Кіріспе
Джулиус Миллер:Жулиус Миллер (12 қаңтар 1880 жыл - 3 ақпан 1955 жыл) - Нью-Йорк қаласындағы судья және саясаткер. Ол 1922 жылдан 1930 жылға дейін Манхэттен округінің президенті, ал 1933 жылдан 1950 жылға дейін Нью-Йорк штатының Жоғарғы сотының судьясы болып қызмет етті. Ол 72-ші көшеден Манхэттеннің ұшына дейін Батыс жағындағы жоғары көтерілген шоссе арқылы өтуімен есінде қалды. Миллер 1919 және 1920 жылдары Нью-Йорк штатының Сенатының (17 -ші D) мүшесі болды. Ол 1922 жылдан 1930 жылға дейін Манхэттеннің қалашықтық президенті болды. 1924 жылы 1924 жылғы Демократиялық ұлттық конвенциясына ауыспалы делегат болды. 1933 жылы Нью-Йорк Жоғарғы Сотының (1-ші Д.) судьясы болып, 1950 жылға дейін қызмет етті. Брод президенті ретінде ол Нью-Йорк орталық ғимараты арқылы және Гранд-Сентрал терминалы айналасында Парк-авеню виадугының құрылысын, Парк-авенюдегі орталық жолақты құруды және Алтыншы авенюдегі көтерілген пойызды ауыстыруды алға тартты. Сотта Miller ешқашан апелляциялық сотпен сотқа шағымданбаған, ал ол сотқа шағымданбаған. Бұл Нью-Йорк заңгерлерінің арасында бірегей деп саналады. 1930 жылы Миллер Нью-Йорк қаласының жүз жылдық қауымдастығының "Нью-Йорк қаласына қосқан аса зор үлесін мойындау үшін" алтын медаль сыйлығын алды. Миллердің Фар Роккавейде жазғы үйі болды, ол кейіннен екі православиелік еврей мектебінің кампусына қосылды, Лонг-Айленд еврей институты және Ешива Дархей Тора. Нью-Йорк Daily News газетінде ол өлімінен үш жыл бұрын қайтыс болған деп жазылған. Оның жерлеу рәсіміне 400-ден астам адам қатысты.
Julius Miller (January 12, 1880 – February 3, 1955) was a judge and politician in New York City. He was a public figure for four decades, serving as Manhattan Borough President from 1922 to 1930, and as a New York State Supreme Court judge from 1933 to 1950. He is best remembered for pushing through the West Side Elevated Highway from 72nd Street to the tip of Manhattan. Miller was a member of the New York State Senate (17th D.) in 1919 and 1920. He was borough president of Manhattan from 1922 to 1930. In 1924 he was an alternate delegate to the 1924 Democratic National Convention. In 1933 he became a justice of the New York Supreme Court (1st D.), and served until 1950. As borough president, he promoted the construction of the Park Avenue Viaduct through the New York Central Building and around Grand Central Terminal, the establishment of the center strip on Park Avenue, and the replacing of the Sixth Avenue elevated train. As a judge, Miller claimed the distinction of never having been reversed by an appellate court on any of the cases in equity where he decided suits without a jury. This was believed to be unique among New York jurists. In 1930, Miller received The Hundred Year Association of New York's Gold Medal Award "in recognition of outstanding contributions to the City of New York." Miller had a summer home in Far Rockaway, which later was incorporated into the campuses of two Orthodox Jewish schools, the Hebrew Institute of Long Island and Yeshiva Darchei Torah. The New York Daily News listed him as deceased three years before his death. His funeral was attended by over 400 people.
Мұра
Нью-Йорк 9А жолы, "Батыс жағындағы тас жол", Джулиус Миллер есімімен аталған Миллер тас жолының ("Батыс жағындағы жоғары көтерілген тас жол") тікелей орнын басады. Миллер Манхэттендегі Парк-авенюдің көтерілген бөлігі - Парк-авеню виадугын аяқтауда маңызды рөл атқарды. Парк-авеню виадугы 2022 жылдан бастап қолданыста болады және Ұлттық тарихи ескерткіш болып тағайындалады.