Кіріспе
Электрофизиология метрикасы Хроноксия - бұлшықетті немесе нейронды ынталандыру үшін реобазаның күшінен екі есе күшті электр тогы үшін қажетті ең аз уақыт. Реобаза - бұл бұлшықеттер мен жүйкелерді ынталандыратын белгісіз импульс ұзақтығындағы ең төменгі интенсивтілік. Хроноксия жасушадағы кернеумен жабылатын натрий арналарының тығыздығына байланысты, олар жасушаның қозғылмалылығына әсер етеді. Хронаксия тіндердің әртүрлі түрлеріне байланысты әр түрлі болады: жылдам қимылдаған бұлшық еттерде хронаксия төмен, баяу қимылдаған бұлшық еттерде жоғары болады. Хроноксия - бұл тірі ағзаның қозғызу параметрі, ол кез келген қозғызушы тіннің қозғызуы үшін стимул импульсінің оңтайлы ұзақтығын таңдауға мүмкіндік береді. Хронокси (c) - екі есе реобазиялық (b) күшті ток үшін стимул импульсінің ұзақтығының Лапикк сипаттауышы, бұл шексіз ұзақтықты стимул импульсі үшін шекті ток. Лапикк осы екі шама (c,b) ток үшін күш ұзақтылығы қисығын анықтайтынын көрсетті: I = b(1+c/d), мұндағы d - импульс ұзақтығы. Алайда, ынталандыруды сипаттау үшін пайдаланылатын тағы екі электр параметрлері бар: энергия және заряд. Минималды энергия импульс ұзақтығы хроноксиге тең кезінде пайда болады. Минималды заряд (bc) шексіз қысқа уақыт импульсімен пайда болады. Импульстің ұзақтығы 10c-ке тең болу үшін реобазадан (b) 10% жоғары ток қажет. Импульстің ұзақтығы 0,1c болғанда, минималды зарядтан (bc) 10% артық заряд қажет.
Chronaxie is the minimum time required for an electric current double the strength of the rheobase to stimulate a muscle or a neuron. Rheobase is the lowest intensity with indefinite pulse duration which just stimulated muscles or nerves. Chronaxie is dependent on the density of voltage gated sodium channels in the cell, which affect that cell's excitability. Chronaxie varies across different types of tissue: fast twitch muscles have a lower chronaxie, slow twitch muscles have a higher one. Chronaxie is the tissue excitability parameter that
permits choice of the optimum stimulus pulse duration for stimulation of any excitable tissue. Chronaxie (c) is the Lapicque descriptor of the stimulus pulse duration for a current
of twice rheobasic (b) strength, which is the threshold current
for an infinitely long duration stimulus pulse. Lapicque showed
that these two quantities (c,b) define the strength duration curve
for current: I = b(1+c/d), where d is the pulse duration. However, there are two other electrical parameters used to
describe a stimulus: energy and charge. The minimum energy
occurs with a pulse duration equal to chronaxie. Minimum
charge (bc) occurs with an infinitely short duration pulse. Choice of a pulse duration equal to 10c requires a current of
only 10% above rheobase (b). Choice of a pulse duration of
0.1c requires a charge of 10% above the minimum charge (bc).
Өлшем
Белгілі бір бұлшық етке электрод салынады, содан кейін ол беткі токпен ынталандырылады. Гипервентиляциядан пайда болған хроноксиалық мәндердің өсуін тері импиденциясының өзгеруіне жатқызуға болады, бұл өзгеруге жауапты физиологиялық факторлар автономды жүйке жүйесінің әсерінен болады. Терінің жағдайы мен оның астындағы тіндердің басым әсер етуі туралы осы мысал хроноксия өлшеулерінің нәтижелерін тері арқылы ынталандыру арқылы бағалауда сақ болуды талап етеді. Рингер ерітіндісіне тікелей орналастырылған және электродтармен тікелей байланыс жасамай ерітінді арқылы ынталандырылған жаңа және қалыпты сальто екі өте ерекше күш-қуат ұзақтығының қисығын береді, олардың бірі бірнеше жүздік секундқа созылады.
and stimulated through the solution without any direct contact with the electrodes is subject to give two very distinct strength duration curves, one of them being spread over several hundredths of a second.
Маңыздылығы
Хронаксидің негізгі құндылығы - әртүрлі эксперименттер мен өлшемдерді бірдей стандартты қолдану арқылы қоздырғышты салыстыру, осылайша деректерді салыстыруды жеңілдету. Хронаксияға негізделген электрлік ынталандыру денервацияланған бұлшық еттердегі myoD ген экспрессиясын реттей алады. Адамның клиникалық оңалтуында қолданылатын протоколдарға ұқсас, беткі электродтар арқылы электрлік ынталандыру арқылы индуцирленген және бұлшық еттің қозғылмалылығына байланысты кезектесіп қолданылатын бұлшық еттің жиырылуы денервацияланған бұлшық еттердің миоД және атрогин 1 құрамында мРНК жиналуын азайта алды, бұл экспрессиялар бұлшық еттің өсуімен және атрофиясымен байланысты. Денервациядан кейінгі миоД деңгейінің артуы тек спутниктік жасушалардың белсенділігі мен көбеюіне ғана емес, сонымен қатар жасуша циклының реттелуіне байланысты болуы мүмкін. Бірнеше зерттеулер денервациямен индуциралған миодиапатияның қызметі денервациямен индуциралған бұлшық еттің атрофиясының алдын алу болуы мүмкін екенін көрсетті.
expressions being related to muscle growth and atrophy, respectively. The increase in myoD levels after denervation is possibly related not only to activation and proliferation
of the satellite cells but also to regulation of the cell cycle. Several studies have suggested that the function of denervation induced myoD may be to prevent the muscle atrophy induced by denervation.
Медициналық қолдану
Хроноксика және қоздырғыштық мәндерінің медициналық қолданылуы электромиография болып табылады, бұл скелет бұлшықеттері өндіретін электрлік белсенділікті бағалау және жазу әдісі. Реобаза міндетті түрде таңдалған электр тогы болмауы мүмкін. Электромиография нейропатияларды, миопатияларды және нейромиокардиоздық ауруларды диагностикалау үшін қолданылады.
Дәрілік өзара әсерлер мен токсиндер
Алдринді секіріп алғанда, бұл хроноксиді төмендетеді, ал хлорлы көмірсутекті инсектицидті ұзақ уақыт қолдану кері әсер етеді. Тығыз байланысты эпоксидті диэлдрине ұрықтарды созылмалы түрде әсер ету олардың жұмыс жаттығуларын орындаудағы бұлшықеттер тиімділігін төмендетеді. Диелдрин - хлорлы көмірсутекті инсектицид, ол бір кездері егінді қорғау мен сақтау кезінде кеңінен қолданылған. Уыттанғаннан кейін пайда болатын түрлі симптомдардың арасында бұлшықеттердің тартылуы, ессіздігімен эпилептикалық конвульсияларға дейін күшейеді. Стрихнин, спинальдық белсенділігі бар, тышқанда артқы аяқ-қолдың тоникті ұзартылуын тудырады, бұл ингибиторлық интернейрондардың экстенсорлық бұлшық еттерге әсерін жоюға байланысты деп есептеледі. Лептазол, керісінше, негізінен ми құрылыстарына қоздырғыштық әсер ету арқылы ұқсас тоникалық кеңеюді тудырады. Дифенилгидантоин лептазолдың, бірақ стрихнин гидрохлоридіне емес, конвульсиялық дозаның шекті деңгейін таңдамалы түрде көтерді, бұл лептазолдың басым белсенділік орнында және артқы аяқ- аяқ арасында орналасқан жүйке жолындағы конвульсияға қарсы белсенділікті көрсетеді.