Кіріспе

Британдық монах және мұғалім Лео Чемберлен ОСБ (1940 жылдың 13 тамызынан 2019 жылдың 23 қарашасына дейін) Оксфордтың Сент-Бенетт залының шебері, Амплфорт аббатшылығының монахы және Амплфорт колледжінің директоры болды. (Ол "Джордж" деп шомылдыру рәсімінен өтті; оған "Лео" деген монахтық есім берілді, ол бітіргеннен кейін монастырға кірді. Дәстүр бойынша ол "Джордж Лео Чемберлен" болды. Ол Амплфорт оқушысы болған кезде оны "Джордж" деп атаған.) Амплфортта білім алған Джордж (Лео) Чемберлен кейіннен 1958-1961 жылдары Оксфорд университетінде (University College) оқыды. Ол тарихтан Burn Open стипендиясын алып, бітіргеннен кейін Амплфортта тарих, теология және саясатты оқытты. Монастырлық ант берген соң, 1968 жылы діни қызметкер болып тағайындалды. Бірқатар жаңалықтарға жауапты (соның ішінде 1963 және 1987 жылдар аралығында мектептің гольф алаңын құру), ол 1972 жылы мектептің ең жас үй басқарушысы болды, көп ұзамай тарих бөлімінің меңгерушісі болып тағайындалды. 1992 жылы Амплфорт колледжінің директоры болған ол бұрын бір жынысты колледжге қыздарды қабылдауды қадағалады. 2003 жылдың желтоқсанында оқытушылық қызметтен зейнетке шыққан ол 2004 жылдың 1 қыркүйегінде Сент-Бенетт залының шебері болды. 2007 жылы ол шеберлік қызметінен зейнетке шығып, оның орнын Феликс Стивенс басқарды. Ол Йоркширдің Эсингволд қаласында орналасқан Сент-Джон евангелист католик шіркеуінің приход пасторы болды.

Балалық шағы мен жастық шағы

Лео Чемберлен 1940 жылы 13 тамызда Англия шайқасы кезінде Кент қаласында дүниеге келді. Оның әкесі Ноэль, католик Ланкашир отбасынан 1895 жылы, Оксфордта ашық сыйлық алған екінші Амплфорт түлегі болды (ол Университет колледжінің эксгибиционистi болды). 1914 жылы әскер қатарына кірді, содан кейін кәсіби сарбаз болды, 1920 жылы жаңа армиялық білім корпусында капитандық комиссияны қабылдады. Леоның анасы Салли Үндістанда туған. Әкесінің ерте қайтыс болғаннан кейін ол Абу тауындағы Лоуренс мектебінде оқыды және анасының соңынан медбике болып оқыды. Оның дайындығы аяқталмаған, ол соңғы науқаста анасын күтіп-бағуды және Англияға оралып, гувернанта болып жұмыс істеді. Оның ата-анасы Англияға келгеннен кейін Блэкхитте кездесті. Әкесінің әскери мансабы, анасының айтуынша, Леоның балалық шағы мен жастарында отбасы 18 түрлі үйде тұрды. Соғысты Эдинбургте өткізді, ал полковник Чемберлен Италиядағы әскерлер үшін армиялық білім беру жұмысына көш бастады. Содан кейін Харрогейтке көшіп барады, ол уақыт өте келе негізгі отбасылық база болды. Мысырда бір уақыт бойы аурумен ауырып, туберкулездің белгісіз түрі екендігі анықталғаннан кейін, Лео 1949 жылы Амплфорттың дайындық мектебі Гиллинг Каслға барды, бірақ келесі екі жылдың көп бөлігін Англия мен Швейцариядағы дәрігерлердің қолында өткізді. Ауырудан айығу жолында ол Амплфортқа оралып, 1954 жылы жоғарғы мектепке оқуға түседі. Регбиге деген ертедегі құлшынысы дәрігерлер спорттық мектепте танымал болу немесе ерекшелену жолы емес, контакттық спортты тыйым салғанда аяқталды. Академиялық прогресс O деңгейінің қарапайым өнімін және үш жыл қатарынан A деңгейіне кіруді әкелді, қанағаттанарлықтай аяқталды. Сол жылы университет колледжіне түсіп, 1958 жылы 18 жасында оқуға түседі. Бұл оның стипендиялық емтиханға әлі де жарамды екенін білдірді, ал достық колледж оған алғашқы мерзімінің соңында ең жоғары тарих стипендиясы - Ашық өртеу стипендиясын берді. (https://stjohntheevangelisteasingwold.kz) co. uk/news/}

Діндарлық өмірі

Лео Чемберлен 1962 жылы Амплфортта қарапайым (уақытша) ант берді, содан кейін әдеттегі оқу курсы Амплфортта тарихын оқытумен және мектептегі басқа да қызметпен біріктірілді. 1965 жылы салтанатты түрде ант беріп, 1968 жылы діни қызметкер болып тағайындалды. Өмір тек қана дұға мен тәлім ғана емес еді. Ол колледж кітап дүкенін 1968 жылдан бастап үлкен масштабта құрды, Ampleforth Journal-тің бизнес бөлімін басқарды және 25 жыл бойы ойынға қарағанда шөпке қарауды артық көретін ер балалар командасымен гольф алаңын салды. Жалпы, ол жұмыста ғана қалады. 1972 жылы ол үй басқарушысы болып тағайындалып, 20 жыл бойы осы қызметте болды. Бірнеше жылдан кейін ол тарих бөлімінің меңгерушісі болып тағайындалды, ол осы лауазымға шамамен сол уақыт бойы тағайындалды. Сондай-ақ, Орталық және Шығыс Еуропадағы қуғын-сүргінге ұшыраған мәсіхшілерге қолдау көрсетуге де уақыт болды. Ол біраз уақыт католик қайырымдылық ұйымымен, мұқтаж шіркеуге көмек көрсетумен және ұзақ уақыт Кестон институтында жұмыс істеді, Солидарлық кезеңінде Польшаның шіркеуіне және халқына тікелей көмек көрсетті және 1990 жылы Амплфортта шығыс пен батыстан келген мәсіхшілердің алғашқы ірі халықаралық конференциясын ұйымдастырды. 1992 жылы ол Амплфорт мектебінің директоры болып тағайындалды, ол мектепті өзгерістер мен даму кезеңінен өткізді. 1992 және 2003 жылдар аралығында мектептің А деңгейіндегі өту деңгейі сыныптық инфляциядан асып түседі, ал мектептің ғимараттары қайта жаңартылады. Мектепке он жыл ішінде шамамен 20 млн. фунт стерлинг инвестицияланды. Қыздар 2001 жылы алтыншы сыныпқа түсті, ал олардың 13+-те 2004 жылға жоспарланған. Ол осы деңгейдегі қырық жылдық сабақ беруді жалғастырды, оның сеттерінен ұсынылған байланыс пен талқылауды бағалады және Амплфордтықтардың ұрпақтарының ашық достық пен достығынан пайдаланды. 2003 жылы желтоқсанда 63 жасында зейнеткерлікке шықты, 2004 жылы қыркүйекте Сент-Бенетт залының шебері болды, 2007 жылы зейнеткерлікке шықты.