Кіріспе

Уэльстік актриса (туған 1969 жылы) Кэтрин Зета-Джонс (/z//iː//t//ə/; туылған 25 қыркүйек 1969) – уэльстік актриса. Көпжанрлылығымен танылған ол түрлі марапаттарға ие болды, соның ішінде «Оскар» сыйлығы, Британдық кино және телеарналар академиясының сыйлығы және «Тони» сыйлығы. 2010 жылы кино және гуманитарлық қызметтері үшін Британ империясы орденінің командирі (CBE) атағымен марапатталды. Суонсиде туып өскен Кэтрин Зета-Джонс әлде бері актриса болу арманымен өмір сүрді. Бала кезінде «Энни» және «Багси Малоун» мюзиклдерінің Вест-Энд қойылымдарында рөлдер орындады. Лондонның өнер білім беру мектептерінде музыкалық театрды оқып, 1987 жылы «42-ші көше» қойылымындағы басты рөлмен сахнада танылды. Оның кинодағы дебюты сәтті болмаған француз-итальяндық «1001 түн» (1990) фильмінде болды, ал кейіннен ол «Май айының гүлдері» (1991–1993) британдық телесериалында тұрақты рөл орындап, үлкен жетістікке жетті. Британ фильмдерінде тек әдемі қыз ретіндегі стереотипке түсіп қалғаннан кейін Зета-Джонс Лос-Анджелеске көшті. Ол Голливудта «Зорроның бетпердесі» (1998) және «Қастандық» (1999) фильмдеріндегі рөлдерімен сексуалдық тартымдылығын көрсетіп, өзін таныстырды. Зета-Джонс «Трафик» (2000) фильміндегі кекшіл жүкті әйел және «Чикаго» (2002) мюзикліндегі кісі өлтіруші әнші рөлдері үшін сыншылардың жоғары бағасын алды, соңғысы үшін «Оскар» сыйлығын жеңіп алды. Ол он жыл бойында көптеген танымал фильмдерде ойнады, соның ішінде қара комедия «Шыдамсыз жамандық» (2003), «Оушеннің он екі досы» (2004), «Терминал» (2004) және романтикалық комедия «Қолдаусыздықтар» (2007). Одан кейін кішкентай жобаларда жұмыс істегеннен кейін, ол сахнаға оралып, Бродвейдегі «Түннің азын-ауын музыкасы» (2009) қойылымында қартайған актриса рөлін ойнап, «Тони» сыйлығын жеңіп алды. Зета-Джонс келесі онжылдықтарда үздіксіз жұмыс істеді, «Жанама әсерлер» (2013), «Қызыл 2» (2013) және «Әкесінің армиясы» (2016) фильмдерінде түсті. Ол теледидарда да рөлдер ойнады, «Feud: Bette & Joan» (2017) сериалында Оливия де Гавиландты және «Wednesday» (2022 – қазіргі уақытқа дейін) сериалында Мортисия Аддамсты бейнеледі. Актерлік қызметінен басқа, Зета-Джонс брендтердің беті болып табылады және түрлі қайырымдастық шараларын қолдайды. Оның депрессиямен және екінші дәрежелі биполярлық бұзылысымен күресі туралы ақпарат құралдарында кеңінен жазылды. Ол актер Майкл Дугласқа үйленген, олардың екі баласы бар.

Ерте өмір және алғашқы мансап

Кэтрин Зета-Джонс 1969 жылғы 25 қыркүйекте Оңтүстік Уэльстің Суонси қаласында, қант фабрикасының иесі Дэвид Джонс пен оның әйелі Патрисияның (қызметтік аты Фэйр) отбасында дүниеге келді. Оның әкесі – уэльстік, ал анасы – ирландиялық католик тегінен. Оның ағасы Дэвид және кіші інісі Линдон бар, ол кино өндірісіне қадам баспастан бұрын сатушы болып жұмыс істеген. Ол Суонсидің Мэмблс ауданында өсті. Зета-Джонс өте белсенді бала болғандықтан, анасы оны төрт жасында Хейзел Джонсон атындағы би мектебіне берді. Ол Суонсидегі жеке Думбартон Хаус мектебінде білім алды. Би тобының құрамында ол Лондонға жиі саяхаттап, театрлардағы рөлдерге үміткерлікке түсті. Ерте жасөспірім кезінде ол стэп биінде ұлттық чемпион атанды. Лондондағы жасөспірімдік жылдары туралы айта келе, Зета-Джонс: «Мен аудицияларға кезекте тұрып, костюмімді ауыстырып немесе басқа би костюмін киіп, қайта-қайта сынақтан өтетінмін. Көп жағдайда екі рет сынап көрсем де, рөлді алып қалатынмын. Олардың не қалағанын біліп алдым», – деді. 1987 жылы он жеті жасар Зета-Джонс «42-ші көше» Вест-Энд қойылымындағы басты актрисаның екінші дублері ретінде таңдалды. Бір көрсетілім кезінде басты актриса да, бірінші дублер де қатыса алмағандықтан, Зета-Джонсқа Пегги Сойер рөлін ойнау ұсынылды – ол хор қызынан жұлдызға айналатын кейіпкер. Продюсер оның актерлік шеберлігіне әсерленіп, келесі екі жыл бойы осы рөлді ойнауға рұқсат берді. 1989 жылы ол келесі сахналық рөлін Лондон Колизейіндегі Англия Ұлттық операсында сомдады, онда Курт Вейлдің «Көше сахнасы» операсында Мэй Джонс рөлін ойнады.

1990-1996: Экрандағы тұңғышы және мансаптық күрестер

1990 жылы Зета-Джонс режиссер Филипп де Броканың «1001 түн» фильмінде кинодағы дебютын жасады. Бұл фильм – парсы ертегісі «Мың бір түннің» бейімделуі, француз-итальян туындысы, ол патша Шаирдің (Тьерри Лермит) әйелдерінің бірі – Шехерезаданың (Зета-Джонс) көзқарасынан оқиғаны баяндайды. «1001 түн» кассада үлкен табысқа жете алмады, ал The Daily Telegraph газетіндегі де Броканың некрологында фильм «күлкілі жалаңаш сахналарымен есте қалады» делінген. 1991 жылдан 1993 жылға дейін ITV телеарнасының «The Darling Buds of May» комедиялық драмалық телесериалында Дэвид Джейсон мен Пэм Ферриспен бірге ойнаған кезде үлкен жетістікке жетті. Х.Е. Бейтс романынан алынған бұл сериалда Зета-Джонс 1950 жылдардағы Ұлыбритания ауылында тұратын отбасының үлкен қызының рөлін ойнады. Сериал сол кезде елдегі ең жоғары рейтингті телешоу болды және Зета-Джонс осы рөл арқылы кеңінен танымал болды. «Телевизиондағы бір сағаттың өзі менің өмірімді түбірінен өзгертті. Мен ешқайда шыға алмадым», – деді ол. 1992 жылы сәтсіз «Кристофер Колумб: Ашылу» (Christopher Columbus: The Discovery) приключенческий фильмінде Беатриз Энрикес де Арана рөлін ойнағаннан кейін, Зета-Джонс 1992 жылы Джордж Лукастың «Жас Индиана Джонс хроникалары» (The Young Indiana Jones Chronicles) телесериалының бір эпизодында жасырын биші рөлінде пайда болды. Содан кейін ол режиссер Роберт Янгтың «Splitting Heirs» (1993) фильмінде болашақ герцогиня рөлін ойнады, бұл фильмде екі бала (Эрик Идл мен Рик Моранис) туғанда бөлініп кеткен екі баланың тағдыры баяндалады. Фильмге сыншылар теріс пікір білдірді, бірақ The New York Times газетінің сыншысы Винсент Канби оны «өте күлкілі» деп атады. 1994 жылы Зета-Джонс Томас Хардидің 1878 жылғы осы аттас романының бейімделуі «Туған жерге оралу» (The Return of the Native) телефильмінде меланхолиялық Эустасия Вайді ойнады, сондай-ақ «Көмір жолы» (The Cinder Path) телесоғыс драмасында Ллойд Оуэннің кейіпкерінің әйелі болды. Одан кейін ол 1995 жылы «Ұлы Екатерина» (Catherine the Great) телебиографиялық фильмінде атақты патшайымның рөліне таңдалды. Variety журналының сыншысы Лиза Несселсон мини-сериалды «жарық түстермен» толы болғанын, бірақ «жасанды және бос» екенін айтты, бірақ Зета-Джонс «өз билігіне лайықты әдемілік пен нығайлылық сыйлайды» деп атап өтті. Ол 1995 жылы «Blue Juice» фильмінде Шон Пертуидің кейіпкерінің практикалық достасы рөлінде пайда болды, бұл фильм Ұлыбританияның алғашқы серфинг фильмі ретінде жарнамаланды, бірақ сыншы Леонард Мальтин оны «сыртқы және болжамды» туынды деп сипаттады. Британ фильмдерінде әдемі қыз рөліне ғана бейімделгендігіне наразы болған Зета-Джонс Лос-Анджелеске көшіп кетті, ол: «Менің кіммен жүргенім және кіммен жүрмегенім туралы көп әңгіме болды. Мен әдемі жүзге, үлкен кеудеге және басқа ештеңеге ие емеспін. Бұл саладағылар мен туралы оқығандарына сенді. Сондықтан мен басқа жаққа көшіп, жаңадан бастауды шештім» деді. Ол Америкадағы беймәлімдігінің өзіне рөлдерді алуға көмектескенін, бірақ бұл оның қоғамдық беделінің арқасында болмағанын сендірді. Variety журналының рецензенті Зета-Джонсты осы рөлде ерекше деп санады, бірақ фильмге сыншылар теріс пікір білдірді және ол кассада аз табыс тапты. Бірақ 1996 жылғы CBS телеарнасының «Титаник» (Titanic) мини-сериалы жақсы қабылдады.

1998-2000: Голливудтағы жетістік

Стивен Спилберг «Титаник» фильміндегі Зета-Джонсқа назар аударды және оны Спилбергтің өндіріс компаниясы үшін «Зорроның маскасы» (1998) фильмін түсіріп жатқан Мартин Кэмпбеллге ұсынды. Кэмпбелл оны бастапқыда таңдаған Изабелла Скорупконың орнына басты рөлге таңдады. Энтони Хопкинс пен Антонио Бандераспен бірге түсірілген фильмде әйелінің өлімінен кек алу және жоғалған қызы Еленаны (Зета-Джонс) табу үшін күрескен испан жауынгері Зорроның (Хопкинс) тарихы айтылады (фильмнің оқиғасы Ескі Калифорнияда өтеді). Ол өзінің «жанды» кельт мінезі мен латындық кейіпкерінің темпераменті арасындағы ұқсастықтарды байқады. Дайындық барысында ол билеуді, атқа мініп, қылышпен күресуді үйренді және испан тілінде дикция сабақтарын алды. Зета-Джонс үшін Мексиканың құрғақ шөлінде ауыр корсет киіп, экшн және би сахналарын түсіру қиын болды, бірақ ол бұл тәжірибені «азапқа төзуге тұрарлық» деп бағалады. Бұл рөл оның үшін маңызды табысқа жеткізді және ол MTV Movie Award сыйлығына «Ең жақсы жаңару» номинациясында ұсынылды. 1999 жылғы Зета-Джонстың алғашқы шығармасы – «Қастандық» («Entrapment») фильмі болды, онда ол Шон Коннеримен бірге өнер ұрысын іздеп жүрген сүйкімді сақтандыру агенті рөлінде ойнады. Фильм сыншылар тарапынан теріс пікірлер алғанына қарамастан, коммерциялық сәттілікке қол жеткізді. The New York Times газетінің Жанет Маслин бұл фильм Зета-Джонсқа «өзінің тартымдылығын көрсетуге» мүмкіндік берді деп есептеді, ал The Washington Post газетінің Дессон Хоу көрермендерді оның рөлге әкелген сезімталдығын бағалауға шақырды. Кейін сол жылы Зета-Джонс Лиам Нисон мен Лили Тейлормен бірге 1963 жылғы «The Haunting» фильмінің қайта түсірілімінде ойнады. Бұл қорқынышты фильм көбінесе жағымсыз сын-пикирлер алды, бірақ әлемдік аудиторияның қызығушылығын тудырды. Сыншы Мик ЛаСалл «Зета-Джонс актер емес, әдемі бет емес, тіпті қызықты да емес» деп жазды. 2000 жылғы комедиялық драма «Жоғары адалдық» («High Fidelity») фильмінде Джон Кусактың бұрынғы сүйіктісінің рөлін ойнағаннан кейін, Зета-Джонс Стивен Содербергтің «Трафик» (2000) фильмінде түсті. Майкл Дуглас пен Бенисио дель Тороның қатысуымен түсірілген бұл фильмде ол күйеуі тұтқындалғанда бизнесті өз қолына алған есірткі баронының жүкті әйелі Хелена рөлін сомдады. Бастапқыда екі баланың анасы ретінде жазылған рөл, Зета-Джонстың жүктілігін ескере отырып, Содербергтің ұсынысымен жүкті әйел рөліне өзгертілді. «Трафик» кассада жоғары табыс әкелді және сыншылардың мақтауына ие болды. Dallas Observer газеті бұл фильмді «фильм жасаудағы керемет жетістік, әдемі және қатыгез туынды» деп сипаттады. San Francisco Chronicle газетінің Эдвард Гутман Зета-Джонсты актерлік құрамдағы ерекше тұлға деп атады және Хелена Тихуана дилерімен бетпе-бет келген сахнада оны «сенсациялық» деп бағалады, «өзінің нық сенімімен ол абсурд болуы мүмкін сәтке қуат сыйлады» деп қосты. «Трафик» фильмінің актерлік құрамы SAG сыйлығын «Ең үздік актерлік құрам» номинациясында жеңіп алды, ал Зета-Джонс «Ең үздік екінші рөлдегі әйел актер» номинациясында «Алтын глобус» сыйлығына ұсынылды.

2001-2004: Белгілі актриса

Романтикалық комедия «Американың сүйіктілері» 2001 жылы Кэтрин Зета-Джонстың жалғыз фильмі болды. Ол өзінің кейіпкерінің сенімсіз әпкесі ретінде танымал Джулия Робертспен бірге ақылды киножұлдыз рөлінде ойнады. Сыншы Роджер Эберт фильмді 1952 жылғы «Singin' in the Rain» мюзиклімен қорыссыз салыстырды, бірақ Зета-Джонс рөлінде «суық және манипулятивті» болғанын айтты. Келесі жылы ол Роб Маршаллдың режиссерлік еткен «Чикаго» (2002) фильмінде кісі өлтірген түнгі клуб әншісі Велма Келли рөлін сомдады, бұл сол аттас сахналық мюзиклінің киноадаптациясы еді. Ол кейіпкерінің сыртқы келбеті мен мінез-құлқын актриса Луиза Брукстің бейнесіне негіздеді, ал сценарийде Келлидің өмірбаяны толық жазылмағандықтан, ол кейіпкердің «әсемдігін» және «жайсыздығын» «ұсақ көріністер мен нюанстар» арқылы жеткізуге тырысты. Фильм мен оның ойыны сыншылардың жоғары бағасын алды. «Seattle Post-Intelligencer» газетінен Уильям Арнольд Зета-Джонстың «керемет мүсінді және есекшіл салон әйел қадасы» болғанын жазды, ал «Slate» журналынан Дэвид Эдельштейн оның «жандырып жіберуге дайын, бірақ әрқашан да шебер билемейтін сенімділігі» бар екенін, «ұзын аяқтары мен әдемі декольтесі» бар керемет биші екенін және «All That Jazz» әнін орындауын ерекше мақтады. «Чикаго» әлем бойынша 306 миллион доллар жинады және «Үздік фильм» номинациясы бойынша «Оскар» сыйлығын жеңіп алды. Оның рөлі үшін ол «Оскар», «SAG» және «BAFTA» сыйлықтарын, сондай-ақ басқа да марапаттар мен номинацияларды жеңіп алды. Бірақ фильм прокатта сәтсіз болды. 2003 жылы Зета-Джонс Джордж Клунимен бірге Коэн ағайындыларының қара комедиясы «Төзбестің қатыгездігі» фильмінде түсті. Фильм коммерциялық сәттілікке жетті, онда ол ажырасқан адвокатқа (Клуни) қызығушылық танытқан сериялық ажырасқан әйел рөлін ойнады. «Empire» журналына жазған сыншы Деймон Уайз фильмді «керемет комедия» деп сипаттады және Зета-Джонстың «ескі мектептің жылдам әңгімелесуіне тамаша қабілетін» көрсеткенін айтты. Басқа сыншылар оның Клунимен экрандағы үйлесімділігін мақтады. 2004 жылы Спилберг оған өзінің комедиясы «Терминал» фильмінде әуежай қызметкерінің рөлін ойнауды ұсынды, бұл фильмде АҚШ-қа кіруіне рұқсат берілмеген кезде JFK халықаралық әуежайында тұтқында қалған адам (Том Хэнкс) туралы айтылады. Спилберг оның кейіпкерінің осалдығы бар, күшті жігерлі әйел рөлінде ойнауына ниеттенді. «Терминал» коммерциялық тұрғыдан табысты болды. Ол Содербергпен бірге «Океанның он екісі» (2001) фильмін түсірді, бұл оның «Океанның он бірі» (2001) фильмінің жалғасы болды, ол оны Клуни, Питт және Робертспен қайта біріктірді. Бірнеше еуропалық елде түсірілген фильмде Зета-Джонс Европол агенті Изабел Лахири және Питт кейіпкеріне ғашық әйел рөлін ойнады. CNN тілшісі Пол Клинтон оның тартымдылығы фильмге пайда әкелгенін атап өтті. Керісінше, «New York» журналынан Кен Таккер оның кейіпкері фильмнің сюжетіне қажетсіз екенін мәлімдеді. Сыншылардың пікірлері екіге бөлінгеніне қарамастан, фильмнің жалғасы әлем бойынша 360 миллион доллардан астам табыс тапты.

2005-2010: Жұмыс жүктемесінің азаюы және сахнаға қайта оралу

The Legend of Zorro (2005), «The Mask of Zorro» фильмінің жалғасы, Бандераспен бірге Елена рөлін ойнауды қайталады. Алғашқы фильмнен он жыл өткен соң, жалғасында Еленаның үйленген өмірге бейімделудегі күресі көрсетіледі. 2006 жылы оның жаңа фильмдері шыққан жоқ. Гарри Гудинидің өмірбаяны «Өлімді жеңетін трюктар» (2007) атты фильмде, Гай Пирс Гудини рөлінде ойнаса, Зета-Джонс өзінің сықақшылық қабілеттерімен танымал шотланд алаяғының рөлін сомдады. Бұл сәтті болмаған туынды тек шектеулі көрсетімде ғана шықты. 2007 жылы Зета-Джонс Аарон Экхарт пен Абигейл Бреслинмен бірге «No Reservations» романтикалық комедиясында ойнады, бұл неміс фильмi «Mostly Martha» (2001) нұсқасы болды. «No Reservations» амбициялы шеф-аспаздың (Зета-Джонс) өмірінің жақсаруын көрсетеді, оның қарындасының қазасынан кейін ол жас қызын (Бреслин) тәрбиелеп алады. Рөліне дайындалу үшін Зета-Джонс Нью-Йорктегі «Fiamma Osteria» мейрамханасында асханада жұмыс істеді және келушілерге қызмет көрсетті. USA Today газетінен Клаудия Пуиг Зета-Джонстың «кейіпкерінің тартымдылығымен қатар тартымсыз сыртқы келбетін де керемет тепе-теңдікпен көрсете білгенін» жазды, ал Роджер Эберт фильмді ұнатуына қарамастан, оның рөлінде «сенімді» екенін мойындады. Әлемдік кассада 92 миллион доллар жинаған бұл фильм оның онжылдықтағы соңғы коммерциялық табысы болды. «No Reservations» фильмінен кейін Зета-Джонс келесі бес жылда жұмыс жүктемесін едәуір азайтты. Оның орнына ол отбасы мен денсаулығына көбірек назар аударды, себебі оған екінші типті биполярлық бұзылысы диагнозы қойылған еді, ал оның сирек актерлік жұмыстары көбінесе кішкентай жобалар мен сәттіліктері аз туындылар болды. Ол «The Rebound» романтикалық комедиясында жас жігітке (Жастин Барта) қызығушылық танытқан қырық жастағы ана рөлін ойнады. Бұл фильм 2009-10 жылдары АҚШ-тан тыс нарықтарда көрсетілді, бірақ дистрибьюторы «The Film Development» компаниясының қаржылық қиындықтарына байланысты Америкада көрсетілмеді. 2009 жылы Зета-Джонс Стивен Сондхаймның «A Little Night Music» мюзиклінің жаңа қойылымымен сахнаға оралды, бұл оның Бродвейдегі дебюті болды. ХХ ғасырдың басында Швецияда орын алған мюзикл, бір жаз бойы адамдар тобының (Зета-Джонс, Анжела Лансбери және Александр Хансон сомдаған кейіпкерлерді қоса) арасындағы күрделі қарым-қатынастарды көрсетеді. Ол қартайған актриса Дезире Армфельдт рөлін ойнады және шығарманың күрделілігіне ерекше қызығушылық танытты: «Бұл жазғы қолдарды, биік тепкіштерді, торы аяқ киімдерін талап етпейтін туынды. Сіз үш дюймдай қазып, бірден екінші жағынан шығатын шоулардың бірі емес. Сіз одан әрі, одан әрі, одан әрі қазып табуға болады». Осы рөлі үшін Зета-Джонс «үздік әйел актриса» номинациясында «Тони» және «Драмалық үстел» сыйлықтарын жеңіп алды.

2012-2016 жж: Киноға оралу

Үш жылдық актерлік саботадан кейін ол экранға қайта оралды. Брюс Уиллис пен Ребекка Холлдың қатысуымен комедиялық фильм – Lay the Favorite (2012) –де ойнады. Фильмге сын пікірлер теріс болды, ал Los Angeles Times газетінің Бетси Шарки Зета-Джонсты "күлкілі болу үшін тым өткір" деп бағалады. Том Круз бен Брайан Кранстонның қатысуымен Rock of Ages музыкалық комедиясында Зета-Джонс мэрдің дінге берілген консервативті әйелінің рөлін ойнады. Ол "қорқынышты әйел" рөлін ойнауға қызығушылық танытты және оны саясаткер Мишель Бахманның бейнесіне негіздеді; 2012 жылғы оның соңғы жұмысы – Джерард Батлермен бірге түсірілген Playing for Keeps романтикалық комедиясы, ол оның осы жылы үшінші кассалық сәтсіздігіне айналды. 2013 жылы Зета-Джонс Марк Уолберг пен Рассел Кроудың басты рөлдерде ойнаған Broken City қылмыстық триллерінде басты рөлді сомдады. Фильм жеке детективтің (Уолберг) Нью-Йорк қаласының мэрі (Кроу) өзінің әйеліне (Зета-Джонс) тыңдау үшін жалдауы туралы оқиғаны баяндайды. Сыншы Тодд Маккарти Зета-Джонстың "өте әдемі және жақсы ойнайтынын" айтты, ал The Globe and Mail газетінің Лиам Лейси актрисаның "қиын болғанымен, 1940 жылдардың вампиріне ұқсас екенін" атап өтті. Алайда, бұрынғы жобалары сияқты, бұл фильм де кеңінен танылмады және жағымсыз сын-пікірлер алды. Бұл жағдай Зэта-Джонстың үшінші рет Содербергпен жұмыс істеуімен өзгерді, олар бірге сынға алынған Side Effects (2013) триллерін түсірді. Ченнинг Тейтум, Джуд Лоу және Руни Мараның қатысуымен түсірілген фильмде ол ауыр жанама әсерлері бар антидепрессантты дәріні ұсынатын құпия психиатр рөлін ойнады. Rolling Stone журналына жазған Питер Траверс фильмді "керемет, бұрмалы, тартымды және толық күтпеген жағдайларға толы триллер" деп атады және Зета-Джонстың онда "жарылғандай" екенін айтты. 2010 жылғы Red фильмінің жалғасы болған Red 2 (2013) комедиясында Зета-Джонс Брюс Уиллис, Хелен Миррен және Мэри Луиза Паркермен бірге тартымды орыс қос агенті рөлін ойнады. Ол зейнеткерлікке кеткен тыңшылардың күлкілі оқиғаларын баяндайтын бұл жобаға "әрекеті, юморы және оның ерекше тілі үшін" қызығушылық танытты. The Hollywood Reporter журналына жазған Джастин Лоу Зета-Джонстың "орыс шпионы Катяның тартымдылығы мен қауіптілігін жақсы көрсеткенін" айтты, ал Red 2 фильмі әлем бойынша 148 миллион доллар жинап, No Reservations фильмінен кейін оның ең көп көрілген фильміне айналды. Red 2 фильмінен кейін Зета-Джонс тағы бір актерлік саботаға шықты, ол: "Егер мен отбасымнан ұзақ уақытқа кетсем, бұл бұрын ойнамаған рөл үшін болуы керек, әйтпесе үйде қалуды жөн көремін" деді. Variety журналындағы Кэтрин Брей фильмді "жағымды, бірақ ескірген қайта жандану" деп санады және Зета-Джонс "біршама рухпен қажетті нотаны орындағанымен", ол "көбінесе тиімсіз пайдаланылды" деп қосты.

2017 қазіргі уақытқа дейін: Теледидар және ағынды ақпарат

Зета-Джонс 2017 жылы теледидарға оралды, Райан Мерфидің «Feud» атты антологиялық драмалық сериалының бірінші маусымында актриса Оливия де Гавиландтың рөлін сомдады. Deadline Hollywood-тан Доминик Паттен Зета-Джонстың «тамаша таңдалғанын» айтты, ал Variety басылымынан Соня Сарая оны «сериалдағы ең жақсы рөлге ие болғаны үшін» мақтады. Сериалда «өз аты мен бейнесінің рұқсатсыз қолданылуына» наразы болған 101 жастағы де Гавиланд жеке өміріне қол сұғу және басқа да жеке құқықтарын бұзғаны үшін «Feud» желісі мен продюсерлерін сотқа берді. Алайда, Калифорния апелляциялық соты бұл талапты қабылдамады. 2018 жылы Зета-Джонс Lifetime телефильмінде есірткі бароны Гризельда Бланко рөлінде ойнады, бұл рөл «Кокаин анасы» деп аталды. Оның кейіпкерінің жасаған жамандықтарына қарамастан, ол оның еркектер басым бизнесте ерекше көзге түсуге және күшті болуға қабілетіне қызығушылық танытты. IndieWire журналына жазған Хан Нгуен латын американдық әйел рөліне Зета-Джонсты таңдау туралы шешімді сынап, «оның сенімсіз ғана емес, керемет екенін» қосты. Содан кейін ол Facebook Watch комедиялық драмалық сериалында «Queen America» байқауының қатал жаттықтырушысы Вики Эллистің басты рөлін ойнады. Булимиямен ауыратын кейіпкерді сомдау үшін ол жас кезінде тамақтану тәртібі бұзылған бишілермен болған тәжірибесіне сүйенді. Жағымды пікір білдірген Жен Чейни: «Зета-Джонс өте күшті болған кезде әрқашан ең жақсысы болады, ал бұл рөл оған өте қатал мінез-құлқына ауысуға көп мүмкіндік береді» деп жазды. 2021 жылы Зета-Джонс Fox драмалық сериалының екінші маусымында қайта-қайта пайда болатын рөлді сомдады. Ол Майкл Шинмен бірге доктор Вивиан Капшоу рөлін ойнады. Сериал екінші маусымнан кейін жабылды. Одан кейін ол Netflix фантастикалық сериалының екі эпизодында Мортисия Аддамс рөлінде қонақ ретінде пайда болды («Wednesday», 2022). Дэйв Немец оның кішкентай рөлін «тамаша ойнағанын» айтты. «Wednesday» сериалы шыққан үш апта ішінде ағылшын тіліндегі Netflix-тің екінші ең көп тамашаланған сериалы болды. Содан кейін ол Disney+ приключение сериалында «National Treasure: Edge of History» басты қарсыласы болды. Variety журналынан Джошуа Алстон Зета-Джонсты шоудағы «ең жақсы нәрсе» деп атап, «оның зұлымдығы лагерьге тым жақын, кейде ол өзінің дауысының комедиялық пародиясын жасап жатқандай көрінеді» деді. Оның қосалқы рөлі оған Балалар мен отбасылық Emmy сыйлығына үміткерлік берді.

Басқа кәсіпорындар

Актерлік өнерден басқа, Зета-Джонс түрлі қайырымдылық ұйымдары мен жобаларды қолдайды. Ол Суонси қаласындағы мүгедектерге арналған Лонгфилдс күндізгі орталығының меценаты және орталыққа айтарлық көмек көрсетті. 2001 жылы ол Африкадағы ЖИТС қорбандарына көмектесу үшін «Зорроның бетпердесі» (1998) фильмінде киген костюмін аукционға сатты. 2005 жылы ол Балаларға қатыгездік көрсетуге қарсы Ұлттық қоғамның елшісі болып тағайындалды және балаларға жасалатын зорлық-зомбылық туралы хабардарлықты арттыру мақсатында Уэльсте «Толық тоқтату» науқанын бастады. Ол сондай-ақ Халықаралық жоғалған және зәрезатталған балалар орталығы және «Нұхтың кемесі» сияқты балаларға көмек көрсететін басқа да қайырымдылық ұйымдарды қолдады. Зета-Джонс «A Fine Romance» атты жыл сайынғы қайырымдылық шарасын ұйымдастырушысы болып табылады, ол Motion Picture & Television Fund қорына қаражат жинауға көмектеседі және Cinema for Peace Foundation мүшесі. Зета-Джонс 1990 жылдардың басында әншілік карьерасын бастауға тырысты. 1992 жылы ол Джефф Уэйннің «Спартак» музыкалық туындысында актриса Жан Симмонс рөліне дауыс берді. Үш жылдан кейін ол Джефф Уэйннің Wow! Records лейблынан «In the Arms of Love» әнін шығарды. Кейін 1994 жылы Дэвид Эссекспен дуэтте «True Love Ways» әнін орындады. Зета-Джонс бірнеше бренд пен өнімдердің жарнамалық беті болды. 2002 жылы ол Elizabeth Arden, Inc. косметика компаниясының жаһандық елшісі болып тағайындалды. Сол жылы ол T Mobile телефон компаниясымен жылына шамамен 10 миллион долларлық келісімшартқа отырды, бұл оны сол кездегі ең көп гонорар алатын жұлдызға айналдырды. 2017 жылы Зета-Джонс Casa Zeta Jones деп аталатын үйді безендіру өнімдерінің жеке коллекциясын ұсынды. Сол жылы ол «Балалар монологтары» атты театрлық қойылымда ойнады, онда ол математикаға бейім жас қыздың монологын орындады. Бұл шара Африкалық балалардың өнер саласында мансап жасауына көмектесетін Dramatic Need қайырымдылық қорына қаражат жинады.

Медиа сурет

Зета Джонстың сұлулығы мен тартымдылығы әртүрлі БАҚ-тарда, соның ішінде People журналында жарияланды, ол оны 1998 жылы «Ең сұлу адамдар» тізімінде бірінші орынға қойды. Ол 2000 жылдан 2004 жылға дейін осы тізімде болды. 2011 жылы QVC телеарнасы жүргізген сауалнама бойынша ол ең әдемі британдық әйел деп танылды. 2010 жылы Ұлыбритания монархиясы оны кино және қайырымдылық қызметі үшін Британ империясы орденінің командирі (CBE) етіп тағайындады. 2019 жылы ол Суонси қаласының құрметті азаматы атанды. 2010 жылы The Daily Telegraph газетінің журналисі Шила Джонстон Зета Джонсты «өз күшімен жетістікке жеткен», «үнемі батыл шешімдер қабылдаған және классикалық кино сұлулығымен жарқыраған әдемі жұлдызға айналған» деп сипаттады. Зета Джонстың мансабы мен Дугласқа үйленуі сатира тақырыбына айналды. 2006 жылы британдық сатирикалық телешоу Star Stories (2006–2008) эпизоды «Кэтрин Зета Джонс – Өзін дәлелдеу және махаббатты табу іздестірісі» деп аталды, ол Зета Джонстың ойдан шығарылған өмір тарихы туралы айтты. Бұқаралық ақпарат құралдарындағы өзінің бейнесі туралы ол 2004 жылы USA Weekend журналына берген сұхбатында: «Мен туралы ең көп тараған қате пікір – мен өте амбициялы, кез келген мақсатына жету үшін барлық құралдарды пайдаланатын адаммын, бірақ ол жаңалық емес. Мен әлеуметтік ортада өте ұялшақпын» деді. 2003 жылы белгілі биограф Клифф Гудвин актриса туралы «Кэтрин Зета Джонс: Биография» атты рұқсатсыз биография жазды, бірақ оның адвокаттары Гудвин мен оның баспасына қарсы заңдық шаралар қолдануы мүмкін екенін ескерткеннен кейін кітаптың жариялануы шексіз мерзімге тоқтатылды.

Жеке өмір

The Darling Buds of May (1991–93) фильмінің табысы Зета Джонсты Ұлыбританияда танымал етті, ал оның жеке өмірі содан бері бұқаралық ақпарат құралдарында кеңінен жарияланды. 1995 жылы Daily Mirror газетіне берген сұхбатында ол өмір салтын былай сипаттады: "Мен ішімдік ішемін, сөздерімде тіл тиек етемін, жыныстық қатынас ұнатамын". Олар 1999 жылдың 31 желтоқсанында никелесіп, 2000 жылдың 18 қарашасында Нью-Йорктегі Плаза қонақ үйінде үйленді, бұл Дугластың ажырық процесі аяқталғаннан кейін болды. BBC бұл жоғары деңгейдегі шараны, құны шамамен 1,5 миллион фунт стерлингке бағаланған, "жылдың үйлену тойы" деп атады. Олар оқиғаның суреттерін жариялау үшін OK! журналымен 1 миллион фунттық келісімшартқа қол қойды, ал басқа да баспасөз өкілдеріне кіруге рұқсат берілмеді. Олардың екі баласы бар: ұлы Дилан Майкл (1999 жылдың тамызында туған) және қызы Кэрис Зета (2003 жылдың сәуірінде туған). Отбасы 2009 жылға дейін Бермудада тұрды, ал 2016 жылдан бастап Нью-Йорк штатының ауылдық аймағында өмір сүреді. Сондай-ақ, олар Майоркадағы Валдемоссаның жанында жағалаудағы меншіктері бар. 2010 жылы Дугласқа тілде ісік пайда болды, осыған байланысты Зета Джонс ауыр эмоционалдық кезеңді бастан өткерді, ол былай деді: "Мұндай жағдайға түскенде [аурумен], тепе-теңдігіңнің сәл бұзылуына себеп болады – ұйқының қашуы, алаңдау, стресс". Ол 2011 және 2013 жылдары ем алу үшін ауруханаға жатты. Екеуінің де ауруларының салдарынан, 2013 жылы олар жеке-жеке өмір сүруге шешім қабылдады, бірақ ажырасу немесе ажырасуға қатысты заңдық шаралар қолданбады. Олар 2014 жылы қайта табысып, Дуглас олардың "бұрынғыдан да мықты" екенін айтты.