Кіріспе

Америка Құрама Штаттарының армиясының генерал-лейтенанты генерал Ханфорд Макнайдер (2 қазан 1889 - 18 ақпан 1968) - екі дүниежүзілік соғыста да соғысқан АҚШ армиясының аға офицері. Ол сонымен қатар дипломат, 1925-1928 жылдар аралығында АҚШ-тың соғыс министрі көмекшісі және 1921-1922 жылдар аралығында Америка легионының ұлттық қолбасшысы болды. Ол сондай-ақ АҚШ-тың Канададағы елшісі болды.

Ерте өмір

Ханфорд Макнайдер Айова штатының Мейсон-Сити қаласында әйгілі банкир Чарльз Х. Макнайдер мен Мей Ханфордтың ұлы болып дүниеге келді. Ол Милтон академиясына (Массачусетс штатындағы мектеп-интернатына) және кейіннен Гарвард университетіне оқуға түсті, ол 1911 жылы Айоваға қайтып оралғанға дейін бітірді. Макнайдер Ұлттық гвардияға қосылып, Мексика революциясы кезінде Панчо Вилла экспедициясында қызмет етті. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Францияда американдық экспедициялық күштердің 2-ші дивизиясында капитан болып қызмет етті. Әскери айыптаулар оның бір адамы полковникпен келіспегендіктен жасалды. Содан кейін ол майданға бару үшін қашып кетті. Билік оны ұстап алған кезде, ол лейтенант-полковник болып, 14 медаль алған еді, сондықтан айыптар алынып тасталды. Ұрыста көрсеткен ерекше ерлігі үшін Макнайдер екі мәрте "Құрмет белгісі", үш "Күміс жұлдыз", Италияның "Соғыс еңбегі" белгісі, Францияның "Құрмет легионы" және француздық "Пальмалы соғыс кресті" медальдарымен марапатталды.

Америка легионы

Макнайдер 1920-1921 жылдары Айова штатының американдық легион департаментінің қолбасшысы болды, кейін 1921-1922 жылдары Ұлттық қолбасшы лауазымына көтерілді.

Саяси мансап

1925 жылы президент Кальвин Кулидж Макнайдерді Соғыс министрінің көмекшісі етіп тағайындады, ал майор Дуайт Эйзенхауэр оның атқарушы көмекшісі болды. 1925 жылы Маргарет МакОулиге тұрмысқа шықты. Ол 1928 жылы АҚШ-тың президенттік сайлауында Республикашыл партиясының ықтимал кандидаты болып саналды, бірақ әкесі қайтыс болғаннан кейін Макнайдер Айоваға қайтып, отбасының бизнесін басқаруға кірісті. 1930 жылы президент Герберт Гувер оны Канаданың Төтенше елшісі және өкілетті министрі етіп тағайындады. Оның Филиппиндегі 158-ші РТК-ға берген командасы өте жақсы болды және соғыс кезінде ең ауыр шайқастар сол жерде болды. Бір рет 3-ші батальонның ер адамдары жапондық сакеден мас болып, сол кезде Макнайдер ер адамдардың нашар жағдайында екенін көріп, бір сәтте бүкіл бөтелкеді ішіп, әскерлерді нашар сарбаздар деп айыптады. Макнайдер 158-ші полкінің ер адамдарының құрметін және сүйіспеншілігін өзінің батылдығы мен ұлы майдан көшбасшылығымен тапты, бұл тіпті бүгінге дейін полк ішінде мифтік беделге ие болды. Макнайдер ақырында АҚШ армиясының бригадир генерал, содан кейін 1951 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін генерал-майор болды. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін, ол 1956 жылы 7 тамызда Конгресс актісі бойынша генерал-лейтенант болып тағайындалды. Ол армиядан шыққаннан кейін генерал-лейтенант дәрежесіне көтерілген төрт адамның бірі.

Өлім

1968 жылы 18 ақпанда Флорида штатының Сарасота қаласында демалыс кезінде өкпеде ісік пайда болып, ауруханада қайтыс болды. Ол Мейсон Ситидің Елмвуд Сент-Джозеф қорымында жерленген деп айтылған; қорытхана кеңсесінің оның жерленгені туралы ешқандай деректері жоқ, және ол кремацияланып, күлін белгісіз жерге шашыратып тастады деп есептеледі.