Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англияда туған американдық суретші Клэр Мари Вероника Лейтон, кейде Клэр Эллалайн Хоуп Лейтон немесе Клэр Вероника Хоуп Лейтон, (12 сәуір 18984 ж. 1989 ж. қараша) - ағылшын-америкалық суретші, жазушы және иллюстратор, ең танымал ағаш оюлары.
English born American artist
Clare Marie Veronica Leighton, sometimes Clara Ellaline Hope Leighton or Clare Veronica Hope Leighton, (12 April 18984 November 1989) was an English–American artist, writer and illustrator, best known for her wood engravings.
Ерте өмір және білім
Клэр Лейтон 1898 жылы 12 сәуірде Лондонда дүниеге келді. Ол Роберт Лейтонның (18581934) және Мари Коннор Лейтонның (18671941) қызы. Ол 1898 жылы 26 мамырда Сент-Джонс-Вуддағы Барлық қасиеттілердің шіркеуінде Клэр Мари Вероника Лейтон деген атпен шомылдыру рәсімінен өтті. Клэр өзінің ерте өмірін үлкен ағасы Роландтың көлеңкесінде өткізді. Ол анасының сүйіктісі еді. Оның анасы Клэрдің келбетіне, амбицияларына және талантына көңіл бөлмеді, ал Роланд туралы: "Ол менің балаларымның ішіндегі киінуге лайық әдемі жалғыз бала" деді. Дегенмен, Клэрдің 1947 жылы жазған анасының өмірбаяны "Темпестұз Петтикоат: жеңімсіз Эдвардтың тарихы" "оқырмандарын осы керемет анаға қызғанышпен қарауға, тіпті оған деген сүйіспеншілігін бөлісуге" мүмкіндік берді. Оның сурет салуға деген ертедегі күш-жігерін әкесі және суретші және иллюстратор Джек Лейтон бауыры көтермеледі. Клэр мен оның ағасы Еуропаға бірнеше рет бірге саяхат жасады.
Clare Leighton was born in London on 12 April 1898, the daughter of Robert Leighton (1858–1934) and Marie Connor Leighton (1867–1941), both authors. She was baptised with the name Clare Marie Veronica Leighton on 26 May 1898 at All Saints' Church in St John's Wood. Clare lived her early life in the shadow of her older brother, Roland – her mother's favorite; the family nickname for Clare was "the bystander". Her mother was dismissive of Clare's looks, ambitions and talents, while she said of Roland that: "He is the only one of my children who is beautiful enough to be worth dressing". Nevertheless, Clare's 1947 biography of her mother Tempestuous Petticoat: the story of an Invincible Edwardian succeeded in "making her readers envy this fantastic mother, even share some of the affection which she feels for her." Her early efforts at painting were encouraged by her father and her uncle Jack Leighton, an artist and illustrator. Clare and her uncle made several sketching trips together to mainland Europe.
Мансап
1920-ші жылдардың аяғы мен 1930-шы жылдары Лейтон АҚШ-қа бірнеше рет лекция беру үшін сапарға шыққан, 1939 жылы АҚШ-қа көшіп кеткен. 1930 жылы Чикаго өнер институты оған мырза және миссис Франк Г. Логан бірінші сыйлығын (100 доллар) берді. Ол біраз уақыт Балтиморда тұрып, Х. Л. Менкенмен дос болды. 1945 жылы Лейттон азамат болып қабылданды. 1943-1945 жылдары Дьюк университетінің өнер, эстетика және музыка кафедрасының мүшесі болды. 1945 жылы ол Ұлттық дизайн академиясының қауымдасқан мүшесі болып сайланды және 1949 жылы толық академик болды. Ұзақ және жемісті еңбек жолында Лейтон ауылдың және оны өңдеген адамдардың қасиеттерін мадақтап көптеген кітаптар жазды және суреттеп берді. 1932 жылы ол ағашқа ойыс жасау және ағаш кесу туралы кітап шығарған алғашқы әйел болды. Бұл құралдың кең таралуына үлкен ықпал етті. 1920-1930 жылдары, оны қоршаған әлем технологияға, өнеркәсіпке және қалаларға қарай дамыған кезде, Лейтон ауылдағы жұмысшы ерлер мен әйелдерді суретке салуды жалғастырды. Олардың ішінде 1938 жылы Лондон Транспортының елорданың ауылдарында демалыс күндері серуендеуді насихаттаған плакаты бар. 1950 жылдары ол Стюбен әйнегінің, Веджвуд пластиналарының, Жаңа Англиядағы шіркеулер үшін бірнеше витраждардың және Сент-Пол соборының (Ворчестер, Массачусетс) трансепті терезелерінің дизайнын жасаған. Лейтонның Г. Р. Уильямсонның "Галданған ағаш бұтақ" (1962) атты еңбегі үшін үш ағаш кескіні Адам Стоуттың 2020 жылы шыққан "Гластонбери бұтағы" атты кітабына сурет салу үшін таңдалды.
During the late 1920s and 1930s, Leighton visited the United States on a number of lecture tours, emigrating to the US in 1939. In 1930, the Art Institute of Chicago awarded her with the Mr. And Mrs. Frank G. Logan First Prize ($100). She lived in Baltimore for a while and became friends with H. L. Mencken. Leighton became a naturalized citizen in 1945. From 1943 to 1945 she was a member of the Department of Art, Aesthetics, and Music at Duke University. In 1945 she was elected into the National Academy of Design as an Associate member and became a full Academician in 1949. Over the course of a long and prolific career, Leighton wrote and illustrated numerous books praising the virtues of the countryside and the people who worked the land. In 1932, she was the first woman to produce a book on wood engraving, Wood Engraving and Woodcuts. This played an important part in popularizing the medium. During the 1920s and 1930s, as the world around her became increasingly technological, industrial and urban, Leighton continued to paint rural working men and women. These included a 1938 poster design for London Transport promoting weekend walks in the countryside. In the 1950s she created designs for Steuben Glass, Wedgwood plates, several stained glass windows for churches in New England and for the transept windows of the Cathedral of Saint Paul (Worcester, Massachusetts). Three of Leighton's woodcuts for H. R. Williamson's The Flowering Hawthorn (1962) were selected by Adam Stout to illustrate his 2020 book on the Glastonbury Thorn.
Жеке өмір
Лейтонның екі ағасы болды: үлкені, Роланд Лейтон 1915 жылдың желтоқсанында қаза тапты және Вера Бриттейннің "Жастық дәстүрі" мемуарларында мәңгілікке қалдырылды; жас Эвелин, Корольдік теңіз әскерінің офицері, 1942 жылы OBE алды. Клэр Лейтон 1928 жылы радикалды журналист Х. Н. Брейлсфордпен танысты. Брейлсфордтың әйелі 1937 жылы қайтыс болғаннан кейін, ерлі-зайыптылардың үйленуіне жол ашылды. Ол ешқашан үйленбеген. Лейтон 1989 жылы 4 қарашада қайтыс болды. Оның күлін Коннектикут штатының Уотербери қаласындағы зиратта жерледі.
Leighton had two brothers: the older, Roland Leighton, was killed in action in December 1915, and is immortalized in Vera Brittain's memoir, Testament of Youth; the younger Evelyn, a Royal Navy officer, received the OBE in 1942. Clare Leighton met the radical journalist H. N. Brailsford in 1928, When Brailsford's wife died in 1937, leaving the way clear for the couple to marry, he suffered an emotional breakdown, destroying his relationship with Leighton who left for a new life in the US in 1939. She never married. Leighton died 4 November 1989. Her ashes are buried in a cemetery in Waterbury, Connecticut.