Кіріспе
2005 жылғы Super Columbine Massacre RPG ролдік ойыны! 2005 жылы сәуір айында шыққан Дэнни Ледонн жасаған ролдік видеоойын. Ойын Колорадо штатының Колумбайн қаласында 1999 жылы болған Колумбайн орта мектебіндегі атыс оқиғасын қайта жаңғыртады. Ойыншылар қарулы адамдар Эрик Харрис пен Дилан Клебольд рөлін атқарады және Харрис пен Клебольдтың өткен өмірінің кейбір бөліктерін еске түсіріп, қырғынды қайталайды. Ойын атыс болған күннен басталады және Харрис пен Клебольдтың өз-өзіне қол жұмсаудан кейін қиялға негізделген оқиғаларға барады. Ледонн көптеген жылдар бойы ойындарды ойлап тапты, бірақ ойын дизайны мен бағдарламалау туралы білімі болмағандықтан ешқашан ойнаған жоқ. Ол Columbine туралы видео ойынды жасауға өзінің қорлық көрген тәжірибесі және атыстың өміріне әсері арқылы шықты. Ойын, видео ойындардың өздеріне пародия жасаумен қатар, дәстүрлі БАҚ-тың атысты қалай сенсация ретінде көрсеткенін сынға алады. Super Columbine Massacre ASCII RPG Maker 2000 ойын әзірлеу бағдарламасы арқылы жасалды және оны аяқтау шамамен алты айға созылды. Ledonne бастапқыда ойынды жасырын жариялады, оның жеке басы ашылғаннан кейін жұмыс туралы суретшінің мәлімдемесін жариялады. Super Columbine Massacre тегін онлайн-релизде жарық көрді және 2006 жылға дейін аз көңіл бөлді, содан кейін бұқаралық ақпарат құралдарында жүздеген мыңдаған жүктемелер болды. Супер Колумбайн қырғынына реакция теріс болды; атау Харрис пен Клебольдтың әрекеттерін және жазықсыздардың өмірін қарапайым етіп көрсеткен деп сынға түсті. Ойынның мультфильмдік презентациясы мен тозаққа арналған сюжетті сыншылар ойынның хабарын жасырады деп қарады, бірақ ол балалар үшін ойын-сауық ретінде ортаның стереотиптік қауымдастықтарын ашатын ойын ретінде кішігірім ескерту алды. Super Columbine Massacres тақырыптары мен мазмұны оны видео ойындар зорлық-зомбылыққа әкеліп соқты ма деген талқылауға кіргізді; атау кейін 2006 жылғы Доусон колледжіндегі атыс-жөнінен кейін атысшының ықтимал мотивациялық факторларының бірі ретінде саналды. Ойын өнер ойындары ретінде сипатталды, және Ледонн бейне ойындарының өнер түрі ретінде өкілі болды, 2008 жылы оның ойыны мен оның әсері туралы Playing Columbine атты деректі фильм шығарды.
Super Columbine Massacre RPG! is a role playing video game created by Danny Ledonne and released in April 2005. The game recreates the 1999 Columbine High School shootings in Columbine, Colorado. Players assume the roles of gunmen Eric Harris and Dylan Klebold and act out the massacre, with flashbacks relating parts of Harris and Klebold's past experiences. The game begins on the day of the shootings and follows Harris and Klebold after their suicides to fictional adventures in perdition. Ledonne had spent many years conceptualizing games, but never created one due to his lack of game design and programming knowledge. He was inspired to create a video game about Columbine by his own experience being bullied and the effect the shooting had on his life. The game represents a critique of how traditional media sensationalized the shooting, as well as parodying video games themselves. Super Columbine Massacre was created with ASCII's game development program RPG Maker 2000 and took approximately six months to complete. Ledonne initially published the game anonymously, releasing an artist's statement about the work after his identity was revealed. Super Columbine Massacre was released for free online and attracted little attention until 2006, when widespread media coverage fueled hundreds of thousands of downloads. Reaction to Super Columbine Massacre was negative; the title was criticized as trivializing the actions of Harris and Klebold and the lives of the innocent. The game's cartoon presentation and the side plot into hell were considered by critics as obscuring the game's message, but it received minor note as a game that transcended the stereotypical associations of the medium as entertainment for children. Super Columbine Massacres themes and content led to it being included in discussions as to whether video games cause violence; the title was later listed as one of the possible motivating factors of the shooter after the 2006 Dawson College shooting. The game has been described as an art game, and Ledonne has become a spokesperson for video games as an art form, producing a documentary in 2008 called Playing Columbine about his game and its impact.
Ойын процесі
Супер Колумбайн қырғыны РПГ! бейне ойындарының рөлін ойнайды. Ойыншылар жасөспірімдер Эрик Харрис пен Дилан Клебольдтың әрекеттерін басқарады; 1999 жылдың 20 сәуірінде олар Колорадоның Колумбайн орта мектебінде 13 адамды өлтіріп, кітапханада өздеріне қаруларын бұрған. Ойынның көп бөлігі үшінші тұлғада өтеді, ойыншылар Харрис пен Клебольдты жоғарыдан бақылайды. Графика мен кейіпкерлер әдейі 16 биттік видео ойындарды еске салады; мазмұны зорлық-зомбылық болса да, зорлық-зомбылық графикалық түрде көрсетілмейді.
Сюжет
Ойын 1999 жылдың 20 сәуірінде Эрик Харристің анасы оны оятуымен басталады. Харрис Дилан Клебольдқа телефон соғып, екеуі Харристің жертөлесінде кездесіп, жоспарланған атыс алдындағы бірнеше бомбалауды жоспарлайды. Олар Колумбайн орта мектебінде көрген қорлық-зомбылық туралы еске алып, өздерін қинағандарға ашуын білдіреді. Харрис пен Клебольд видеоға түсіріп, ата-аналарынан кешірім сұрайды, қаруларын жинап, үйден кетеді. Мектепте екеуі қауіпсіздік камералары мен залдың мониторлары байқалмай, пропан бомбаларын орнатты. Жарылғыш заттар орнатылғаннан кейін екеуі мектеп сыртындағы төбеде бір сәт тоқтап, олардың алыстауы мен жауыздығын талқылайды. Бомбалар жоспарланғандай жарылмай қалғаннан кейін, Харрис пен Клебольд мектепке кіріп, мүмкіндігінше көп адамды өлтіруге шешім қабылдайды; өлгендердің соңғы саны ойыншыға байланысты. Мектепте бейкүнә адамдарды атып, Харис пен Клебольд өз-өзіне қол жұмсайды. Гаррис пен Клебольдтың өліктерін көрсететін клиптер монтажы, бір-бірін жұбататын студенттер және қарулы топтың балалық шағындағы фотосуреттері ойнатылады. Super Columbine Massacre ойынын жалғыз өзі жасаған ойын ретінде қарастырғанға қарамастан. Супер Колумбайн қырғынын Колорадо штатының Аламоса қаласынан келген Дэнни Ледонн, ол кезде студент және тәуелсіз режиссер жасаған. Мектеп оқушысы болған кезде, Колумбайн атысы Ледоннмен үндесті, ол өзі де бір кездері "жеке адам", "қате адам" және "жұртқа бейімделген бала" болғанын айтты. "Мен балабақшада оқыған кезімнен бастап, балаларды оңай қыспақтап жүрдім", - дейді ол. "Бұл балаларды қорлағандардың көпшілігі көрген қорлаудың түрі еді. Күнделікті итермелегенде, және бір емес, екі емес, бірнеше жыл бойы сыртқа шығарылғанда, шындықты қабылдау бұрмаланады. Бұл нәрселер сіздің түсінігіңізді және адамзатты қабылдауды өзгертеді, бұл өте қиын", - деді ол. Ол жекпе-жек өнерін үйреніп, киноға түсіп, психологқа қарады. Аломоса орта мектебін бітірген кезде Ледонн 4.0 балл алған және құрбылары оны "ең көп табысқа жету мүмкіндігі бар" деп таныған. Ол Эмерсон колледжінде киноны оқыды және Колорадоға оралып, өзінің жеке продюсерлік компаниясы Emberwild Productions-ты құрды, ол көбінесе үйлену тойы бейнелерін өңдейді. Ойынның зерттеу, жоспарлау, жобалау және бағдарламалау шамамен алты ай және 200-300 сағат жұмыс істеді. Final Fantasy VI-дің дизайнына әсер етті. Ойындағы әндердің көбісі 1990 жылдардағы грандж және альтернативті топтар, мысалы Radiohead, Nirvana және Smashing Pumpkins-тің MIDI нұсқалары. Ледонн барлық бөлшектерге мұқият қарады, соның ішінде ойыншыларға қарулы адамдар өздерінің ашу-ызасында қолданған нақты инвентаризацияға қол жеткізуді берді. Ол видеоларды қарап, газет мақалаларын оқыды және өлкелік үкімет шығарған 11 000 беттен астам құжатты оқыды. Ледонн тозақ сегментін қосып, оны видео ойынынан кейіпкерлермен толтырды. "Олар [атысшылар] сүйікті видео ойынының мәңгілік рекреациясында осы монстрлармен шайқасуы өз алдына мәлімдеме болды" деп түсіндірді. Super Columbine Massacre - Ледонн жасаған жалғыз видео ойыны, және оның басқасын жасау жоспарлары жоқ.
Шығару
Ойын 2005 жылы 20 сәуірде, Колумбайн қырғынының алтыншы жылдығында жүктеуге қол жетімді болды. Ледонн ойынның тұсаукесерінде кез-келген ықтимал дау-дамайдан аулақ болу үшін жасырын қалуға тырысты, ол кейінірек өкініп, жасыратын нәрсесі бар деген әсер қалдырды. "Колумбин" деген атпен Ледонне ойыншылардың және сыншылардың ойынның атыс оқиғасын бейнелеуі мен атыстың кең мағынасын талқылау үшін құрған хабарлама тақтасында үнемі араласты. Ледоннның жеке басын Роджер Ковакс, Колумбайн құрбандарының бірі Рейчел Скоттың досы, ашқан. Ковакс Ледоннның жеке басын PayPal арқылы өзінің веб-сайтына садақа беру арқылы білді; оның аты мен мекенжайы онлайн жарияланғаннан кейін, Ледонн алға шығып, сұхбат алу туралы өтініштермен қарсы алынды. "Осы кезде мен өз шығармашылығым үшін батыл болу керектігін ұқтым", - дейді Ледонн. 2006 жылы сәуірде Gamasutra веб-сайтының Патрик Дуган ойын әзірлеушілер конференциясында ойынның жүргізушісімен кездескеннен кейін ойын туралы жазды. Дюган әсерденіп, Georgia Institute of Technology профессоры Иан Богостқа электрондық хат жіберді, ол ойын туралы блог жазды. Ойын жаңалықтары сайтының Брайан Кресценте Kotaku және Рокки Маунтин Ньюс кейіннен Богостпен сұхбат жасады, ал Ассошиэйтед Пресс және негізгі бұқаралық ақпарат құралдары бұл оқиғаны қабылдады. 2007 жылдың наурызына қарай ойын 400 000-нан астам рет жүктелген.
Қабылдау
"Супер Колумбайн" қазалы оқиғасы негізгі бұқаралық ақпарат құралдарында және атыс салдарынан жеке зардап шеккендер арасында жағымсыз қабылданады. Ковакс Колумбайнның Ледонн екенін ашқаннан кейін: "Өлген қыздардың бірі менің досым Рейчел болды. Біз бір шіркеудің мүшесі едік. Осы ойынды ойнаған әркім Рейчелді қайта-қайта өлтіре алады". Бір адам ойын ойнап, оған қолдау білдірді. Ол: "Бұл менің сияқты біреудің айтуы сәл таңғажайып көрінеді, бірақ мен мұндай нәрсе жасалғанын біраз түсіндім". Ол атыс жасағандарды жағымды етіп көрсету мәселесін қарастырғанмен, атыс туралы диалогты ашуға көмектеседі деп сенді. Супер Колумбайн қырғынды баспасөз көпшілік айыптады. CNN-тің Бетти Нгуен ойынды террористерге табынатын субмәдениеттің үлгісі деп атады. Газеттер бұл ойынды "пайдаланушы" және "жарасыз" деп атады. PC World ойынын "Барлық уақыттағы ең нашар 10 ойын" тізіміне No2 орынға қосты. Тіпті Ледоннның ойынды ойнауға қиындығы бар сыншылар да ойынды ойнауға қиындығын тапты; Ars Technica-дан Бен Кучера ойынды "қалшылдап" тастағанын, бірақ оны оңай түсінбейтін ойын ретінде "одан бірдеңе алуы мүмкін адамдар оны ешқашан ойнамайды" деді. Кресценттің ойынша, ойынның хабары ортаның мультфильмдік графикасымен жасырылады. Ледонн ойынды өзгертуден бас тартты, өйткені ол белгілі бір уақытта тақырыпқа қатысты өз ойларын білдіреді, бірақ басқаларды ойынды өздері қайта жасауға шақырды. The Courier Mail газетінде жазған Пауль Сиврет ойынның даулы әрі жаман екенін білетіндерге "жарықтай білуді" кеңес берді. Bogost ойынның шолуын "бұл ойын қызық емес, қиын және ойнау қиын" деп түйіндеді. Бізге көбірек қажет". Эмерсон колледжінің профессоры Дэвид Косиемба Богостпен келісіп, "сұрақ-жауаптың бірі Super Columbine Massacre RPG сияқты ойындар жоқ болуы керек! "Біздің жобаларымыз да сондай талапты және көркемдік жағынан жаңашыл". Дуган ойынның әдеттегі сын-пікірлеріне, оның ішінде ойынның жаман дәмі бар екендігіне жауап беріп, өзінің блогында қарсылық білдірді: Менің ойымша, Колумбайн РПГ-ны жоққа шығаратын әркім - батыл. Көпшілігі ойын ойнаған жоқ, немесе ойында ойнағандықтан, олар шындыққа, адалдыққа, оның әлеуметтік түсініктемелерінің сұлулығына көздері жетпейді. Super Columbine Massacre RPG дизайн кемшіліктерімен және 1995 жылы орташа графикамен қамтылған, ойынның жасаушысы мұны мойындайды, бірақ ол өнер туындысы. Бұл ойын сізді қылмыскерлердің ой-өрісіне түсіреді және олардың не үшін солай істегендерін анық көрсетеді. Олар террорлық акт арқылы идеологиялық демонстрация жасады. Ойын осыған американдық арман мен өмір салтын айыптау ретінде жарық түсіреді. "Toronto Sun" газетінде Гиллдің "Колумбайн қырғыны" ойынын ойнағаны туралы веб-сайтта жазылған. Бұл оқиға бұқаралық ақпарат құралдарында кеңінен жарияланды. Ойынның осы ойынмен байланысты екені туралы ақпараттан кейін Доусон колледжінде атыс болғандардың бірі Ледоннмен байланысып, оған "Мен бірнеше рет оқтан жарақат алдым, сондықтан сіз осы ойынды алып тастауыңыз керек деп ойлаймын" деді. Ледонн атысқа қатысты өзінің реакциясын және бір аптадан кейін берген сұхбатында ойынға медиа назарын қайтадан аударды: Егер біреу жұртшылыққа көрініс беру үшін сурет, кітап, альбом, фильм немесе бейнеойын жасауды қаласа, онда бұл жұмыстан туындайтын мүмкін зиянды қоғамнан жою үшін негіз болуы керек пе? Бұл, белгілі бір мағынада, қылмыстың алдын алу. Егер сіз өзіңіздің істеген ісіңізге сенсеңіз және өзіңізді білдіргіңіз келсе, онда бұл көрініс басты орынға ие болуы керек, ал кез келген түсіндірме әрқашан жұмыстың өзі үшін екінші кезекте болуы керек. Басқа жағынан қарасақ, Доусон колледжіндегі атыс мен менің ойынымның арасындағы байланыс негізсіз. Кимвирге тағы не ұнады? Қара киімдер? Готика музыкасы? Пицца? - Иә. [ ] Егер бірдеңе болса, Доусон колледжінің атысы [Super Columbine Massacre] сияқты ойындар жасалуы керектігінің дәлелі; видео ойындар енді кісі өлтірудің "әдеттегі күдіктілері" қатарына кірмегенше, жұртшылық неге интерактивті электрондық медианың қалай да болсын Манчжуриялық кандидаттардың өндірушісі екенін мұқият қарастыруы керек. 2007 жылы Ryan Lambourn бағдарлама жасаушы V Tech Rampage атты флеш-ойын жасады, ол ойыншыларға Вирджиния Техникасы қазасында қарулы адам Сеун Хуй Чоның әрекеттерін басқаруға мүмкіндік береді. Лэмбурн Чоға деген жанашырлығын білдірді және ол мектепте қорлық-зомбылықтың нысанасы болғанын айтты. "Егер сен бір қызықты іс жасамасаң, ешкім сені тыңдамайды. Сондықтан мен Чо Сон Хуиге жаны ашып, оған жаны ашып, Ол осыған дейін б...
<blockquote>I think everyone who disses the Columbine RPG is gutless. Most haven't played the game, or have played it with such preconceptions that they're blinded to the genuis [sic], the honesty, the beauty of its social commentary. Super Columbine Massacre RPG is riddled with design flaws and has mediocre graphics by 1995, the maker of the game admits this, but it regardless is a work of art. It puts you in the mindset of the killers and provides a very clear suggestion of why they did what they did; they were enacting an ideological demonstration through a terrorist act, and the game shines light on this as an indictment of the American dream and way of life painfully close to the main nerve. the Toronto Sun wrote that Gill had self reported playing Columbine Massacre on a web site. The story was picked up by media and reported widely. Upon hearing media reports of a link to the game one of the shooting victims at Dawson College contacted Ledonne and told him that "I just suffered multiple gunshot wounds and I think you should take this game down." Ledonne expressed his reaction to the shooting and renewed media attention towards his game in an interview a week later:
If one is interested in making something for the public to view—be it a painting, a book, an album, a film, or a video game, should the POSSIBLE harm that may come out of this work be grounds for its suppression from society? This is, in a sense, pre crime. If you believe in what you're doing and you want to express yourself, the expression should be primary and any interpretations that come after must always remain of secondary importance to the creation of the work itself. On another level, the entire correlation between the Dawson College shooting and my game is unfounded. [ ] What else did Kimveer like? Black clothes? Goth music? Pizza? [ ] If anything, the Dawson College shooting is proof positive that games like [Super Columbine Massacre] should be made; until video games are no longer among the "usual suspects" for homicidal rampages, the public needs to more carefully consider why interactive electronic media is somehow the manufacturer of Manchurian Candidates. Developer Ryan Lambourn created a flash game called V Tech Rampage in 2007, which allows players to control the actions of gunman Seung Hui Cho in the Virginia Tech massacre. Lambourn professed empathy for Cho, and said that he was a target of bullying in high school. "No one listens to you unless you've got something sensational to do. And that's why I feel sympathy for Cho Seung Hui [sic]. He had to go that far", Lambourn stated. On the V Tech Rampage site, Lambourn posted a statement that he would take the game off of Newgrounds if donations reached $1000; at $2000 in donations he would take the game down from the main site and for another $1000 he would apologize for creating it. Ledonne stated that he emailed Lambourn sympathetically, but that the creator responded to his emails with profanity; he reiterated that the two games had different motivations and were not easily comparable in content. Baxter denied that sponsor pressure caused the drop, instead affirming that "the shootings are still a very touchy subject, and rightly so. We have to be sensitive to [victims and their families'] feelings." An additional consideration reported was that unnamed parties might sue for copyright violations in the game itself. The announcement marked the first time the festival had pulled jury selected content from the contest; the incident was dubbed "Slamgate" by the gaming press. Following the announcement, USC Interactive Media Division withdrew its sponsorship of the festival. Seven of the fourteen finalist games were removed from the contest by their developers in protest: Braid, flOw, Once Upon A Time, Toblo, Everyday Shooter, Book and Volume and Castle Crashers (Toblo was later reinstated by the DigiPen Institute of Technology, who owns the rights to the game). Blow and the other developers sent an open letter to the festival, encouraging the reinstatement of the game as keeping with the festival's "trailblazing" efforts. Despite protests, Baxter refused to change his mind, citing consideration for the shooting's victims and their families. Ledonne told the other finalists that he planned to go to the festival anyway and distribute copies of the game. Acknowledging that the withdrawal of six finalists compromised the competition, Roberts let the attendees vote on whether any prizes would be awarded; they decided not to. Brian Flemming, director of The God Who Wasn't There, saw Ledonne's demo of Super Columbine Massacre outside the festival, and convinced two fellow Slamdance film jurors to award the game a "Special Jury Prize" for Best Documentary, an unofficial award not endorsed by Slamdance itself. The jurors intended to present the special prize alongside the award for best documentary. Shortly before the ceremony, Baxter informed Flemming that he could not present the award due to "music clearance issues", and refused to allow it despite Flemming's protests. According to Ledonne, Flemming tried to hold his ground, but eventually gave in to Baxter's request. Ledonne produced a documentary film based on his experiences after the release of Super Columbine Massacre. Titled Playing Columbine, the documentary uses the controversy surrounding the game to investigate the large issues facing video games as a medium for artistic expression. The film premiered at AFI Fest in Los Angeles, California on November 7, 2008. As a result of the controversy of his game, Ledonne became an unwitting spokesman for the games industry, facing the medium's opponents in debates and forums. The furor resulting from Slamgate was called out by Ledonne and others in the media as a sign that video games had not yet outgrown the traditional stereotype of children's games. Authors Andreas Jahn Sudmann and Ralf Stockmann consider controversial video games such as Super Columbine Massacre and the "Hot Coffee" mod of Grand Theft Auto: San Andreas evidence of sociopolitical tensions present between gamers and older generations. The game and others like it continue to be at the center of the video games as art debate, and Gamasutra credited Super Columbine Massacre and Slamgate as having two highly positive and far reaching effects; first, forcing print game journalism to focus on the issue; and second, the "evangelization of the notion that games can be as meaningful and important as other media, even if the example is offensive to the sensibilities of most Americans [ ] To win is to lose, but to play is to experience an enrichment that cannot be scored."