Кіріспе

Онтариодағы ғылыми-зерттеу мекемесі Алгонкин радио обсерваториясы (ARO) - Канаданың Онтарио провинциясының Алгонкин провинциялық паркіне орналасқан радио обсерватория. Ол 1959 жылы Канаданың Ұлттық зерттеулер кеңесінің (NRC) бірқатар эксперименттерін Оттавадан гөрі радиосыз тыныш жерде өткізу үшін ашылды. 1962 жылы ол 46 м-лік Алгонкин радиотелескопы үшін таңдалды, ол сайттың негізгі құралы болды. Бұрынғы 10 м аспап 1961 жылы орнатылған, бірақ 1964 жылға дейін қозғалтқыш механизмімен жабдықталмаған. Сондай-ақ, бұл жерде сутегі мазері бар, ол радиотелескоптардың стандартты ерекшелігі, сондай-ақ терең ғарыш миссияларынан телеметрия алу үшін де қызмет ете алады. Бұрынғы жердегі басқа құралдарға отыз екі 10 фут (3 м) ыдыстардан тұратын күнді бақылау массиві және 10,7 см толқын ұзындығында бақылайтын бір 1,8 м күн ағыны мониторы және Торонто университетінің 18 м радиотелескопы кірді. 1980 жылдардың соңында, ҰҚК-дан операцияларды алмастырудың бір бөлігі ретінде АРО операциялары Ғарыш және Жер бетіндегі ғылымдар институтына (ISTS, кейіннен Жер және ғарыш технологиясын зерттеу орталығы (CRESTech) деп аталды) берілді. Көп тәрелкелі күн обсерваториясы 2000-шы жылдардың басында сатылды, ал екінші күн обсерваториясының антеннасы Британдық Колумбиядағы Доминион радио астрофизикалық обсерваториясына көшірілді. Обсерваторияның негізгі пайдалануы қазіргі уақытта өте ұзақ базалық интерферометрия (VLBI) эксперименттері, көбінесе геодезияда, негізгі жаһандық орналасу жүйесі, кейбір спутниктік төменгі байланыс және басқа да жалпы эксперименттер. 2007 жылдан бастап сайтты Thoth Technology Inc. басқарады.

Күнді бақылау

АРО-ны салуға дейін Артур Ковингтон Канаданың Ұлттық зерттеулер кеңесінің (NRC) Оттава радио стансасында күнді бақылау бағдарламасын жүргізді. Станция негізінен радарлық зерттеулер орны болды, ал жүргізіліп жатқан радарлық жұмыстар Ковингтонның жеке жобасы ретінде жасаған күн аспаптарына кедергі келтірді. Бұл соғыс кезінде, күннің 10 см аймақта радиосignaалын шығаратынын байқаудан басталды, өйткені әскери кемелер радарларын күннің шығып немесе батып бара жатқан кезінде кездейсоқ айналдырды. Соғыстан кейінгі зерттеушілер осы әсерді зерттегенде, олар сигналдарды күн дақтары тудырғанын анықтады. Байқаудың құндылығы айқын көрінген соң, Ковингтонның тәжірибелік аспаптары 8 шақырымдай қашықтықтағы Гот-Хиллге, радиосы тыныш жерге, көшірілді. Бірақ Оттаваның өсіп келе жатқанынан кейін бұл сайт радио шулы бола бастады, негізінен жақын маңдағы әуежайдағы әуе қозғалысының артуына байланысты. Олар өлшеу сапасын жақсарту үшін жаңа күн телескобын салуды ұсынды. Оттавадан оңай қол жетімділік Алгонкинді айтарлықтай айқын таңдау етті, бірақ ол 200 км қашықтықта болса да, жолдар сапалы және оңай болатын, және таңдалған жердің оңтүстігінен ғана өтетін магистральдық темір жол болды.

Обсерватория

Алгонкин радио обсерваториясы 1959 жылы ашылды және 1962 жылы Канаданың ұлттық радио обсерваториясы болды. Обсерватория үй кешені, радиометр ғимараты, коммуналдық ғимараттар, Торонто университетінің зертханасы, ыдыс және параболалық микротолқынды азық аспаптары 1959 жылы жобаланған және құрылысы келесі бірнеше жылда кезең-кезеңмен аяқталды. Сайттағы алғашқы аспап - бұл Ковингтонның бастапқы 4 фут (1 м) аспапқа ұқсас, бірақ 6 футқа (1,8 м) дейін сәл ұлғайтылған жаңа күн телескобы, бұл оған бүкіл күн дискін жақсырақ байқауға мүмкіндік берді. Бұл аспап 1962 жылға дейін Гот-Хиллдегі түпнұсқамен қатар жұмыс істеді, содан кейін ол осы міндеттерді толықтай өз мойнына алды. Кейіннен АРО-дағыдай 2 метрлік екінші телескоп, Британдық Колумбияның Пентиктон қаласындағы Доминион радиоастрофизикалық обсерваториясына (DRAO) резервтік ретінде орнатылды. Басқа бір Гот Хилл құрылғысына ұқсас тағы бір күн сәулелі аспап, бұл жалпы ұзындығы 700 фут (215 м) толқын жетектеріне қосылған отыз екі 10 фут (3 м) параболалық коллекторлардан тұрады. Фазалы массивтік техниканы қолдану арқылы бұл аспап Күн дискінің бөліктерін бейнелей алады, ал бір тәрелкелі аспап күнді бір шешілмеген "дақ" ретінде көреді. 1966 жылы жаңа аспап іске қосылды, Ковингтонның күнді зерттеуіне күн таптары мен талшықтарынан радио сигналын тікелей бейнелеу арқылы қосылды. 1961 жылы Канаданың Ұлттық зерттеу кеңесі бұл жерді толықтай басқарылатын 37 метрлік антеннаны салуға қолайлы деп таңдады. 1962 жылы жоспарлар негізгі аспаптың 150 фут (46 м) антеннаға дейін өскенін көрсетті; оның құрылысы 1964 жылы басталды. Жаңа телескоп 1966 жылдың мамыр айында пайдалануға берілді. 46 метрлік телескоптың бастапқы бетін алюминий тор мен пластиналар араласқан. Жарық шамамен бір сантиметрден аз толқын ұзындығына дейін мөлдір болды, ал қапталған жер қысқа толқын ұзындығын да назарға алуға жеткілікті тегіс емес еді. Радиотелескоптың назары қысқа толқын ұзындығына, жоғары энергиялы оқиғаларға аударылғанда, ARO-ның пайдасы азайды. Оны 3 мм-ге дейінгі толқын ұзындығында жұмыс істеуге мүмкіндік беретін етіп қайта құруды жоспарлағаннан кейін, NRC 1987 жылы ARO-ны жабуды және жаңа Джеймс Клерк Максвелл телескопының 25% үлесін сатып алуды шешті, оған 0,3 - 2 мм-ге дейін жұмыс істейтін радиотелескоп кіреді. 1988 жылы NRC Солтүстік-Батыс территориялардағы Хей-Ривер радио обсерваториясының операторларын, жұлдыздар аралық электромагниттік институтын (IEI) SETI-нің күш-жігерін ARO-ға көшіруге шақырды. Бюджет қысқартулары салдарынан NRC біраз уақыт бойы ARO-ны зерттеу үшін пайдалана алмады және жабдықты пайдалана алатын арзан жобалар іздеді. IEI мүмкіндікті пайдаланып, 1991 жылға дейін 18 м UofT телескобында Project TARGET деп аталатын SETI күшін қолданды, содан кейін бюджет қысқартулары NRC-ді сайтты пайдалануды тоқтатуға мәжбүр етті. Күн сәулесінің тұрақты өлшеулері, қазір бүкіл әлемде күн сәулесіндегі белсенділікке байланысты байланыс мәселелерін болжау үшін қолданылады, DRAO-ға тапсырылды. Алдымен DRAO аспап "негізгі" болды, ал кейін жұмыс істеген кезде, бастапқы Оттава аспап ыстық резервтік копия ретінде қосылды. Олар негізгі 150 фут (46 м) телескопты бірнеше рет жаңартты, ол спутниктерді бақылау үшін қажетті жоғары жылдамдықпен бақылауға мүмкіндік берді. Телескоп HALCA спутнигі қолдаған әлемдік консорциум жүргізген VLBI эксперименттерінде қолданылды, ол 30 000 км базалық телескопты өндірді. Жүйені Йорк университетінде әзірленген S2 бағдарламалық жасақтамасы басқарады.

Ағымдағы жағдай

Обсерваторияны 46 м-лік антеннаны пайдалана отырып, геодезиялық және терең ғарыш желілік қызметтерін ұсынатын Thoth Technology компаниясы басқарады. Бұл жер - ғаламдық орналасу жүйесінің белсенді бақылау нүктесі. Негізгі антенна VHF, UHF, L, S және X жолақтарындағы радио көздерін анықтау үшін қабылдағыштармен жабдықталған. Обсерваторияда сутегі мазері бар, ол деректерді өзара байланыстыруды жеңілдету үшін уақыт стандартты тұрақтылығын 1015-тен бір бөлікке дейін сақтайды. Бұл нысанда орта мектептен докторантурадан кейінгі оқу бағдарламаларына дейін, оның ішінде Йорк университетінің ғарыш инженерлік мектептері бар студенттерге білім беретін мектептер бар. 2012 жылдан бастап негізгі аспап Канаданың Теориялық астрофизика институтымен ұзақ толқын ұзындықтарында пульсарларды бақылауға арналған халықаралық ынтымақтастыққа қатысты. 2020 жылдың сәуір айында CHIME ынтымақтастығының бөлігі ретінде жаңадан жаңартылған 33 фут антеннасы галактикалық магнит SGR 1935+2154 жылдам радио жарылысын (FRB) анықтады. Бұл туралы Nature журналында жарияланды. 46 м-лік телескоп интерферометриялық массивті құру үшін әлемдегі басқа да ірі радиотелескоптармен жаһандық желіде жұмыс істейді. Осы деректерді мұқият салыстыра отырып, зерттеушілер Жер диаметріне тең болатын шешімділік күші бар телескоптың диафрагмасын құруға үміттенеді. Обсерваторияда Торонто университетінің Ұзын толқын ұзындығы зертханасы, Астрономия және астрофизика жөніндегі Данлап институты және Йорк университетінің Ғарыш инженерлік зертханасының байланыс және операциялар бөлімі орналасқан.