз мансабында. Ол Дейтона 500-де үшінші орынды иеленді, төрт рет ондыққа кірді және ұпай бойынша 20-шы орынды иеленді. 1992 жылы демөөршісіз Дик Трикл Рамок үшін машинаны Дейтона 500-де жүргізді, ол бесінші орынға ие болды. Осы оқиғадан кейін команданың тең иесі Боб Рахили Винстон Кубогынан зейнеткерлікке шығуға және қозғалтқыш жасаушы / жеткізуші ретінде өзінің тамырына оралуға шешім қабылдады. Мок өзінің жаңа командасын құрды, Butch Mock Motorsports.
In 1983, Rahmoc signed a one year driver/sponsor agreement for Neil Bonnett to drive for their team, their first full time sponsored Hodgdon Chevy. Bonnett picked up wins in the Busch Clash and the UNO 125 at Daytona, the World 600 at Charlotte and the Atlanta Journal 500. He finished fourth in points that year. For the 1984 season, and again without any sponsorship, long time independent Dave Marcis was named driver, and had nine top tens and a thirteenth place in points. Lake Speed took over in 1985, finishing second in The Daytona 500 in his first start with the team. This result brought full time sponsor Nationwize Auto Parts to them and they finished 10th in the points. Speed had two tenth place finishes in 1986, but was released after four races by the sponsor. Jody Ridley stepped in as an interim driver and had one top ten before moving on after 10 races. Jim Sauter had four starts, before Morgan Shepherd took over for the balance of the season, posting two top tens. In 1987, Bonnett returned with Valvoline as the sponsor of Rahmoc's Pontiacs. Bonnett had fifteen top tens and was on his way to a top ten points run, when he broke his hip in a crash at the Oakwood Homes 500. Morgan Shepard returned to the team to finish the season for the team, nearly winning the Rockingham Event. Bonnett returned in 1988, finished 4th in the Daytona 500 and won at Richmond and Rockingham and at a special race held at Calder Park in Australia in the week between the Richmond and Rockingham races. But by mid season Bonnett began to have health issues related to the 87' Charlotte wreck, fell off the pace, and missed several races. Due to Neil's health, sponsor Valvoline called for a new driver going into the 1989 season. For the last race of the season, team returned to Calder Park again, for the Christman 500 at the end of 1988. With Bob Rahilly, two Pontiacs, a limited regular crew, and a volunteer crew being filled by local Australians. The "mates" assisted in preparing and qualifying both cars, including performing the pit crew duties, some for the first time, on race day. Scoring another pole position in qualifying and then dominating the race running one and two for most all of the race. Rick Wilson, in the second car #57, sustained some damage after being pushed into the wall on turn two in the final laps, causing him to drop to fourth. Morgan Sheppard continued on in a dominant performance coming home in first place in the #75. Rahmoc and the "mates" claiming back to back wins Down Under. Shepherd, who had filled in for Bonnett twice in 1988, was named as the full time driver in 1989 with Valvoline again as the sponsor, the final of their 3 year agreement with Rahmoc. He garnered one pole and thirteen top tens. Valvoline indicated they would return as a sponsor in 1990 if a younger driver could be had. So for 1990, Rick Wilson joined the team, which switched to Oldsmobile and with a late partial limited sponsorship from Food Lion/Dinner Bell Foods since Valvoline had ultimately decided instead to sit out the 1990 season. Wilson struggled heavily in his tenure, and mutually agreed to split with the team at season end. In 1991, Joe Ruttman, and with full sponsorship from Dinner Bell joined Rahmoc for the second time in his career. He finished third in the Daytona 500 and had four top ten finishes and finished 20th in points. Without a sponsor for 1992, Dick Trickle drove the car for Rahmoc in the Daytona 500, finishing fifth. After that event, team co owner Bob Rahilly elected to retire from Winston Cup Racing, and return to his roots as an engine builder/supplier. Mock went on to form his own new team, Butch Mock Motorsports.
Соңғы жылдар
1992 жылғы Дейтона 500-ден кейін Боб Рахили мен Буч Мок бөлініп кетті, Боб пен Дик Рахили Конкордтағы бастапқы Рахмок орнында RAHMOC Racing Engines атауымен қозғалтқыштар мен жарыс машиналарын жасауды жалғастырды. "Бутч Мок" Rahmoc компаниясының тек жарысқа арналған автокөліктері мен активтерін алып, "Бутч Мок Моторспортс" компаниясын құрады. 75-ші 1993 жылы қайтып оралады, Дик Трикл маусымның көп бөлігін жүргізуде, Тодд Бодин мен Фил Парсонс қалған кестеге жүреді. Бодин командада 1995 жылға дейін жаттықты. Морган Шепард 1996 жылы 75-ке қайта оралды. Рик Маст 1997 жылы команданың жұмысын жалғастырды және 1998 жылғы маусымда командада болды, 1999 жылы Тед Масгрейвпен ауыстырылды. Мок ақырында Дарвин Оордтқа сатылады, ол 75-ті Galaxy Motorsports-пен Уэлли Далленбах-младший жүргізуші ретінде жүргізетін болады. Оордттың меншік құқығы қысқа болды, ал 75 командасы 2001 жылы команданың демеуші таба алмағанынан кейін жабылды. Боб пен Дик Рахили әлі де 2023 жылдан бастап Конкордтағы Флоуз-Стоор-роудтағы түпнұсқалық Рахмок зауытында, бүкіл өмірінде болғандай, чемпионатта жеңімпаз атанған жарыс қозғалтқыштарын және жарыс машиналарын жасауды жалғастыруда.
After the 1992 Daytona 500, Bob Rahilly and Butch Mock split, with Bob and Dick Rahilly continuing to build engines and race cars under the name RAHMOC Racing Engines at the original Rahmoc location in Concord, NC. Butch Mock would take only the race car related assets of Rahmoc and form Butch Mock Motorsports. The 75 would return in 1993, with Dick Trickle driving for most of the season, with Todd Bodine and Phil Parsons running the remaining schedule. Bodine would drive for the team through 1995. Morgan Shepherd would return to the 75 in 1996. Rick Mast would take over in 1997 and stay with the team through the 1998 season before being replaced by Ted Musgrave in 1999. Mock would eventually sell to Darwin Oordt, who would run the 75 under Galaxy Motorsports with Wally Dallenbach Jr. as the driver. Oordt's ownership was short lived, and the 75 team shut down in 2001 after the team could not find sponsorship. Bob and Dick Rahilly still continue to build championship winning race engines and race cars, just as they have their whole lives, at the original Rahmoc facility on Flowes Store Road in Concord, NC as of 2023.
No 75 машинаның нәтижелері
Жылдық жүргізуші No ТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТ
Year Driver No. Make 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 Pts 1983 Neil Bonnett 75 Chevy DAY RCH CAR ATL DAR NWS MAR TAL NSV DOV BRI CLT RSD POC MCH DAY NSV POC TAL MCH BRI DAR RCH DOV MAR NWS CLT CAR ATL RSD 6th 3842 1984 Dave Marcis Pontiac DAY42 RCH11 CAR9 ATL18 BRI4 NWS13 DAR13 MAR19 TAL8 NSV10 DOV20 CLT36 RSD34 POC15 MCH21 DAY18 NSV23 POC26 TAL13 MCH19 BRI4 DAR21 RCH16 DOV4 MAR7 CLT24 NWS26 CAR9 ATL10 RSD20 13th 3416 1985 Lake Speed DAY2 RCH10 CAR4 ATL40 BRI7 DAR9 NWS9 MAR8 TAL10 DOV24 CLT6 RSD25 POC12 MCH14 DAY34 POC11 TAL8 MCH16 BRI10 DAR16 RCH11 DOV10 MAR11 NWS12 CLT12 CAR29 ATL7 RSD9 10th 3507 1986 DAY10 RCH17 CAR10 ATL22 18th 2896 Jody Ridley BRI23 DAR20 NWS15 MAR10 TAL42 DOV18 CLT21 POC11 MCH34 DAY13 Morgan Shepherd RSD27 GLN11 BRI22 RCH3 DOV10 MAR29 NWS25 CLT32 CAR24* ATL27 RSD38 Jim Sauter POC14 TAL12 MCH37 DAR13 1987 Neil Bonnett DAY CAR RCH ATL DAR NWS BRI MAR TAL CLT DOV POC RSD MCH DAY POC TAL GLN MCH BRI DAR RCH DOV MAR NWS CLT 12th 3352 Joe Ruttman CAR10 RSD7 ATL11 1988 Neil Bonnett DAY RCH CAR ATL DAR BRI NWS MAR TAL CLT DOV RSD POC MCH DAY GLN MCH BRI DAR RCH DOV MAR CLT NWS CAR PHO ATL 14th 3238 Morgan Shepherd POC6 TAL40 1989 DAY15 CAR27 ATL10 RCH33 DAR16 BRI26 NWS17 MAR18 TAL4 CLT32 DOV33 SON7 POC5 MCH35 DAY2 POC8 TAL6* GLN6* MCH2 BRI26 DAR9 RCH27 DOV16 MAR28 CLT10 NWS5 CAR36 PHO12 ATL8 13th 3403 1990 Rick Wilson Olds DAY30 RCH30 CAR18 ATL17 DAR29 NWS22 MAR27 TAL39 CLT19 SON10 POC35 MCH10 DAY39 POC31 TAL35 GLN32 MCH29 BRI32 DAR12 RCH20 DOV27 MAR20 NWS18 PHO19 ATL33 23rd 2666 Pontiac BRI5 DOV23 CLT11 CAR18 1991 Joe Ruttman Olds DAY3 RCH29 CAR24 ATL27 DAR26 BRI13 NWS24 MAR16 TAL29 CLT21 DOV12 SON31 POC22 MCH19 DAY31 POC10 TAL10 GLN14 BRI17 RCH28 DOV13 MAR31 CLT16 CAR27 PHO22 20th 2938 Chevy MCH30 DAR9 NWS29 ATL20 1992 Dick Trickle Olds DAY5 CAR RCH ATL DAR BRI NWS MAR TAL CLT DOV SON POC MCH DAY POC TAL GLN MCH BRI DAR RCH DOV MAR NWS CLT CAR PHO ATL 62nd 155 1993 Ford DAY41 CAR29 RCH21 ATL37 DAR20 BRI22 NWS33 MAR14 TAL31 SON20 CLT19 DOV28 POC36 MCH31 DAY26 NHA33 POC30 TAL19 29th 2322 Todd Bodine GLN30 MCH40 BRIDNQ DAR27 RCH33 DOV35 MAR25 NWS23 CLT42 CAR25 PHO25 Phil Parsons ATL9 1994 Todd Bodine DAY36 CAR34 RCH25 ATL33 DAR22 BRI26 NWS19 MAR6 TAL28 SON38 CLT8 DOV16 POC14 MCH31 DAY7 NHA5 POC11 TAL16 IND9 GLN15 MCH38 BRI8 DAR26 RCH20 DOV16 MAR33 NWSDNQ CLT38 CAR21 PHO32 ATL3 21st 3048 1995 DAY37 CAR31 RCH37 ATL21 DAR4 BRI33 NWS21 MARDNQ TAL8 SON8 CLT38 DOV30 POC24 MCH29 DAY23 NHA36 POC23 TAL29 IND21 GLN32 MCH19 BRIDNQ DAR42 RCH24 DOV37 MAR24 NWSDNQ CLT26 CAR17 PHO25 ATL40 33rd 2372 1996 Morgan Shepherd DAY31 CAR37 RCH32 ATL30 DAR8 BRI30 NWS27 MAR20 TAL43 SON24 CLT29 DOV32 POC6 MCH11 DAY15 NHA22 POC17 TAL14 IND5 GLN9 MCH11 BRI19 DAR24 RCH23 DOV18 MAR6 NWS14 CLT23 CAR29 PHO17 ATL28 19th 3133 1997 Rick Mast DAY CAR RCH ATL DAR TEX BRI MAR SON TAL CLT DOV POC MCH CAL DAY NHA POC IND GLN MCH BRI DAR RCH NHA DOV MAR CLT TAL CAR PHO ATL 32nd 2569 1998 DAY CAR LVS ATL DAR43 BRI TEX MAR TAL CAL CLT DOV RCH43 MCH POC SON NHA POC IND GLN MCH BRI NHA DAR RCH DOV MAR CLT TAL DAY PHO CAR ATL 33rd 2366 1999 Ted Musgrave DAY15 CAR40 LVSDNQ ATL24 DAR29 TEX31 BRI7 MAR40 TAL28 CAL29 RCH11 CLT23 DOV24 MCH25 POC11 SON20 DAY35 NHA25 POC33 IND35 GLN27 MCH41 BRI16 DAR38 RCH8 NHA23 DOV28 MAR19 CLT31 TAL29 CAR32 PHO29 HOM42 33rd 2689 Hut Stricklin ATLDNQ 2000 Wally Dallenbach Jr. DAY CAR LVS ATL DAR BRI TEX MAR TAL CAL RCH CLT DOV MCH POC SON DAY NHA POC IND GLN MCH BRI DAR RCH NHA DOV MAR CLT TAL CAR PHO HOM ATL 34th 2453