Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Авиньон қоршауы 737 жылы дау туды. Карл Мартель бастаған франк әскерлері Авиньонның Омейяд гарнизонын жеңіп, бекіністі қиратты.
The siege of Avignon was contested in 737. Frankish forces led by Charles Martel defeated the Umayyad garrison of Avignon and destroyed the stronghold.
Қазіргі заманғы көзқарас
Арабтар Авиньон қаласын 734 жылы Прованс герцогы Мауронттан Нарбоннаның Умейядтар губернаторы Юсуф ибн Абд аль Рахман аль Фихриге тапсырғаннан кейін басып алды. Фредегардың жалғасы бойынша, Мауронт Мартелге қарсы одақ құрғаннан кейін Юсуфты қалаға шақырған болуы мүмкін. Мойсак хроникасы Юсуфтың әскерлері арабтардың Септиманиядан Провансқа бейбіт жолмен көшкенін және Авиньонға шайқассыз кіргенін растайды. Бұл жағдайға жауап ретінде Мартель 736 жылы ағасы герцог Хильдебрандты басқа герцогтар мен графтармен бірге оңтүстікке жіберді. Хильдебранд Авиньонды қоршап алып, ағасы қалаға шабуыл жасауға дайын болғанша, оны ұстап тұрды. Мартельдің әскерлері Авиньонның қабырғаларына шабуыл жасау үшін арқан баспалдақтар мен соққылау тақталарын қолданды, ол басып алынғаннан кейін жермен-жексен болды. Содан соң әскер Нарбоннаны қоршау үшін Рона өзенінен Септиманияға өтті. Бұл қоршау 736-737 жылдардағы науқандардың бір бөлігі болды, оның барысында Карл Мартель екінші рет Пиренейдің арғы жағындағы Аль-Андалустан араб әскерлерімен күресті. 732-733 жылдардағы шабуылдан айырмашылығы, арабтар бұл жолы теңіз арқылы келді. Бұл шайқастарда Мартелдің мақтанатын ардагер франк жаяу әскеріне қоса ауыр ат әскерін қолдану ерекше болды. Оның кейбір катапульталары болғанымен, Авиньон қаласы негізінен қарапайым, қатыгез, бетпе-бет шабуылмен қақпаларды сындырып, қақпаларды сындырып, қабырғаларға көтерілу үшін сатыларды қолданды.
Arabs had occupied the city of Avignon in 734, after it had been surrendered to Yusuf ibn 'Abd al Rahman al Fihri, Umayyad governor of Narbonne, by Duke Maurontus of Provence. According to the Continuations of Fredegar, Maurontus probably invited Yusuf into the city after forming an alliance with him against Martel. The Chronicle of Moissac confirms that Yusuf's forces moved peacefully from Arab held Septimania into Provence and entered Avignon without a fight. In reaction, Martel sent his brother Duke Childebrand south in 736, accompanied by fellow dukes and counts. Childebrand laid siege to Avignon and held the field until his brother was ready to storm the city. Martel's forces used rope ladders and battering rams to attack the walls of Avignon, which was burned to the ground following its capture. The army then crossed the Rhône River into Septimania in order to lay siege to Narbonne. This siege was part of the campaigns of 736–737 during which Charles Martel for the second time engaged Arab armies from Al Andalus beyond the Pyrenees. Unlike the invasion of 732–733, the Arabs came this time by sea. Notable at these battles was the use of heavy cavalry in addition to Martel's vaunted veteran Frankish infantry. Though he had some catapults, the city of Avignon was largely taken by a simple, brutal, frontal assault using rams to smash through the gates, and ladders to scale the walls.
Қазіргі сын көзқарастар
Қараңғы ғасырлар мен ортағасырлық Еуропаның сарапшысы Энтони Сантусососо бұл оқиғалар Макрохисториялық жағынан Мартелдің Тур шайқасындағы жеңісі сияқты маңызды болды деп дәлелдеді. 737 жылы Берр өзенінің шайқасында Нарбонны босатуға тырысқан үлкен араб күштерінің толық жойылуымен аяқталған науқандар, Омейядтар өздерінің Аббасидтермен жеңіске ұшыраған Заб шайқасынан бұрын Омейяд халифатының әлі де біріккен кезінде кеңейту үмітін талқандады. Алайда Пол Фурактың есебі бойынша Мартельдің жеңістерінің көлемі мен маңыздылығы Пауль Диакон және Фредегардың жалғасулары арқылы тым асыра айтылған, онда Мартель кейінгі франк жетістіктерінің түп атасы ретінде және франктар "Құдайдың халқы" ретінде суреттеледі. Басқа тарихшылар бұл аймақтағы Карлдің мүдделерін көрсетеді, ол 736 жылы Лион мен Орта Ронаны жайлап алған болатын және жаңадан жаулап алынған Бургундияны қауіпке ұшырағанын көрген болуы мүмкін. Қалай болғанда да, Прованстың жартылай дербес басқарушы жергілікті магнаттары солтүстіктен келетін қауіпті көріп, өз кезегінде Септиманиямен шекаралас мұсылман күштерін шақырған болуы мүмкін.
Anthony Santosuosso, an expert in the Dark Ages and Medieval Europe, has argued that these events were as important macrohistorically as Martel's victory at the Battle of Tours. The campaigns, which ended with the complete destruction of a large Arab force, attempting to relieve Narbonne, at the Battle of the River Berre in 737, crushed any hope of expansion while the Umayyad Caliphate was still united, before the Battle of the Zab, at which the Umayyads were defeated by their Abbasid rivals. In Paul Fouracre's account, however, both the extent and the importance of Martel's victories are said to have been greatly exaggerated by Paul the Deacon and the Continuations of Fredegar in which Martel came to be depicted as the progenitor of later Frankish success and the Franks as "God's people". Other historians point to Charles' interests in the region, who in 736 had just occupied the Lyonnais and the Middle Rhone, and may have seen his newly conquered Burgundy in danger. At any rate, it seems apparent that the local magnates of Provence, ruling semi autonomously, saw the impending danger coming from the north, and may have in turn called in the Muslim forces from bordering Septimania.