Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Miss Lulu Bett – американдық жазушы Зона Гейлдің 1920 жылы жазған романы, кейін театрға қойылған. Алғаш жарық көрген кезде бұл роман көп сатылған, бірақ уақыт өтіп, қоғамдық көзқарастар мен жағдайлар өзгерген соң, оның танымалдығы азайды.
Miss Lulu Bett is a 1920 novel by American writer Zona Gale, later adapted for the stage. It was a bestseller at the time of its initial publication, but gradually fell out of favor through changing tastes and social conditions.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Бұл оқиға Лулу есімді әйел туралы, ол әпкесінің отбасымен бірге тұрып, іс жүзінде қызметші болып жұмыс істейді. Ол өзінің жағдайына шағымданбайды, бірақ бақытты емес. Қайын ағасы Ниниан келгенде, олардың арасында қызығушылық пайда болады. Бір күні кешке әзілдесіп отырып, олар кездейсоқ үйленеді, себебі мемлекеттік заңдарға сәйкес, неке заңды болуы үшін сот өкілінің куәлігінде үйлену антын айту жеткілікті. Мұны білген соң Ниниан мен Лулу үйленгенді ұнатады және бірге болуды шешеді. Бірақ бір айдан кейін Лулу үйге қайтады, себебі Нинианның бұрыннан заңды түрде үйленгені белгілі болады: 18 жыл бұрын ол 2 жылдан соң оны тастап кеткен қызға үйленген, бірақ ол мұны ұмытып кеткен. Лулу бұл оқиғаны түсінікті деп санайды, бірақ оның қайын інісі Дуайт мұндай жағдайды жария ету отбасы үшін ұят болар еді деп талап етеді және оның орнына Ниниан Лулудан жалыққандықтан кеткенін айтуын қалайды. Лулу мұның неліктен артық ұят екенін түсінбейді және алғаш рет өзінің жағдайына наразылық білдіре бастайды. Ол сондай-ақ өзінің жасөспірім қызы Дидің де бақытсыз екенін және неке арқылы өзінің жағдайынан құтылуға тырысып жатқанын байқайды. Лулу ақырында Дидің қашып кетуіне бөгет қояды және соңында әпкесінің үйінен шығып, тәуелсіз өмір сүруге шабыт алады.
The story concerns a woman, Lulu, who lives with her sister's family, essentially acting as a servant. She does not complain about her position, but is not happy. When her brother in law's brother, Ninian, comes to visit, there is a certain attraction between them. While joking around one evening they find themselves accidentally married, due to the laws of the state requiring little more than wedding vows to be recited while a magistrate is in the room for a marriage to count as legal. On learning this, Ninian and Lulu decide they like the idea of being married, and choose to remain together. However, within a month, Lulu is back home, having discovered that Ninian was already legally married: 18 years prior he had wed a girl who left him after 2 years, but he had forgotten about it. Lulu considers this a reasonable story, but her brother in law, Dwight, insists that it would be a humiliation to the family to reveal such a thing, and insists that she tell everyone instead that Ninian grew bored with her and left her. Lulu is unable to see why this should be a less humiliating story, and begins to complain about her circumstances for the first time. She also notices that her teenage niece, Di, is unhappy, and also seems to be trying to use marriage as a way to escape her circumstance. Lulu eventually has to prevent Di from eloping, and is finally inspired to move out of her sister's home and live independently.
Бейімделулер
Гейл романды алғаш рет 1920 жылғы 27 желтоқсанда Бродвейде Кэрролл Маккомас басты рөлде ойнаған пьесаға бейімдеді. Пьеса үшін екі түрлі аяқтама жазылды, ал түпнұсқасы 1920 жылғы желтоқсанда көрсетілді (және Гейлдің драма саласындағы Пулитцер сыйлығын жеңіп алуына себеп болған аяқтама; бұл сыйлықты алған тұңғыш әйел) – Лулу өз өмірін бастап, өз батыл әрекеттеріне қадам басады, оның соңғы сөздерінде естігендей: «Қоштасыңыз. Баршаңызға қоштасыңыз. Мен қайда баратынымды білмеймін, қандай жұмыс істейтінімді де білмеймін. Бірақ мен өз қалауыммен кетемін!» Өңделген аяқтама көбірек стандартты, сол кездегі көрермендер үшін коммерциялық жағынан ыңғайлырақ және аз қиындық тудыратын болар еді. Осы аяқтамада Ниниан Лулу өз өмірін жалғастырып, басқа жерде жұмыс істеп, өмір сүруге шешім қабылдағанда пайда болады. Ол одан кешірім сұрайды, ал ол «Мен сені Саванна, Джорджияда кешірдім» деп жауап береді. 1921 жылы Уильям С. де Милльдің режиссерлігімен Клара Берангер бұл туынды сол аттас үнсіз фильмге бейімдеді, онда Лоис Уилсон, Милтон Силлс, Теодор Робертс, Хелен Фергюсон, Мейбел Ван Бюрен, Этель Уэльс және Мэй Жирачи рөлдерді сомдады.
Gale first adapted the novel for a play that opened on Broadway on December 27, 1920, starring Carroll McComas. Two endings were written for the play, the original as seen in December 1920 (and the ending that won Gale the Pulitzer Prize from Drama; the first woman ever to do so) has Lulu starting a life on her own and undertaking adventures of her own as we hear in her final lines, "Good by. Good by, all of you. I'm going I don't know where to work at I don't know what. But I'm going from choice!" The revised ending is more typical and would have been a bit more commercially acceptable and far less challenging to the audiences of the day. In this ending, Ninian appears just as Lulu decides to go off on her own life to work and live elsewhere. He asks her forgiveness and she agrees saying "I forgave you in Savannah, Georgia." In 1921 the work was adapted for a silent film of the same name by Clara Beranger, directed by William C. deMille, starring Lois Wilson, Milton Sills, Theodore Roberts, Helen Ferguson, Mabel Van Buren, Ethel Wales and May Giraci.