Кіріспе

NASCAR автожарыстар ұйымы Rahmoc Enterprises - 1978 жылдан 1993 жылға дейін жұмыс істеген NASCAR Винстон кубогының бұрынғы командасы. Команданың иесі ұзақ уақыт бойы қозғалтқыш жасаушы Боб Рахили мен Буч Мок болды. Butch Mock және Bob Rahilly 1992 жылы бөлініп, 1993 жылы жарыс командасы Butch Mock Motorsports болды. Rahmoc Enterprises компаниясы әлі күнге дейін жұмыс істейді, 46 жыл жұмыс істейді, Дик пен Боб Рахилли әлі күнге дейін қозғалтқыш жасаушы, жарыс машиналарын жасаушы және көптеген NASCAR командаларының жеткізушісі ретінде жұмыс істейді. Сонымен қатар, олар жарыс машиналарын орналастырады және бірнеше кіші жарыс командаларын басқарады.

Басталуы

Рахмоцтың NASCAR-дағы тұңғышы 1978 жылы NAPA National 500-де екі жарыста жарысты. Мок "Жоқ" дегенді алып шықты. 75 шевроле 26-шы орынға жетті. Ол сондай-ақ Атлантада Дикси 500 жарысында 24-ші орынды иеленді. Мок 1979 жылы Дейтона 500-де жарысқа түсті, бірақ жарыстың басында өзі жасаған апатқа ұшырап, 35-ші орынды иеленді. Дейтона апатынан кейін Мок көлік жүргізуді тоқтатты, ал Рахмок бірнеше түрлі жүргізушіге ие болды. Олардың арасында Атланта мен Дейтонадағы Ленни Понд, Шарлоттадағы Бобби Брак және көптеген жарыстарда Билл Элсвик болды, оның ең жақсы аяқтауы Ричмондта 16-шы орын болды. Гарри Гант 1980 жылы команда үшін Риверсайд халықаралық жарыста жетінші және Техас әлемінің жылдамдықты жарысында сегізінші орынды иеленді. Элсвик келесі он бір жарыста оралды, ал команда оның Performer Boats компаниясынан де демеушілік алды. Джон Андерсон, Чак Баун, Джо Милликан және Элсвик оқу жылының соңында. Милликан 1981 жылы оралды, бірақ Габриэль 400-ден кейін Тим Ричмондпен алмастырылды. Ричмонд өзінің алғашқы топ-10-ын Нэшвиллдің жарманкелік автожолында өткізді. Гари Балоу 1981 жылғы маусымның қалған бөлігін жүргізді. Балоу 1982 жылы оралды, Coca Cola 500-де үздік ондыққа ие болды, бірақ маусымның бес жарысында заңдық мәселелер туындағаннан кейін босатылды. Джо Раттман реверсайдтық турнирден басқа, қалған маусымда төрт үздік бесті және көптеген үздік онды жариялады. Джимми Инсоло Риверсайд командасының орнын басқан.

1983-1992 жылдар

1983 жылы Рамок Нил Бонеттке бір жылдық жүргізуші / демеуші келісімшартына қол қойды. Боннетт Буш Клэш пен Дейтонадағы UNO 125 жарысында, Шарлоттадағы World 600 және Атланта Журналы 500 жарысында жеңіске жетті. Сол жылы ұпай жинауда төртінші орын алды. 1984 жылғы маусымда, және тағы да ешқандай демеушіліксіз, ұзақ уақыт бойы тәуелсіз болған Дейв Марсис жүргізуші болып тағайындалды және оннан тоғыз бірінші және он үшінші орын алды. 1985 жылы Лейк Спид команданы басқарып, командамен алғашқы кездесуінде Дейтона 500-де екінші орын алды. Бұл нәтиже оларға толық уақыт демөөрші Nationwize Auto Parts-ті әкелді және олар ұпай бойынша 10-шы орынды иеленді. Спид 1986 жылы екі рет оныншы орынға ие болды, бірақ төрт жарыстан кейін демеуші оны босатты. Джоди Ридли уақытша жүргізуші болып, 10 жарыстан кейін алға жылжу алдында бірінші онды құраған. Джим Саутер төрт рет старт алды, Морган Шепард маусымның қалған бөлігін басқарды, екі рет ондыққа шықты. 1987 жылы Бонетт Вальволинмен бірге Рамоцтың Понтиакс бағыштауында оралды. Боннеттің он бес үздік ондығы болды және ол ондыққа жету жолында болды, ол Оуквуд Хоумс 500-де апатқа ұшырап, жамбасын сындырады. Морган Шепард командаға маусымды аяқтауға оралды, ол Рокингем оқиғасын жеңіп алуға жақындады. 1988 жылы Бонетт оралды, Дейтона 500-де 4-ші орын алды және Ричмонд пен Рокингемде және Ричмонд пен Рокингем жарыстарының арасындағы аптада Австралиядағы Кальдер Паркте өткен арнайы жарыста жеңіп алды. Бірақ маусымның ортасында Бонетте 87' Шарлотта апатына байланысты денсаулық мәселесі туындап, жылдамдықты жоғалтып, бірнеше жарыстан айрылды. Нейлдің денсаулығына байланысты, демеуші Вальволин 1989 жылғы маусымға жаңа жүргізуші шақырды. Маусымның соңғы жарысы үшін команда 1988 жылдың соңында Кристаман 500 үшін тағы да Кальдер Паркке оралды. Боб Рахиллимен, екі Pontiac-пен, шектеулі тұрақты экипажмен және еріктілер экипажымен жергілікті австралиялықтар. "Жігіттер" жарысқа дайындалу мен екі машинаны да біліктілікке жеткізуге көмектесті, соның ішінде жарыс күні пит-криптің міндеттерін, кейбіреулері алғаш рет орындады. Талап бойынша тағы бір бірінші орынды иеленіп, жарыста басымдықты иеленіп, жарыстың басым бөлігінде бірінші және екінші орынды иеленіп отыр. Рик Уилсон екінші машинада #57, соңғы айналымда екінші бұрылыста қабырғаға итеріп, төртінші орынға құлдырағаннан кейін зақымдалды. Морган Шепард #75-ші орынды иеленіп, көшбасшылық рөлді жалғастырды. Рахмоц пен "достар" Down Under-де бірінен соң бірі жеңіске жетеді. 1988 жылы екі рет Боннетті алмастырған Шепард 1989 жылы толық уақытты жүргізуші болып тағайындалды, ал Вальволин қайтадан демеуші болды, бұл олардың Рамоцпен 3 жылдық келісімінің соңғысы болды. Ол бір "полз" және он үш үздік ондыққа ие болды. Valvoline 1990 жылы жас жүргізуші табылса, олар демеуші ретінде қайта оралатындығын көрсетті. 1990 жылы Рик Уилсон командаға қосылды, ол Олдсмобильге ауысты және Food Lion / Dinner Bell Foods-тан шектеулі демеушілікпен, өйткені Valvoline ақыр соңында 1990 жылғы маусымды өткізіп жіберуге шешім қабылдады. Уилсон өзінің қызметінде қатты күресті және маусым соңында командамен бөлінуге келісті. 1991 жылы Джо Раттман, және толық демөөршілікпен Диннер Белл қосылды Rahmoc екінші рет өз мансабында. Ол Дейтона 500-де үшінші орынды иеленді, төрт рет ондыққа кірді және ұпай бойынша 20-шы орынды иеленді. 1992 жылы демөөршісіз Дик Трикл Рамок үшін машинаны Дейтона 500-де жүргізді, ол бесінші орынға ие болды. Осы оқиғадан кейін команданың тең иесі Боб Рахили Винстон Кубогынан зейнеткерлікке шығуға және қозғалтқыш жасаушы / жеткізуші ретінде өзінің тамырына оралуға шешім қабылдады. Мок өзінің жаңа командасын құрды, Butch Mock Motorsports.

Соңғы жылдар

1992 жылғы Дейтона 500-ден кейін Боб Рахили мен Буч Мок бөлініп кетті, Боб пен Дик Рахили Конкордтағы бастапқы Рахмок орнында RAHMOC Racing Engines атауымен қозғалтқыштар мен жарыс машиналарын жасауды жалғастырды. "Бутч Мок" Rahmoc компаниясының тек жарысқа арналған автокөліктері мен активтерін алып, "Бутч Мок Моторспортс" компаниясын құрады. 75-ші 1993 жылы қайтып оралады, Дик Трикл маусымның көп бөлігін жүргізуде, Тодд Бодин мен Фил Парсонс қалған кестеге жүреді. Бодин командада 1995 жылға дейін жаттықты. Морган Шепард 1996 жылы 75-ке қайта оралды. Рик Маст 1997 жылы команданың жұмысын жалғастырды және 1998 жылғы маусымда командада болды, 1999 жылы Тед Масгрейвпен ауыстырылды. Мок ақырында Дарвин Оордтқа сатылады, ол 75-ті Galaxy Motorsports-пен Уэлли Далленбах-младший жүргізуші ретінде жүргізетін болады. Оордттың меншік құқығы қысқа болды, ал 75 командасы 2001 жылы команданың демеуші таба алмағанынан кейін жабылды. Боб пен Дик Рахили әлі де 2023 жылдан бастап Конкордтағы Флоуз-Стоор-роудтағы түпнұсқалық Рахмок зауытында, бүкіл өмірінде болғандай, чемпионатта жеңімпаз атанған жарыс қозғалтқыштарын және жарыс машиналарын жасауды жалғастыруда.

No 75 машинаның нәтижелері

Жылдық жүргізуші No ТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТТ