Кіріспе

Францо Гранде Стивенс (1928 жылы 13 қыркүйекте туған) - итальяндық заңгер. Гранде Стивенс Аньелли отбасының адвокаты ретінде танымал және ол Джанни Аньеллидің ұзақ уақыт кеңесшілерінің үштігінің бірі болды. Ол өзінің немересі және мұрагері Джон Элканнға кеңес беруді жалғастырады. 2003-2006 жылдары "Ювентустың" төрағасы болды.

Ерте өмір

Неапол қаласында туған ол Францо Гранде деген магнаттың немересі. Неаполиттік англо-сицилий тегіне ие, отбасының бір тармағы Аволадан, ал екіншісі ағылшын, сондықтан ол тегінің екінші бөлігін алады. Гранде Стивенс жасөспірім шағында Неаполде өмір сүрді, онда ол Федерико II университетінде классикалық лицей дипломын және юриспруденция дәрежесін алды, онда ол Алессандро Галанте Гарроненың шәкірті болды. Адвокат Франческо Барра Караччиоло ди Басканиомен бірге шәкірттік тәжірибені сарп еткеннен кейін ол Туринге көшіп барды, онда ол Фиат президенті Джанни Аньеллидің кеңесшісі болды. Ол бірнеше ірі итальяндық компанияларда, мысалы Toro Assicurazioni, сондай-ақ Avvocato (Италия) президенті және Fiat төрағасының орынбасары болды.

Мансап

1954 жылдан бері адвокаттар тізіліміне тіркелген Гранде Стивенс Аньеллидің сенімді адамдарының бірі болды; ол Аньеллиге тиесілі Fiat компаниясының төрағасының орынбасары болды. Бұған дейін де "адвокаттың адвокаты" деген лақап атпен танылған. 1976 жылы ол Қызыл бригадалардың тарихи басшыларының сотына қоғамдық қорғаушы ретінде қатысқан, кейіннен Қызыл бригадалар өлтірген Турин адвокаттар алқасының президенті Фулвио Крочемен бірге. Ол 2000 жылы, Крочедің өлтірілуінен жиырма жылдан астам уақыт өткен соң, "Cedam" баспасында жарық көрген Vita d'un avvocato атты роман жазды. Уақыт өте келе Гранде Стивенс елдің ең маңызды өндірістік топтарының корпоративтік оқиғаларын бақылады, көбінесе олардың ішінде басқарушылық лауазымдарды атқарады. Ол Toro Assicurazioni, CIGA қонақ үйлері, Cassa nazionale di previdenza e assistenza forense, сондай-ақ 1985 жылдан 1991 жылға дейін Consiglio Nazionale Forense-нің төрағасы болды. Ол Compagnia di San Paolo компаниясының президенті болды және IFIL және RCS MediaGroup директорлар кеңесінде болды. Оның клиенттері арасында Карло Де Бенедетти, Луиджи Жирибалди, Ага Хан IV және Адриана Вольпе, сондай-ақ Ферреро, Пининфарина және Лавацца сияқты компаниялар болды.

Ювентус

2003 жылдың тамызында Гранде Стивенс 2003 жылдың 31 шілдесінде қайтыс болған Кайссоттти ди Киузаноның орнын Аньелли отбасы иелігіндегі Туриндегі "Ювентус" футбол клубының директорлар кеңесінің төрағасы болып алмасты. Гранде Стивенс 2006 жылы Кальчиополи даулы оқиғасы кезінде Джованни Коболли Джиглимен алмастырылғанға дейін осы лауазымға ие болды. Ол клубтың құрметті төрағасы болды, оның ішінде бұрынғы "Ювентус" ойыншысы Джанпиеро Бониперти де болды. 2022-23 маусымнан бастап ол клубтың құрметті төрағаларының бірі болып қала береді. Кальчиополиден кейінгі оқиғалардағы оның рөлі күмән тудырады. Бұл жанжалдың өзі де көп талқыланған тақырып болып қала береді, себебі бір тараптың назары "Ювентусқа" және оның қатал, бұрын-соңды болмаған жазасына аударылған. Кейбір бақылаушылар Calciopoli және оның салдары да "Ювентус" ішіндегі және клуб иелерінің арасындағы дау болды деп мәлімдейді. 1980 жылы "Тотонеро" бас тергеушісі Корадо Де Биасе "Ювентус" басшыларының мінез-құлқы мен олардың ұятсыздығы туралы былай деді: "Мен "Ювентус" иелерінің неге белгілі бір жолмен қозғалғанын білмеймін, бірақ мен 99% -ды айтамын, бұл жағдайды Турин клубының басшылары шеберлікпен басқарып отырды, бастауымен Закконеден сұраныспен, ол барлығын таң қалдырды. Көптеген адамдар ойлағандай, Закконе - ол кемтар емес, бірақ ол осы оқиғаның тек кейіпкері ғана еді". Ол клубтың үлесі өскен Лучано Могги, Антонио Жирадо және Роберто Беттегадан арылғысы келді. Олардың ниеті қандай болса да, олар Ювентусты айыптап, бірінші кезекте клубтың заңгері Карло Закконе Серия В-ға түсуге және ұпайларды шегеруге келіскен кезде, екінші кезекте Лука Кордеро ди Монтеземоло клубтың Лационың өңірлік әкімшілік сотына (ТАР) шағымданғанын тоқтатқан кезде, ФИФА президенті Сепп Блаттер Монтеземолоға жеке алғысын білдірді. "Ювентус" компаниясы "Кальчиополи" сотында ақталды.

Экзор

2009 жылы Grande Stevens IFIIFIL-дің акцияларын алмастыруда нарықты манипуляциялау үшін сотталды, ол қазір Exor, Agnelli холдингі және Fiat қаржы компаниясы болып табылады. 2009 жылдың 26 наурызында басталған сот процесінде ол 2005 жылы Аньелли мұрагерлеріне Fiat-ты басқаруды сақтауға мүмкіндік берген IFIIFIL және Exor акционерлік капиталын айырбастау үшін қатысты; прокуратураның айтуынша, бұл Consob пен нарыққа көп ай бойы жасырын сақталған. Туриндік тергеуші судья Франческо Моронидің айтуынша, Гранде Стивенс ақпараттарды бұрмалау немесе микрокапшалық қорды алдау үшін жауап беруге мәжбүр болды. Тергеуге сондай-ақ IFIL президенті Джанлуиджи Габетти мен басқарушы директор Вирджилио Марон де қатысты; үш айыпталушы да 2010 жылдың 21 желтоқсанында ақталды. 2013 жылдың 21 ақпанында апелляциялық процесте Гранде Стивенс Италияның Жоғарғы кассациялық соты ақтауды жойғаннан кейін 1 жыл 4 айға сотталды. 2013 жылдың 17 желтоқсанында Кассациялық сот жаңа сотқа жіберілмей, мерзімінің өтуіне байланысты жазаны күшінен айырды. 2011 жылы Гранде Стивенс Exor компаниясының бас директоры Джон Элканнды Exor компаниясының штаб-пәтерін Туриннен Гонконгқа көшіруге шақырды. Exor бизнес тобы әлемдік нарыққа одан әрі кеңейіп жатыр және Гонконг халықаралық қаржының ең маңызды хабтарының бірі және Азия нарығына негізгі кіру жолы болып табылады.

Жеке өмір

1954 жылдан бері үйленген, оның Риккардо Гранде Стивенс деген ұлы бар. 2018 жылы ол өзін "Неапольден келген туриндік" деп сипаттады және пиемонт тілінде сөйлей алатынын айтты. Гранде Стивенс Fiat Chrysler Automobiles компаниясының бас директоры Серджио Маркионнемен жеке досы болды және ол оны әке-бала қарым-қатынасы деп сипаттады. Маркион 2018 жылы қайтыс болғанда, иық операциясы туралы сөз болды, бірақ көптеген адамдар өлімінің артында өкпе қатерлі ісігі жатыр деп ойлады, оның ішінде Гранде Стивенс, ол Corriere della Sera газетінде хат жазды. Ол былай деді: "Лондон теледидарынан оның Цюрихте ауруханада жатқанын естігенде, өкінішке орай, оның өміріне қауіп төніп тұр деп ойладым. Себебі мен оның темекі түтінінен құтыла алмайтынын білетінмін. Алайда, бұл тек қана иық операциясы екенін білгенде, үміттендім. Бірақ мен қорқып жүргендей, Цюрихтен оның өкпелері зақымдалғандығы туралы растау келді және мен оның ақыры жақындап қалғанын түсіндім".

Құрметтер

Италия Республикасының Ардагерлік орденінің Ұлы кресті кавалері, 27 қаңтар 1990.