Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джеймс Генри Хоули (17 қаңтар 1847 - 3 тамыз 1929) - американдық адвокат және саясаткер. Ол 1911 жылдан 1913 жылға дейін штаттың тоғызыншы губернаторы және 1903 жылдан 1905 жылға дейін Бойз қаласының мэрі болды. Сонымен қатар ол көптеген қылмыстық істерде прокурор немесе қорғаушы ретінде қызмет атқарды. Қылмыстық құқықтан тыс, ол суландыру және тау-кен ісі бойынша маманданған.
American politician
James Henry Hawley (January 17, 1847 – August 3, 1929) was an American attorney and politician from Idaho. He was state's ninth governor from 1911 to 1913, and the mayor of Boise from 1903 to 1905. He also acted as prosecutor or defense attorney for a substantial number of criminal cases. Outside of criminal law, he specialized in irrigation and mining cases.
Ерте өмір
Айова штатының Дубуке қаласында туған Хоулидің анасы ол нәресте кезінде қайтыс болды. Екі жылдан кейін әкесі Калифорнияға алтын іздеу жолын қуып, 1856 жылы Техасқа көшіп барды. Осылайша Джеймс ағасы Джеймс Каррдың отбасында өсті. Джеймстің аналық Карр ата-бабалары Революциялық соғыс кезінде майор болған үлкен бабасын және 1812 жылғы соғыста капитан болған бабасын қамтыды. Оның әкесі Конфедеративтік армияның Техас полкінде майор болып қызмет етті. Азамат соғысының басында Джеймс Одақ әскеріне Айова еріктілер полкының бір бөлігі ретінде кіруге тырысты. Он төрт жасында тым жас деп қабылдамағаны үшін, ол 1861 жылдың жазында ағасы Калифорнияға көшіп кеткенде бұл идеядан бас тартты. Олар Уолла-Валлада күтіп тұрған кезде, қазіргі Бойз қаласының солтүстік-шығысында, Айдахо қаласының айналасындағы таулық аймақтағы Бойз бассейнінде жаңа ірі алтын табылғаны туралы хабар тарады. Жаңа табылған заттарға қызыға, олар 1863 жылдың көктемінде бассейнге көшіп барды. Хоули 1865 жылы Сан-Францискодағы Сити колледжге оқуға оралды. Сондай-ақ, ол заңгердің кеңсесінде заң оқуын бастады. Ол 1867 жылдың көктеміне дейін өз қалауымен курстық жұмысты аяқтаған көрінеді. Алайда, ол Сан-Францискода қандай да бір қиындыққа тап болды, оның егжей-тегжейі "сақталмаған". Бір дерекке сәйкес, ол теңізге қашып, Тайпин көтерілісінің жеңілген жағында Қытайға барып қалады. Ол британдық консулдың көмегімен үкімет әскерімен тұтқындалғаннан кейін өлімнен құтылды. Қалай болғанда да, Хоули 1868 жылы Бойз бассейніне оралды және қайтадан тау-кен өндіру мен іздестіру жұмыстарын бастады.
Born in Dubuque, Iowa, Hawley's mother died when he was an infant. Two years later, his father followed the gold rush to California, then moved to Texas in 1856. Thus, James grew up with the family of his uncle, James Carr. James's maternal Carr ancestors included a great grandfather who was a major during the Revolutionary War, and a grandfather who was a captain in the War of 1812. His father served as a major in a Texas regiment of the Confederate Army. At the start of the Civil War, James tried to join the Union Army as part of an Iowa Volunteer regiment. Rejected as far too young at age fourteen, he gave up the idea when his uncle relocated to California in the early summer of 1861. While they waited in Walla Walla, word spread of major new gold discoveries in the Boise Basin, a mountainous area around Idaho City, northeast of present day Boise. Drawn by the new finds, they moved to the Basin in the spring of 1863. Hawley returned to San Francisco to attend City College there in 1865. He also began to read law at an attorney's office. He apparently completed the coursework he wanted by the spring of 1867. However, he then ran into some difficulty in San Francisco, the details of which "have not been preserved." According to one account, he ran away to sea and ended up in China, on the losing side of the Taiping Rebellion. Supposedly, he escaped death after being captured by government forces through the good offices of the British consul. In any case, Hawley returned to the Boise Basin in 1868, and again took up mining and prospecting.
Саясат және құқық
Ол заңгер болуды шешкендіктен, Бойз округінің прокурорының кеңсесінде заң оқуын жалғастырды. Сонымен қатар ол Айдахоның орталық бөлігіндегі алтын кен орындарында жұмыс істеді. 1870 жылы Бойз округінің сайлаушылары оны демократиялық партиядан аумақтық өкілдер палатасына сайлады. Ол "бұл сайлауға қатысқандардың ішіндегі ең көп дауыс берген" деп есептелген. Бір ковбой, Джексон Ли "Даймондфилд Джек" Дэвис, аты жаман аты бар қарулы адам болды, және бұдан бұрын басқа қойшыны атып жаралады. Деректерді дұрыс қолданбағандықтан, Дэвис кінәлі деп танылып, асылуға сотталды. Дәл осындай дәлелдерге сүйене отырып, екінші қос боксшы кінәсіз деп танылды. Ағаштырудан бұрын екі малшы қойшыларды "өзін-өзі қорғауға" атқандарын мойындады. Айдахоның сол кездегі құқықтық жүйесіндегі құрылымдық кемшіліктерге байланысты Хоули өзінің клиентіне "күнәсіз" деген үкімді ешқашан шығара алмады. Орчард өзінің басты куәгері ретінде, мемлекет үш кәсіподақ басшыларын өлтіруді ұйымдастырған деп мысал келтіруге тырысты. Хоули Борамен бірлесіп, мемлекет тарапынан жасалған қылмыстар бойынша сотқа жүгінді. Олардың алғашқы ісі 1907 жылы Батыс тау-кеншілер федерациясының (WFM) Бас хатшысы "Биг Билл" Хейвудқа қарсы қозғалды. Хейвудты қорғаушылар тобы, оның ішінде атақты Кларенс Дарроу да бар, "күнәсіз" деген үкімді қамтамасыз ету үшін, мемлекеттік дәлелдемелерде жеткілікті тесіктер тапты. Екінші басшы "күнәсіз" деген үкімді қабылдағаннан кейін, үшінші басшыға қарсы айыптар алынып тасталды. Мемлекет үлкен шығынға қарамастан, айыпты табуға тырыспаса да, Хоули әрқашан сот процестері "салаға тұрарлық" деп санайды. Хейвуд ақталғаннан кейін көп ұзамай өткен сайлауда WFM-тің радикалды басшылары қызметтен шығарылды. Содан кейін, Хоулидің айтуынша, одақтар "жалпы алғанда, заңға бағынатын адамдардың басқаруымен болды". Қасқыр Гарри Орчард 1908 жылы наурыз айында кінәсін мойындап, асылуға сотталды, бірақ ол өмір бойына түрмеде қамауға алынды; Орчард 1954 жылы 88 жасында мемлекеттік түрмеде қайтыс болды.
Still determined to become a lawyer, Hawley continued to read law at a Boise County attorney's office. At the same time, he worked in gold fields all over central Idaho. In 1870, voters in Boise County elected him, as a Democrat, to the territorial house of representatives. He reportedly received "the largest majority given any one on the ticket." One cowboy, Jackson Lee "Diamondfield Jack" Davis, had a notorious reputation as a gunman, and had earlier shot and wounded another sheepman. Despite a deeply flawed case, with much mishandling of evidence by authorities, Davis was convicted and sentenced to hang. With virtually the same physical evidence, such as it was, the other cowboy was declared not guilty. Before the hanging, two other cattlemen confessed to the "self defense" shooting of the sheepmen. Because of structural flaws in Idaho's legal system at the time, Hawley never could secure a "not guilty" verdict for his client. With Orchard as their star witness, the State tried to make an example of three unions leaders who had supposedly orchestrated the murder. Hawley again teamed up with Borah to prosecute the State's conspiracy cases. Their first case, in 1907, proceeded against "Big Bill" Haywood, General Secretary of the Western Federation of Miners (WFM). Haywood's defense team, which included the renowned Clarence Darrow, found enough holes in the State's evidence to secure a "not guilty" verdict. After the second leader received a "not guilty" verdict, charges against the third were dropped. Although the State failed, at great expense, to gain a conviction, Hawley always felt the trials had been "worth the effort that had been made." In elections soon after Haywood's acquittal, the more radical leaders of the WFM were turned out of office. After that, according to Hawley, the unions "have, as a general thing, been under the management of law abiding men." The assassin, Harry Orchard, pleaded guilty in March 1908 and was sentenced to hang, but it was commuted to life imprisonment; Orchard died at the state penitentiary in 1954 at age 88.
Кейінгі өмірі
WFM-тің ақталуы Хоулидің беделіне зиян келтірмеді. Ол заңгерлік кәсіпті жалғастырып, жоғарыда айтылғандай, губернатор болып сайланды. (Бора да зардап шекпеді.) Хоули 70 жасында АҚШ Сенатына екінші рет үміткер болып, сәтті өтпеген соң саясаттың қамынан қайтты. 1915 жылы Хоули Айдахо штатының тарихи қоғамының директорлар кеңесінің мүшесі болып тағайындалды. Алдымен ол "Ақтөбе" газетінің редакторы болды. Бес жылдан кейін, төрт томдық Айдахо тарихы жарық көрді, оның редакторы Хоули болды. Хоули өзінің бүкіл қызметінде Тарихи қоғамның мықты қорғаушысы болды. 1923-1924 жылдардағы екі жылдық есеп беру туралы хатта Хоули кітапханашы мен оның көмекшісіне "олардың лауазымдарының маңыздылығына және міндеттерінің сипатына сәйкес жалақы беру керектігін" өтінді. Ол әлі де президент болып, 1929 жылы 3 тамызда 82 жасында Бойзеде жүрек соғысынан қайтыс болған кезде, одан да жақсы қаржыландыруды сұрады.
The WFM acquittals did not hurt Hawley's reputation. He still carried on a lucrative law practice and, as noted above, was elected governor. (Nor did Borah suffer.) Hawley retired from politics at age 70, after his second failed bid at a U. S. Senate seat. In 1915, Hawley was appointed to the board of directors for the Idaho State Historical Society. In a subsequent vote by the board, he was elected President of the Society. Five years later, the four volume History of Idaho was published, with Hawley as its Editor. Hawley remained a strong advocate for the Historical Society throughout his tenure. In his letter of transmittal for the required 1923–1924 biennial report, Hawley pleaded that the Librarian and her Assistant "should be given a salary commensurate with the importance of their positions and the character of their duties." He was still president, and still asking for better funding, when he died of a heart attack at age 82 in Boise on August 3, 1929.