Кіріспе
1922 жылы Уила Кэтердің романы, 1922 жылы Уила Кэтердің романы, 1923 жылы Пулитцер сыйлығын жеңіп алған. Бұл кітапта ХХ ғасырдың алғашқы онжылдықтарында Небраскада туған Клод Уилер туралы әңгімеленеді. Ол табысты фермердің және өте діндар ананың ұлы, оған жайлы өмір сүрудің кепілі бар. Дегенмен, Уилер өзін әкесінің табысының және өзінің түсініксіз күйзелісінің құрбаны деп санайды.
the Canadian documentary film
One of Ours is a 1922 novel by Willa Cather that won the 1923 Pulitzer Prize for the Novel. It tells the story of the life of Claude Wheeler, a Nebraska native in the first decades of the 20th century. The son of a successful farmer and an intensely pious mother, he is guaranteed a comfortable livelihood. Nevertheless, Wheeler views himself as a victim of his father's success and his own inexplicable malaise.
Құрамы
Кэзердің туысы Гросвенор (Г. П. Кэтер) өзінің отбасы фермасына іргелес фермада туып өскен, ол Клод кейіпкерінде Гросвенордың кейіпкерімен өзінің жеке тұлғасының бөліктерін біріктірді. Кейтер Дороти Канфилд Фишерге жазған хатында: Біз өте ұқсас және өте әртүрлі едік. Ол іс-әрекет жасамаса, өзі болудың қайғысынан ешқашан құтыла алмады, және ол қолымен не істесе де, сұмдық немесе күлкілі болып шықты. Соғыс басталғанда мен оның әкесінің фермасында тұрдым. Алғашқы аптаны қалаға бидай тасумен өткіздік. Осы бидаймен ұзақ жүріп, біз көп жылдан бері алғаш рет сөйлестік, мен оның ой-санасында болған кейбір нәрселерді көрдім. Мен ол туралы әңгіме жазу туралы ойламадым, өз мұрным туралы жазу туралы ойламадым. Бұл өте ауыр сезім болды. Мен тек одан және оның секілділерден қашу үшін жаздым. Гросвенор 1918 жылы Францияның Кантиньи қаласында қаза тапты. Кейтер оның өлімін шаштаразда газет оқып жүргенде білген. Ол өзінің ағайындысының және Нью-Йорк скрипкашысының, Клодтың соғыстағы досы Дэвид Герхардтың үлгісі болған Дэвид Хохштейннің хаттарын қолданды. Ол ардагерлер мен жараланған сарбаздарды ауруханаларда сұхбатқа алды, әсіресе ол "Праирьедегі Roll Call" журналында жазған Небрасканың ауылдық жерлеріндегі тәжірибеге назар аударды. Ол француз майдандарына да барған. Оның бұрынғы жұмысын мақтаған Х. Л. Менкен, Кэтэрдің соғыс туралы суреттеуі "Францияда емес, Голливудтың киносалонында "The Lady's Home Journal" журналында сериал деңгейіне түседі" деп жазды. Роман Кэтэрдің бұрынғы шығармаларына қарағанда үлкен оқырмандар жинағын жеңіп алды, бірақ сыншылар оны оң қабылдамады. Романды Джон Дос Пассостың "Үш сарбаз" сияқты Бірінші дүниежүзілік соғыстың басқа романдарымен салыстырған, олар соғысқа қарсы көзқараспен жазылған. Керісінше, Кэтэрдің басты кейіпкері бақытсыз некеден және Небраскадағы мақсатсыз өмірден қашып, өмірінің мақсатын соғыс уақытындағы қызметі мен әскери достығында, әсіресе скрипкашы Дэвид Герхардтпен достығында табады. Бір сыншы: "Кетер Бірінші дүниежүзілік соғыстың кейбір жауынгерлерге шынымен де жігер беретін, тіпті бостандық сыйлайтын оқиға болғанын дәлелдеу арқылы ереске айналды", - деп жазды.
We were very much alike, and very different. He could never escape from the misery of being himself, except in action, and whatever he put his hand to turned out either ugly or ridiculous I was staying on his father's farm when the war broke out. We spent the first week hauling wheat to town. On those long rides on the wheat, we talked for the first time in years, and I saw some of the things that were really in the back of his mind I had no more thought of writing a story about him than of writing about my own nose. It was all too painfully familiar. It was just to escape from him and his kind that I wrote at all. Grosvenor was killed in 1918 in Cantigny, France. Cather learned of his death while reading the newspaper in a hair salon. She wrote: She used her cousin's letters and those of David Hochstein, a New York violinist who served as the model for Claude's wartime friend David Gerhardt. She interviewed veterans and wounded soldiers in hospitals, focusing especially on the experience of rural Nebraskans she profiled in a magazine article, "Roll Call on the Prairie". She visited the French battlefields as well. H. L. Mencken, who had praised her earlier work, wrote that in depicting the war Cather's effort "drops precipitately to the level of a serial in The Lady's Home Journal fought out not in France, but on a Hollywood movie lot." The novel won Cather a larger readership than her earlier work, though the critical reception was not as positive. The novel has been compared unfavorably to other novels of World War I, like Three Soldiers by John Dos Passos, written from a disillusioned and anti war point of view. Cather's protagonist, by contrast, escapes from an unhappy marriage and his purposeless life in Nebraska and finds his life's purpose in his wartime service and military comradeship, especially the friendship of David Gerhardt, a violinist. Cather, writes one critic, "committed heresy by appearing to argue that the First World War had actually been an inspiring, even liberating experience for some of its combatants."
Қосымша көздер
Стивен Траут, "Вилла Кэтердің біздің арамыздағысы және еске алудың иконографиясы", Роберт Таккер мен Майкл А. Питерман, редакция, Вилла Кэтердің канадалық және ескі әлем байланыстары, Кэтер зерттеулері, том. 4 (Небраска университетінің баспасы, 1999), онлайн қол жетімді