Уильям "Жабайы Билл" Донован: Американ сардары, заңгер және барлаушысы
William J. Donovan
Уильям "Wild Bill" Донован (1883-1959) – американдық әскери, заңгер, барлаушы. Екі дүниежүзілік соғыстағы қаһарман, Silver Star және Purple Heart ордендерінің иегері. Тарихымен танысыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық әскери, заңгер және барлау қызметкері (1883–1959)
American soldier, lawyer, and intelligence officer (1883–1959)
Уильям Джозеф "Дикий Билл". Ол екі дүниежүзілік соғыстағы қызметі үшін "Күміс жұлдыз" және "Күміс жүрек" ордендерімен, сондай-ақ көптеген елдердің наградаларымен марапатталған.
William Joseph "Wild Bill" He is also a recipient of the Silver Star and Purple Heart, as well as decorations from a number of other nations for his service during both World Wars.
Ерте өмір
Ирланд тегінен тарайтын Донован Нью-Йорктің Буффало қаласында Анна Летиция "Тиш" Донован (құрметті есімі Леннон) мен Тимоти П. Донован отбасында дүниеге келді. Леннондар Ольстерден, ал Доновандар Корк графтығынан шыққан. Донованның әкесі Тимоти О'Донован аға Скибберин қаласынан еді; ол дін қызметкері болған туысы тәрбиелеген. Донован әжесі Мэри Махониге үйленді, ол мол мүліктің иесі болған, бірақ оның күйеуіне қарсы болған отбасынан шыққан. Олар алдымен Канадаға, содан кейін Буффалоға көшті, онда өздерінің тегінен "О" әрпін алып тастады. Донованның әкесі, 1858 жылы туған, Буффало теміржол депосының бастығы, қасиетті крест зиратының хатшысы қызметін атқарды және саяси мансапқа ұмтылды, бірақ көп сәттілікке жете алмады. Донован 1883 жылғы Жаңа жыл күні дүниеге келді. (Уильям деп ат қойылған ол, растау рәсімі кезінде өзінің екінші есімін, Жозефті таңдады.) Оның екі кіші інісі мен екі кіші әпкесі ересекке дейін жетті, ал бірнеше кіші туыстары бала кезінде немесе жас шақта қайтыс болды. "Аннаның отбасынан стиль, әдеп және ақындардың армандары келді", - деп жазды Донованның өмірбаянын жазған Дуглас Уоллер. "Тимнен ел мен руға адалдық, қайрат және құрмет келді". Донован католиктердің St. Joseph's Collegiate Institute мектебінде оқыды, онда футбол ойнады, пьесаларда рольдерді сомдады және шешендік өнері үшін жүлде алды. Ол содан кейін Ниагара университетіне, католик университеті мен семинариясына түсті, онда заңға дайындық мамандығын таңдады. Діни қызметкер болу мүмкіндігін қарастырған Донован, "ол дін қызметкері болуға лайық емес" деген шешімге келді, бірақ ол тағы бір шешендік сайыста жеңіске жетті, бұл жолы АҚШ-қа қауіп төндіретін сыбайлас жемқорлық және христиандыққа қарсы күштер туралы ескерту айтты. Заңгер болуды көздеген Донован Колумбия университетіне ауысты, онда "католик догмасынан" тысқары шығып, протестант және еврей дін өкілдерінің құлшылықтарына қатысып, дін ауыстыруды қалайтынын анықтады. Ол Phi Kappa Psi студенттік қауымдастығына қосылды, университет командасының құрамында ескек шақты, тағы да шешендік сөз үшін жүлде алды, кампустағы футболдың жұлдызы болды және 1905 жылғы түлектердің "ең қарапайым" және "ең сұлу" мүшелерінің бірі деп танылды. Бакалавр дәрежесін алғаннан кейін Донован екі жыл Колумбия құқық мектебінде оқыды, онда ол Франклин Д. Рузвельтпен бірге оқыды және Харлан Фиске Стоуннан дәріс алды. Буффалоға оралғаннан кейін ол 1909 жылы құрметті Love & Keating заң фирмасына қосылды және екі жылдан кейін Колумбиядағы сыныптасы Брэдли Гудйермен серіктестік құрып, Буффалодағы жеке фирмасын ашты. 1914 жылы олардың фирмасы тағы бір фирмамен бірігіп, Goodyear & O'Brien аталды. 1912 жылы Донован Нью-Йорк Ұлттық гвардиясының атты әскер полкінің құрылуына көмектесті және оның басшысы болды. Бұл бөлім 1916 жылы жұмылдырылды және Панчо Виллаға қарсы американдық үкіметтің науқаны кезінде АҚШ-Мексика шекарасында қызмет етті. Кейін 165-ші полк деп аталған бұл бөлім, Американың Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысуына дайындық жүргізіп, "Құмыра түбі" деп аталған 42-ші дивизияның құрамына кірді. Дуглас Макартур 42-ші дивизияның штаб бастығы болды. Донованның ұлы Дэвид 1915 жылы, ал қызы Патрисия 1917 жылы дүниеге келді. (Патрисия 1940 жылы апатта қайтыс болды.)
Of Irish descent, Donovan was born in Buffalo, New York, to Anna Letitia "Tish" Donovan (née Lennon) and Timothy P. Donovan, both American born children of Irish immigrants. The Lennons were from Ulster and the Donovans from County Cork. Donovan's grandfather, Timothy O'Donovan Sr., was from the town of Skibbereen; raised by an uncle who was a parish priest, he married Donovan's grandmother Mary Mahoney, who belonged to a propertied family of substantial means that disapproved of him. They first moved to Canada and then to Buffalo, where they dropped the "O" from their name. Donovan's father, born in 1858, worked as the superintendent of a Buffalo railroad yard, as secretary for Holy Cross Cemetery, and attempted to engage in a political career with little success. Donovan was born on New Year's Day in 1883. (Named William, he chose his middle name, Joseph, at the time of his confirmation.) He had two younger brothers and two younger sisters who survived into adulthood and several additional younger siblings who died in infancy or childhood. "From Anna's side of the family came style and etiquette and the dreams of poets," Donovan's biographer, Douglas Waller, wrote. "From Tim came toughness and duty and honor to country and clan." Donovan attended St. Joseph's Collegiate Institute, a Catholic institution at which he played football, acted in plays, and won an award for oratory. He went on to Niagara University, a Catholic university and seminary where he undertook a pre law major. Considering the priesthood, he ultimately decided "he wasn't good enough to be a priest," although he did win another oratorical contest, this time with a speech warning of corrupt, anti Christian forces that threatened the United States. With the expectation of studying law, Donovan eventually transferred to Columbia University, where he looked beyond "Catholic dogma" and attended Protestant and Jewish worship services to decide whether he wanted to change religions. He joined the Phi Kappa Psi fraternity, rowed on varsity crew, again won a prize for oratory, was a campus football hero, and was voted the "most modest" and one of the "handsomest" members of the graduating class of 1905. After earning his bachelor of arts, Donovan spent two years at Columbia Law School, where he was a classmate of Franklin D. Roosevelt, and studied under Harlan Fiske Stone. Returning to Buffalo, he joined the respected law firm of Love & Keating in 1909 and, two years later, opened his own Buffalo firm in partnership with a Columbia classmate, Bradley Goodyear. In 1914, their firm merged with another, becoming Goodyear & O'Brien. In 1912, Donovan helped form, and became the leader of, a troop of cavalry of the New York National Guard. This unit was mobilized in 1916 and served on the U. S.–Mexico border during the American government's campaign against Pancho Villa. later called the 165th, which was training for America's expected entry into World War I, and which became part of the 42nd Division, also known as the "Rainbow Division". Douglas MacArthur was the 42nd Division's chief of staff. Donovan's son David was born in 1915, and a daughter, Patricia, was born in 1917. (Patricia died in an accident in 1940.)
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде майор Донован 42-ші дивизияның 165-ші жаяу әскерінің 1-ші батальонына басшылық етті. Францияда қызмет еткенде, оның бір аяғына шарап тиіп жарақаттанды, ал газға түскеннен көзі жартылай соқыр болды. Оқ астында құтқару операциясын жүргізгеннен кейін оған «Круа-де-Герр» ордені ұсынылды, бірақ құтқаруға қатысқан еврей сарбазы да осы құрметке ие болмағандықтан ол одан бас тартты. Бұл әділетсіздік түзетілген соң Донован марапатты қабылдады. Эна-Марн операциясы кезіндегі шабуылға жетекшілік еткені үшін оған «Құрметті қызмет ордені» тағайындалды, сол шайқаста оның полкінің жүздеген сарбазы, соның ішінде оның жеке хатшысы, ақын Джойс Килмер қаза тапты. 1940 жылы Джеймс Кагни түсірген «Соққан 69-шы» фильмі осы шайқастың оқиғаларын және 69-шы жаяу әскер полкінің осындағы рөлін көрнекті етіп көрсетті. Донованның ерекше төзімділігі, оның бағынындағы жас сарбаздардың төзімділігінен әлдеқайда артық болды, сондықтан олар оған «Жабайы Билл» деген лақап ат қойды, ол оның өмірінің соңына дейін оның есіміне жабысты. Ол «лақап есімді ұнатпайтынын» айтса да, әйелі «оның шынтуадында оны жақсы көретінін білді». 165-ші полктің командирі болып тағайындалған Донован 1918 жылдың 14-15 қазанында Ландрес-ет-Сен-Жорж маңында болған тағы бір шайқаста қатысты. Эван Томасқа сәйкес, шайқасқа кірер алдында Донован «офицерлердің дәреже белгілерін (снайперлердің нысанасы) жасыру немесе шешіп тастау әдетін елемеді, керісінше, медальдарын толық киіп алды». Донованның жақын досы, белгілі және кең құрметке ие Армияның дін қызметкері, әке Франсис П. Даффидің ықпалымен, ол сол шайқастағы қызметі үшін «Құрметті қызмет орденінің» екінші сынып белгісімен (яғни екінші DSC) марапатталды. 1918 жылдың 11 қарашасындағы келісімге келгеннен кейін Донован оккупациялық күштер құрамында Еуропада қалды. 1919 жылдың сәуір айында Нью-Йоркке оралған Донован, енді полковник болған ол, губернаторлыққа үміткер ретінде көп талқыланды, бірақ ол бұл идеядан бас тарды және Буффалоға оралып, заңгерлік тәжірибасын жалғастыру ниетін білдірді.
During World War I, Major Donovan led the 1st battalion, 165th Infantry of the 42nd Division. Serving in France, he suffered a shrapnel wound in one leg and was almost blinded by gas. After performing a rescue under fire, he was offered the Croix de Guerre, but turned it down because a Jewish soldier who had taken part in the rescue had not also been awarded the honor. When this insult was corrected, Donovan accepted the distinction. He was awarded the Distinguished Service Cross for leading an assault during the Aisne Marne campaign, in which hundreds of members of his regiment died, including his acting adjutant, the poet Joyce Kilmer. The 1940 James Cagney movie, The Fighting 69th, dramatised the events of this battle and the 69th Infantry Regiment's role in it. Donovan's remarkable level of endurance, which far exceeded that of the much younger soldiers under his command, led those men to give him the nickname "Wild Bill", which stuck with him for the rest of his life. Although he "professed annoyance with the nickname", his wife "knew that deep down he loved it". Assigned commanding officer of the 165th Regiment, Donovan fought in another battle that took place near Landres et Saint Georges on October 14–15, 1918. Going into battle, Donovan "ignored the officers' custom of covering or stripping off insignia of rank (targets for snipers) and instead sallied forth wearing his medals", according to Evan Thomas. After lobbying by his friend Father Francis P. Duffy, a famous and widely revered Army chaplain, Donovan was awarded an Oak Leaf Cluster of the Distinguished Service Cross (i. e., a second DSC) for his service in that battle. After the Armistice of November 11, 1918, Donovan remained in Europe as part of the occupation. On returning to New York in April 1919, Donovan, now a colonel, was widely discussed as a possible candidate for governor, but he rejected the idea, proclaiming his intention to return to Buffalo and resume the practice of law.
Соғыс аралығы
АҚШ-қа оралғаннан кейін Донован әйелімен бірге Жапония, Қытай және Кореяға демалыс, іссапар және барлау миссиясымен сапар шекті, содан кейін Ресей азамат соғысы кезінде өзі жалғыз Сібірге барды. Ол заң фирмасындағы жұмысына қайта оралды, бірақ сонымен қатар Еуропаға кең сапар жасады, онда ол J. P. Morgan атынан бизнеспен айналысты және халықаралық коммунизм туралы мәліметтер жинады. 1922-1924 жылдары жеке заңгерлік тәжірибесін сақтай отырып, ол Нью-Йорк штатының Батыс округінің прокуроры болып қызмет етті. 1923 жылы, әке Даффидің үздіксіз қысымының нәтижесінде, Донован Ландрес және Сент-Жорж шайқасындағы батылдығы үшін Ең Батыл Медалімен марапатталды. Нью-Йорктегі төрт мыңға жуық ардагер қатысқан салтанатты шарада медаль табысталған Донован оны өзінде сақтап қалмауға шешім қабылдады, оның айтуынша, ол оған емес, "қазір мұнда жоқ, Франциядағы ақ кресттердің астында немесе Нью-Йорктегі зираттарда тыныш жатқан жігіттерге, сондай-ақ осы соғыстан аман қалған жігіттерге тиесілі еді". Бірақ Донованның сахнадан тыс сүйкімділігі мен күшіне қарамастан, ол үгіт-насихат жұмысында көңіл көншітпейтін болды. Ол ұйымдаспаған, стратегиясыз науқан жүргізді және ақырында демократ Герберт Леманға жеңіліп қалды.
Following his return to the U. S., Donovan took his wife on a combined vacation, business trip, and intelligence mission to Japan, China, and Korea, then went on alone to Siberia during the Russian Civil War. He went back to work at his law firm, but also took an extensive journey to Europe, where he did business on behalf of J. P. Morgan and gathered intelligence about international Communism. From 1922 to 1924, while maintaining his private law practice, he also served as U. S. Attorney for the Western District of New York. A high point came in 1923, when, as a result of continued pressure from Father Duffy, Donovan was finally awarded the Medal of Honor for his heroic acts in the battle at Landres et Saint Georges. Presented with the medal at a New York City ceremony that was attended by about four thousand veterans, Donovan refused to keep it, saying that it belonged not to him but "to the boys who are not here, the boys who are resting under the white crosses in France or in the cemeteries of New York, also to the boys who were lucky enough to come through. But despite Donovan's offstage charm and force, he proved to be an uninspiring campaigner on the stump. He ran a disorganized, strategy free campaign, and in the end lost to the Democratic nominee, Herbert Lehman.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Соғыс аралық жылдары, "шетелдік істерді тығыз бақылап, ақпарат жинаған американ бизнесмендері мен заңгерлердің бейресми желісінің бір бөлігі" ретінде Донован Еуропа мен Азияда кеңінен саяхаттап, "халықаралық істердегі маңызды тұлға ретінде танылып, шетелде ақпарат жинау дағдыларын жетілдірді". Ол Бенито Муссолини сияқты шетелдік көшбасшылармен, соның ішінде Бірінші дүниежүзілік соғыс, итальяндық фашизмнің экспансионистік идеологиясы және 1936 жылы Рузвельттің қайта сайлану мүмкіндіктері тақырыптарында әңгімелесті. Муссолини Донованға Эфиопиядағы итальян майданына баруға рұқсат берді, онда Италияның әскери күштері соғыстан бері жақсарғанын көріп, итальяндықтардың жеңісін болжады. Донован сонымен қатар нацистік Германияның жетекші тұлғаларымен байланыс орнатты. Алайда ол диктаторлардың жақтасы емес еді, Гитлер, Муссолини және Сталинді тоталитаризмде айыптап, Еуропадағы еврей клиенттерін нацистерден қорғау үшін шаралар қолданды. Осы кезеңде Донован Еуропадағы екінші ірі соғыс сөзсіз болатынына сенді. Оның шетелдегі тәжірибесі мен реализмі президент Рузвельттің құрметіне ие болды, олардың ішкі саясаттағы үлкен айырмашылықтарына қарамастан, тіпті Донован 1932 жылғы сайлау кампаниясы кезінде Рузвельттің Нью-Йорк губернаторы ретіндегі қызметін қатаң сынаған болатын. Екеуі де қарама-қарсы саяси партиялардан шыққан, бірақ мінез-құлқы жағынан ұқсас еді. Рузвельт Донованның тәжірибесін бағалап, Гувердің Бас прокурор тағайындауында Донованға жасаған қателігін сезінді және егер Донован демократ болғанда президенттікке сайлана алатынына сенді. Сонымен қатар, Донованның ұлттық беделі 1940 жылы шыққан Warner Brothers компаниясының "The Fighting 69th" фильмінен кейін айтарлықтай өсті, онда Пат О'Брайен Дюфи әкесінің, ал Джордж Брент Донованның рөлін сомдады, және Рузвельт Донованның жаңа танымалдығын пайдаланудың мүмкіндігін мойындады. Екеуі шетелдегі жағдайлар туралы хат алмасып бастағанда, Рузвельт Донованның маңызды одақтас және кеңесші бола алатынын түсінді. Рузвельт Донованның көрегендігін жоғары бағалай бастады. 1939 жылдың қыркүйегінде Германия мен КСРО Польшаға басып кіргеннен кейін және Еуропада Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін президент Рузвельт АҚШ-ты соғыс жағдайына келтіруді бастады. Бұл Донован болжаған дағдарыс еді, ол соғыс уақытындағы инфрақұрылымда жауапты орын іздеді. Донованның досы, Теңіз күштерінің хатшысы Фрэнк Нокс ұсынғандай, Рузвельт оған бірнеше маңызды тапсырмалар берді. 1940 және 1941 жылдары Донован Ұлыбританияға бейресми елші ретінде сапар шекті, онда Нокс пен Рузвельт оны Германияның агрессиясына төтеп беруге Ұлыбританияның қабілетін бағалауға шақырды. Осы сапарлар барысында Донован британдық соғыс күш-жігерінің негізгі лауазымды тұлғаларымен, соның ішінде Уинстон Черчилльмен және Ұлыбританияның барлау қызметінің басшыларымен кездесті. Ол сондай-ақ король Георг VI-мен бірге түскі ас ішті. Донован мен Черчилль жақсы қарым-қатынаста болды, соғыс оқиғаларын бөлісіп, Уильям Матервеллдің 19 ғасырдағы "Кавалер жыры" поэмасын бірге оқыды. Бұл туралы британдық-австралиялық автор Джесси Финктің Донованның өмірбаянында келтірілген Эллистің сөзінде айтылады: "Маған американдық барлау агенттігінің жобасын жасауды сұрады, ол BSC [Британдық қауіпсіздік координациясы] сияқты және осы британдық соғыс кезіндегі импровизацияларға негізделген. Ұйымдық кестелер Вашингтонға жіберілді, олардың арасында генерал Уильям Донованның OSS-інің құрылуына әкелген ұйымдастыру кестелері болды".
During the interwar years, as "part of an informal network of American businessmen and lawyers who closely tracked and collected intelligence on foreign affairs," Donovan traveled extensively in Europe and Asia, "establishing himself as a player in international affairs – and honing his skills as an intelligence gatherer overseas." He met with such foreign leaders as Benito Mussolini, with whom he discussed World War I, the expansionist ideology of Italian Fascism, and Roosevelt's prospects for re election in 1936. Mussolini granted Donovan permission to visit the Italian front in Ethiopia, where he found Italy's military much improved since the war and predicted an Italian victory. Donovan also made connections with leading figures in Nazi Germany. But he was no friend of the dictators, publicly assailing Hitler, Mussolini, and Stalin as totalitarians and taking steps to protect his Jewish clients in Europe from the Nazis. Donovan openly believed during this time that a second major European war was inevitable. His foreign experience and realism earned him the friendship of President Roosevelt, notwithstanding their extreme differences in domestic policy and despite the fact that Donovan, during the 1932 election campaign, had harshly criticized Roosevelt's record as Governor of New York. The two men were from opposing political parties, but were similar in personality. Roosevelt respected Donovan's experience, felt that Hoover had done Donovan wrong on the Attorney General appointment, and believed that if Donovan had been a Democrat he could have been elected president. Also, Donovan's national profile had risen considerably thanks to the 1940 Warner Brothers film The Fighting 69th, in which Pat O'Brien played Father Duffy and George Brent played Donovan, and Roosevelt recognized a useful opportunity to exploit Donovan's newfound popularity. As the two men began exchanging notes about developments abroad, Roosevelt recognized that Donovan could be an important ally and adviser. Roosevelt came to place great value on Donovan's insight. Following Germany's and the USSR's invasions of Poland in September 1939 and the start of World War II in Europe, President Roosevelt began to put the United States on a war footing. This was a crisis of the sort that Donovan had predicted, and he sought out a responsible place in the wartime infrastructure. On the recommendation of Donovan's friend, Secretary of the Navy Frank Knox, Roosevelt gave him a number of increasingly important assignments. In 1940 and 1941, Donovan traveled as an informal emissary to Britain, where he was urged by Knox and Roosevelt to gauge Britain's ability to withstand Germany's aggression. During these trips, Donovan met with key officials in the British war effort, including Winston Churchill and the directors of Britain's intelligence services. He also had lunch with King George VI. Donovan and Churchill got along famously, sharing war stories and reciting in unison the nineteenth century poem "The Cavalier's Song" by William Motherwell. According to Ellis, quoted in his biography by British Australian author Jesse Fink: ‘I was soon requested to draft a blueprint for an American intelligence agency, the equivalent of BSC [British Security Co ordination] and based on these British wartime improvisations detailed tables of organisation were disclosed to Washington among these were the organisational tables that led to the birth of General William Donovan’s OSS.’
АҚШ Мемлекеттік хатшысының орынбасары Адольф Берле былай деді: "[Уильям] Донованның [OSS] тобындағы барлау бөлімінің нақты басшысы [Эллис]. Басқаша айтқанда, [Стефенсонның] британдық барлау қызметіндегі көмекшісі Донованның барлау қызметін басқарып отыр".
Said United States Assistant Secretary of State Adolf Berle: ‘The really active head of the intelligence section in [William] Donovan’s [OSS] group is [Ellis] . in other words, [Stephenson’s] assistant in the British intelligence [sic] is running Donovan’s intelligence service.’"
ОСС
1941 жылдың 11 шілдесінде Рузвельт Донованды Ақпаратты үйлестіруші (COI) лауазымына тағайындау туралы бұйрыққа қол қойды. Томас былай деп жазды: "Ол кезде АҚШ үкіметінде ресми барлау агенттігі болған жоқ. 1929 жылы Мемлекеттік хатшы Генри Л. Стимсон Бірінші дүниежүзілік соғыстан қалған, өте тиімді кодты бұзумен айналысқан «Қара палата» ұйымын таратып жіберді". Стимсонның ойынша, "джентльмендер бір-бірінің хаттарын оқымайды".
On July 11, 1941, Roosevelt signed an order naming Donovan Coordinator of Information (COI). "At the time," Thomas wrote, "the U. S. government had no formal spy agency. In 1929, the Secretary of State, Henry L. Stimson, had abolished the highly effective Black Chamber, a code breaking organization left over from World War I." In Stimson's view, "Gentlemen do not read each other's mail."
Соғыстан кейінгі жоспарлар
1945 жылдың басында Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталуға бет бұрғанда, Донован соғыстан кейін OSS-ті сақтап қалуға күш салды. 19 ақпанда «Вашингтон Таймс Геральд» газеті оның соғыстан кейінгі барлау агенттігі құру жоспарларын жариялады және ол Рузвельтке оны құруды ұсынған құпия хатты басып шығарды. Мақалада ұсынылған агенттік Гестапомен салыстырылды. Американдықтар соғыстан кейін кішірек федералды үкіметті қалағанын білген Рузвельт Донованның ұсынысына толық сенбеді, бірақ Донован президентті осы идеяға көндіре алатынына сенімді болды. Гувер Донованның жоспарына қарсы болды, оны ФБР-дің билігіне тікелей қауіп деп қарады, тіпті Донован агенттігі тек шетелде жұмыс істейтінін, ішкі салада емес екенін қаперіне салған болатын. Бірақ, сәуір айында Рузвельт қайтыс болғаннан кейін Донованның саяси беделі күрт әлсіреді. Ол OSS-ті сақтап қалу үшін қарқынды түрде талас салса да, жаңа президент Гарри С. Трумэн оған қарсы шықты. OSS көптеген соғыс кезеңіндегі командирлерден, әсіресе Айзенхауэрден, оның үлесін «өте маңызды» деп сипаттаған «жоғары бағалар» алды, бірақ сыншылар оны «британдық барлау қызметінің бір бөлігі» деп есептеді және «Вашингтон Таймс Геральд» газетінің тілшісі сияқты, оны американдық Гестапо болып қалыптасудағы қараңғы бейнеде көрсетті.
As World War II began to wind to a close in early 1945, Donovan began to focus on preserving the OSS beyond the end of the war. A February 19 article in the Washington Times Herald revealed his plans for a postwar intelligence agency and published a secret memo he had sent to Roosevelt proposing its creation. The article compared the proposed agency to the Gestapo. Knowing that Americans wanted a smaller federal government after the war, Roosevelt was not entirely sold on Donovan's proposal, although Donovan felt reasonably confident he could talk the president into the idea. Hoover disapproved of Donovan's plan, which he saw as a direct threat to FBI authority, even though Donovan had stressed that his agency would operate only abroad, not domestically. After Roosevelt's death in April, however, Donovan's political position was substantially weakened. Although he argued forcefully for the OSS's retention, he found himself opposed by the new president, Harry S. Truman. While the OSS got "glowing reviews" from many wartime commanders, notably Eisenhower, who described its contributions as "vital", critics dismissed it as "an arm of British intelligence" and, like the Times Herald reporter, painted dark pictures of it as an American Gestapo in the making.
Нюрнберг сынақтары
Британдық билік, АҚШ әскерилері мен Мемлекеттік департаменті соғыс қылмыскерлерін соттау мәселесіне салқын қарағанда, Донован 1943 жылдың қазан айында Рузвельтке осындай қудалауды ұйымдастыруға лобби жасады. Рузвельт Донованға заңдық және техникалық жайттарды зерттеуді тапсырды, ал келесі айларда Донован соғыс қылмыскерлері туралы куәліктер мен қатысты ақпаратты көптеген көздерден жинады. Донован әділдік іздеумен қатар, ОСС агенттерін азаптап өлтіргендерге кек қайтаруды да көздеді. Трумэн Жоғарғы Сот судьясы Роберт Х. Джексонды нацистік соғыс қылмыскерлерін қудалау бойынша АҚШ-тың бас прокуроры етіп тағайындағанда, Джексон OSS-тің осы мәселені жан-жақты зерттеген жалғыз мекеме екенін біліп, Донованды өзінің сот штабына шақырды. 1945 жылдың 17 мамырында Донован сотқа дайындық үшін Еуропаға ұшып барып, ақырында Джексонның командасына 172 ОСС офицерін қосты, олар Аушвицтен аман қалғандармен сұхбаттасып, СС және Гестапо құжаттарын іздестіріп, басқа да дәлелдерді тапты. Донован, сот процесін Нюрнбергте өткізуді ұсынған, сондай-ақ Джексонды пайдалы шетелдік лауазымды тұлғалармен таныстырды және тіпті прокуратура жұмысына қаржы бөлу үшін ОСС қаражатын жұмсады. Ақырында, Нью-Йорк штатында Донованның саяси қарсыласы болған Джексон оны "құдайдан келген сый" деп санады; Донованның көмегіне риза болып, сонымен қатар ОСС "сот ісі тобы үшін өте маңызды" екенін мойындаған Джексон, Донаванның соғыстан кейінгі тұрақты барлау агенттігі туралы жоспарын мақұлдау үшін Трумэнге жеке лобби жасады. Алайда бұл әрекет сәтсіз аяқталды. 1945 жылдың 20 қыркүйегінде Трумэн ОСС-ті тарату туралы жарлыққа қол қойды. 60 жылдан кейін ғана белгілі болғандай, Донован американдықтарды Кеңес Одағының Катынь қырғынын неміс соғыс қылмыстары тізіміне қосуға талпынуын тоқтатуға көндірді. Гитлердің қарсыласы Фабиан фон Шлабрендорф, оның штабында ресми емес түрде болған, немістер емес, Кеңес Одағының құпия қызметі НКВД Катынь орманында 4000-ге жуық поляк офицерін өлтіргенін Донованға жеткізді. Бірақ көп ұзамай Донован Джексонмен келіспеушілікке түседі. Нюрнбергте Донован көптеген тұтқындарды сұраққа тартып, оның ішінде Герман Герингпен он рет сөйлесті. Бірақ ақырында Донован мен Джексон арасы суытылды. Джексон бүкіл неміс жоғарғы басшылығын, тек соғыс қылмыстарын жеке тапсырған немесе жасағандарды ғана емес, айыптауды қалаған; Донован мұны американдық әділдік принциптерін бұзу деп есептеді. Бұрынғы прокурор Донован Джексонның мықты іс құрастыруда, сот залында тергеу және қарсы тергеу жүргізудегі шеберлігі мен тәжірибесінің жеткіліксіз екенін сынға алды. Джексон оны командадан шығарып, Донован 1946 жылдың қаңтар айында Трумэннің қолынан "Құрметті қызмет медалін" алып, АҚШ-қа оралды.
While British authorities and the US military and State Department were relatively indifferent to the question of trying war criminals after the war, Donovan was lobbying Roosevelt as early as October 1943 to arrange for such prosecutions. Roosevelt tasked Donovan with looking into the legalities and technicalities, and in the months that followed Donovan collected testimonies about war criminals and related information from a wide range of sources. In addition to seeking justice, Donovan wanted to exact retribution for the torture and killing of OSS agents. When Truman named Supreme Court Justice Robert H. Jackson to serve as chief U. S. counsel in the prosecution of Nazi war criminals, Jackson, discovering that the OSS was the only agency that had seriously explored the issue, invited Donovan to join his trial staff. On May 17, 1945, Donovan flew to Europe to prepare for the prosecutions, and eventually brought 172 OSS officers onto Jackson's team, interviewing Auschwitz survivors, tracking down SS and Gestapo documents, and uncovering other evidence. Donovan, whose idea it was to hold the trials in Nuremberg, also introduced Jackson to useful foreign officials and even released OSS funds to bankroll the prosecution effort. Eventually, Jackson, who had been a political rival of Donovan's in New York State, considered him a "godsend"; in return for Donovan's help, but also because the OSS had proven "vital for the prosecution team," Jackson lobbied Truman in person to approve of Donovan's plans for a permanent postwar intelligence agency. The effort was unsuccessful, however. On September 20, 1945, Truman signed an executive order abolishing the OSS. As was only revealed 60 years later, Donovan succeeded in getting the Americans to block the Soviet attempt to add the Katyn massacre to the list of German war crimes. He had been convinced by the German opponent of Hitler, Fabian von Schlabrendorff, unofficially included on his staff, that it was not the Germans but the Soviet secret service NKVD that had murdered some 4,000 Polish officers in the Katyn forest. But shortly afterwards Donovan came into conflict with Jackson. In Nuremberg, Donovan interrogated many prisoners, including Hermann Göring, whom he spoke with ten times. But eventually Donovan fell out with Jackson. The latter wanted to indict the entire German High Command, not just men who had personally ordered or committed war crimes; Donovan considered this a violation of American principles of fairness. Donovan, a former prosecutor, also criticized Jackson's lack of skill and experience at putting together a strong case and at courtroom examination and cross examination. Jackson removed him from the team, and Donovan returned to the U. S., where in January 1946 Truman presented him with the Distinguished Service Medal.
ЦРУ
1946 жылы Донован заңгерлік тәжірибасын жаңадан бастады және Американдық барлау қызметінің тарихын, Революциялық соғыстан бері жазуға кірісті – бірақ бұл кітабын аяқтаған жоқ. Ол Еуропа мен Азияда кеңінен саяхаттады және Республикалық партиядан Сенатқа үміткер ретінде сайлауға түсті, бірақ жеңіліске ұшырады. Сонымен қатар, ол жаңа құрылған Американың Біріккен Еуропа комитетінің (ACUE) төрағасы болды, ол Еуропаның саяси біртіндегін қолдау арқылы Еуропаға қатері бар жаңа коммунистік идеологияға қарсы күресті. Вице-төраға Даллес болды, ал Уолтер Беделл Смит та басқарма мүшесі ретінде қатысты. ACUE соғыстан кейінгі жылдардағы ең маңызды федералистік ұйым – Еуропалық қозғалысты қаржыландырды. (1958 жылы ACUE қозғалыс қаражатының 53,5% -ын құрады.) Бұдан өзге, ACUE Жозеф Ретингер, Роберт Шуман және Поль Анри Спаак қатысқан Еуропалық жастар науқанының барлық қаржысын қамтамасыз етті. Осы уақытта Трумэн жаңа барлау агенттігін құру жоспарларын іске асырып, 1946 жылы ведомствоаралық «Орталық барлау тобының» құрылуына рұқсат берді. Донован оның тиімсіз боларын ескертті – оны «пікірсайыс клубымен» салыстырды – және оның болжамы көп ұзамай расталды. Салқын соғыс күшейген сайын, Трумэн күшті барлау қызметінің қажеттігін түсінді және 1947 жылдың ақпан айында Конгрестен Донован ұсынған үлгідегі Орталық барлау агенттігінің жоспарларын бекітуді сұрады. Донованның өзі 1947 жылғы Ұлттық қауіпсіздік туралы заңды қабылдау үшін Конгреске жеке түрде лобби жасады. АҚШ-қа оралғаннан кейін ол заңгерлік тәжірибасын қайта бастады және Тайланд үкіметінің лоббисі ретінде тіркелді. Эйзенхауэр оны халықаралық азаматтар алмасуын ұйымдастыратын «Халыққа халық» қорының төрағасы етіп тағайындады; Донован сондай-ақ Халықаралық құтқару комитетімен жұмыс істеді, Вьетнамның американдық достар қорына негіс салды және 1956 жылы венгр босқындары үшін көп ақша жинады.
In 1946, Donovan resumed the practice of law and began writing a history of American intelligence since the Revolutionary War – a book he never completed. He traveled extensively in Europe and Asia and ran unsuccessfully for the Republican nomination for the Senate. He also became chairman of the newly founded American Committee on United Europe (ACUE), which worked to counter the new Communist threat to Europe by promoting European political unity. The vice chairman was Dulles, and Walter Bedell Smith sat on the board as well. The ACUE financed the European Movement, the most important federalist organization in the immediate postwar years. (In 1958, the ACUE provided 53.5% of the movement's funds.) In addition, the ACUE provided all of the funding for the European Youth Campaign, in which Joseph Retinger, Robert Schuman, and Paul Henri Spaak were involved. Meanwhile, Truman moved forward with plans for a new intelligence agency, finally giving approval in 1946 for a watered down interdepartmental "Central Intelligence Group." Donovan warned that it would be ineffectual – he compared it to a "debating society" – and he soon proved to be right. As the Cold War quickly intensified, Truman recognized the need for a far stronger intelligence service, and in February 1947 asked Congress to approve plans for a Central Intelligence Agency along the lines Donovan had proposed. Donovan himself lobbied Congress privately to pass the enabling legislation, the National Security Act of 1947. After returning to the U. S., he resumed his law practice and registered as a lobbyist for the Thai government. Eisenhower made him chairman of the People to People Foundation, a group that arranged international citizen exchanges; Donovan also worked with the International Rescue Committee, co founded American Friends of Vietnam, and in 1956 raised a large sum of money for Hungarian refugees.
Өлім және мұра
Донован Таиландта болған кезде деменцияның белгілерін көре бастады және 1957 жылы ауруханаға жатқызылды. Ауруханада жатып, ол "Қызыл Армияның 59-шы көшедегі көпірден Манхэттенге келе жатқанын көріп, бір есте қаларлық соңғы тапсырмада ауруханадан қашып, пижамамен көшеде қ wandered." Өліміне аз уақыт қалғанда, Эйзенхауэр онымен кездесіп, кейін бір досына Донованның "соңғы батыр" екенін айтты. Оның Вирджиния штатының Берривилл қаласына жақын жердегі Чапел-Хиллдегі үйі 2004 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. 2011 жылы Буффалодағы жаңа федералды сот үйіне Донованның есімін беру ұсынылды, бірақ оның орнына Нюрнбергтегі бәсекелес прокуроры Роберт Х. Джексонның есімімен аталды. 2014 жылы АҚШ сенаторы Чарльз Шумер АҚШ Ардагерлер істері департаментінен (VA) Нью-Йорк штатының солтүстігіндегі зиратқа Донованның есімін беруді сұрады. Алайда, 2016 жылы VA Донованның атын пайдаланбау туралы шешім қабылдады. "Американың ең ұлы патриоттарының бірі – генерал Донованды Буффалода немесе Нью-Йорктің батысында құрметтеу үшін ештеңе жасалмағаны өте өкінішті", – деп мәлімдеді ОСС қоғамының президенті Чарльз Пинк, ол зиратқа Донованның есімін беру "шешілген мәселе" деп ойлаған. Донован Әскери барлау қызметінің Даңқ залының мүшесі. "Орталық барлау агенттігі Донованды өзінің негізін қалаушысы деп есептейді", – деп жазды Томас 2011 жылғы Vanity Fair журналында. Джордж Буштің барлау орталығы, ЦРУ-ның Вирджиния штатының Лэнгли қаласындағы бас ғимаратының кіреберісінде Донованның мүсіні орналасқан. Томас Донованның "істерінің мүлдем мүмкін емес екені, бірақ қазір құпияға алынған соғыс кезеңінің құжаттарында жақсы сипатталғанын, олардың батыл, адал, жүректі, қуанышты және кейде ашкөздік пен қастандыққа толы болғанын" атап өтті.
Donovan had begun experiencing symptoms of dementia while in Thailand, and he was hospitalized in 1957. While in the hospital, he "imagined he saw the Red Army coming over the 59th Street bridge, into Manhattan, and in one memorable last mission, fled the hospital, wandering down the street in his pajamas." Shortly before his death, he was visited by Eisenhower, who later told a friend that Donovan was "the last hero". His home in Chapel Hill near Berryville, Virginia, was listed on the National Register of Historic Places in 2004. In 2011, it was suggested that a new federal courthouse in Buffalo be named after Donovan, but, instead, it was named after Robert H. Jackson, his rival prosecutor at Nuremberg. In 2014, U. S. Senator Charles Schumer asked the U. S. Department of Veterans Affairs (VA) to name an upstate New York cemetery after Donovan. In 2016, however, the VA decided against using Donovan's name. "It is outrageous that nothing has been done to honor Gen. Donovan, one of America's greatest patriots, in Buffalo or western New York," declared Charles Pinck, president of the OSS Society, who had thought the naming of the cemetery after Donovan was "a done deal". Donovan is a member of the Military Intelligence Hall of Fame. "The Central Intelligence Agency regards Donovan as its founding father," according to Thomas in a 2011 Vanity Fair profile. The George Bush Center for Intelligence, the CIA headquarters building in Langley, Virginia, has a statue of Donovan in the lobby. Thomas observed that Donovan's "exploits are utterly improbable but by now well documented in declassified wartime records that portray a brave, noble, headlong, gleeful, sometimes outrageous pursuit of action and skulduggery."
Жеке өмір
Донованның ұлы, Дэвид Рамси Донован, екінші дүниежүзілік соғыста өзгелерден көзге түсіп қызмет еткен теңіз офицері болды. Оның немересі, Уильям Джеймс Донован, Вьетнамда қатардағы солдат болып қызмет етті және Арлингтон ұлттық зиратында жерленген.
Donovan's son, David Rumsey Donovan, was a naval officer who served with distinction in World War II. His grandson, William James Donovan, served as an enlisted soldier in Vietnam and is also buried at Arlington National Cemetery.