Кіріспе
2011 жылғы халық санағы бойынша Ахмадабадтың халқы 7 214 225 адам деп жарияланды. Бұл көрсеткіш муниципалитет аймағына ғана қатысты. Ахмадабад қалалық агломерациясының (оның ішінде AUDA басқаратын аймақ та бар) жалпы саны 7,2 миллион адамды құрады. 2001 жылы әр 1000 еркекке 886 әйел бала тиесілі. 2011 жылы 1000 ер адамға 904 әйел. 2001 жылы Ахмадабадта сауаттылық деңгейі 79,89% -ды құраса, 2011 жылы 89,62% -ға дейін көтерілді. 2011 жылғы санақ бойынша, ерлер мен әйелдердің сауаттылығы 93,96 және 84,81 пайызды құрайды. Тоғызыншы жоспар бойынша халық санағы бойынша, Ахмадабадта 30737 ауылдық отбасы тұрады. Олардың 5,41% (1663 отбасы) кедейлік шегінен төмен өмір сүреді. Қаладағы шұңқырларда 439 843 адам тұрады. Ахмадабад тұрғындарының көпшілігі - Гуджарати халқы. Сонымен қатар, Панджаби, Маратхи, Тамил, Синдхи, Малайли және Марвари халқының едәуір бөлігі өздерінің ана тілі мен мәдениетін қалаға әкеледі. Қала маңындағы мемлекеттік мекемелер мен әскери базалар да бүкіл Үндістаннан халықты әкеледі. Қала халқының саны экономикалық кеңею мен жаңғырудың артуынан кейін едәуір өсті. Ахмадабадтың діни әртүрлілігі де бар. 2011 жылғы санақ бойынша Ахмадабадтың 83% халқы индустар, 13,8% мұсылмандар, 2,5% джайндар және 0,72% христиандар. Мұсылман қауымы Ахмадабадта үлкен және мәдени жағынан маңызды, солтандық кезеңнен басталады. Қалада Үндістанның парсы халқының басым бөлігі тұрады. Ахмадабадта 300-ден астам еврейлер тұрады. Джайндар мен көптеген индустар діндік және мәдени ықпалға ие болғандықтан, қаланың қонақ үйлері мен мейрамханаларында вегетариандық кең таралған.
Мәдениет
Ахмедабад өзінің әртүрлі мәдениетімен және демографиялық және діни шекарадан асып түсетін түрлі мерекелерді үлкен құлшыныспен тойлауымен танымал. Ұртаяң жыл сайын 14 қаңтарда желкен ұшқыш күні ретінде аталады. Наваратридің тоғыз түнін дәстүрлі түрде тойлайды. Нұрлы мереке - Дипавали мерекесін әрбір үйде шам жағып, еденді раңғолмен безендіріп, от жағып тойлайды. Холи, Ракша Бандан, Ид-ул-Фитр және Рождество сияқты басқа да мейрамдар үлкен ықыласпен тойланады. Жыл сайынғы Ратьятра шеруі индустар күнтізбесінің Ашад суд бидж күні және Мухаррам кезінде Тәжия шеруі қаланың мәдениетінің ажырамас бөлігі болып табылады. Сондай-ақ, 1850 жылы саудагер Хати Сингх салған Хати Сингх джайн ғибадатханасы Ахмадабад қаласының мәдениетінің үлгісі болып табылады. Ғибадатхана күрделі ою-өрнектерден тұратын сәулет стилі мен дизайнымен танымал. Қала тұрғындары тамақты жақсы көретіндігімен белгілі. Гуджараттың әдеттегі тали (тағам) - роти, дал, күріш және шаак (пештелген көкөніс карри). Барлық дәмі мен ұнағанды қанағаттандыратын көптеген мейрамханалар бар. Асхананың дәстүрлі Гуджарат талисінен бастап Панджаби, Оңтүстік Үндістан, Тай, Италия, Қытай және қоқыс тағамдарына дейін. Көптеген тамақтану орындарында тек вегетариандық тағамдар ұсынылады, өйткені халықтың көпшілігі вегетариандық тағамдар. Ахмедабадта әлемдегі алғашқы вегетариандық пицца үйі бар. Ахмедабадтың Бхатияр Гали, Калупур және Жамалпур сияқты ескі аймақтарында әдеттегі моғлалық вегетариандық емес тағамдарды ұсынатын бірнеше мейрамханалары бар. Ескі қала нан (Индия наны) және Нанхатай (Индия печеньесі) шығаратын жақсы нан пісіру орындарымен де танымал. Ахмадабадтың сәулет өнері мыңжылдықтар бойына созылған. Сұлтандық кезеңдегі сәулет өнерінде индуистік қолөнер мен формалар дәстүрлі исламдық үлгілермен біріктірілді. Бұл өзгерістер кейіннен Индо-Сарацен стилі деп аталатын бірігуге әкелді. Қаладағы көптеген мешіттер осы үлгіде салынған. Тәуелсіздік алғаннан кейін Ахмадабадта заманауи ғимараттар пайда болды, өйткені қалада танымал сәулетшілерге комиссиялар берілді. Луи Кан Индияның басқару институтын жобалаған; Ле Корбюзье Шодхан және Сарабхай виллаларын, Санскар Кендра мен Милл Иесі Ассоциациясын жобалаған; және Бакминстер Фуллер Калико Куполын жобалаған. Балкришна В. Доши Парижден Ле Корбюзье жұмыстарына бақылау жасау үшін қалаға келді, кейіннен сәулет мектебін құрды. Оның жергілікті шедеврлері Сангат, Доши Хусейн Гумфа және Архитектура мектебі. Чарльз Корреа Ганди ашрамын және Ачут Канвинде Үндістанның тоқыма өнеркәсібі ғылыми-зерттеу қауымдастығын жобалады. Кристофер Чарльз Беннингердің алғашқы жұмысы - Альянс Франса (Ахмедабад) Эллис көпірі аймағында орналасқан. Хасмух Патель және оның ұлы Бимал Патель - қаланың белгілі сәулетшілері. Олар Сент-Ксавьер орта мектебінің Лойола залын, Гуджарат жоғары сотын және Ахмадебад басқару қауымдастығын жобалаған. Ахмедабадтың әр түрлі жерлері халық өнерінің ерекшелігімен танымал. Палди ауданы Кютч пен Саураштра аймағындағы кесте бұйымдарымен танымал. Рангела пол бандини (бояу және бояу жұмыстары) үшін танымал, ал Мадхупура өзінің дәстүрлі можри аяқ киімімен танымал. Гүлбай текра аймағында Ганешаның мүсіндері көптеп жасалады. Лоу-Гарден өзінің айна жасау қолөнерімен танымал. Көптеген гужарат әдебиетшілері Ахмадабадқа оның өркендеуіне байланысты көшіп келді. Гуджарат әдебиетін насихаттау үшін Ахмадабадта Гуджарат оқу кеңесі, Гуджарат әдебиет қауымдастығы және Гуджарат әдебиет кеңесі сияқты үш әдебиет мекемесі құрылды. Ахмедабадта классикалық музыка мен биді насихаттайтын көптеген институттар бар. Ахмедабадтың мәдени күнтізбесіндегі әйгілі оқиға - әр жылдың 1 қаңтарынан бастап Саптақ музыка мектебі ұйымдастыратын үншілер мен аспапшылар өнер көрсету үшін шақырылған үнді классикалық музыка фестивалі. Қалада көптеген мұражайлар бар. Санскар орталығы - Ахмадабадтың Ле Корбюзье жобалаған көптеген ғимараттарының бірі. Ганди Смарак Санграхалая мен Сардар Валлабхай Пателдің ұлттық мемориалдарында Махатма Ганди мен Сардар Пателдің суреттері, құжаттары мен басқа да бұйымдары тұрақты түрде қойылады. Калико тоқыма музейінде Үндістан мен халықаралық маталар, киімдер мен тоқымалардың үлкен коллекциясы бар. Хазрат Пир Мохаммад Шах кітапханасында араб, парсы, урду, синди және түрік тілдеріндегі сирек кездесетін түпнұсқа қолжазбалар жинағы бар.
Ahmedabad has a quite a few restaurants serving typical Mughlai non vegetarian food in older areas like Bhatiyar Gali, Kalupur and Jamalpur. The old city is also known for good bakeries making Naan (Indian bread) and Nankhatai (Indian cookies). The architectural landscape of Ahmedabad stretches across the millennium. The architecture of the Sultanate period fused Hindu craftsmanship and forms with traditional Islamic layouts. These developments later gave rise to a fusion which is known as the Indo Saracenic style. Many mosques in the city are built in this fashion. After independence modern buildings came up in Ahmedabad when renowned architects were given commissions in the city like Louis Kahn who designed the Indian Institute of Management; Le Corbusier who designed the Shodhan and Sarabhai Villas, the Sanskar Kendra and the Mill Owner's Association; and Buckminster Fuller who designed the Calico Dome. Balkrishna V. Doshi came to the city from Paris to supervise Le Corbusier's works and later set up the School of Architecture. His local masterpieces include Sangath, the Doshi Hussain Gumpha and the School of Architecture. Charles Correa designed the Gandhi Ashram and Achut Kanvinde the Indian Textile Industries Research Association. Christopher Charles Benninger's first work, the Alliance Francaise (Ahmedabad), is located in the Ellis Bridge area. Hasmukh Patel, and his son Bimal Patel, are well known architects of the city having designed the St. Xavier's High School Loyola Hall, Gujarat High Court and the Ahmedabad Management Association. Various parts of Ahmedabad are known for their speciality of folk art. The Paldi area is famous for embroidery from Kutch and Saurashtra region. Rangeela pol is famous for bandhinis (tie and dye work) while Madhupura is famous for its traditional mojri footwear. Ganesha idols are made in huge numbers in the Gulbai Tekra area. Law Garden is famous for its mirror work handicraft. Many Gujarati littérateurs migrated to Ahmedabad due to its prosperity. Three literary institutions were started in Ahmedabad for the promotion of Gujarati literature Gujarat Vidhya Sabha, Gujarati Sahitya Parishad and Gujarat Sahitya Sabha. Ahmedabad has many institutes which promoting classical music and dance. A famous event in the cultural calendar of Ahmedabad is an Indian classical music festival organized by the Saptak School of Music from 1 January every year where vocalists and instrumentalists from all over the world are invited to perform. The city has many museums. The Sanskar Kendra, one of the many buildings in Ahmedabad designed by the Le Corbusier, is a city museum depicting history, art, culture and architecture of Ahmedabad. The Gandhi Smarak Sangrahalaya and the Sardar Vallabhbhai Patel National Memorial have a permanent display of photographs, documents and other articles of Mahatma Gandhi and Sardar Patel respectively. The Calico Textile Museum has a large collection of Indian and international fabrics, garments and textiles. The Hazrat Pir Mohammad Shah Library has a collection of rare original manuscripts in Arabic, Persian, Urdu, Sindhi and Turkish languages.