Филип Кирни: Американ генерал және әскери қайраткері
Philip Kearny
Филлип Кирни: Американ генерал, Мексика-Америка және Азамат соғысындағы басшылығымен танымал. Француз құрметіне ие болған, Шантилли шайқасында қаза тапты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ армиясының Одақ армиясының генералы (1815–1862)
US Army Union Army general (1815–1862)
Филипп Керни кіші (1 маусым 1815 – 1 қыркүйек 1862) – Америка Құрама Штаттары армиясының офицері, Мексика-Америка соғысы мен Азамат соғысындағы көшбасшылығымен танымал. Ол Солферино шайқасында француз императоры Наполеон III-нің императорлық гвардиясында қызмет еткен. Француздық «Құрмет белгісі» орденімен марапатталған АҚШ азаматының алғашқысы, ол 1862 жылғы Шантильи шайқасында қаза тапты.
Philip Kearny Jr. ('/k//ɑːr//n//i/; June 1, 1815 – September 1, 1862) was a United States Army officer, notable for his leadership in the Mexican–American War and American Civil War. He served in French Emperor Napoleon III's Imperial Guard at the Battle of Solferino. The first U. S. citizen to be awarded the French Légion d'Honneur, he was killed in action in the 1862 Battle of Chantilly.
Ерте өмір және мансап
Кирни Нью-Йорк қаласында бай ирланд-американдық отбасында дүниеге келді. Оның әкесі мен анасы Филипп Кирни аға және Сьюзан Уоттс болды. Оның анасының әкесі Джон Уоттс, Нью-Йорк қаласының соңғы корольдік тіркеушісі, Нью-Йорктің ең бай тұрғындарының бірі болды, оның кемелері, диірмендері, зауыттары, банктері және инвестициялық үйлері болған. Кирнидің әкесі Гарвардта білім алған, Нью-Йорк қаласының қаржыгері, жеке брокерлік фирмасының иесі және Нью-Йорк қор биржасының негізін қалаушылардың бірі болды. Кирни өмірінің басынан-ақ әскери мансапқа ұмтылды. Оның ата-анасы ерте қайтыс болғандықтан, оны әжесі тәрбиеледі. Кіңірек Кирнидің тілегіне қарамастан, оның қамқоршысы Кирнинің заңгерлік мансабын жалғастыруын талап етті. Кирни Колумбия колледжінде оқып, 1833 жылы заңгер дипломын алды. Оның туысы Джон Уоттс де Пейстер, ол да Колумбияда оқыған, Кирни туралы алғашқы толыққанды өмірбаянды жазды. 1836 жылы оның әжесі қайтыс болды, Кирниге 1 миллион доллардан астам мүлік қалдырды. Ол әскерді өзінің кәсібі етіп таңдады. Келесі жылы Кирни атқыштар әскерінің екінші лейтенанты болып тағайындалды, ол 1-ші АҚШ драгун полкіне бекітілді, оған оның ағасы, полковник Стивен У. Кирни басшылық етті, ал генерал-адъютанты Джефферсон Дэвис болды. Полк батыс шебіне жіберілді. 1839 жылы Кирни Францияға атқыштар әскерінің тактикасын оқу үшін жіберілді, алдымен Саумердегі танымал атқыштар әскері мектебінде оқыды. Ол Алжирдегі "Африка аңшыларымен" бірнеше шайқастарға қатысты. Кирни шайқасқа оң қолында қылыш, сол қолында тапанша, ал тізгінін тістерімен ұстап кірді, бұл "Африка аңшыларының" салты еді. Оның шайқастағы батылдығы француз әріптестерінен "Керни Ле Магнифик" ("Керни Ұлы") деген лақап атын алды. Ол 1840 жылдың күзінде АҚШ-қа оралды және шетелдегі тәжірибесіне негізделген атқыштар әскеріне арналған нұсқаулық дайындады. Одан кейін Кирни генерал Александр Макомбтың көмекшісі болып тағайындалды және Макомб 1841 жылдың маусым айында қайтыс болғанға дейін осы қызметте болды. Карлайлдағы (Пенсильвания штаты) атқыштар әскері казармасында бірнеше ай болғаннан кейін, Кирни генерал Винфилд Скотттың штабына тағайындалды, көп ұзамай оның көмекшісі болды. Ол шекарада қосымша міндеттерді орындады, 1845 жылы Орегон жолының Оңтүстік өткеліне жасалған экспедицияға ағасының бөлімшесімен бірге қатысты.
Kearny was born in New York City to a wealthy Irish American family. His father and mother were Philip Kearny Sr., and Susan Watts. His maternal grandfather John Watts, the last Royal Recorder of New York City, was one of New York's wealthiest residents, who had vast holdings in ships, mills, factories, banks, and investment houses. Kearny's father was a Harvard educated, New York City financier who owned his own brokerage firm and was also a founder of the New York Stock Exchange. Early in life, Kearny desired a career in the military. His parents died when he was young, and he was consequently raised by his grandfather. Against the younger Kearny's wishes, his guardian insisted that Kearny pursue a law career. Kearny attended Columbia College, attaining a law degree in 1833. His cousin John Watts de Peyster, who had also attended Columbia, wrote the first authoritative biography on Kearny. In 1836, his grandfather died, leaving Kearny a fortune of over $1 million ($ in dollars). He chose to make the army his profession. The following year, Kearny obtained a commission as a second lieutenant of cavalry, assigned to the 1st U. S. Dragoons, who were commanded by his uncle, Colonel Stephen W. Kearny, and whose adjutant general was Jefferson Davis. The regiment was assigned to the western frontier. Kearny was sent to France in 1839 to study cavalry tactics, first attending school at the famous cavalry school in Saumur. He participated in several combat engagements with the Chasseurs d'Afrique in Algeria. Kearny rode into battle with a sword in his right hand, pistol in his left, and the reins in his teeth, as was the style of the Chasseurs. His fearless character in battle earned him the nickname from his French comrades of Kearny le Magnifique ("Kearny the Magnificent"). He returned to the United States in the fall of 1840 and prepared a cavalry manual for the Army based on his experiences overseas. Shortly afterward, Kearny was designated aide de camp to General Alexander Macomb, and served in this position until Macomb's death in June 1841. After a few months at the cavalry barracks in Carlisle, Pennsylvania, Kearny was assigned to the staff of General Winfield Scott, soon becoming his aide de camp. He did additional duty on the frontier, accompanying his uncle's unit on an expedition to the South Pass of the Oregon Trail in 1845.
Мексика соғысы
Армиядағы күрес жоқтығына көңілі толмаған Кирни 1846 жылы қызметтен кетіп, бірақ Мексика-Америка соғысы басталғанда бір айдан кейін қайта оралды. Кирниге Индиана штатының Терре-Хауте қаласында 1-ші АҚШ драгундарының F ротасы үшін атты әскер жасау тапсырылды. Ол аянып тұрған жоқ, өз ақшасына 120 қошқарлы, сұр атты сатып алды. Бөлім бастапқыда Рио-Грандеде орналасқан, бірақ көп ұзамай Мексикадағы армияның бас қолбасшысы генерал Скотттың жеке күзетіне айналды. 1846 жылдың желтоқсанында Кирни капитандыққа көтерілді. Кирни мен оның әскері Контрерас және Чурубуско шайқастарына қатысты; екінші шайқаста Кирни батыл атты шабуылға жетекшілік етті және сол қолына оқ тиді. Кейін оны ампутациялауға тура келді. Кирнидің батылдығы оған әскерилер мен офицерлердің құрметіне бөленді; Бас генерал Винфилд Скотт оны "үлгілі әскер" және "мен білген ең батыл адам" деп атады. Кирни жұмысына тез қайта оралды. Келесі айда АҚШ әскері Мексика қаласына кіргенде, ол қала қақпасынан бірінші болып өтті. Кирни 1847 жылғы Ацтек клубының негізгі мүшесі болды, бұл клуб 1847 жылы Мексикада қызмет еткен әскери офицерлерге арналған әскери қоғам. Кейіннен мүшелік талаптары Мексика соғысында қызмет еткен барлық американдық офицерлерді және олардың еркек ұрпақтарын қамту үшін өзгертілді.
Kearny, disappointed with the lack of fighting he was seeing in the Army, resigned his commission in 1846, but returned to duty a month later at the outbreak of the Mexican–American War. Kearny was assigned to raise a troop of cavalry for the 1st U. S. Dragoons, Company F, in Terre Haute, Indiana. He spared no expense in recruiting his men and acquired 120 matched dapple gray horses with his own money. The unit was originally stationed at the Rio Grande but soon became the personal bodyguard for General Scott, the commander in chief of the Army in Mexico. Kearny was promoted to captain in December 1846. Kearny and his men participated in the battles of Contreras and Churubusco; in the latter engagement, Kearny led a daring cavalry charge and suffered a grapeshot wound to his left arm. It later had to be amputated. Kearny's courage earned him the respect of his soldiers and fellow officers alike; General in Chief Winfield Scott called him "a perfect soldier" and "the bravest man I ever knew." Kearny quickly returned to duty. When the U. S. Army entered Mexico City the following month, he had the personal distinction of being the first man through the gates of the city. Kearny was an original member of the Aztec Club of 1847, a military society for Army officers who served in Mexico in 1847. Its membership qualifications were later modified to include all American officers who served during the Mexican War and their male descendants.
Францияда қызметтен кетуі
Соғыстан кейін Кирни Нью-Йорктегі Армияның жұмылдыру қызметінде болды. Ол жерде жүргенде, соғыс кезіндегі қызметі үшін Одақ клубы оған қылыш сыйлады және майор шені берілді. 1851 жылы ол Орегондағы Рог-Ривер үндістеріне қарсы әрекет көрген бөлімнің құрамында болды. Әйелімен қарым-қатынасының нәтижесіз аяқталғаннан кейін, Армиядағы өркендеудің баяудығына наразы болған Кирни сол жылдың қазан айында отставкаға шықты. Ол Қытай, Цейлон және Францияны аралап, әлемді шарлады. Парижде Кирни Нью-Йорк қаласының тұрғыны Агнес Максвеллге ғашық болды, бірақ бірінші әйелі ажырасуға келіспегендіктен оған үйлене алмады. 1854 жылы Кирни атпен келе жатқанда, шіріген көпірге құлап жарақат алды. Максвелл оны күтіп алу үшін көшіп келді. 1855 жылға қарай Агнес пен Кирни қоғамның наразылығынан қашу үшін Нью-Йорктен кетіп қалды. Олар Пасаик өзеніне (қазіргі Нью-Джерси штатының Кирни қаласында) қарап тұрған Беллгроув атты жаңа үйіне қоныстанды. Бұл үй оның отбасының Ньюарк қаласындағы ескі үйінен өзен арқылы жақын жерде орналасқан еді. 1858 жылы оның әйелі ажырасуға рұқсат берді. Кирни мен Максвелл Парижге көшіп, сонда неке қиды. 1859 жылы Кирни Францияға оралып, сол кезде Италияда австриялық әскерлерге қарсы күресіп жатқан Chasseurs d'Afrique құрамына қайта қосылды. Кейіннен ол Наполеон III-нің Императорлық гвардиясымен Солферино шайқасына қатысты, онда генерал Луи Мишель Моррис басқарған кавалериямен бірге австриялықтардың орталық бөлігіне шабуыл жасап, шайқастың маңызды нүктесін басып алды. Осы ерлігі үшін Кирни француздық "Құрмет легионы" орденімен марапатталды, осы орденді алған алғашқы АҚШ азаматы атанды.
After the war, Kearny did a stint with the Army recruiting service in New York City. While there, he was presented with a sword by the Union Club for his service during the war, and was brevetted to major. In 1851, he was a member of a unit that saw action against the Rogue River Indians in Oregon. After the failure of his marriage, frustrated with the slow promotion process of the Army, Kearny resigned his commission in October of that year. He embarked on a trip around the world, visiting China, Ceylon, and France. In Paris, Kearny fell in love with a New York City woman named Agnes Maxwell, but was unable to marry her because his first wife would not grant him a divorce. In 1854, Kearny was injured when the horse he was riding fell through a rotten bridge. Maxwell moved in to take care of him. By 1855, Agnes and Kearny had left New York to escape the disapproval of society. They settled in Kearny's new mansion, Bellegrove, overlooking the Passaic River (in what is now Kearny, New Jersey). It was a short distance and across the river from his family's old manor in Newark, New Jersey. In 1858 his wife finally granted a divorce. Kearny and Maxwell moved to Paris, where they were married. In 1859, Kearny returned to France, re joining the Chasseurs d'Afrique, who were at the time fighting against Austrian forces in Italy. Later, he was with Napoleon III's Imperial Guard at the Battle of Solferino, where he charged with the cavalry under général Louis Michel Morris, which penetrated the Austrian center and captured the key point of the battle. For this action, Kearny was awarded the French Légion d'honneur, becoming the first U. S. citizen to be thus honored.
Азаматтық соғыс
1861 жылы Америкада Азамат соғысы басталғанда, Керни АҚШ-қа оралып, бригадалық генерал болып тағайындалды және Бірінші Нью-Джерси бригадасына қолбасшылық етті, оны өзі дайындады. Армия оның денсаулығына байланысты лауазымын қайтаруға кедергі келтірді, бірақ Булл-Ран шайқасының бірінші күнінде одақтың күйреуі оларға тәжірибелі жауынгер офицерлердің маңыздылығын түсіндірді. Оның бригадасы, тіпті ол дивизияға басшылық ету үшін кеткеннен кейін де, өте жақсы өнер көрсетті, әсіресе Глендейл шайқасында. 1862 жылдың 30 сәуірінде ол ІІІ корпустың 3-ші дивизиясына қолбасшы болып тағайындалды. Ол дивизияны Уильямсбург және Фэр-Окс шайқастарында жетектеді. Уильямсбургте әскерін шайқасқа бастап шыққанда, Керни (есте қаларлық сөзінде) "Мен бір қолды Джерсилік батырмын, маған ілесіңдер!" деп айғайлады. Генерал қылышын ұстап, жетектерін тісімен қысып шабуылға шықты. Ол әскерін алға жылжуға шақырып: "Қорқыңдар, жігіттер, олардың бәрі маған оқ атып жатыр!" деді. Жарым аралдағы науқандағы көрсеткен батырлығы оған әскер мен жоғары басшылығының құрметін әкелді. Ол Потомак армиясының қолбасшысы генерал-майор Джордж Б. Макклелланды ұнатпады және оның бұйрықтарын, әсіресе кері шегіну туралы бұйрықтарды жиі елемеді. Мальверн-Хилл шайқасынан кейін, одақтың жеңісімен аяқталғаннан соң, Макклеллан шегінуге бұйрық берді, ал Керни былай деп жазды:
When the American Civil War broke out in 1861, Kearny returned to the United States and was appointed a brigadier general, commanding the First New Jersey Brigade, which he trained. The Army had been reluctant to restore his commission due to his disability, but the shocking Union defeat at the First Battle of Bull Run made them realize the importance of seasoned combat officers. His brigade, even after he left to command a division, performed spectacularly, especially at the Battle of Glendale. He received command of the 3rd Division of the III Corps on April 30, 1862. He led the division into action at the Battle of Williamsburg and the Battle of Fair Oaks. At Williamsburg, as he led his troops onto the field, Kearny shouted (in a notable quote), "I'm a one armed Jersey son of a gun, follow me!" The general led the charge with his sword in hand, reins in his teeth. He is noted for urging his troops forward by declaring, "Don't worry, men, they'll all be firing at me!" His performance during the Peninsula Campaign earned him much respect from the army and his superiors. He disliked the commander of the Army of the Potomac, Maj. Gen. George B. McClellan, whose orders (especially those to fall back) he frequently ignored. After the Battle of Malvern Hill, which was a Union victory, McClellan ordered a withdrawal, and Kearny wrote:
Мен, Филип Керни, ескі сарбаз, осы шегіну бұйрығына қатысты өз наразылығымды білдіремін. Кері шегінудің орнына біз жауды қуамыз және Ричмондты басып алуымыз керек. Осындай шешім қабылдағандардың барлығына қарап, осындай бұйрық тек қана қауырсындық немесе опасыздықтан туындауы мүмкін деп айтамын. Кирни АҚШ армиясында қолданылатын алғашқы бөлімше таңбаларын ойлап тапқан. 1862 жылдың жазында ол офицерлеріне өз бөлімшелерінің мүшелері екенін көрсету үшін бас киімдерінің алдына қызыл матадан жасалған белгіні тағуды бұйырды. Керниге жақын сарбаздар ерікті түрде осы үлгіні қабылдады. Басқа бөлімшелердің мүшелері де осы идеяны қолданып, өздерінің таңбаларын жасады, олар жылдар өте келе қазіргі иық белгілеріне айналды. (Дэниел Баттерфилд Кирнидің идеясын қабылдап, Потомак армиясының барлық корпустары үшін стандарттады және көптеген корпус таңбаларын жасады.) Керни 1862 жылдың 4 шілдесінде Макклелланның корпусы мен дивизия командирлерінің бірдей жоғарылатуынан кейін генерал-майор болып тағайындалды.
I, Philip Kearny, an old soldier, enter my solemn protest against this order for retreat. We ought instead of retreating should follow up the enemy and take Richmond. And in full view of all responsible for such declaration, I say to you all, such an order can only be prompted by cowardice or treason. Kearny is credited with devising the first unit insignia patches used in the U. S. Army. In the summer of 1862, he issued an order that his officers should wear a patch of red cloth on the front of their caps to identify themselves as members of his unit. The enlisted men, with whom Kearny was quite popular, quickly followed suit voluntarily. Members of other units picked up on the idea, devising their own insignia, and these evolved over the years into the modern shoulder patch. (Daniel Butterfield is credited with taking Kearny's idea and standardizing it for all corps in the Army of the Potomac, designing most of the corps badges.) Kearny was promoted to major general on July 4, 1862, in a blanket promotion of McClellan's corps and division commanders.
Өлім
1862 жылдың тамыз айының соңында генерал Кирни өзінің дивизиясын апатты екінші Булл-Ран шайқасында басқарды, онда Одақ армиясы генерал Роберт Лидің Солтүстік Вирджиния Конфедерациялық армиясынан жеңіліп, жартылай жойылды. Одақ әскері Вашингтонға қарай шегініп, 1862 жылдың 1 қыркүйегінде Шантилли шайқасында Стоунволл Джексон басқаратын Конфедерация корпусымен шайқасты. Күшті дауылда, мол жаңбыр мен найзағайда Кирни Одақ шебіндегі олқылықты тексеруге шешті. Басқарушысының ескертуіне жауап ретінде ол: «Мені өлтіре алатын оқ әлі дүниеге келмеген», – деді. Конфедерация әскерлерімен кездескен Кирни берілу талабын елемеді. Атқа мініп қашуға тырысқанда, «бірнеше мылтықтар оқ атты», және ол Миние оғынан жамбасынан кіріп, иығынан шығып, сол жерде қаза тапты. Конфедерация генерал-майоры А.П. Хилл оқ дыбысын естіп, шаммен көрнекті әскердің денесіне жүгіріп келіп: «Сен Фил Кирниді өлтірдің! Ол сазға батып өлуден артық тағдырға лайық еді», – деді. Конфедерация әскерлері генералдың қаза тапқанын түсінген соң Кирнидің денесін артқа алып кетті. Конфедерация сарбаздары Кирнидің денесінен пальтосын, етіктерін, қалта сағатын, қағаздарын және басқа да құнды заттарын алып қойды. Бірақ, қаза тапқанның кім екені анықталғаннан кейін Роберт Ли оның барлық мүліктерін қайтаруға бұйрық берді, нашар киінген сарбаздар қарсылық білдірді, олар өлген адамға жылы пальто мен етік қажет емес деді. Кирнидің құжаттары тексеру үшін Лиге берілді, бірақ олар тек әйеліне жазған жеке хаттардан ғибарат болды, соғысқа қатысты ешқандай құжат болған жоқ. Ли оларды дереу өртеп жіберді. Генерал Ли оның денесін Одақ әскерлеріне қайтарды, бірге көңіл айту хаты да жіберді. Кирнидің қазасы туралы Вашингтонда президент Авраам Линкольн Джордж Б. Макклелланды «Керни Ұлы» деп алмастыруды ойлап отырғаны туралы әңгімелер тарады. Кирни Нью-Йорктегі Тринити зиратында жерленді, оның денесі Нью-Джерси штатының Ист-Ньюарк қаласындағы үйінен алынып келді. 1912 жылы оның денесі эксгумацияланып, Арлингтон ұлттық зиратына қайта жерленді, онда Эдвард Кларк Поттердің оның құрметіне орнатылған мүсіні бар, Арлингтондағы екі атты мүсіннің бірі. Қайта жерлеу науқанына Медальмен марапатталған Чарльз Ф. Хопкинс жетекшілік етті, ол генерал Кирнидің бірінші Нью-Джерси бригадасында қызмет еткен. Мүсін 1914 жылдың қараша айында президент Вудро Вильсон салтанатты түрде ашты. Оны 1996 жылы «Генерал Филип Кирни ескеру комитеті» жаңартып, қайта жаңартты, бұл Нью-Джерсидегі коммерциялық емес ұйым.
By the end of August 1862, General Kearny led his division at the disastrous Second Battle of Bull Run, which saw the Union Army routed and nearly destroyed by Gen. Robert E. Lee's Confederate Army of Northern Virginia. The Union army retreated toward Washington and fought with the pursuing Confederate corps under Stonewall Jackson on September 1, 1862, at the Battle of Chantilly. In a violent storm with lightning and pouring rain, Kearny decided to investigate a gap in the Union line. Responding to warnings of a subordinate, he said, "The Rebel bullet that can kill me has not yet been molded." Encountering Confederate troops, Kearny ignored a demand to surrender and, while he tried to escape on horseback, a "half dozen muskets fired" and he was shot with a Minié ball that entered his hip and came out his shoulder, killing him instantly. Confederate Maj. Gen. A. P. Hill, upon hearing the gunfire, ran up to the body of the illustrious soldier with a lantern and exclaimed, "You've killed Phil Kearny! he deserved a better fate than to die in the mud." Kearny's body was borne to the rear after the Confederates realized that a general officer had been killed. Confederate soldiers quickly proceeded to strip Kearny's body of his coat, boots, pocket watch, papers, and other items of value. However, after it was realized who the deceased was, Robert E. Lee ordered all of his belongings returned over the objections of poorly clad soldiers who protested that a dead man no longer needed a warm coat and boots. Kearny's papers were given to Lee for examination, but they merely consisted of personal letters to his wife and contained no useful military documents; Lee quickly burned them. General Lee sent his body back to Union forces, with a condolence note. At the time of Kearny's death, there were rumors in Washington that President Abraham Lincoln was contemplating replacing George B. McClellan with "Kearny the Magnificent". Kearny was buried at Trinity Churchyard in New York after his remains were transported from his residence in East Newark, New Jersey. In 1912, his remains were exhumed and re interred at Arlington National Cemetery, where there is a statue by Edward Clark Potter in his honor, one of only two equestrian statues at Arlington. The re interment drive was spearheaded by Medal of Honor recipient Charles F. Hopkins, who had served under General Kearny in the First New Jersey Brigade. The statue was dedicated by President Woodrow Wilson in November 1914. It was refurbished in 1996 by the General Philip Kearny Memorial Committee, a New Jersey nonprofit corporation.