Кіріспе

Perpetua serif қаріпі - ағылшын мүсіншісі және тас қалаушысы Эрик Гиллдің Британдық Монотип корпорациясы үшін жасаған қаріпі. Перпетуа 1925 жылы баспа өнерінің ықпалды тарихшысы және Монотиптің кеңесшісі Стэнли Морисонның өтініші бойынша жасалды. Perpetua белгілі бір тарихи үлгіге сай келмейтін, қазіргі заманғы дизайн ретінде қарастырылды, оның құрылымы Гиллдің ескерткіштер мен мемориалдар үшін жазуды ою тәжірибесіне әсер етті. Перпетуа әдетте мұқабалар мен тақырыптарға, кейде негізгі мәтінге қолданылады және әсіресе әдебиет баспасында танымал болды. Perpetua грек әліпбиінің таңбалары мен тақырыптар үшін теңестірілген бас әріптер жиынтығымен шығарылды. Перпетуяға христиан шейіт Вибия Перпетуяның есімі берілген, оның өмірі туралы оқиға алғашқы көріністердің бірінде қолданылған. Оның серігі курсивті "Felicity" деп аталады, ол осы есімді серігі үшін. Бұл таңдау Морисон мен Гиллге ұнады, екеуі де католицизмге айналды.

Дизайн

Алайда, ол нақты бір тарихи үлгіге тікелей әсер етпейді. Перпетуаның "өткінші" ерекшеліктері - бұл ұсақ-түйек сызықтар, жарқын көлденең шрифтер, парақшадағы нәзік түсті және жеткілікті тік осьті, "О" сияқты әріптер жоғарғы және төменгі жақтарында ең жұқа нүктелері бар. Осы ерекшеліктерімен бірге Перпетуа Гиллдің монументалды жазуларды кесудегі ерекше тұлғалық ерекшеліктерін қабір тастары, арнаулар және соғыс ескерткіштері сияқты мақсаттар үшін қолданады. Гиллді білетін, "Чисвик" баспасынан шыққан әдемі кітаптар баспашысы Кристофер Сэндфорд "Гиллдің барлық типтері оның өзінің сүйкімді, өте жеке қолжазбасының нұсқалары" деп түсіндірді. Гиллдің шығармаларында жиі кездесетін Perpetua әріптерінің дизайны - серифсіз өткір нүкте құрайтын "a", "R" әріпінің ұзартылған аяғы және жалпақ үсті "A". Бағытталғанда "а" - тегіс, ал "g" - қолжазбаны еске түсіретін "бір қабатты" дизайн. "F" әріпінің жоғарғы жағында сырға пішінді шериф бар. Тарихшы Джеймс Мосли 1655 жылы Райде жасалған оюдың сүрінуі дизайнға әсер еткен болуы мүмкін деп болжайды. Перпетуаның курсивінде де бас әріптерде кейбір гүлденулер бар. Алайда, стилі толықтай курсивті болудың орнына, кейбір таңбалар көлбеу типке немесе "слонный роман" стиліне ұқсайды, бұл стиль сирек қолданылады, онда әріптер көлбеу, бірақ "нағыз курсивті" сияқты қолжазба сипаттамаларын қабылдамайды. Бұған мысал ретінде "h", "m" және "n" сияқты әріптердегі жазық аяқ серифтері келтіріледі, онда көпшілік мәтіннің иығында сызық болады немесе сериф болмайды. Құрылымы жағынан, Perpetua салыстырмалы түрде ашық түсті және бетте "кіші" көрінеді, бірақ бұл әр өлшем әртүрлі түрде суреттелген мұқият жасалған металл түрінде, цифрлық факсимилдегіге қарағанда аз қиын.

Өмірбаян

Гилл 1925 жылы "Перпетуа" жобасында "Монотиптің" типографиялық кеңесшісі Стэнли Морисонның сұрауы бойынша жұмыс істей бастады. Моррисон Гиллдің талантын іздеп, құю зауытына арналған жаңа қаріптің дизайнын жасады, "кітап оқу үшін жарамды романдық әріпті сұрады, ол жаңа болса да, жалпыға ортақ пайдалы және ешбір жағынан ерекше болмақ". Монотиптің жұмысына берген бағасы мен естеліктерінде Морисон Гиллмен жұмыс істеуді бұрынғы үлгіге сәйкес жаңа қаріп жасау құштарлығынан және бұрын-соңды нәзік баспа компанияларының жеке пайдалануы үшін нишалық өнім ретінде кескен көркемдік бағыттағы қаріптер тым эксцентрикалық болғандықтан таңдағанын мәлімдеді: ол әлі де жұмыс істей алатын тірі суретші қажет болған түпнұсқа бет кесуді армандайды. Ұлыбритания мен Германияда жақсы каллиграфтар немесе жақсы принтерлер жоқ еді, бірақ бұл көзден жаңа роман және италикалық сызбалардың қанағаттанарлық жиынтығын алу мүмкіндігі алыс болды. Бұл жұмыстардың барлық түрлері үшін қолайлы, мүмкін, "Көбіктер" және "Алтын тип" ерекшеліктерімен, олардың күш-жігері жаңа және ерекше болды. Морисон Гилл мүсінші ретінде, металл түрін жасау үшін дәстүрлі түрде қолданылатын шебер соққыларды ою үшін қолданылатын ою-өрнек процесіне ұқсас жұмыспен айналысатынын сезінгенін, бұл дизайнерлер, негізінен каллиграфияда оқыған, жетістікке жете алмады: <blockquote> Римдік жазулардың мүсіншілері өздерінің әліпбиін қадірлеген нәзік жақшалы сериф символды; бұл жеке және қоғамдық жазу арасындағы негізгі айырмашылық туралы түсінігін білдірді; жазу мен жазу арасындағы. Осылайша, егер суретшінің кітап түрінің табысқа жету мүмкіндігі болса, онда суретшінің серифтің қызметін түсінуі керек. Нағыз сериф - бұл каллиграфиялық емес, эпиграфиялық, жазу емес, мүсін. Осыдан кейін, сол кездегі әріптерді суретке түсіруші [суретші] шебердің шеберлікпен жасалған суреттерінің жиынтығы болуы мүмкін және Гилл оны шешу үшін ең жақсы адам болды. Ол ұзақ уақыт бойы әдетте оюмен айналысқан әріптердің суреттерін жасауды сұрады. Мосли Перпетуаның дамуы туралы мақалада оның дизайнының ашықтығы мен кішігірім биіктігі оны пайдалануды экономикалық емес етеді, ал оның кесуінің нәзіктігі тіпті кішігірімдігі ауыр кемшілік болып табылады. Оның қасиеттері алғашқы үлгідегі мәтіннің бояулары мен жарқыраған машиналық өңдеуі арқылы жақсы көрінеді. Ақырында, Морисонның Перпетуаға деген үлкен үмітіне қарамастан, ол ерекше танымал болды, әсіресе жоғары сапалы баспа жобалары мен тақырыптар сияқты пайдалану үшін. Моррисон өмірінің соңында 8-14 нүктелі өлшемдер басталған мақсатты, яғни барлық кітаптарға жарамды бірегей типті жасау туралы сұрақтың толықтай жүзеге асырылатынын мойындады, бұл сұраққа толықтай оң жауап беруге болмайды. Perpetua, бірден айтуға болады, белгілі бір стильді қалайтын белгілі бір кітаптарға өте қолайлы, мысалы, Гилл ұзақ уақыт бойы тығыз байланысты болған жартылай жеке баспа. Кристофер Сэндфорд Перпетуа мен Гиллдің ұқсас түрі туралы жазды. Алтын Кокерл баспасы "қалыпталған гравюралармен біріктірілген типтің суретшілердің жұмысын "өлтіретін" соншалықты "қатаң" болмауы керек, сонымен қатар ыңғайлы комбинация жасау үшін тым жеңіл болмауы керек. Гиллдің Perpetua-сы мыс, эфирлік, мезотинт немесе акварель суреттеріндегі сызықтық оюлармен біріктіруге жақсырақ сәйкес келсе, [біршама қатаң] 'Алтын әтеш' түрі, сөзсіз, Гиллдің ағаш блоктарынан жасалған беткі баспамен ең сүйкімді біріктіру ниетіне сәйкес келді ". Вивиан Ридлер, бірнеше жылдан кейін Оксфорд университетінің баспашысы болды, Гиллдің осы уақытқа дейінгі жұмысынан қатты әсер алды, ол өзінің қосалқы баспа жобасын 1933 жылы қаріптің атымен Перпетуа Пресс деп атады. OUP кітап дизайнері Хью Уильямсон өзінің "Кітап дизайны әдістері" (1956) кітабында Перпетуаның 12 пт өлшемі "қазіргі уақытта жалпы қолданыста болатын кез-келген сериядан" кішірек екенін ескертті, бірақ Гиллдің "баспаға арналған әліпбилердің дизайны" дегенін дәлелдеді деп түсіндірді. Морисонның бастамасымен жобаланғаннан кейін және одан кейін жасалған екі байланысты дизайн бұрын-соңды жасалған ең танымал қаріптердің бірі болды. Морисонмен "Таймс" газетіне арналған әдеттегі қаріп туралы кеңес беру үшін "Перпетуяның" күрделі дамуының соңында кеңес берілді. Ұсынылған бірнеше нұсқалардың бірі - газет басу жағдайларына сәйкес көлемді ұлғайтылған "Перпетуяның" өзгертілген нұсқасы болды. (Робин Кинросс Перпетуаның негізгі дизайны "газет басу үшін жеткілік...

Қатынасты қаріптер

Гиллдің көптеген бет-әлпеттері мен әріптері ерекше белгілерді көрсеткендей, Гиллдің басқа да көптеген отбасылары рух жағынан ұқсас. Джоанна Перпетуаға ұқсас, бірақ беттің түсі тұрақты шрифтермен және тек сәл көлбеу италиспен. Гилл оны "барлық сәнді бизнестен азат кітап бет" деп сипаттады. Гиллдің ITC Golden Cockerel ретінде цифрланған Golden Cockerel Press баспасының отбасы да ұқсас. Monotype-тің Gill Facia отбасысы цифрлық кезеңнен бастап, Gill-тің WH Smith сияқты әріптер жобаларын қайта жаңғыртты, бұл бір стильдегі, әсіресе дисплей өлшемі мәтініне арналған, мейрамдық және сәндік отбасы. Гиллдің өлімінен кейін Монотиптің бәсекелесі Линотип өздерінің желісі үшін Гиллдің дизайнын алуға тырысты, Гиллдің романдық түріне құқықтарды Буньян Пресс үшін лицензиялады және оны Гилл стилімен "Пилгрим" атауымен шығарды. Бұл өте сәтті болды: Фрэнк Ньюфельд оны "батыл Перпетуа" деп мақтады. Крис Соверсбидің "Финансиер" - Перпетуя мен басқа Гилл жобаларынан, әсіресе Солус пен Джоаннадан әсер алған қадірлі қайта жаңғыру. Бұл әсіресе ресми Monotype цифрландыруларына қарағанда кіші және үлкен мәтін үшін оптикалық өлшемдерде шығарылғандығы үшін мақтауға ие болды. Оны Financial Times тапсырды және ол коммерциялық түрде шығарылды. Сондай-ақ, Perpetua-дан әсер алған Constantia, Джон Хадсонның Microsoft үшін жасаған қаріпі және экранға жақсы көрсету үшін жасалған.