Кіріспе

Американдық автор және суретші (1816-1888) Дэвид Хантер Стротер (26 қыркүйек 1816 - 8 наурыз 1888) - американдық журналист, суретші, бригада генерал, қонақүй иесі, саясаткер және Батыс Вирджиниядан келген дипломат. Америка Азамат соғысына дейін де, одан кейін де (алғашқыда ол соғыс тілшісі болды) Стротер 19 ғасырдағы табысты американдық журнал иллюстраторы және жазушысы болды, ол "Порте Крейон" (французша, porte crayon: "қалам / қалам ұстағыш") деген псевдониммен танымал болды. Ол әкесіне Беркли-Спрингсте 400 қонақ қонақ үйін жүргізуге көмектесті, ол сол кезде Атлантиканың ортасындағы мемлекеттерде теміржол арқылы қол жетімді жалғыз шипажай болды. Соғыс кезінде союздық топограф және ат әскерінің номиналды қолбасшысы болған Стротер еріктілердің бригадир генерал дәрежесіне дейін көтерілді, кейін Вирджиния әскери институтын қайта құрылымдады, сондай-ақ Мексикада АҚШ консулы (1879-1885).

Ерте және отбасылық өмірі

1816 жылы Вирджинияның Беркли округіне қарасты Мартинсбург қаласында (қазіргі Батыс Вирджиния) полковник Джон Стротер мен оның әйелі Элизабет Пендлтон Хантердің отбасында дүниеге келген Дэвид Стротер олардың сегіз баласының біріншісі және ересек жасқа жеткен жалғыз еркек бала болды. Оның отбасының екі жағы да (әсіресе анасының) Вирджинияның бірінші отбасыларының қатарында болды және Америка революциялық соғысына сәтті қатысудан бұрын да көрнекті саяси және әскери басшыларды қамтыды. Оның ата-бабасы Беркли округіне көшіп келуден бұрын сол қақтығыс кезінде әскери-теңіз флотында, содан кейін армияда соғысты, ал әкесі 1812 жылғы соғыста лейтенант болды, содан кейін Беркли округі ополчияларын басқарды, сонымен қатар қонақ үйді басқарды және күйеуінің бірінші көмекшісі болып қызмет етті. Оның анасы жергілікті пресвитериан шіркеуіне, ал әкесі жергілікті епископальдық шіркеуге барған; ересекте Стротер сектанттық дінге қызығушылық танытпады. Әкесінің қарсылығына қарамастан, 32 жастағы Дэвид Стротер 1849 жылы Мартинсбург ат құмырасының қызы 19 жастағы Энн Дойн Вулфпен үйленді, ал келесі жылы олардың Емми деген қызы болды, ол ересек жасқа дейін аман қалды және Джон Брисбен Уокердің әйелі болды. 1861 жылы 6 мамырда Джефферсон округіне Мерри Эллиоттпен үйленді, оның ұлдары Дэвид Хантер Стротер-младший (1866-1871) және Джон Стротер (1868-1923) болды. Оның алты баласы, қабір тақталарына сәйкес, жас кезінде қайтыс болған болуы мүмкін.

Білім және ерте мансап

Мартинсбург академиясында біраз уақыт оқығаннан кейін, сондай-ақ әкесімен бірге, Дэвид Стротер 1829 жылы Пенсильвания көркем өнер академиясында Пьетро Анкораның қолында сурет салуды үйрену үшін Пенсильванияның Филадельфия қаласына барды. Ол Вест-Пойнттағы АҚШ әскери академиясына оқуға жарамсыз еді. Стротер сонымен қатар бір жыл (1832) Пенсильваниядағы Канонсбургтегі Джефферсон колледжінде оқыды. Заң және медицина салаларындағы зерттеулер аяқталып, Уэст-Пойнттегі лауазымға ие бола алмады. 1837-1838 жылдары Винчестердің Джон Гадсби Чэпменнің ұсынысы бойынша Стротер Нью-Йоркке барып, Сэмюэл Ф. Б. Морздың сурет салуын оқыды. 1838-1839 жылдары Стротер Огайо өзені бойымен және Орта батыста саяхаттады (Луисвилл, Кентукки және Сент-Луис, Миссуридегі туыстарына барып, Индиана мен Иллинойста әртүрлі портреттерді суретке түсірді). Портреттерді сату арқылы ақша жинағаннан кейін, оның әкесі де оқу сапарына ақша қарыз алғаннан кейін, 1839 жылдың күзінде Стротер Еуропаға аристократ емес, студент және суретші ретінде саяхатқа шықты. Қысқа уақыт Англияда болып, Францияда көбірек уақыт өткізгеннен кейін (Парижде Наполеонның жерлеу рәсіміне куә болған), ол Чапман ұсынған итальяндық маршрутты аяқтады. Ол сондай-ақ, оның әкесі өзінің қызықты хаттарын үйге Мартинсбург газетіне жібергенін білгенде, ол таң қалды, өйткені олар адал ізбасарлар жинады. 1843 жылдың көктемінде Стротер Америка Құрама Штаттарына оралды, өйткені оның әкесі қаржы жағынан құлдырап, Еуропадағы америкалықтар үшін жұмыс жоқ болғандықтан, Грекия мен Түркияға бара алмады. Оның әкесі 1844-46 жылы отбасылық қонақ үйді қайта салды, сондықтан ол 300-400 қонаққа қызмет көрсете алды, соның ішінде суретшілер, сондай-ақ саясаткерлер мен қоғам адамдары бар, олар Балтимор мен Огайо темір жолымен Беркли Спрингске бара алатын (Камберлендке, Мэрилендке, 1844 жылы жеткен). Дэвид Стротер Беркли Спрингс қаласында коттеджге ие болды және жазғы маусымда сәнді қонақ үйде көмекші болды, бірақ маусымнан тыс уақытта саяхаттады. Алдымен ол Балтиморға барып, өзінің туысы Джон Пендлтон Кеннедидің көмегімен кейбір суреттерді сата алды. Стротер портреттер салуды және бояуды жалғастырды, ал 1845 жылдың көктемінде Нью-Йоркке барды, онда ол Джон Г. Чапманның басшылығымен ағаш кескіндері иллюстрациясын және баспа бизнесін алдымен С. Г. Гудрич баспа фабрикасында, кейіннен генерал Винфилд Скоттың өмірін және Кеннедидің бір кітабының (Свалоу Барн) қайта шығарылуын суреттеді. Губернатор Кемблмен бірге ол эскиз суретшілері үшін ғасырлық клубты ұйымдастыруға көмектесті. 1848 жылы Стротер өзінің туған штатының, содан кейін Американың басқа аймақтарының пейзаждары мен басқа да көріністерін жариялады. Ол Вирджинияның оңтүстік-шығысындағы тарихи орындарға, соның ішінде Уильямсбург, Джеймстаун және Йорктаунга барды. 1851 жылы Стротер Мартинсбургтегі жас отбасы үшін Норборн Холл деген үйді сатып алды, ол Азамат соғысына дейін оның қысқы үйі болды. Стротер Harper's Monthly журналында жарық көрген күлкілі саяхаттық кітаптар сериясының авторы және иллюстраторы ретінде атақ алудан бұрын әртүрлі жерлерде жариялады. 1853 жылдан бастап "Порте Крейон" деген қалам атауын пайдаланып, бұл мақалалар құрамында Вирджиния Қананы (1853), Вирджиния Иллюстрацияланған (18541855), Солтүстік Каролина Иллюстрацияланған (1857), Оңтүстіктегі қыс (18571858) және Жаңа Англиядағы жаз (18601861). Джон Браунның рейдінен кейін Harper's Monthly 43 жастағы Стротерге мақала немесе серия жазуды және сурет салуды тапсырды. Харпердің палубасы оның үйіне жақын болды, ол көп ұзамай қару-жарақ қоймасының жалындаған жойылуы және Вирджиния күштерінің лейтенант Дж. Кейіннен Стротер сот туралы мақалалар жариялады (осы сот барысында оның ағасы прокурор болып қызмет етті және оған досы төрағалық етті) және тіпті Джон Браунның өлім кескінін сызды. Партиялық жазушылардан айырмашылығы, бірақ көптеген болашақ Батыс Вирджиниялықтар сияқты, Стротер аболиционистер мен Вирджиния ополчияларының фанатизмін жек көреді.

Америка Азаматтық соғысы

Мартинсбургте өскен және Балтимор мен Огайо темір жолының бас инженеріне үйленген (Одақ үшін маңызды стратегиялық маңызы бар және көбінесе Конфедерация шабуылшыларының нысанасы) әпкесімен бірге, Стротер Одақты қолдады, оның әкесі мен оның ұстазы Гувенур Кембл сияқты, бірақ оның бес әпкесінің күйеуі де Конфедерацияны қолдады. Ол соғыс тілшісі ретінде бейтарап болып қалуға үміттенсе де, оның туған Беркли округі Конфедерацияға қарай иілді (Уилинг конвенциясына делегаттар жібермеді және конфедерациялық еріктілердің 5 ротасын, ал унионисттердің екі компаниясын жинады), 1861 жылы маусымда Стротхер Шенноа аңғары туралы егжей-тегжейлі біліміне байланысты топограф ретінде ерікті болды. 1862 жылдың наурызында Батыс Вирджиния штаттылыққа ұмтылысын жалғастыра келе, Стротер Одақ армиясының капитаны болып тағайындалды және аңғарлық науқанында генерал Натаниел Банксқа көмек көрсетуге тағайындалды. 1862 жылдың маусым айында ол 3-ші Батыс Вирджиния кавалериясының подполковникi болып тағайындалды және Седар тауы мен Манассаның екінші шайқасында генерал Поуптың штабында топограф болды. Антиэтам кампаниясы кезінде Стротер 1862 жылдың қарашасында офицердің қызметінен босатылғанға дейін генерал Макклелланның штабында қызмет етті. Содан кейін Стротер Генерал Банктер штабына оралды, ол тағы да Луизианадағы Порт-Ричи шайқасында әрекет етті. Геттисбург кампаниясы кезінде ол Вашингтонға қайта оралды, бірақ полкінің полковнигі болып тағайындалды (ол ешқашан далада командалық жасақта болған жоқ). Стротер өзінің соғыс кезіндегі тәжірибесін егжей-тегжейлі журналға жазып, кейбіреулерін соғыстан кейін "Harper's Monthly" басылымы "Соғыстың жеке естеліктері" деп жариялады. Оның мақалалары объективті көзқарасы мен әзіл-сықақпен мақталған. 1864 жылы 12 маусымда полковник Стротер өзінің алыстағы туысы генерал Дэвид Хантердің штаб бастығы болды, ол Батыс Вирджиния департаментінің Шенандоа аңғары дивизиясын басқарған қызу аболиционист болды, өйткені Одақ күштері Лексингтон мен Линчбургке шабуыл жасады. Юнионисттер Вирджиния әскери институтын (ВВИ) сепаратистік идеалдар мен Конфедерация офицерлерінің ошағы деп санады. Жауынгерлер соққыға ұшырағаннан кейін генерал Хантер ғимаратты өртеп жіберуге бұйрық берді. Стротер генерал Джордж Вашингтонның қола мүсінін Уилингке жіберді, оны трофей деп санады және "ел тұрғындары ол құрған үкіметті жоюға тырысқан елге" әшекейлегеніне ашуланды. Соғыс аяқталғаннан кейін полковник Стротер 1866 жылы мүсінді ВМИ-ге қайтару жауапкершілігін бөлісті. Стротер 30 шайқасқа қатысқан, бірақ ешқашан жарақатталмаған. Ол 1864 жылы 10 қыркүйекте генерал Хантердің орнын генерал Филип Шеридан басқан кезде, ол өз міндетін тастады, оның күйдірілген жер стратегиясы сәтті болады, бірақ оны аңғарда одан да жек көреді. 1865 жылдың тамызында Стротер еріктілердің бригадалық генерал-лейтенанты болып тағайындалды және 1866 жылға дейін Вирджиния ополчинының генерал-адъютанты болды. Соғыстан кейін Стротер ВМИ-нің генерал-адъютанты болды және сонымен қатар ВМИ-нің қонақтар кеңесінде қызмет етті; осы қызметте ол мекеменің қайта құрылуын белсенді түрде алға тартты.

Соғыстан кейінгі мансап

1862 жылдың қаңтар айында әкесі қайтыс болғаннан кейін, соғыс оңтүстік қонақтардың қонысын шектеді (бір кезде Балтимор мен Огайо теміржолын бомбалау үшін база ретінде қолданған Stonewall Jackson-дан басқа). Стротер отбасылық қонақ үйді басқарды, оны 1869 жылы Балтимор компаниясы сатып алды және 1876 жылы Джон Т. Трего сатып алғанға дейін қайта жабдықтады. Стротер әр түрлі тақырыптар бойынша мақалалар жариялауды жалғастырды, соның ішінде саясат, нәсілдік қатынастар және Бас Отырған Бұқа. Harper's Monthly 1866 жылы оның Азамат соғысы туралы суреттелген естеліктерін жариялай бастады, бірақ 24 Strother жоспарланған он бөлімнен кейін (Антиэтам шайқасы туралы естеліктерімен аяқталды) серияны тоқтатты. Сондай-ақ, ол кездескен немесе күнделікті өмірде көрген адамдардың суреттерін көп жасаған. Оның 1870 жылы шыққан "Таулар" сериясы американдықтарды Батыс Вирджинияның сипаты мен әдет-ғұрыптарымен таныстырды. Стротердің туған мемлекетіне, әсіресе оның ауылдық сипатына деген құлшынысына байланысты ол 1870-ші жылдардың басында қысқа уақытқа Чарльстонға көшіп барды. Ол жерде ол газеттің редакторы болды және өзін Батыс Вирджинияның өсуі мен әл-ауқатын арттыруға арнады. Ол мемлекеттік басшыларды инфрақұрылымдық бастамаларға басымдық беруге шақырды. Стротер Батыс Вирджинияның табиғи сұлулығын сақтап қалуды қалайтын, сонымен қатар экономикалық және өнеркәсіптік өсуді ынталандырудағы ерекше орнын түсінген алғашқы жазушылардың бірі болды. 1878 жылы, Трего бұрын Стротер отбасы қонақ үйі болған жерді сатып алғаннан кейін үш жыл өткен соң, президент Рутерфорд Б. Хейс Дэвид Х. Стротерді Мексикадағы бас консул етіп тағайындады. Осы қызметінде ол бұрынғы генерал және президент Улисс С. Грантты қабылдады, сондай-ақ сол елдегі әртүрлі американдықтардың проблемаларымен және Мексика президенті Порфирио Диаз үкіметінің қарым-қатынастарымен айналысты. Ол 1885 жылға дейін қызмет етті, содан кейін Батыс Вирджинияға оралды.

Өлім және мұра

Стротер үш жылдан кейін Чарльз Таун қаласында, Батыс Вирджинияда қайтыс болды, сол кезде отбасының бұрынғы қонақ үйіне темір жол желісі салынды. The New York Times газетінде оның "Порте Крейон" деген аты мансаптың шыңына жеткен кезінде көпшілікке танымал болғандығы туралы жазылған. Стротер 1854 жылы француз үлгісіне негізделген, оның бірінші әйелі Энн Вулф Стротер мен нәресте балалары жерленген және оның жесірі Мэри Эллиотт Стротер ұзақ уақыттан кейін жерленген жерде жерленген. Батыс Вирджиния университеті оның 700-ден астам суреттерін онлайн-режимде жариялады. Батыс Вирджинияның шығысындағы Порт Крейон тауы Стротердің псевдонимін және "Теңіз жағасындағы медитация" (шамамен б.з.б. 1862), Стротер гравюрасына негізделген. 1961 жылы Солтүстік Каролина университетінің баспасында Вашингтон және Ли университетінің тарихшысы Сесил Эби-младшийдің Стротер туралы өмірбаяны жарық көрді. 1999 жылы сол баспа оның азаматтық соғыс күнделіктерінің жаңа басылымын жариялады. Вирджиния штатының Винчестер қаласындағы Хэндли кітапханасында 1861 жылы сәуірде Вирджинияның бөлініп шығуынан кейінгі айлардың жарияланбаған күнделігі бар. Кент штатының университетінің баспасы 2006 жылы Мексикада консул болған кезде Стротердің күнделіктерін жариялады. Қайта салынған отбасылық қонақ үй 1898 жылы өртенді, бірақ кейбір қосымша ғимараттар қалды және Джордж Вашингтон мен оның ағасы Лоуренс Вашингтон келгеннен бері суларымен танымал болған бұлақтардан пайдалану үшін тағы бір қонақ үй салынды. Бүкіл аймақ Беркли Спрингс мемлекеттік паркіне айналды, оны Азаматтық қорғау корпусы қайта жаңғыртты және 1976 жылы тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізді.

Мұрағаттық материалдар

Стротердің өмірбаянын жазған Сесил Д. Эби-младшийдің қолжазбалары мен басқа да материалдары Батыс Вирджиния университетінің кітапханаларындағы Батыс Вирджиния және өңірлік тарих орталығында бар.