Кіріспе

RI цистеиннің таңғаларлық жоғары мөлшерін (~ 6, 5% - ға дейін, қараңыз. 1,7% типтік ақуыздарда) және тотықсатуға сезімтал. RI сонымен қатар лейцинге бай (21,5%, типтік белоктардың 9% -ына қарағанда) және басқа гидрофобтық қалдықтар, әсіресе, төмен. валин, изолейцин, метионин, тирозин және фенилаланин.

Құрылымы

RI - бұл классикалық лейцинге бай қайталанушы белок, оның арқа сүйегі бойымен кезектесіп α спиральдер мен β желілерінен тұрады. Бұл қосалқы құрылым элементтері дөңгелек, оң жақ соленоидпен оралады, ол ат тұяғына ұқсайды. Паралельді β-қашықтар мен α-перекселілер тиісінше ат астының ішкі және сыртқы қабырғасын құрайды. Құрылымы әр бұрылыстың түбінде көмілген аспарагиндермен тұрақтандырылған сияқты, өйткені ол α спиральдан β жіпке өтеді. αβ қайталанулары 28 және 29 қалдықтар аралығында кезектесіп, оның генетикалық құрылымына сәйкес келетін 57 қалдық бірлігін қалыптастырады (әр эксон 57 қалдық бірлігі үшін кодтар береді).

Рибонуклеазаларға байлану

RI-нің рибонуклеазаларға аффинитеті кез-келген ақуыз- ақуыз өзара әрекеттесуі үшін ең жоғары; RI RNase A кешенінің диссоциациялық константасы физиологиялық жағдайларда фемтомолярлық (fM) диапазонда болады. Осы жоғары аффинитетке қарамастан, RI олардың салыстырмалы түрде төмен реттілік сәйкестігіне қарамастан, RNase A-ның кең ауқымын байлай алады. Биохимиялық зерттеулер мен RI RNase A кешендерінің кристаллографиялық құрылымы өзара әрекеттесудің негізінен электростатикалық өзара әрекеттесулермен реттелетінін, сонымен қатар қомақты жерленген бет аумағын қамтитынын көрсетеді. RI-ның рибонуклеазаларға жанастығы маңызды, өйткені көптеген рибонуклеазалар цитотоксикалық және цитостатикалық әсерлерге ие, олар RI-ны байлау қабілетімен жақсы байланысты. сүтқоректілердің RIs басқа түрлерден алынған кейбір панкреатикалық рибонуклеазалар отбасының мүшелерін байлай алмайды. Әсіресе, амфибиялық РНАЗ-тар, мысалы, солтүстік леопард бақасының раппирназасы мен амфиназасы сүтқоректілердің РИ-інен қашып шығады және олардың қатерлі ісік жасушаларына қарсы дифференциалдық цитотоксикалық әсері бар екені байқалады.